ก่อนที่เราจะเลือกได้โดยอิสระด้วยตัวเอง เราย่อมเจอกับสิ่งที่เราเลือกไม่ได้มาก่อนสิ่งนั้นคือสิ่งที่มีอยู่ก่อนเราเช่น พ่อแม่เลือกบางสิ่งให้เราตอนเป็นเด็ก เพราะเราไม่ได้เกิดมาจากอากาศแต่เราเกิดมาจากสิ่งที่เกิดก่อนเรา แน่นอนว่าเมื่อเราโตพอเราสามารถเลือกได้ว่าจะไปซ้ายหรือขวาแต่อย่าลืมว่าตอนที่เรายังเป็นเด็กนั้นโดยทั่วไปแล้วคงไม่มีพ่อแม่คนไหนเลือกให้ลูกตัวเองไปทางที่เสี่ยงอันตรายเสมอแต่จะเลือกและตัดสินใจแทนเราโดยเลือกทางที่ดีที่สุดในความคิดของพ่อแม่ ณ ชั่วเวลานั้นคือช่วงเวลาที่เรายังไม่ได้มีอิสระภาพในการทำผิดและต้องรับผิดชอบอย่างแท้จริง แต่เราจะมีอิสรภาพจริงๆก็ต่อเมื่อสิ่งที่เราเลือกไปคนที่ต้องรับผิดชอบจากการกระทำสิ่งต่างๆนั้นตกอยู่ที่เราคนเดียว
Discussion
ถูก....เพราะในช่วงวัยที่ยังไม่ต้องรับผิดชอบตนเอง กับการกระทำของตนเอง สามารถนิยามได้ว่าคือว่าอิสรภาพ....หรือคำไทยที่ใช้ๆกันก็อาจจะ "วุฒิภาวะ"
เพื่อเปรียบเปรย
ใช่ครับ เพราะถ้าเชาไปเข้าใจผิดไปมันจะกลายเป็นว่าโหยหาอิสระภาพจนสุดโตง โดยยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมาผ่านความรุงแรง แบบฝ่ายซ้ายทำในอดีตอะครับ
มุมมองนั้นคือมุมมองของ อิสระนิยมชน ซี่งสุดท้ายผมก็จะบอกอีกว่า โพสผมมันใกล้เคียงกับอิสรนิยมเพราะผมเคยเป็นอิสรนิยม แต่พอถึงจุดหนึ่งเราก็จะพานพบว่า ชีวิตไม่ได้อยู่ในอุดมการณ์ แต่อยู่ท่ามกลาง Being และมันเป็น Truth อย่างหนึ่งเมื่อเราเห็น นรก นรกจะเพ่งมองเรากลับ
มุมมองของคุณบอสมีส่วนที่ถูก แต่มุมมองของผม ผมมองเรื่องการก้าวข้ามพ้น ความหมายที่มีอยู่มันคือการ overcome และสร้าง ความหมายใหม่ ให้ตัวเอง เพราะชีวิตเรายังมีความหมายในขณะอยู่ใน สุญญากาศ
ให้อารมณ์เหมือน พอรู้และยอมรับ ความจริง ของปัจเจก ทำให้ก้าวข้าม สภาวะ อิสรภาพ ได้ ยังไงยังงั้นเลย
มันไม่ใช่การยอมรับ การก้าวข้ามสำหรับผมไม่ได้หมายถึงอิสระภาพ มันคือการก้าวข้าม ความหมายดั้งเดิม
อยู่ระหว่าง who are you? to Who I should be?
ผมเข้าใจตั๋งนะ ผมตอบคุณ Mister Orange ต่อ จากคุณ Boil อีกที