ผมมักจะทำอะไรจริงจังและหมกมุ่น บ้าคลั่งกว่าคนปกติ บางครั้งมันนำมาซึ่งความไม่พอใจ ความหมั่นไส้ หรือความเหนื่อยล้าของคนอื่น บ่อยครั้งที่ผมต้องคอยเตือนสติตัวเองให้หยุดวิ่ง นักพักแล้วรู้จักรอคนอื่นบ้าง ให้เวลาส่วนตัวกับคนอื่นๆ บ้าง แม้ผมจะอ้างว่าทำเพื่อคนอื่นหรือความสุขส่วนตัว แต่หลายๆ อย่างมันกระทบคนส่วนใหญ่อย่างเลี่ยงไม่ได้ ผมแลกทุกอย่างกับเวลาพักผ่อนจนเหลือน้อยลงไปอีก สิ่งที่เกิดขึ้นไม่มีอะไรที่ผมจะแก้ตัวได้ เพราะผมเองที่ทำตัวเองให้ยุ่งยาก ..ผมแค่รู้สึกว่า หลายอย่างมันมาไกลและไวเกินไป ผมอาจตื่นรู้อยู่ตลอดเวลาแต่ไม่ใช่สิ่งนี้จะเกิดกับทุกคน.. ผมมักสนใจสิ่งใหม่ๆ ไปเรื่อยๆ จนบางครั้งก็ลืมไปว่ามีเรื่องสำคัญที่ยังค้างท่อ.. แค่อยากพัก และหันไปจัดการอะไรที่ยังไม่เข้าที่ ขอให้ทุกคนสนุกกับทุ่งม่วงนะครับ