อันนี้มาอธิบายเพิ่มนะครับ คือผมไม่เชื่อคำว่า พุทธแท้ เพราะคำว่าพุทธแท้มันเอามาใช้ตีความในหลายความหมาย บางคนใช้หลักในการดำเนิน ในการตามรอยคำสอน และไม่ได้เรียงลำดับทางสติหรือ“ความเป็น”ที่แท้จริง

บรรทัดสุดท้ายที่ผมบอกว่าศิวิลัย คือ ”ความเป็น“ ทั้งในด้าน subject และ object ผมมิได้บอกว่าศาสนาสร้างความเชื่อ แต่มันคือสภาวะที่เป็นอยู่อย่างนั้น

และย่อหน้าสุดท้ายของคุณยู คือสิ่งที่ผมต่อต้านตลอด คือ ideal ของ existential สาย ชาร์ตและการ์มู คือการสร้างความว่างเปล่าผ่านโลกจำลองเพื่อให้เราดำเนิน ตามความเชื่อ มากกว่า ความเป็น

ดังนั้นสิ่งนี้ในเนื้อในโดยแท้ผมมองว่า พุทธที่แท้มันไม่ได้จีรังและไม่สามารถสร้างความศิวิลัย ได้เท่ากับ พุทธที่มันอยู่กับความเป็น ของทั้งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่นได้