
Discussion
ผมชอบงานคุณวีรพรมากเลยครับ โดยเฉพาะเล่มนี้ ทั้งสำนวนทั้งรายละเอียดของอารมณ์มันเข้มข้นดี
สังเกตมั้ยครับ แกชอบเอาคำวิเศษณ์ - คำกริยา มาใช้ประหนึ่งคำนาม แบบไม่เติมคำว่า "การ" หรือ "ความ" เพื่อเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของนามก่อน สไตล์แบบนี้ผมเพิ่งเคยเจอในงานของวีรพร และดูเหมือนจะมีอิทธิพลมากซะด้วย


ใช่ครับ ผมก็เพิ่งเห็นในเล่มนี้ เหมือนแกใช้สไตล์ไวยากรณ์ใหม่ขึ้นมาเลย แล้วมัน effective ดีนะครับ
แต่คนแคระผมอ่านไม่จบ ไม่รู้ทำไม555
ผมพยายามให้คำอธิบายว่าเพราะพลอตค่อนข้างคลุมเครือ ไม่ชัดเจนว่าจะสื่ออะไร ถ้าเทียบกับอาหารคงเหมือนกับอาหารที่กินไปแล้วไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่กลับมีกลิ่นรส มีรายละเอียดระหว่างเคี้ยวเยอะดี ผมว่าคนนี้เขาอธิบายความรู้สึกนึกคิดในหัวคนได้ละเมียด มีหลายจุดที่อ่านแล้วรู้สึกว่า เอ้อ ใช่เลย แบบนั้นแหละ เรื่องนี้ผมกำลังทยอยแจกให้มิตรสหารอ่าน (เพราะมีหลายเล่ม) เราจะต้องเผชิญความอิหยังวะนี้ไปด้วยกัน 55

ง่ะ55555
รอๆๆๆ
