Replying to Avatar Panai Lawasut

“พี่ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำนะ”

มีน้องคนนึงเคยคุยกับผมไว้

“ลงทุนมันมีขั้นต่ำอยู่นะพี่

อย่างถ้าพี่ลง 1 ล้าน อาจจะได้ซัก 10 ล้าน

แต่ถ้าลง 9 แสน อาจจะไม่ได้อะไรเลย

พี่ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำนะ”

ในตอนที่ผมได้ยินครั้งแรก ผมไม่ buy idea นี้เลย

อย่างที่ผมเคยเล่าๆไป พ่อแม่ผมเริ่มจากทำขนมกันที่บ้าน เราตีไข่กันในบ้าน เคี่ยวขนมกันในครัวหลังบ้าน เอาออกมาอบแล้วก็ตัดขายกันหน้าบ้าน

ทั้งๆที่บ้านผมเป็นทาวน์เฮ้าส์เล็กๆ อยู่ในซอยที่แสนจะเล็ก และไม่มีที่จอดรถให้ลูกค้าใดๆทั้งสิ้น

เวลาลูกค้าเข้ามาเยอะๆ ที่ยืนหน้าบ้านก็ไม่มี บ่อยครั้งล้นไปยืนตากแดดอยู่นอกบ้าน

แต่ก็มีลูกค้าเข้าร้านอยู่แทบจะตลอดเวลา

ลูกค้าหลายเจ้ามาถึงก็จะเล่าให้ฟังแกมบ่นว่าเค้าเดินทางกันมามาจากจังหวัดนู่นจังหวัดนี้เลยนะ

นั่นทำให้ผมคิดว่า ทำเลไม่ใช่เรื่องสำคัญ หรือเรื่องจะลงทุนตกแต่งร้านให้สวยนั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่าไหร่ ขอเพียงขอเราดีจริงๆ มันจะขายตัวมันเองได้

ผมเคยรีโนเวทร้านที่บ้านครั้งนึง ใช้เงินประมาณ 3 แสน บ้านก็ดูเป็นร้านขึ้นมานิดนึง ขยายกำลังผลิตมาได้พอสมควร แต่มันก็ยังเป็นทาวน์เฮ้าส์เล็กๆอยู่ในซอยเล็กๆเหมือนเดิม มันไม่ถึงกับมี impact ที่ significant กับร้านเท่าไหร่

วันนึงผมออกไปเปิดสาขาแรก ไปได้ศาลาไทยที่เค้าสร้างไม่เสร็จอยู่ริมถนนมา ต้องพยายามหาคอนเนคชั่นเชื่อมโยงจนไปถึงตัวเจ้าของที่ ไปอ้อนวอนให้เค้าปล่อยเช่า สุดท้ายเค้าคิดค่าเช่าให้ 4,000 บาท/เดือน

ด้วยความที่เร่งรีบมาก และงบประมาณจำกัดสุดๆ ผมลงทุนไปประมาณ 5แสน จากศาลาที่ถูกทิ้งร้าง ฝ้ายังไม่ได้ทำ ผนังยังปิดไม่ครบ ไม่ต้องพูดถึงระบบน้ำไฟหรือห้องน้ำ ผมทำมันเสร็จใน10กว่าวัน (คืองานไม้ ฉันชอบ ฉันก็ลงไปทำกะช่างเลยอะ)

ทำเลมันไม่ได้ดีมากนะ มีที่จอดรถที่ดูไม่เหมือนว่าจอดได้ ลูกค้าส่วนใหญ่ก็จอดริมถนน แต่มันก็ขายได้ ขายได้พอสมควรด้วย

มันยิ่งตอกย้ำความคิดผมที่ว่า ไม่จำเป็นต้องลงทุนเยอะ ไม่จำเป็นต้องทำเลดีมาก ถ้าของมันดีมันจะขายตัวมันเองได้

ผมอยู่ที่ศาลาไทยได้ประมาณ 3 ปี วันนึงผู้ให้เช่ามาบอกว่าต้องออกภายใน 3 เดือนนะ มีเจ้าใหญ่เค้ามาเซ้งที่ดินทั้งหมด

…ในหัวผมมีแต่คำว่า ฉิบหายแล้ว!!…

ผมเร่งหาที่ใหม่ ในพื้นที่ใกล้เคียงเดิม วิ่งหาทุกวัน ทั้งวัน อยู่เก็นอาทิตย์ ไม่มีที่ไหนถูกใจ ส่วนใหญ่ถ้าทำเลดี ก็จะไม่ค่อยมีที่ว่าง ถ้าว่างก็แพงมาก ผมพยามมองหาทำเลที่ไม่ต้องดีมาก เข้าถึงง่าย ค่าเช่าถูก….ณ ตอนนั้น ไม่มี

แล้วอยู่ดีๆผมก็ไปนึกถึงคำพูดของรุ่นน้องคนนึงที่เคยพูดกับผมไว้ “พี่ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำนะพี่”

รุ่นน้องคนนี้เค้าเป็น Developer อสังหาที่ success เป็นคนที่ผมนับถือวิธีคิดมาก ถ้าให้ผมเทียบ ผมมีความรู้สึกว่าเค้าเหมือนกับ nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85 จริงจัง สุดทางทุกเรื่องตลอดเวลา (ถ้าใน MBTI เค้าเป็น ENTJ ผมเชื่อว่าตั้มก็ตัวเดียวกัน)

จากคำพูดของรุ่นน้องวันนั้น ผมลองเปิดใจกับที่ที่ค่าเช่ามันแพงแต่ทำเลดี

มันเป็นโชว์รูมขายมอเตอร์ไซค์มาก่อน พื้นที่ใหญ่เกินจำเป็นสำหรับผมไปมาก และเจ้าของคิดค่าเช่าเดือนละ 70,000 แต่ขอเก็บรายปีแบบ front load !!!! (ขอเก็บหนักปีแรกปีต่อไปถอยลง แต่เฉลี่ยแล้วคือ 70,000/ด.)

สรุปว่าผมต้องจ่ายในครั้งแรก 1,500,000 !!!

ผมหนักใจมาก คิดอยู่พักใหญ่ จากค่าเช่า 4,000 กลายเป็น 70,000 แถมต้องจ่ายเงินก้อนไปก่อนด้วย ค่ารีโนเวทไม่ต้องพูดถึง น่าจะหลายเท่าของที่เคยใช้ แม่ผมก็เชียร์นะ ไม่รู้แกเห็นว่ามันดี หรือแค่เชื่อมั่นในตัวผม แต่มันสเกลที่ไม่เคยอยู่ในหัวผม ครั้งนั้นผมต้องปรึกษาหมอดูเลย ไม่มีความมั่นใจอะไรเลยจริงๆ

…สุดท้ายเอาก็เอาวะ…

การตัดสินใจเช่าครั้งนั้นเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของร้านผมเลย ร้านที่มันใหญ่มันมีอิมแพคมากกว่า ไม่ใช่แค่กับคนผ่านไปผ่านมา มันถูกพูดถึง มันเกิดการรับรู้ถึงตัวแบนด์ไปในวงกว้าง ยอดขายโตหลักเป็น 100%

และมันเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในความคิดผมด้วย ผมมีขั้นต่ำในการลงทุนของผมที่ไม่น้อยเลยในแต่ละสาขา เพื่อนๆผมฟังค่าใช้จ่ายในแต่ละที่ของผมแล้วตกใจทั้งนั้น (หลายคนมองว่าผมไม่ฉลาดด้วยซ้ำ)

ผมไม่เคยมีปัญหากับค่าเช่าสูง ทำเลที่ดีค่าเช่าต้องสูงอยู่แล้ว ราคาที่สูงมันช่วยตัดคู่แข่งที่จะมาแย่งเราเช่าไปเกือบหมดตลาด มันทำให้ผมอยู่ในจุดที่ไม่มีผู้เล่นรายอื่นมาเล่นด้วย

ปัจจุบันโชว์รูมมอเตอร์ไซค์อันนั้นกลายเป็นกระดูกสันหลังของร้านไปแล้ว พื้นที่ๆเคยว่าใหญ่เกิน ถูกใช้เต็มอณู วัตถุดิบของทุกสาขาถูกชั่งตวงและส่งออกจากที่นั่น

และเราก็ซื้อมันก่อนที่จะต้องต่อสัญญาเช่าครั้งต่อไป 😎

“ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำ” จริงๆมันก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าขั้นต่ำมันอยู่ตรงไหน สำหรับผมคือ จุดที่ใหญ่พอที่จะมีอิมแพค จุดที่มากพอจะตัดผู้เล่นรายอื่นออก จุดที่วันนึงมันคงคืนทุนได้

ซึ่งมันไม่ได้ต่ำเลย 55555

เรื่องนี้มันไม่ใช่แค่มิติเรื่องทุนทรัพย์อย่างเดียว

ถ้าเรามอง proof of work เป็นการที่เราลงทุนเวลาและพลังงานของเรา มันก็มีขั้นต่ำที่เราต้องไปให้ถึงเหมือนกัน

มันจะมีจุดคุณต้องลงทุนให้ถึง เพื่อให้ตลาดเห็น value คุณ

มันมีจุดที่คุณต้องลงทุนให้ถึง เพื่อตัดผู้เล่นรายอื่นออก (เอาให้แบบคนอื่นเห็นPOWคุณ แล้วถอดใจไปเลยอะ)

มันมีจุดที่คุณต้องลงทุนให้ถึง ถึงจะได้สัมผัสกับความรู้สึก secure ว่า POW เราเยอะพอใช้ได้แล้วนะ

เอาจริงๆความหมายของ”ลงทุนให้ถึงขั้นต่ำ” ของผมคือ “ทำมันให้สุดนั้นแหละ เดี๋ยวพอพ้นขั้นต่ำแล้วเราจะรู้เอง”

GM ครับ

#ทีมตรู่

#Siamstr

ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกดี ให้ความรู้สึกเหมือนกับกำลังนั่งจิบเบียร์คุยกัน แล้วพี่ป้ำกำลังเล่าให้พวกเราฟังถึงเรื่องราวความเป็นมาก่อนผลลัพธ์ที่พวกเราหลาย ๆ คนได้เห็นมันในปัจจุบันการประสบความสำเร็จของพี่ ความพยายาม การเรียนรู้ การปรับวิธีคิด ผมว่าผมหาอะไรแบบนี้จากที่อื่นไม่ได้อีกแล้วที่นอกเหนือไปจาก Nostr

รักเลย :) 🧡

"ลงทุนมันมีขั้นต่ำ ต้องลงทุนให้ถึงขั้นต่ำ" จะเรียกว่ามันเป็นค่าเฉลียของการแข่งขันในตลาดได้รึเปล่านะครับ ขั้นต่ำที่ว่าเหมือนกับการตัดค่า mean ของการทำข้อสอบ เมื่อมีใครสักคนหนึ่งที่ทำคะแนนได้โดดเด่น จะฉุดค่า mean ให้สูงขึ้น คู่แข่งที่ทำคะแนนได้ไม่ดีพอจะถูกกดให้อยู่ใต้ค่า mean ไปโดยปริยาย

การเลือกลงทุนในทำเลที่มีราคาแพงเนื่องจากเรามีกำลังในการลงทุนที่สูงกว่าคู่แข่ง ก็เป็นการสร้างค่า mean ที่สูงขึ้น ภาระของคู่แข่งทางธุรกิจที่จะต้องยอมแลก หรือถอยออกไปทำตลาดอื่น

ช่วงหลายปีที่ผ่านมาผมเห็นร้านอาหาร/กาแฟ ที่เปิดแข่งกันตามกระแส พื้นที่บริเวณหนึ่งที่ไม่เคยมีร้านหมาล่ามาขาย เมื่อมีคนเริ่มมันจากห้องเช่าเล็ก ๆ และเนื่องจากมันเป็นอะไรที่ใหม่มากในเวลานั้น มันขายดีมาก ทำให้หลายคนเห็นช่องทางในการ "เลียนแบบ" หลังจากนั้นไม่นาน คู่แข่งก็เพิ่มขึ้น ร้านขายหมาล่าผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด และคู่แข่งก็ลงทุนต่ำลงเมื่อมันเป็นอาหารที่ขายได้บนรถเข็น คู่แข่งที่ไม่ต้องเช่าห้องเช่าเพื่อเปิดเป็นร้าน จากของคุณภาพดีในเวลาที่เริ่มต้นก็ค่อย ๆ แข่งกันลดต้นทุนลง เพื่อผลกำไรจากการลงค่าใช้จ่าย

แทนที่จะสร้างคุณค่าให้กับธุรกิจ กับกลายเป็นเกมที่แข่งกันลดคุณภาพของสินค้า จุดขาย (จุดตาย) เดียวที่แข่งกันเรื่องใครจะขายในราคาที่ถูกกว่ากันเพื่อให้มีลูกค้าเขาร้านสูงสุด

ไม่นานก็ค่อย ๆ เห็นร้านที่เปิดมาก่อนค่อย ๆ ปิดตัวลง เพราะสู้ต้นทุนที่ต่ำลงของคู่แข่งไม่ไหว ไม่ใช่แค่เคสของหมาล่า แต่เป็นกันเกือบทั้งหมด ชาบู หมูกะทะ ย่างเนย ร้านกาแฟ เมื่อธุรกิจที่เราเริ่มทำถูกคนอื่นลอกเลียนแบบได้ง่าย ๆ การลอกแบบที่หาจุดอ่อนจากการลงทุนที่ต่ำลงกว่าผู้ที่บุกเบิกตลาดเป็นผู้เริ่ม

ถ้าเราลงทุนไม่ถึงขั้นต่ำ ถ้าเราไม่กล้าที่จะจ่ายขั้นต่ำเมื่อธุรกิจของเรากำลังถูกจับตามองโดยคู่แข่ง นั่นอาจจะเป็นบัตรเชื้อเชิญให้คู่แข่งนั้นลงมาเล่นอยู่ในตลาดเดียวกันกับเรา และเมื่อเราไม่กล้าที่จะเสียเงินจำนวนหนึ่งไปกับการจ่ายขั้นต่ำ เราก็อาจจะเสียส่วนแบ่งทางการตลาดให้กับคู่แข่งมากกว่าที่เราจะต้องจ่ายเป็นขั้นต่ำที่เราคิดว่ามันแพงเกินไปก็เป็นได้

ความคิดเห็นจาก พนง. ออฟฟิศคนหนึ่งที่ไม่ได้มี skin in the game ทางธุรกิจอะไร, ขอบคุณอีกครั้งสำหรับประสบการณ์อันล้ำค่าครับพี่ป้ำ

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

การทำธุรกิจ ในไทย เห็นกันบ่อยสุด

คือ กลยุทธ์ me too

เห็น อะไร ได้กำไร ขอลงด้วย เป็นประจำ เสร็จแล้ว ก็ต้อง จบด้วย

เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น

ทฤษฎี อุปสงค์ อุปทาน

ใครออกช้า หรือ เข้าช้า จนเลย สมดุล กำไร ก็จะหดหาย น้อยลง เป็นธรรมดา ไปถึงขั้นเจ๊ง ได้เลยครับ ...

อ่านของพี่ป้ำพี่ตั้มเสร็จ เจอของนายต่ออีกแล้วฮิป🤣