เราอยากเล่าถึงนายคนนี้
รัฐภูมิ หล่อสำเร็จรูป
เราเรียกเค้าว่า พี่เปรี้ยว
เจ้าของแพล้นหล่อท่อคอนกรีตในราชบุรี
อาจารย์พิเศษคณะสถาปัตย์สาขาอสังหาฯ ที่ร่วมสอนด้วยกันมาร่วม10ปี
พวกเราสอนวิชาวัสดุและการก่อสร้าง สอนวิชาออกแบบด้วยบางปี พี่เปรี้ยวคนที่ทุ่มเทให้กับการศึกษามากกว่าอาจารย์ประจำบางท่านเสียด้วยซ้ำ
ด้วยความที่ไม่ต้องสนใจเรื่องบ้าบอคอแตก สิ่งที่พี่เปรี้ยวทำ คือแบกปูน แบกทราย แบกหิน มาผสมคอนกรีตตัวอย่างให้เด็กดู
ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้มากมายอะไร ทำเล็กๆให้เด็กดู แต่เชื่อมั้ย 10ปี ที่แล้ว พวกเราเคยเล่นใหญ่กว่านี้
พวกเราเคยขนปูนและอิฐและอุปกรณ์ต่างๆ ขึ้นท้ายกระบะ เพื่อให้เด็กๆได้ทดลองก่อผนังอิฐมอญด้วยตัวเอง เด็ก 50คน แบ่งเป็นห้ากลุ่มเล็กๆ และทุกคนได้ลงมือ และได้รู้ว่าผสมปูนในกระบะมันหนักมากกกกกก และแน่นอน พวกเราใช้ทุนส่วนตัว (ไม่ใช่ว่าเบิกไม่ได้หรอก แต่กว่าจะทำเอกสาร มันเสียเวลา)
เล่ามาถึงตรงนี้ ก็คงพอเข้าใจ ว่าเรายังคิดเสมอ ว่าทำไมการเป็นอาจารย์ถึงไม่ได้โฟกัสแค่การสอน ทำไมสิ่งที่ควรทำ เรากลับลดทอนมันลงทุกปี แต่เราเหนื่อยมากขึ้นทุกปี ถ้าเหนื่อยกับการสอนอย่างเดียว น่าจะสำลักความสุขไปแล้วววววว
สุดท้าย พี่เปรี้ยว คือ ผู้ชายมีของ มีแรง ร้องเพลงได้ เล่นกีตาร์ได้ ซ่อมบ้านได้ ออกแบบได้ กินเนื้อได้ กินเบียร์ได้ เป็นพี่ที่น่ารัก และโสดคับผม
ฝากดูแลเค้าด้วยคร้าบบบบบ
