ผมเที่ยวญี่ปุ่นอยู่พอดีอยากแชร์ด้วย แต่ก่อนเที่ยวอยากได้อะไรซื้อ เดี๋ยวนี้ ดูเพื่อนที่มาด้วยกันซื้อเอาๆ เราคิดแล้วคิดอีก 555 ขั้นเด็ดขาดที่จะห้ามตัวเองคือแปลงเป็น sat แล้วความอยากหายเกลี้ยง มีแต่ซื้อของไปฝากให้คนที่บ้าน มันเปลี่ยนไป๋

ไปปีละครั้ง2ครั้ง แต่อยู่แค่ในไทยนี่แหละ ขี้เกียจแบกของเยอะๆขึ้นเครื่อง ทริปที่มีความสุขคือทริปที่ลูกมีความสุขครับผม🔥

หูย ใช้ชีวิตได้คุ้มมาก ว่าแต่เพิ่งรู้้ลยว่าคนท้องถิ่นเรียกทีมนี้ว่า สปาเก็ตตี้เพราแห้ง

อ่านแล้วนึกถึงตอนผมเริ่มทำงานที่แรก เข้าไปวันแรกเค้าบอกว่าไปเตรียมพาสปอร์ตมานะ เดี๋ยวอีก 10 วันไปเทรนที่แคนาดา 6 อาทิตย์ ห๊ะ เดี๋ยวนะเราไม่พร้อม เงินในบัญชีเหลือ 28000 อย่าว่าแต่ลาเที่ยวต่อ จะเอาเงินที่ไหนซื้อเสื้อกันหนาวก่อน แถมต้องจ่ายค่ากินก่อนกลับมาเบิก (สุดท้ายยืมแม่ไป) ไปคนเดียวภาษาอังกฤษก็กากเหลือเกินไม่มีความมั่นใจเลย แต่พอไปเทรนพร้อมกับคนจีน เม็กซิโก คูเวต ไนจีเรีย เราก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น 555

ตอนที่ไปเป็นเดือนกุมภา ช่วงแรกเป็นจังหวะหิมะไม่มี พอวันที่หิมะตกตอนพักเที่ยง คนที่มาจากประเทศเมืองร้อนทั้งหลายรวมทั้งผมด้วย ลงไปเล่นหิมะกันหน้าออฟฟิต เพื่อนคนจีนทำหน้าแบบว่าพวกแกเป็นไรกัน ไม่เคยเห็นหิมะกันหรอ เออสิวะ

ถึงจะไม่ได้ลาเที่ยวต่อ ใช้เงินอย่างประหยัด แต่ก็อยู่นานพอจะได้ซึมซับบรรยากาศบ้านเมืองเค้าอยู่บ้าง (ยกเว้นช่วงอ่านหนังสือสอบ) ไฮไลต์อยู่ที่ช่วงเสาร์อาทิตย์เค้าพาไปเที่ยว Banff ดูสกีรีสอร์ท ดูทะเลสาบน้ำแข็ง สวยมาก หนาวมาก ไปแช่บ่อน้ำพุร้อนกลางแจ้งตอนหิมะตก ยังประทับใจถึงทุกวันนี้ ว่าจะกลับไปอีกครั้งไม่ได้ไปซักที รูปที่เคยถ่ายไว้ก็หายไปกับ harddisk ที่พัง

พอนั่งคิดย้อนไป เราไม่เคยลาเที่ยวต่อจาก Business trip เลยแฮะ น่าเสียดายไปมาตั้งหลายที่ เวลาลาไปเที่ยวเองสะดวกใจกว่า 555

สิ่งเดียวที่คิดตอนนั้นคือ...

เมื่อไหร่จะได้กลับบ้าน..

อยากลองชิม Pilsner Urquell ประจำถิ่นให้ได้สักครั้งก็คงดี 😁

เคยออกจากประเทศไทยครั้งเดียว

ไปฝึกงานที่ออสเตรีย

ใส่รองเท้าแตะโทรมๆเหยียบหิมะที่ innsbruck

ย่างไก่จากหอไปนั่งกินที่ hallstat

เดินขึ้นเขาป้อมปราการที่ salzburg

ไปเที่ยวที่เมืองบุดด้าเบลสที่ฮังการีกะเพื่อนที่ฝึกงานที่เช้ก

และอีกหลายๆที่ 55555

มันก็ประทับใจไปตามสภาพ ส่วนตัวมองว่าวิวพวกนั้นมันสวยเฉพาะเมื่อเห็นด้วยตาตัวเอง แต่ที่เราตัดสินใจไปก็ตัดสินใจจากรูปที่เห็นในวิวนะ 55555

แต่สกิลที่ได้จากการฝึกงานก็คุ้มค่า

-ทำอาหารกินเองครั้งแรกในชีวิตเพราะร้านอาหารขายแพงกว่าวัตถุดิบหลายเท่าตัว

-ทุบก้นหม้ออะลูมิเนียมกลมๆที่พกไปให้แบนเพื่อใช้กะเตาไฟฟ้า

-ใช้ฝาปลากระป๋องแทนมีดหั่นเนื้อ เพราะเสียดายตังค์

-ซักมือและตากผ้าในห้องที่ไม่มีระเบียง ผ่าขวดน้ำ/กล่องนม/ถาดขนม มาใช้รองน้ำไม่ให้หยดเปื้อนห้อง เพราะไม่อยากจ่ายเงินจ้างเครื่องซักผ้าและไม่อยากตากผ้าร่วมกะคนอื่น กลัวมันขโมย AiiZ (ผมกัดฟันลงทุนซื้อถังน้ำ 2.99€ มาเพราะผมซักมือแค่ 3 ครั้งผม ROI เมื่อเทียบกะซักเครื่องทันที)

-คอยเก็บทุกอย่างในห้องให้ดูเหมือนห้องคนปกติไม่มีการตากผ้าในห้อง ทุกเช้าวันจันทร์เพราะจะมีพนักงานของหอพักเข้ามาทำความสะอาดในห้องทุกสัปดาห์ (สกิลเอาตัวรอดใน 1984 universe ชัดๆ 5555)

เขาเชื่อว่าถ้าเขาใช้ภาษีปชช.จ่ายตังให้ผมไปฝึกงานที่นั่น ผมจะจับจ่ายจนเขากำไร แต่เสียใจด้วยเขาคิดผิด 55555555

กลายเป็นเรากลับสนุกกะการเล่าปสกการใช้ชีวิตแบบแปลกๆมากกว่าเรื่องของที่เที่ยวที่ได้ไปมา 555555555555555555555

ไปจีนครับ ตอนนั้นยังเด็กๆ

โดนคนสะกดรอยตาม !!

น่ากลัวมาก

จำได้ถึงทุกวันนี้

อีกที่คือ เกาหลีใต้ คุณพ่อติด ตม. เกือบโดนส่งกลับ เนื่องจากคิดว่า นาฬิกาเป็นวัตถุระเบิด 🤣

ผมกำลังไล่ฟังสภายาส้มย้อนหลัง ก็รู้แอบสึกว่าพี่จิงโจ้ได้ไปต่างประเทศเยอะกว่าเพื่อน 555