ส่วนตัวก็รู้สึกว่า “กฎหมาย” มันมักจะทำหน้าที่ จำกัดสิทธิ์ จำกัดอิสระและเสรีภาพ

แต่เปิดเผยตัวตนในรูปของการเขียนเพื่อเป็นบรรทัดฐานของสังคม ควบคุมความสงบเรียบร้อยของสังคม

ยกตัวอย่างเช่น กฎหมายมรดก ถ้าผู้ตาย ตายไปแล้วไม่ได้ทำพินัยกรรม มรดกนั้นจะตกสู่ทายาทโดยธรรมตามลำดับที่ระบุในกฎหมาย

โดยธรรมชาติ ในยุคที่ครอบครัวแข็งแรง มันเป็นแบบนั้น เพราะผู้ตายกับครอบครัว ล้วนแล้วแต่มีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน

แต่มันมักมามีปัญหาเวลาที่คนได้

ไม่ใช่คนดูแล แถมคนดูแลกลับไม่ได้อะไรเลย เพราะกฎหมายที่ออกมาจากส่วนกลาง เขียนไว้แบบนั้น หากมีข้อพิพาทก็ตัดสินตามกฎ

อย่างแรกเลยคือ เราต้องเอาตัวเองออกจากความหมกมุ่นของ Bitcoiner ก่อน คือ ความหลากหลายตามธรรมชาติ

ผมไม่คิดว่า โลกมันจะ direct ขนาดนั้น แม้ไม่มีบิทคอยน์ ตอนนี้บริบทแต่ละชาติก็แตกต่างกันครับ

Bitcoin ไม่ได้มาเพื่อเปลี่ยน รูปแบบการปกครองขนาดนั้น มันเพียงแค่เปลี่ยนรูปแบบของสินค้าชนิดเงิน

มนุษย์ต่างหากที่เปลี่ยนตัวเอง

ไอ้พวกที่พร่ำบอกว่าบิทคอยน์จะเปลี่ยนทุกอย่างมันเลยไม่ใช่ครับ ไอ้พวกนี้เชื่อแบบ Objectivism และ สุดท้ายคงไม่ต่างอะไรจาก Ayn Rand และมันเป็นสิ่งที่สังคมเราเป็นถัดมาครับ คือการบูชาตัวบุคคล เหมือนที่ สลิ่ม บูชาเจ้า เจ๊กบูชาไอ้เหมา หรือ สามกีบ บูชาก้าวไกล

bitcoin มันแค่เป็นสินค้าชนิดเงิน ที่สามารถทำหน้าที่ได้ตาม concept good capital