Avatar
U
2448a66f6e7bfa55a566bbf6160a82a19a5c914701629fbb122c45de838296c9
Running and Stacking / #Siamstr

อัพเลเวลมาเป็น 92% เจอที่ Big C

แท่งละ 99 บาท

แรกๆจะได้ความหวานอ่อนๆ ตามด้วยรสเปรี้ยว ยิ่งเคี้ยวนาน ยิ่งได้รสเปรี้ยวมากขึ้น ส่วนลดขมโดนควาทเปรี้ยวกลบ

แต่ถ้าปล่อยให้ละลายไม่เคี้ยวจะได้รสชาติที่กลมกล่อมมากว่า มีความขม หวานนิดๆ และรสเปรี้ยวรวมอยู่ด้วยกัน

กินเพลินเลย แต่มีความรู้สึกถึงผงโกโก้เหมือนกันนะ

#Siamstr

Replying to Avatar Mint TK

nostr:npub1evyyvw07frve02gdqxk5f3y66k8pw6tvu63enm0u3xadgtck2q4q0ld6wx nostr:npub1y3y2vmmw00a9tftxh0mpvz5z5xd9ey28q93flwcj93zaaquzjmys4amlsw ต้มน้ำกะ ๆ เอาพอท่วมไข่ เดือดแล้วปิดแก๊ส เอาไข่เบอร์ 1 อุณหภูมิห้องเทลงหม้อ แช่ 10 นาที เอาใส่ชาม ไม่ต้องน็อคน้ำ

ทยอยหยิบกินตามสะดวกค่ะ เหลือก็แช่ตู้เย็น จะกินเมื่อไหร่ก็เอาออกมาวางทิ้งไว้ข้างนอกตู้เย็นให้หายเย็น ไม่ก็แช่น้ำร้อนแป๊บนึงค่ะ 🙂

เดี๋ยวพรุ่งนี้ลองเลย 😋

อื้อๆ โชคดีนะ 🥶

#siamstr

นี่ถ้าเลี้ยงไก่เองได้จะขนาดไหน 🥹

โหดจริง เจอไข่ดาวฟองละ 15 ก็อื้อหือแล้ว ขึ้นมา 3 เท่านับตั้งแต่จำความได้ 😢

แล้วยิ่งเรารู้ราคาต้นทุนวัตถุดิบด้วย

ยิ่งแบบเชี่ยยย! ร้านอาหารนอกบ้านเดี๋ยวนี้ขนาดเป็นร้านตามสั่งธรรมดาราคามหาโหดได้ขนาดนี้เลยหรอ

เมื่อก่อน

ไข่เจียวธรรมดา 15

ไข่เจียวทรงเครื่อง 2 อย่าง 20

เจียวดาว 25

แถมฟรีผัก น้ำพริกไม่อั้น

ตอนนี้ ข้าวไข่เจียวธรรมดา 60

ถ้าลบที่ร้านโดนหัก GP ราคาหน้าร้านน่าจะ 45 บาท 😱

#siamstr

Replying to Avatar Panai Lawasut

ตอนเริ่ม พ่อมีเงินเท่าไหร่..

ผมชอบที่จะเป็นคนไปรับไปส่งลูกชายไปโรงเรียน โรงเรียนนางอยู่ไกลเหมือนกัน ต้องขับรถประมาณเกือบครึ่งชม. สำหรับต่างจังหวัดนี่ไม่เรียกว่าแถวบ้าน ซึ่งโรงเรียนไกลบ้านแบบนี้ จริงๆก็ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่ แต่ที่เมืองชล โรงเรียนนอกระบบที่โอเคมันมีตัวเลือกน้อยเหลือเกิน

แต่ไอ้ความไกลนี่แหละมันทำให้ช่วงเวลาที่ผมอยู่บนรถกับลูกชาย กลายเป็นช่วงเวลาที่มีคุณภาพมาก นางจะชอบถามเรื่องนู้นเรื่องนี้ตลอดเวลา แม้ส่วนใหญ่จะติดโม้เรื่อยเปื่อยซะเยอะ

เมื่อวานนางโม้เรื่องเกมส์แต่งรถซิ่งของนางอยู่ นางว่านางซื้อรถรุ่นนู้นนี้มา ใส่ของแต่นู่นนี่ ทำได้ 2 พันกว่าแรงม้า ใช้เงินไปหลายล้าน (หน่วยเงินในเกมส์มันคืออะไรก็ไม่รู้ แค่ turbo ก็ลูกละหลายแสนแล้ว)

ผมฟังแล้วไม่ค่อยสบายใจ โดยปกติผมไม่ชอบให้นางเล่นเกมส์ แต่นางก็จะแอบไปยืมมือถือยายมาเล่น และนี่หน่วยเงินในเกมส์คุยกันเป็นหลักหลายๆล้านอีก ผมยิ่งกลัวนางจะไม่เข้าใจมูลค่าและราคาที่จะต้องจ่ายเพื่อให้ได้เงินมา

ขณะที่นางกะลังเล่าอย่างเมามัน และผมก็เออออห่อหมกไปตามเรื่อง จู่ๆนางหันมาถามผมว่า

”พ่อบอกปั๊งหน่อย แต่ละร้านพ่อใช้เงินเท่าไหร่“

ผมแอบแปลกใจเล็กๆว่า เด็ก 7 ขวบสนใจเรื่องนี้ด้วยรึ แต่ผมก็เล่าไปตามจริง ผมสาธยายถึงสาขาต่างๆว่าอันไหนเท่าไหร่บ้าง ซึ่งล้วนแล้วแต่ใช้เงินมากกว่ารถซิ่งในเกมส์ของนางทั้งสิ้น

แล้วนางก็ถามผมอีกว่า

”แล้วตอนเริ่มร้านแรกพ่อมีเงินเท่าไหร่ ทำไมพ่อถึงทำเพิ่มได้เป็น(X)ๆ”

เป็นคำถามจากเด็ก 7 ขวบที่ผมค่อนข้างตกใจ

แปลว่านางรู้ว่า ไม่ใช่ว่าเริ่มต้นก็มีเงินลงทุนได้เลย แปลว่านางเข้าใจว่า มันต้องใช้การสะสมทุนและนางก็ยังรู้ด้วยว่ามันต้องไม่ง่ายแน่ๆ

ผมรู้ทันทีว่าไอ้ความคิดเชิง critical แบบนี้ มาจากเกมส์ที่นางเล่นชัวร์ ผมไม่น่าจะเคยสอน แม้อยากสอนก็ไม่รู้ว่าจะสอนยังไง มันต้องมีประสบการณ์ชีวิตพอสมควรกว่าที่เราจะเข้าใจว่าโลกมันไม่ง่ายเลย

แต่ลองนึกๆดู ถ้าต้องเล่นเกมส์โดยที่ไม่สามารถเติมเงินได้ ไอ้ความคิดเชิงวิพากษ์แบบนี้มันคงจะถูกเร่งเร้าขึ้นมาเองอัตโนมัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าต้องแข่งในสมรภูมิเดียวกับคนที่ใช้เงินเติมเป็นส่วนใหญ่ แม่งเหมือนสอนระบบโลกให้ลูกฉันเลย ใครเติมได้รถคนนั้นแรงกว่า ใครกู้ได้คนนั้นชนะ

เกมส์ที่ผมพยามไม่ให้ลูกเล่น มันมีประโยชน์อย่างคาดไม่ถึง

แต่ก็นั่นแหละ คำถามของนางถือว่าเข้าทางผมมาก

ผมเลยตอบแบบขิงหน่อยๆใส่นาง

“ตอนเริ่มพ่อมี..ศูนย์ จริงๆติดลบด้วย“

แล้วผมก็สาธยายถึง POW ของปู่และย่าของนาง เล่าไปถึงกว่าที่ผมจะทำสาขาแรกได้ ต้องผ่านอะไรบ้างและเราต้องชะลอการบริโภคกันขนาดไหนถึงจะสะสมทุนให้มากพอเพื่อไปซื้อสินค้าประเภททุนได้ ทั้งหมดเพื่อพยามจะให้เค้าเห็นว่า

..เกมส์ที่พ่อเล่น พ่อก็ไม่ได้เติมเหมือนกัน..

แม้จะบอกไม่ได้ว่าเกมส์นี้เราจะชนะมั้ย แต่การเล่นแบบนี้จะทำให้เรามีโอกาสในการอยู่ในเกมส์นี้ต่อไปอีกนาน และถ้านานพอ วันนึงเราจะชนะ

ในการคุยกันเมื่อวาน นางตั้งใจฟังมาก มีการตอบรับและถามกลับถึงรายละเอียดเกือบทุกประโยค

”ติดลบคืออะไร?“

”เป็นหนี้คืออะไร?“

”ทำไมปู่ไม่มีทุน?“

”ทำไมย่าต้องทำขนมแต่ไม่ได้เงิน?“

หลายๆคำถามของนางทำให้ผมคิดว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในระบบโลกปัจจุบันมันชวนให้ถูกตั้งคำถามจริงๆ ขนาดเด็ก 7 ขวบยังเห็นว่ามันไม่ปกติ

แต่คนโดยส่วนใหญ่กลับเลือกที่จะโอดครวญและเรียกร้องความช่วยเหลือแทน

พีคสุดคือประโยคสุดท้ายของนาง

“พ่อ..พอปั๊งโตขึ้น พ่อไปทำอย่างอื่นได้มะ.!?

ปั๊งอยากเป็นคนทำร้าน”

ฉันรู้ตัวเลยว่า แก่ไปห้ามกะโหลกกะลานะ พ่อเจ้าพระคุณไล่ฉันออกล่วงหน้าไว้ตั้งกะวันนี้แล้ว 555555

ถึงตอนนั้นคงต้องแข่งกันแล้ว ใครสร้าง values ได้มากกว่าก็ได้ทำไป

#GM

#Siamstr

หนังสือสัญญาไล่ออกมาซะแล้ว เหลือรอเซ็น 🥹

Replying to Avatar Bosthai

รีวิวเขาใหญ่หลังงาน #korat102 #siamstr

ไปแบบไม่ได้แพลนอะไรมาก นอน 2 คืน 3 วัน

แล้วรู้ตัวว่าเป็นพวกนอนดึก ไม่อินกับเดินป่า คาเฟ่สวยๆไรงี้เกลียดเข้าไส้ เลยจดที่เที่ยวที่มันมีกิจกรรมสไตล์เด็กโข่ง กับหาร้านกินเป็นหลัก และผมไม่เน้นถ่ายรูป ฉะนั้นรูปภาพประกอบรีวิวนี้จะน้อย

โรงแรมที่ค้างคืนผมเน้นเอาใกล้ที่จัดงาน ก็เจอ The X10 ที่ขับรถห่างกันแค่ 3 นาทีถึง แต่ด้วยจริตคนกี อยากได้สระว่ายน้ำในที่พักด้วย เลยจองห้องแบบ Standard Pool Villa ราคา 4,000 บาทต่อคืน (ซึ่งกรูก็ลืมไปเลยว่าเขาใหญ่มันเข้าฤดูฝน ยุงเยอะ แถมเป็นสระแบบเปิด เล่นตอนดึกยังไงยุงก็กัด)

พอขับไปถึง เช็คอิน เปิดประตูเข้าห้อง โอ้โห ไอ้เหี้e

กุพลาดแล้ว

ดูภาพประกอบ

พวกมืงไม่ได้ขัดสาหร่ายสไปลูริน่า กับคราบน้ำหมากของใครก่อนให้ลูกค้าเช็คอินเลยหรอไง ราคาคืนละ 4,000 เลยนะมืง บอกตรงเห็นภาพนี้แล้วเสียอารมณ์ ทั้งทริปผมไม่ได้ใช้สระว่ายน้ำนี้เลย

แล้วสระว่าเหี้eแล้ว มาดูห้องน้ำ

อะไรของมืงงงงงงง คือถ้าคุณเปิดประตูห้องเข้าไป จะเจอเจอฝักบัว แล้วหันขวา ก็เจอพุ่มหญ้าส้นตึกนี้ คือมืงจะมีทำไม กินพื้นที่ห้องอาบน้ำกว่าครึ่ง แถมตอนอาบแล้วหันขวามองคือหลอน จะมีงูในนั้นไหมวะ

แล้วอีหน้าต่างซ้ายมือในภาพ แม่งมีช่องวางให้แมลงหรือจิ้งจกเข้ามา มีเพื่อ ทั้งห้องนอนและห้องน้ำไม่ได้มีกำแพงกันเวลายุงเข้าจากหน้าต่างนี้นะ เลยเป็นสาเหตุที่แฟนผมแชทถามตอนผมอยู่งาน korat102 ว่าทำไมยุงมันเยอะ

แต่ทั้งห้องพัก มีดีอยู่อย่าง มันมี Google Nest ที่ผูกกับระบบไฟห้องทั้งห้อง จะปิดไฟ เปิดแอร์ พูด "Hey Google" ตามด้วยจะปิดเปิดอะไร มันทำได้หมด ไม่ต้องลุกไปกดปุ่มปิดไฟเอง

แค่นั้นแหละ

เช้าหลังคืนงาน korat102 พนักงานโรงแรมก็มาเสริฟอาหารเช้า ผมเลือกสาปเก็ตตี้เบค่อนพริกแห้ง กับข้าวดงหน้าหมูไป

เช้าวันนั้นแฟนผมตื่นไปรับอาหาร แล้วลองชิมก่อน สักพักผมก็ตื่นมาดูว่าอาหารเช้าหน้าตาเป็นแบบไหน

พวกคุณเคยเห็นอาหารปลอมแบบอาหารญี่ปุ่นปะ ที่มันเอาไว้ตั้งโชว์หน้าร้านเพื่อโชว์ว่าหน้าตาอาหารเป็นยังไง

ณ โมเม้นที่ผมเห็นอาหารเช้าที่เสริฟ แบบนั้นเลย "มันกินไม่ได้ มันอันตราย" ตัวเบคอนที่มันไม่ใช่เบคอน เหมือนโบโลน่าที่มีลายๆ แล้วมืงผัดยังไงให้น้ำมันพริกมันล้นเหมือนซุปก๋วยเตี๋ยวขนาดนั้น ไหนจะข้าวดงหมูที่หน้าตาจืดสนิท

ไม่แดก สรุปไปหาร้านข้างนอกกิน

ก่อนมาเขาใหญ่ หารีวิวร้านข้าวใน Tiktok มาหนิดหนึง เห็นร้านชื่อ "ครัวกำปั่นเขาใหญ่" ใกล้ที่พัก แล้วมันน่ากินดี รีวิวใน Google Map 2พันว่ารีวิว คะแนะ 4.1 เอาวะ ไม่น่าแย่

ไปถึง สั่งปลาดุกฟูผัดพริก ต้มส้มปลาทูสด หมูป่าผัดเผ็ด แกงหอยขมใบชะพลู

หวานสัสสสสสสสสสสสสสสสสส ต้มส้มปกติมันหวานแสบคอขนาดนี้เลยหรอ ไหนจะปลาดุกผัดพริกอีก แม่งหวานทั้งคู่เลย จากตอนแรกที่จะสั่งมากินคู่เพื่อตัดเลี่ยน แก้แฮงค์จากงานเมื่อคืน จบครับ จบ ส่วนหมูป่ามืงชิ้นหนามาก พอมันหนานอกจากจะเคี้ยวยาก กลิ่นสาปของหมูป่าก็ชั้นขึ้น แถมเครื่องแกงไม่ถึงเครื่องจนกลบกลิ่นสาปหมด ส่วนแกงใบชะพลู แฟนบอก "มันเป็นแกงที่รสชาติงงๆ กับตัวเอง"

สั่งมา 4 อย่าง เหลือเต็มโต๊ะ แล้วผมไม่ใช่พวกเกรงใจใครแบบเอากลับบ้าน แล้วไปทิ้งข้างนอก ไม่ฮะ เหลือแม่งไว้ตรงนั้นแหละ

เห้อ

ชิมข้าวเสร็จ อยากพายเรือคายัค ขับรถไปน้ำผุดธรรมชาติบ้านท่าช้าง

ก่อนไปเล่น เจอร้านกาแฟ 2 ร้าน ขายตรงหน้าทางเข้าน้ำพุ เป็นร้านกาแฟแบบ Drip ที่มีเมล็ดเลือกเยอะ เราก็แบบ โอเค กุอุ่นใจละ ปกติกินกาแฟทุกวัน อย่างน้อยน่าจะเจอของอร่อยๆ ดีๆ

ผมกับแฟนไปสั่งร้านคนใส่แว่น ที่มันมีถุงเมล็ดให้เลือกเยอะๆ สั่ง Americano เย็นไม่หวาน ตามสไตล์วัยรุ่นเทสดี

บรรดาถุงกาแฟที่มีให้เลือก จะมีรูปผลไม้ไม่ก็รูปเครื่องเทศประกอบเพื่อบอกว่ากาแฟแต่ละตัว note และ taste ของมันเป็นแบบไหน ผมสั่งถุงที่มีรูปราสเบอรี่กับแท่งวนิลา แฟนผมสั่งที่มีรูปเสาวรส

ระหว่างรอบาริสต้าทำกาแฟ ผมสังเกตุว่า ถุงกาแฟ มันไม่ได้บอกที่มาของเมล็ดว่ามาจากไหน ซึ่งมันต่างจากร้านอื่นๆ ที่จะชูชื่อแหล่ง หรือชื่อเฉพาะของเมล็ดของมันเลย เช่น Honduras , Etiopia , แม่จันใต้ , ดรายบ่าดาย , อมก๋อย ฯลฯ

จนมา Find out ตอนชิม อืม... ทำไม.... กลิ่นกาแฟมืงมัน "ชัด" และ "เทียม" จังวะ

เลยไปถามบาริสต้าว่ากาแฟพวกนี้เป็นกาแฟอะไร

เขาตอบ เป็นกาแฟที่มีการแอนแนโรบิค (Anaerobic Fermentation) ตอนฟังเขาพูดผมก็ไม่รู้เรื่องหรอก จนหลังทริปเที่ยว ผมแวะไปร้านประจำ Howl Caffe แล้วถามว่าไอ้แอนแนโรบิค คือไรวะ

บาริสต้าร้านประจำผมก็อธิบาย ว่ามันคือกระบวนการหมักกาแฟแบบหนึง อาจจะใช้ยีส หรือผลไม้ใส่เข้าไปหมักตรงๆ เพื่อเสริมรสคาแรคเตอร์ของกาแฟให้เด่นชัด หรือซับซ้อนขึ้น ส่วนตัวที่ผมไปเจอมา ที่กลิ่นมันออกเคมีๆ เทียมๆ ก็น่าจะเพราะตัวที่ใช้หมักอาจจะใส่สารเคมีเพิ่มกลิ่น จนกลิ่นมันออกมาชัด ถ้าให้เปรียบความเคมี ให้นึกภาพกลิ่นนมผงในไอติม Mixue ระดับเดียวกัน

ผิดหวังกับกาแฟ ก็เตรียมตัวเข้าไปพายเรือคายัค

กำลังจะเดินเข้าหน้าทางเข้า ได้ยินเสียงประกาศว่า บริการเรือคายัคปิดปรับปรุง เนื่องด้วยหน้าฝน และปรับปรุงโซนพายเรือใหม่

เป็นทริปที่กีจริงๆ

ตอนแรกว่าจะไม่หาที่พายเรือ แต่เห็นแฟนอยากลองพาย เลยเดินไปถามบาริสต้าร้านเดิมว่าแถวนี้มีที่ให้พายอีกไหม

เขาก็เปิดภาพในโทรศัพท์ให้ผมดู เออ ก็ยังดีวะ ไม่เคยพายเรือคายัคในน้ำตก อยากลองดูสักครั้ง

พอแค่นี้ก่อน ไว้มาต่ออีกที

ไม่น่าใช่น้ำหมาก ทรงนั้นมันขี้นก 555555

ทุกคนต่างมีบทให้ต้องเล่น

โลกนี้เบื้องหลังของมันคือการละคร

ที่พวกเรารับบทเป็นแค่ตัวประกอบ

แต่ถ้ามา Zap ให้ก็อีกเรื่องนึง 😂

ก็พี่แกโผล่พรวดมาแก้ผ้ากลางสวนสาธารณะขนาดนั้น