ผมเคยคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้รวมถึงตอบคำถามเรื่องนี้หลายครั้ง กับหลายๆคน

.

"มีแค่ประเทศไทยครับ ที่แนะนำว่า เป็นเกาต์ ห้ามทานไก่ ทานสัตว์ปีก "

.

แต่ปฏิกิริยาตอบกลับคือ

"หมอมั่วแล้ว"

"เป็นไปได้หรือครับ หมอ ที่จะมีแค่ประเทศไทย ที่แนะนำแบบนี้ "

"ทำไมหมอบูลลี่แบบนี้ล่ะ "

"........."

.

ซึ่งอันนี้ก็ขึ้นอยู่กับความเชื่อความรู้ของแต่ละคน

.

"สัตว์ทุกตัวเท่าเทียม แต่มีบางตัวเท่าเทียมกว่าตัวอื่น"

มนุษย์นั้นขี้เหม็นและแสวงหาอำนาจ ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปกี่เจ็ดสิบแปดล้านปีจะเป็นเช่นนี้เสมอ

เมื่อครั้งที่เขาถูกกดขี่ ควบคุม และบังคับให้ทำตามกฎของผู้นำ เขาจะมองว่ามันไม่แฟร์ เพราะคนออกกฎไม่เคยเล่นตามกฎ คนได้ประโยชน์เพียงหยิบมือ โดยที่คนทั้งทุ่งม่วงต้องจ่ายราคาแห่งความฉิบหายนั้น

เขาจึงปรารถนาและใฝ่ฝันถึงโลกที่อิสระและเสรีภาพ

แต่เมื่อไรก็ตามที่คนเหล่านั้นเข้าถึงอำนาจ เขาจะเป็นโรคอัลไซเมอร์ เขาจะทำทรงดีแค่ช่วงแรก และทรงเอในภายหลัง ปากเขาจะอ้างทำเพื่อประชาชน แต่จริงๆ แล้วกฎระเบียบที่ออกมา จะมุ่งไปสู่ผลประโยชน์ของตนเองและพวกพ้อง

"แทนที่ผลตอบแทนจะขึ้นอยู่กับกลไกตลาด มันกลับขึ้นอยู่กับความเชื่องต่อผู้นำและสายสัมพันธ์ทางการเมืองบ้าบอคอหมูย่าง" F.A.Somnek

"สวัสดีครับ มี ออล เมม เบอร์ มั้ยครับ ?"

คำถามที่มักจะได้ยินอยู่เป็นประจำ เมื่อคุณเตรียมที่จะควักเงินจ่ายค่าสินค้าหน้าเคาน์เตอร์ให้บริการ และในทุก ๆ ปี จะมีช่วงเวลาจัดโปรโมชั่นสำหรับกระตุ้นยอดขายด้วยกิจกรรมสะสม "แสตมป์"

พวกเขาจะพยายามโน้มน้าวคุณ ไม่ว่าจะเป็นการบอกให้คุณซื้อสินค้าอีก 1 ชิ้น เพื่อได้รับแสตมป์สะสมเพิ่ม หรือ บอกให้คุณสมัคร ออล เมม เบอร์ เพื่อเปลี่ยนไปรับเป็น เอ็ม-แสตมป์ ที่จะได้จำนวนที่มากกว่า แสตมป์ แบบกระดาษ

นอกจากสิทธิประโยชน์สำหรับใช้ในการลดราคาสินค้า การใช้แทนเงินสด พวกเขายังจัดให้มีการสะสม แสตมป์ เพื่อใช้แลกของของขวัญสุดพิเศษ

ช่างหัวโปรโมชั่นของพวกเขาเถอะ ผมไม่ได้จะมาชวนคุยในเรื่องนั้น

ถ้าหากคุณเป็นคนที่ต้องเข้าไปในร้านสะดวกซื้ออยู่บ่อยครั้ง คุณคงจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่เกิดขึ้นกับพนักงานภายในร้าน ไดอะล็อกเดิม ๆ ราวกับถูกเซ็ตคำสั่งมาให้ใช้ในการสนทนาโต้ตอบกับลูกค้า ระเบียบวิธีการ ชุดแต่งกาย ขั้นตอนในการคิดเงิน-ทอนเงิน

เมื่อมีลูกค้าเข้าร้าน "สวัสดีครับ เชิญครับ" "ชำระเงินด้านนี้ได้นะครับ" "ชำระเป็นทรูวอลเล็ต หรือ เงินสดครับ" "สินค้าโปรโมชั่น ซื้อ 1 แถม 1 นะครับ" "มี ออล เมม เบอร์ มั้ยครับ" "รับเป็น เอ็ม-แสตมป์ หรือ ดวง ครับ" "ขอบคุณที่ไม่รับหลอดครับ" "รับถุงมั้ยครับ" และ อื่น ๆ ที่มักจะได้ยินกันจนคุ้นเคย

ขอออกตัวไว้ก่อนว่าผมไม่ได้ต้องการจะสื่อว่าพวกเขาเป็นเหมือนกับ NPC ภายในเกมแล้วผมเป็น Player นั้นมันดูจะเพี้ยนไปสักหน่อย พวกเขาก็คนเหมือน ๆ กับพวกเรา มีชีวิต มีจิตใจ มีอารมณ์ความรู้สึก มีความนึกคิดเป็นของตัวเอง แต่อาจจะเพราะต้องสวมบทบาทที่ถูกสร้างขึ้นโดยองค์กร มันจึงทำให้เรารู้สึกไปแบบนั้น

ไม่ว่าจะด้วยความสมัครใจหรือจำยอม คุณคิดว่าการต้องสวมบทบาทแบบนี้มันเป็นเหมือนกับว่า พวกเขากำลังอยู่ในโลก The Matrix ขององค์กรอยู่หรือเปล่า

พูดเวอร์ ๆ ไปหน่อยมั้ย The Matrix อะไรดูหนังมากไปหรือเปล่า กับแค่บทพูดที่ต้องถูกฝึกมา เครื่องแต่งกายที่ต้องแต่งตามระเบียบ ข้อปฏิบัติต่าง ๆ ก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องทั่ว ๆ ไป สำหรับพนักงานในองค์กร ๆ หนึ่ง จะต้องพบเจอเป็นเรื่องธรรมดาปกติ ไม่ว่าบริษัทไหน ๆ ต่างก็มีข้อบังคับที่ต้องมีสำหรับการปฏิบัติสำหรับพนังงานในองค์กรอยู่เหมือน ๆ กันใช้มั้ยละครับ

จากช่วงต้นปีที่ผ่านมา กระแสการมาของปัญญาประดิษฐ์ Generative AI ที่ถูกมองว่าจะเข้ามาแทนที่การทำงานของมนุษย์ ในตำแหน่งงานที่ไม่จำเป็นในธุรกิจ ทำให้เกิดกระแสของการตื่นตัวในเรื่องของการถูกเลิกจ้างงาน

เมื่อบริษัทมองว่าบางตำแหน่งงานในบริษัทนั้นไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้คนในการทำงาน และเพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายในส่วนนี้ การพิจารณานำเอาปัญญาประดิษฐ์มาใช้งานก็ดูจะเป็นความคิดที่ไม่เลว

แม้แต่พนังงานร้านสะดวกซื้อเอง ก็ถูกมองว่าอาจจะถูกแทนที่ด้วยระบบรับชำระอัตโนมัติ หรือใช้หุ่นยนต์ทำงานแทน แต่ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกครับ พวกเขาไม่คิดจะเลิกจ้างพนักงานประจำร้านสะดวกซื้อแล้วนำเอาหุ่นยนต์ปัญญาประดิษฐ์มาทำงานแทนมนุษย์เพียงเพราะต้องการลดภาระค่าใช้จ่ายอย่างแน่นอน

มันไม่ค่อยจะเมคเซ้นส์ใช้มั้ยละครับ สำหรับองค์กรที่ต้องแสวงหาผลกำไรอยู่ตลอดเวลา การหาวิธีลดค่าใช้จ่ายนั้น ไม่ได้มีส่วนช่วยในเรื่องของรายได้หรือผลกำไรสักเท่าไหร่ การนำหุ่นยนต์ที่มีค่าใช้จ่ายเป็นค่าบริการบำรุงรักษา ค่าติดตั้งระบบหรืออื่น ๆ ที่หากคำนวณแล้วก็ดูจะคุ้มค่ากว่าการจ้างงานมนุษย์ ถึงแม้จะช่วยลดค่าใช้จ่าย แต่มันเพิ่มยอดขายได้ยังไงนะ

กลับกัน พวกเขาที่เป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อ ที่มีค่าใช้จ่ายส่วนตัวเป็นค่าน้ำค่าไฟ ที่สามารถชำระได้ผ่านหน้าเคาน์เตอร์ของร้าน โดยอาจจะมีค่าบริการในการฝากชำระ ค่าใช้จ่ายในส่วนที่เป็นอาหารการกิน ที่บางทีก็อาจจะมีการซื้อของจากในร้านค้าเอง หรือซื้อสินค้าราคาถูกที่ใกล้จะต้องนำออกจากชั้นวางสินค้า

ถึงแม้ว่าจะมีสถานะเป็นลูกจ้าง แต่พนักงานก็มีคุณสมบัติในการเป็นลูกค้าของร้านด้วยเช่นกัน

จะดีแค่ไหนหากคุณสามารถจ่ายเงินให้กับคนที่จะเอาเงินที่คุณเพิ่งจะจ่ายไปให้ เอาเงินนั้นกลับมาคืนให้คุณ ในรูปแบบของการซื้อสินค้าที่คุณเป็นผู้ขาย ยอดเยี่ยมไปเลยใช้มั้ยละครับ

-

เขียนแตกประเด็นเยอะจัด ไม่ค่อยมีสาระอะไร.. ขอโทษคนที่หลงเข้ามาอ่านด้วย จริง ๆ แค่จะบ่นเฉย ๆ ว่ารู้สึกเสียเวลา ตอนที่ต้องรอพนังงานฉีกแสตมป์ส่งให้ตอนทอนเงิน

Fear is the part to the dark side.

“ความกลัวคือหนทางสู่ด้านมืด ความกลัวก่อความโกรธ ความโกรธก่อความเกลียด และเกลียด ทำให้เกิดทุกข์”

นี่น่าจะเป็นครั้งแรกๆในชีวิตที่ทำให้ได้ลองขบคิดปรัชญาอะไรซักอย่างในชีวิตอย่างจริง รวมถึงการนำเอามาใช้ในชีวิตประจำวัน

ตอนยังเด็ก มันน่าจะเป็นหลักธรรมคำสอนแรกๆที่เผลอเอามายึดไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ เนื่องจากลัทธิเจไดใน starwars นั้นได้อิงปรัชญาตะวันออก พุทธศาสนา และวิธีคิดแบบเซนเอาไว้อย่างชัดเจน เราในฐานะคนที่เติบโตมากับวัฒนธรรมเอเชียจึง blend in กับมันได้อย่างกลมกลืน

โดยเฉพาะวิถีเซนแบบญี่ปุ่นสังเกตได้จากวิธีคิดและคำสอนของเจไดที่คล้ายคลึงกับลัทธิบูชิโด Bushi(นักรบ) Do(วิถี) บูชิโดเน้นที่ความภักดีต่อเจ้านาย และการทำความเข้าใจธรรมชาติของชีวิต

แต่วิถีนักรบของเจไดนั้นจะต่างออกไปบ้าง เนื่องจากอาจารย์ Windu กล่าวไว้ว่า“เราคือผู้รักษาสันติ มิใช่ทหาร”

วิถีเจไดจะออกไปทางการเรียนรู้วิถีธรรมชาติ(Force) และการปล่อยวางตัวตนและความสัมพันธ์ สร้างสันติภาพคล้ายกับศาสนาพุทธ

ปรัชญาของศาสนาเจไดนั้นเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งได้ยากเหมือนศาสนาพุทธ เราเข้าใจสิ่งที่คำสอนต้องการจะสื่อแต่ไม่อาจลึกซึ้งถึงอารมณ์ได้ หากยังไม่ผ่านประสบการณ์ที่เฉพาะเจาะจง

ตอนทำงานที่แรกในชีวิต ผมเป็นช่างทำขนมในโรงแรมแถวอโศก ตอนนั้นเราเป็น first jobber ผู้มีความหวัง อยากจะเติบโตในสายงานนี้

เจอเพื่อนร่วมงานน่ารักๆ เจอพี่ๆดีดี และไม่ดี สิ่งที่ทำให้ผมลาออกคือ ผมรู้มาว่ารุ่นพี่ที่เคารพมากที่สุดคนนึงในครัว เขาพูดถึงผมในทางที่ไม่เป็นจริง ผมจึงไม่สามารถทำงานกับเขาได้

ก่อนหน้านั้นผมเคยอยู่กะบ่ายกับเขา 2 คน มี order roll cake 1400กว่าชิ้น ต้องตี roll cake ทั้งหมด 56 ถาด สำหรับโรงแรม5ดาวมันธรรมดามากๆ แต่สำหรับโรงแรม4ดาว และพนักงานแค่2คนและเวลาที่เหลือประมาณ 5 ชม. มันค่อนข้างท้าทายดีทีเดียว

ผมตีเนื้อเค้ก เขาเตรียมถาดและเอาเข้าอบ เป็นการทำงานที่สนุกมาก ผมภูมิใจกับผลงานที่ออกมา เราทำทันเวลา ทุกอย่างผ่านไปได้ดี แต่มีแค่ผมที่คิดแบบนั้น

สิ่งที่เขาบอกเชฟคือ มีแค่เขาที่ทำงาน ผมเพียงช่วยงานเพียงเล็กน้อย

ผมรู้สึกแย่มากๆมันทำให้ผมไม่อยากเห็นหน้าคนๆนี้ อารมณ์ในตอนนั้นอาจจะข้ามความกลัวไป มีเพียงความโกรธ และความเกลียด และในตอนนั้นมันทุกข์เอามากๆ

เวลาผ่านไปหลายอาทิตย์อารมณ์ลดความเข้มข้นลง สิ่งที่อาจารย์โยดาสอนมันค่อยๆลอยกลับเข้ามา ค่อยๆทำความรู้จักกับอารมณ์แต่ละช่วง ความรู้สึกของมันเป็นยังไง เรียนรู้อารมณ์ของตัวเอง ความทุกข์ผ่านพ้นไป

จะบอกว่า starwars คือ ใบเบิกทางให้ผมสนใจศาสนาและปรัชญาเลยก็ได้ ผมกลับมาสนใจศึกษาปรัชญาอีกครั้งหลังจากที่เข้าใจ bitcoin เนื่องจากค่อนข้างมั่นใจมั่นคงในสินทรัพย์แล้ว เราจึงมีเวลากลับมาให้ความสนใจ สิ่งที่เราสนใจจริงๆได้อีกครั้ง

ตอนเด็กแม่ผมเคยดูดวง และหมอดูบอกว่า”ผมจะบวชตลอดชีวิต” แม่จึงพาผมไปเปลี่ยนชื่อ

และดูเหมือนดวงผมในตอนนี้คือ

“(อาจ)จะบวชตลอดชีวิต”

#siamstr

จะมีสักกี่คนที่มีลีลาในการกล่าวขอบคุณคนอื่นได้พิสดารท่ายากขนาดนั้น

ผมว่าจะนั่งแค็บรูปเก็บไว้เป็นแคตตาล็อกสิ้นปี แล้วเอามาอวดเพื่อน ๆ ที่จะตามเข้ามา Nostr หลังจากนี้ในปีหน้า