สวัสดีค่ะ มุขนะคะ #siamstr

## หน่วยวัด

ไม่มีใครที่ซื้อผ้าไหมยาว 1 เมตร ด้วยการที่เขามีหน่วยวัด 1,000 เซนติเมตร

ไม่มีใครที่ซื้อเนื้อวัวน้ำหนัก 1 กิโลกรัม ด้วยการที่เขามีหน่วยวัด 1,000 กรัม

ไม่มีใครที่ซื้อเวลาของคนอื่น 24 ชั่วโมง ด้วยการที่เขามีหน่วยวัด 86,400 วินาที

เราไม่ได้ทำการแลกเปลี่ยนระหว่างกันและกันด้วยจำนวนของหน่วยวัด แต่หน่วยวัดที่เราเรียกว่าเงินสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการบอกปริมาณของมูลค่าที่เป็นเพียงความรู้สึกของมนุษย์

มีเพียงแค่ “เงิน“ เท่านั้น ที่เป็นหน่วยวัดสำหรับใช้ในการวัด ”มูลค่า“ และมีคุณสมบัติในการกักเก็บมูลค่าในตัวของมันเอง ที่พวกเราจะสามารถใช้เพื่อเป็นตัวกลางในการแลกเปลี่ยนระหว่างกันและกันได้

ในหน่วยวัดมาตรฐานชนิดอื่น ๆ เช่น เมตร กิโลกรัม วินาที แอมแปร์ เคลวิน แคนเดลา และโมล พวกเราประดิษฐ์หน่วยวัดเหล่านี้ขึ้นเพื่อการใช้วัดปริมาณในสิ่งที่เป็นรูปธรรม ความยาว น้ำหนัก กระแสไฟฟ้า อุณหภูมิ ความเข้มของการส่องสว่าง ปริมาณสาร หรือสิ่งที่เป็นนามธรรมจับต้องไม่ได้อย่างเวลา พวกเราก็ประดิษฐ์เครื่องมืออย่างนาฬิกาขึ้นมาเพื่อให้เวลากลายเป็นสิ่งที่จับต้องและสามารถวัดปริมาณได้

ต่างกันกับ ”มูลค่า“ ที่ตัวของมันไม่ได้มีอยู่จริง มูลค่าสำหรับผู้คนที่มีให้กับสิ่ง ๆ หนึ่งนั้นขึ้นอยู่กับอารมณ์ความรู้สึกจากภายในที่มีไม่เท่ากัน มูลค่าจะเกิดขึ้นเมื่อมีสินค้าเกิดการแลกเปลี่ยน หมู 1 ตัว อาจจะเท่ากับข้าวสาลี 5 กระสอบสำหรับคนหนึ่ง แต่กับอีกคนมันอาจจะมีค่าเพียงแค่ข้าวสาลี 3 กระสอบ

แม้แต่ตัวของมนุษย์เองก็มีความสามารถที่จะกลายเป็นสินค้าประเภทหนึ่ง ชายคนหนึ่งอาจขายแรงงานให้กับเจ้าของที่ดินด้วยการทำนาข้าวสาลี 100 ไร่ เพื่อแลกกับบ้านและที่ดินจำนวนหนึ่งจากเจ้าของที่ดิน ปัญหาอาจเกิดขึ้นเมื่ออารมณ์ความรู้สึกมีผลกับมูลค่า เมื่อครบกำหนดสัญญาจ้าง เจ้าของที่ดินอาจบิดพริ้วคำสัญญากับชายคนนั้นเมื่อผลผลิตจากนาข้าวสาลี 100 ไร่ ไม่เป็นไปอย่างที่เขาคาดหวัง

เงินที่ทำหน้าที่เป็นหน่วยวัดมูลค่าจึงกลายมาเป็นตัวกลางในการแก้ปัญหาจากความลำเอียงที่มีต่อมูลค่าของสินค้า จากอารมณ์ความรู้สึกของผู้ที่ทำการแลกเปลี่ยนระหว่างกันและกัน

### หน่วยวัดมาตรฐาน

เราเคยกำหนดให้ 1 กิโลกรัม มาจากน้ำหนักของวัสดุมาตรฐานอ้างอิงอย่าง Big K ที่สร้างจากแพลตตินั่ม-อิริเดียมอัลลอย ก่อนที่เราจะพบว่าค่ามาตรฐานจากวัสดุอ้างอิงนั้นมีการเลื่อนค่าอยู่เสมอไม่ว่าจะเก็บรักษาไว้ในสภาวะแวดล้อมจำกัดที่ดีมากแค่ไหนก็ตาม เราจึงเปลี่ยนจากการยึดค่ามาตรฐานจากการอ้างอิงค่าของวัสดุมาเป็นสมการทางฟิสิกส์ในการกำหนดนิยามของกิโลกรัมใหม่ เป็นค่าคงตัวของพลังค์ที่ 6.62607015x10^-34 ค่าคงที่ที่ไม่ว่าจะนำไปใช้ที่ใดในโลก 1 กิโลกรัมก็จะเท่ากันเสมอ

เราเคยกำหนดให้ความยาวของตุ้มนาฬิกาที่แกว่งภายในเวลา 1 วินาที ให้มีค่าเท่ากับความยาว 1 เมตร ก่อนที่เราจะพบว่าค่ามาตรฐานจากการแกว่งของตุ้มนาฬิกาของแต่ละพื้นที่ในโลกนั้นไม่เท่ากันเนื่องจากค่าของแรงโน้มถ่วงของแต่ละพื้นที่มีค่าไม่เท่ากัน เราจึงพยายามหาค่าที่จะเป็นค่ามาตรฐานในการใช้เป็นหน่วยวัดความยาว จนกระทั้งในปัจจุบันเราใช้ค่าของความเร็วที่แสงเดินทางในสุญญากาศ 299,792,458 เมตรต่อวินาที มากำหนดเป็นนิยามของ 1 เมตร เพื่อให้เรามีตัวเลขที่จะใช้เป็นค่ามาตรฐานในการวัดความยาวได้อย่างเท่ากันทั้งโลก

แม้แต่สิ่งที่อยู่กับพวกเรามาตลอดชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายที่เราไม่สามารถจับต้องมันได้ราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่นามธรรมอย่าง “เวลา” พวกเราก็ยังประดิษฐ์สิ่งที่เรียกว่านาฬิกาเพื่อเป็นเครื่องมือที่ทำให้เวลากลายเป็นสิ่งที่เป็นรูปธรรมในชีวิตของเรา ใช้เพื่อบอกโมงยาม ใช้เพื่อการนัดหมาย เพื่อให้ชีวิตของการอยู่ร่วมกันในสังคมราบรื่น เราประดิษฐ์นาฬิกาแดดที่ใช้แสงจากดวงอาทิตย์เพื่อกำหนดเวลาของเที่ยงวันเมื่อดวงอาทิตย์ตั้งฉากกับพื้นผิวโลก ก่อนที่เราจะพบกับปัญหาว่าดวงอาทิตย์นั้นตั้งฉากกับแต่ละพื้นที่ของโลกไม่พร้อมกัน และเพื่อให้พวกเราได้มีมาตรฐานของเวลาที่เท่ากัน ในปัจจุบันเราได้ใช้การกำหนดนิยามของวินาที จากความถี่ของการเปลี่ยนระดับพลังงานไฮเปอร์ไฟน์ของสถานะพื้นที่ ๆ ไม่ถูกรบกวนของอะตอมซีเซียม 133 ที่มีค่าเท่ากับ 9,192,631,770 ในหน่วย s-1 หรือ Hz

จากที่กล่าวมาเบื้องต้น มนุษย์อย่างพวกเรามีความปรารถนาดีที่จะมีสิ่งที่เรียกว่ามาตรฐานในการวัดค่า เพื่อที่จะให้มนุษยชาติสามารถที่จะรังสรรค์สิ่งประดิษฐ์และสร้างเทคโนโลยีต่าง ๆ จากการมี “ค่ามาตรฐานในการวัดสิ่งต่าง ๆ อย่างถูกต้องและมีความคงที่” การสร้างบ้านเรือนอาคารที่ต้องอาศัยการออกแบบ การคำนวณ และการวัดค่าอย่างมีมาตรฐานเพื่อความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย การปล่อยกระสวยอวกาศเพื่อการส่งดาวเทียมที่หากมีการคำนวณเวลาที่ผิดพลาดแม้แต่เสี้ยววินาทีก็อาจจะทำลายโครงการที่มีการใช้งบประมาณอย่างมหาศาลได้อย่างง่ายดาย

ลองนึกภาพดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากหน่วยวัดบนไม้บรรทัดความยาว 30 เซนติเมตรในวันนี้ วันพรุ่งนี้หน่วยวัดของมันจะถูกสเกลเพิ่มขึ้นเป็น 60 เซนติเมตรบนไม้บรรทัดแท่งเดิม หรือ ตราชั่งน้ำหนักพิกัด 20 กิโลกรัมในวันนี้ วันพรุ่งนี้หน่วยวัดของมันจะถูกสเกลเพิ่มขึ้นเป็น 40 กิโลกรัมบนตราชั่งเครื่องเดิม

ผ้าไหมความยาว 30 เซนติเมตร ที่มีขายในวันนี้ พรุ่งนี้มันจะเหลือความยาวเพียง 15 เซนติเมตร จากหน่วยวัดบนไม้บรรทัดที่ถูกสเกลเพิ่มจนบิดเบี้ยว เนื้อวัวน้ำหนัก 20 กิโลกรัม ที่ขายกันในวันนี้ วันพรุ่งนี้มันจะลดเหลือเพียง 10 กิโลกรัม จากหน่วยวัดบนตราชั่งที่ถูกสเกลเพิ่มจนบิดเบี้ยว

พวกเราจึงไม่อาจยินยอมให้หน่วยวัดมาตรฐานมีการเพิ่มขึ้นหรือลดลงและไร้ซึ่งความคงที่ได้จากความต้องการของใครคนใดคนหนึ่ง

### เงิน หน่วยวัดที่ไม่มีค่าคงที่

ถึงแม้ว่าเทคโนโลยีจะนำพาโลกมาได้ไกลอย่างในปัจจุบัน เงินที่มีวิวัฒนาการจาก เปลือกหอย ลูกปัด หินไร แร่เงิน ทองคำ เหรียญกษาปณ์ ตั๋วแลกทองคำ ธนบัตร มาจนถึงตัวเลขดิจิตอลทางบัญชีที่เราใช้ในการรับส่งเงินตราระหว่างกันและกันได้ไกลสุดขอบโลก ความแตกต่างหนึ่งของการเป็นหน่วยวัดที่ดีคือหน่วยวัดชนิดอื่น ๆ มีการพัฒนาเทคโนโนโลยีเพื่อการค้นหาความจริงของค่าคงที่ที่จะมีความถูกต้องแม่นยำที่สุดเมื่อนำมาใช้ในการวัดค่า แต่เงินตรากลับเป็นสิ่งที่ไม่มีค่าคงที่และสามารถถูกเพิ่มหรือลดจำนวนของหน่วยในการใช้วัดมูลค่าได้ตลอดเวลา

สำหรับเงินตราที่เป็นมาตรฐานของโลกอย่าง US Dollar แล้ว หน่วยวัดมูลค่าของมันถูกสเกลเพิ่มขึ้นมาตลอดตั้งแต่ปี 1959 ที่จำนวนหน่วยของมันจากที่เคยอยู่ที่ $286.6 Billion (M2) ถูกสเกลเพิ่มขึ้นมาเป็น $20.8K Billion (M2) ในปี 2024 ซึ่งเพิ่มขึ้นมาถึง 7,273% ภายในระยะเวลาเพียงแค่ 69 ปี

ถ้าจะให้เทียบกับ 1 เมตร ที่จะมีค่าเท่ากันกับ 1 เมตร อยู่เสมอ เมื่อ 1 เมตร นั้นจะมีค่าเท่ากับ 299,792,485 เมตรต่อวินาที ในทุก ๆ ที่ แต่กลับกันในหน่วยของเงิน เงิน $1 ในปี 2024 จะมีค่าไม่เท่ากับเงิน $1 ของปี 1959 มูลค่าของมันที่ถูกกักเก็บเอาไว้ถูกทำให้เสื่อมค่าลงจากปริมาณของเงินที่ถูกผลิตเพิ่มเข้ามาในระบบ

เราสามารถรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของหน่วยวัดมูลค่านี้ เมื่อเรานำมันไปเทียบกับสินค้าหรือบริการอื่น ๆ เราจะพบว่าเรามักจะต้องเพิ่มหน่วยของเงินสำหรับการใช้เพื่อซื้อสินค้าหรือบริการเดิมที่เราเคยซื้อ โดยที่เราไม่จำเป็นจะต้องรอการสรุปตัวเลขดัชนีผู้บริโภครายปีที่จะถูกประกาศโดยรัฐเลยด้วยซ้ำ

ในปี 2008 การเกิดวิกฤติทางการเงินที่ทำให้เศรษฐกิจทั่วทั้งโลกนั้นปั่นป่วน มีคนหรือกลุ่มคนที่พยายามจะสร้างหน่วยวัดมูลค่าชนิดใหม่ขึ้นมาเพื่อแทนที่หน่วยวัดมูลค่ารูปแบบเก่าอย่าง US Dollar ชื่อของมันคือ Bitcoin เงินดิจิตอลไร้ตัวกลางในการควบคุม ถูกนิยามให้มีหน่วยวัดมูลค่าที่มีความคงที่ที่ 21 ล้านหน่วย (BTC) ซึ่งเป็นสามัญสำนึกแบบเดียวกันกับการที่เราใช้ในการประดิษฐ์หน่วยวัดชนิดอื่น ๆ เงินก็ควรจะมีค่าคงที่ที่ค่าใดค่าหนึ่ง ที่จะไม่มีใครสามารถแก้ไขและเปลี่ยนแปลงมันได้ในภายหลัง เพื่อให้ 1 BTC จะมีค่าเท่ากับ 1 BTC อยู่เสมอ ไม่ว่ามันจะอยู่ในที่ ๆ ใด หรือแม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานมากแค่ไหนก็ตาม

บอกผมหน่อยสิว่า ในเวลานี้หน่วยวัดใดกันที่ไม่มีความเข้าพวกกับหน่วยวัดชนิดอื่น ๆ และทำไมเราจึงยังคงใช้หน่วยวัดหน่วยนี้ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้มีความยุติธรรมต่อมูลค่าที่เราได้ให้ค่าต่อสิ่ง ๆ หนึ่งเลยแม้แต่น้อย

มูลค่า เป็นสิ่งที่เป็นนามธรรมจับต้องไม่ได้ มันขึ้นอยู่กับความพึงพอใจที่ใครจะให้ค่าต่อสิ่ง ๆ ได้ว่าจะมีมูลค่ามากหรือน้อยแค่ไหน จะดีมากแค่ไหนหากว่าเราจะมีเครื่องมือที่ใช้บอกมูลค่านั้นได้อย่างเที่ยงธรรม ในเมื่อเรากำลังมีเงินที่หน่วยวัดของมันมีค่าคงที่ ทำไมเราจึงจะไม่พลักดันให้เงินสกุลใหม่นี้ บิตคอยน์ ให้มันกลายมาเป็นหน่วยวัดมูลค่ามาตรฐานที่พวกเราจะใช้มันได้ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดในโลก

#Siamstr #SiamstrOG

เบื่อปรัชญาศาสนาแล้ว พรุ่งนี้เช้าจะ note เรื่อง “หน่วยวัด” (มูลค่า)

เลิกงานแล้วกลับได้ ;)

#Siamstr

สำหรับการแนะนำตัวในอีกส่วนนึงของตัวผม

ครั้งนี้อยากพูดสิ่งที่เข้าใกล้หัวใจมากยิ่งขึ้นของตัวผมเอง

ในคำสองคำคือ “อบอุ่น” และ “คิดถึง”

สำหรับผมสองคำนี้ใกล้กันจนไกล หรือจะเรียกว่าไกลกันจนใกล้ดีนะ ?

ภาพนี้ถ่ายขึ้นจากจังหวะสำคัญที่ผมได้มีโอกาสได้เข้าไปเป็นส่วนนึงของทีมจัดทำกิจกรรมที่งาน Wonderful ผมรับหน้าที่ช่วยเหลือถ่ายภาพให้ทีมเพื่อนผมเองในชื่อ Bluesun ในเย็นวันนั้นผมกำลังนั่งยิ้มแย้มพูดคุยกับทุกคนอยู่ แม่ลูกคู่นึงเข้ามา ความรู้สึกนั้นทัชไปถึงคงามโหยหาส่วนตัวผมที่ต้องการสิ่งนี้มาตลอด ผมทั้งยิ้มและมีความสุขกับการนั่งมองแม่ลูกคู่นี้มากๆ ในจังหวะเดียวกัน ใสขณะที่คุณแม่คนนี้กับลูกที่น่ารักของเขากำลังช่วยกันต่างผ้าที่ได้ร่วมทำกิจกรรมกับทางบูธของเรา สำหรับผมเหมือนทุกอย่างย้อนภาพวนไปถึงสิ่งที่ผมร้องเรียกหามันมาตลอด รวมทุกอารมณ์ทุกความรู้สึกฟุ้งกระจายราวกับอากาศปลิวอยู่ในหัวผม จากวินาทีนั้น ความรู้สึกจากหัวใจ วิ่งตรงผ่านหน้าอก สู่แขนไปถึงปลายนิ้วมือ จนกดผ่าชัตเตอร์ออกมาเป็นภาพที่ผมรักมันเหลือเกิน นี่เป็นจุดเริ่มต้นของทั้งหมดที่ผมเลือกมาใช้ในการแนะนำตัวกับพี่ๆเพื่อนในวันนี้

S2.

ความ ”อบอุ่น“ เป็นของหายากมากสำหรับผมซึ่งเคยเป็นชาวพเนจร นอนข้างถนน แต่ความ ”คิดถึง“ กลับไม่เคยไกลตัวเลย…

ระหว่างที่เด็กหนุ่มอย่างผมได้นอนใช้ชีวิตริมทะเลพัทยาอย่างไร้เป้าหมาย ความ ”อบอุ่น“ ก็หายไปจากชีวิต เหลือเพียงคำ “คิดถึง”

“ผมคิดถึงเตียงที่นุ่มสบาย”

“ผมคิดถึงอาหารยามเช้าที่ตื่นขึ้นพร้อมการ์ตูนในทีวี”

“คิดถึงห้องน้ำที่กั้นระหว่างห้องนอนแม่กับห้องนอนพี่สาว”

“คิดถึงบรรยากาศที่เปิดลิ้นชักหาเสื้อผ้า”

“คิดถึงเพื่อนๆในซอยบ้าน”

และที่สำคัญ ”ผมคิดถึงครอบครัว คิดถึงม๊ะ (แม่) คิดถึงมากๆ” แต่ก็ไม่รู้ทำไมถึงตัดสินใจใช้ชีวิตแบบนั้นต่อ ความคิดถึงวนเวียนรอบตัวผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความอบอุ่นก็ลอยหายไปทุกทีๆ แต่ในทางกลับกัน ตัวผมเองที่ไม่รู้ตัวเลยในตอนนั้นว่า ความอบอุ่นก่อตัวมากขึ้น เหมือนกับว่ามันเป็นหมอกบางเบาที่หนาตัวขึ้นในห้องเล็กๆที่เปรียบว่าเป็นหัวใจของผม ผ่านวันเวลายาวนาน นานจนรู้ตัวอีกที ชีวิตผมได้เปลี่ยนไปแล้ว ผ่านเข็มนาฬิกามา ราวๆ 20 ปีเศษ ผมเพิ่งเข้าใจมัน ว่าแท้ที่จริงแล้ว ความ”อบอุ่น“ และ ความ”คิดถึง“ คอยอยู่เป็นสติ อยู่เป็นเพื่อนผม ไม่เคยหางไปเลย

ขอบคุณที่เป็นเพื่อนแท้ต่อกัน ขอบคุณที่คอยย้ำเตือน ขอบคุณที่ทำให้ผมนั้น รู้ที่จะมอบความอบอุ่นให้ใครอย่างไร และคิดถึงใครอย่างไร ถึงแตะถึงหัวใจ 💕🙏🏻

สำหรับบางคน ความ ”คิดถึง“ อาจเป็นเรื่องเล็กน้อย

สำหรับบางคน ความ “อบอุ่น” อาจเป็นเรื่องที่หาได้ง่าย

”อย่ารอให้เป็นเรื่องยากเลย ของมีค่าขนาดนั้น เงินจ่ายไม่ได้หรอก“

และเช่นเคยครับ ขอขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆทุกท่านที่สละเวลาอันมีค่าของทุกท่าน อ่านการแนะนำตัวเล็กๆน้อยๆของผมผ่านภาพถ่ายและเรื่องเล่าบางส่วนในเวลาของชีวิตผม

ขอบคุณมากๆครับ

#siamstr

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

836430

ลงทุนเพื่อสร้างกำไร ❌

ลงทุนเพื่อสร้างคุณค่า ✅

gm #siamstr

GM ฮะ :)

รัฐสวัสดิการคือทางออกของคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชน?

อาจจะใช่ ถ้าเราวัดผลมันแค่ปีสองปี เพราะมันจะดีแค่ระยะสั้นเท่านั้น และระยะยาวมันจะนำพามาซึ่งปัญหาใหญ่

.

ค่าใช้จ่ายมันไม่มีวันพอ ถ้าประชาชนไม่ร่วมแรงร่วมใจกันลุกขึ้นมาสร้างรายได้

.

ผลพวงจากระบบเฟียตที่ครองโลกมายาวนาน ทำให้ความมั่งคั่งของประชาชนถูกผ่องถ่ายไปออกไปโดยที่เขาไม่รู้ตัว ผู้คนจะค่อยๆ พึ่งพาตัวเองไม่ได้ ไม่สามารถอยู่รอดถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือจาก "ฮีโร่"

ประชาชนจะไม่มีทางเลือกนอกจากรอรับการช่วยเหลือไปเรื่อยๆ และรัฐก็ไม่สามารถหยุดอุดหนุนสวัสดิการได้ แม้ว่าอยากจะลดบางส่วนก็ตาม เพราะหยุดเมื่อไร ผู้คนส่วนใหญ่จะอดอยากและตกระกำลำบากทันที

.

เฟียตแทรกแซงกลไกธรรมชาติ จากที่มนุษย์ต้องดิ้นรนและแข่งขันเพื่อการเอาตัวรอด บิดเบี้ยวมาสู่การที่มนุษย์จำเป็นต้อง "พึ่งพา" ผู้ปกครองเพื่อความอยู่รอด และมันวิวัฒนาการ

.

ผู้คนจะต้องการมันมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น มากขึ้น

.

เป็นวงจรอุบาทว์ไร้ที่สิ้นสุด เงินที่เสกหรือกู้มาใส่ มันค่อยๆ ร่อยหรอลง แถมยังสร้างเงินเฟ้อ ราคาข้าวของแพงขึ้นตามเม็ดเงินที่อัดฉีดเข้ามา เพราะมูลค่าทางเศรษฐกิจของประเทศมันไม่ได้เพิ่มตาม

.

เมื่อผู้คนเสพติดการช่วยเหลือ สัญชาตญานการเอาตัวรอดก็ลดลง เขาจะเรียกร้องมันมากขึ้น เป็นไปได้ขอให้มีเงินอุดหนุนจากรัฐในทุกๆ ส่วนของชีวิต

.

ทุกการกระทำมีราคาต้องจ่าย ประชาชนไม่รู้ตัวเลยว่าอนาคต มีนรกบนดินรออยู่ เพราะเงินที่หามาได้มันไม่พอ มันต้องดึงมาจากในอนาคต ยังไม่นับการจัดสรรงบประมาณที่ไร้ประสิทธภาพ

.

งบทั้งหมดกว่าครึ่งถูกใช้เป็นค่าจ้างผู้ปฏิบัติงาน และ 30% ไหลไปกองอยู่กับกลุ่มคนใกล้ที่ใกล้ชิดกับผู้ถืออำนาจ อาจจะแค่ 10-20% ที่ไหลไปถึงมือคนยากจนหรืออาจจะน้อยกว่านั้น..

.

ช่วงแรกมันก็ดี ไม่เห็นมีปัญหาอะไร ก็มันจะไม่ดีได้ไง ลองนึกภาพว่ามันเสมือนการใช้บัตรเครดิต ตอนรูดซื้อนั่นซื้อนี่ เอาเงินไปใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย ซื้อความสุขความสบายระยะสั้น ทุกอย่างมันแฮปปี้ แต่ตอนใช้คืนล่ะมึงเอ้ยยย ยิ่ง Leverage สูงๆ สร้างหนี้เกินตัวมากๆ ยิ่งไม่อยากจะคิด รู้ตัวอีกทีเป็นหนี้บัตร 10 ใบเต็มวงเงิน เอาบัตรนั้นมาโปะบัตรนี้ พอกหนี้มากขึ้นทุกวัน สุดท้ายก็พังพินาศ

.

มันมีคนบางกลุ่มที่ได้ประโยชน์มากกว่าคนอื่น อิ่มหนำสำราญกับการเอาขันมารองเงิน ที่รั่วออกมาจากกะละมังที่ใช้ใส่สิ่งที่เรียกว่างบประมาณแผ่นดิน

.

และทิ้งขี้กองยิ่งใหญ่ ที่มาพร้อมความบรรลัยที่ใหญ่ยิ่ง โดยไม่ต้องรับผิดชอบอะไร

.

ความจริงแม่งช้า! กว่าทุกคนจะโดนลงโทษจากการกระทำนี้ มันก็อาจจะผ่านไปหลายปี ผ่านไปนานจนเราไม่รู้ว่า ความพังพินาศที่เกิดขึ้นมันมาจากใคร มันมาจากนโยบายอะไร

.

เมื่อไรก็ตามที่วงจรนี้ถูกปิดลง ปิรามิดบู้บี้รูปทรงน่าเกลียดแห่งการอยู่รอดนี้ จะพังทลายลงอย่างรวดเร็ว ผู้คนส่วนใหญ่ของโลกจะอดอยากและประสบความยากลำบากอย่างที่สุด เพราะเขาไม่สามารถพึ่งพาตัวเองได้เลย

.

คนที่ไม่ยอมอดตาย พวกเขาก็จะดิ้นรนมีชีวิตรอดทุกวิถีทาง โดยไม่สนวิธีการ คุณธรรม จริยธรรม จิตสำนึกใดๆ บ้านเมืองเกิดความโกลาหลวุ่นวายไปทั่วทุกสารทิศ

.

คุณจะยอมอดตายวันนี้ หรือคุณจะปล้นคนอื่นเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดไปอีกวัน

.

ณ วันนี้ โลกเราจึงอยู่ในสถานะ กลืนไม่เข้า คายไม่ออก เพราะอำนาจในการควบคุมเงินมันดันไปอยู่ในมือมนุษย์ และมนุษย์ผู้นั้นก็ทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเอง แต่คนที่รับผิดชอบคือประชาชน

.

คนส่วนใหญ่ อาจจะไม่ต้องรอรับการช่วยเหลืออย่างทุกวันนี้ก็ได้ ถ้าเขาไม่ถูกสูบความมั่งคั่งออกไปจากเงินที่มันเสื่อมค่า ที่เรียกชื่อทางการน่ารักๆ ว่า "เงินเฟ้อ"

#Siamstr

--เฮลคิทเช่น ครัวไทยในต่างแดน--

สวัสดีชาวนอส นี่เป็นบันทึกครบรอบสัปดาห์นรกกับการทดลองใช้ชีวิต(เท่ปะ555)แบบเริ่มจากศูนย์แบบจริงๆเลยในอเมริกา

--

ผมไม่รู้จะเริ่มไง เอาเป็นว่าถูกหวยได้กรีนการ์ด จบ. เอ้าา ยังงง

ผมมีวีซ่าที่บังคับให้บินภายใน 6 เดือน ใกล้จะหมดมันเป็นเร่งให้ผม ต้องไปเหยียบ us เพื่อรับกรีนการ์ด การผจญภัยนี่จึงเกิดขึ้นมา เอาวะในชีวิต อยากเห็นแบงค์กงเต็กล่มต่อหน้า 5555

--

“เกิดมาไม่เคยเดินทางออกไปตปท. มันจะเอาตังรอดไหม?“ ”ไม่ออกไปไหน อยู่แต่บ้าน“ นี่ล้วนเป็นเสียงที่คนใกล้ตัวพูดถึงกับผมตลอด รวมถึง กับความสัมพันธ์ที่ต้องจบลง ก็อาจจะด้วยนิสัยนี้ด้วย 😓🤔

--

ตัดภาพมาที่เครื่องบินกำลังแล่นลงจอดที่สนามบินโลแกนสนามบินหลักของบอสตัน ผมกำลังเริ่ม chapter ใหม่ในชีวิตด้วยการทำงานร้านอาหารของคนไทย ที่เขาลือกันว่ากดขี่ sus ๆ

--

ก่อนมาผมได้พยายามหางาน entry level linkend และindeed ก็แล้วแต่ไม่ประสบความสำเร็จนัก และด้วยความที่ไม่รู้จักใครเลยในเมกา บวกกับไม่มีตังจ่ายค่าเช่าบ้านในระยะ2-3เดือน กลายเป็นว่าได้มาลงทำงานร้านอาหาร เพื่อรอเอกสารต่างๆ บวกกับที่ซุกหัวนอนที่ราคาถูก แต่นั่นแปลว่าเราต้องทำงานกับร้านเพื่อหาค่าใช้จ่าย

--

รูหนู... ใช่ครับ หลังจากผมเดินทางถึงที่พัก ห้องของผมมีขนาดแคบ แคบจนขนาดคนสูงราว 165 ยื่นสองมืออกไปและติดกำแพง นอกจากนี้ที่พักยังมีการวาดไม้กางเขนทิ้งไว้ที่หน้าประตู นี่ก็ไม่รู้ว่าวันดีคืนดี ที่พักมันจะมีเหตุการณ์ conjuring หรือไม่ และไหนจะความหนาวเกือบ 0 องศา ในห้องที่ไม่มี heater ผมรู้สึกเหมือน เอาตัวเองมาอยู่ในวงจร rat race จริงๆๆ

--

คุณภาษาดีใช่ไหม?...ผมตอบกลับอ้ำๆอึ้งๆ ว่าน่าจะดีครับ...โอเค งั้นทำเสริฟ

ผมเริ่มทำเสริฟ วันแรกเจอคนที่มีบุคคลที่มีออร่า “เจ้าที่“ คือคนเทรน และด่ากราดดทุกการกระทำ 2-4วันแรก ผมพลาดหมดเลย เสริฟผิดถูก โดนลูกค้าตีกลับ และเราต้องควักจ่ายเอง

ไหนจะที่เราต้องทำทุกอย่างล้างจาน ถูพื้น ชงเหล้า ทำชาไข่มุก ทำไอติม คือทำแทบทุกอย่าง ถ้ามันให้วิ่งเข้าครัวไปผัดก็คือครบเครื่อง

--

วัฒนธรรมการกิน?

หมอยมดแบบผมชอบสังเกต และเห็นว่าไอ้กันมันมีวัฒนธรรมการกินที่เป็น step ซึ่งเด็กเสริฟเอเชียแบบผมก็ต้องคอยอ่านอุณหภูมิลูกค้า step ง่ายๆคือ ลูกค้าจะนั่งก่อนและคุยเม้ากับเพื่อนสัก 5นาที อะ ทรงพี่เขาคอแห้งแล้ว ไอ้เราก็ต้องไปถาม อยากดื่มอะไร จากนั้นเขาอาจจะสั่งอาหารเรียกน้ำย่อย และอาหารน้ำย่อยก็ควรมาก่อนอาหารหลัก คือถ้าเข้าพรวดไปถาม ไปวางบิล หรือไปเก็บแก้วน้ำ จะโดนมองเสียมารยาท และทิปเราจะน้อย(เสริฟส่วนมากอยู่ได้ด้วยทิปจริงๆๆเลย)

--

โดดร่ม วีซ่าขาด ใช้ชีวิตให้คุ้ม?

คนที่ทำงานร้านอาหารไทย95% คือคนโดดวีซ่า และเจ้าของร้านก็ชอบ เพราะพวกนี้ส่วนใหญ่ยอมอยู่ผิดกฎหมาย ไม่สนแคร์จะโกยให้มากที่สุดก่อนกลับไทย และการจ่ายเงินของร้าน จะเน้นที่การเลือกจ่ายเงินสด ที่ไม่ได้อยู่ในระบบ เพื่อเลี่ยงภาษี

--

ค่าแรง?

ผมได้ $2.75 + tip ซึ่งร้านเปิด 6 วัน วันละ 9-10 ชม. สำหรับคนเมกายุคนี้ มันได้น้อยมาก ยิ่งถ้าอยู่ในระบบก็แทบไม่เหลือหลังหักภาษี ไหนจะไม่มีการจ่าย ot ถ้าทำเกิน 40 ชม. รวมถึงไม่มีประกันต่างๆให้ลูกจ้าง

--

สรุปสัปดาห์แรก

ก็นั่นแหละครับ ชีวิตในเมกาสัปดาห์แรก เหนื่อยชิบหอย ก็มาเล่าสู่กันฟัง ตอนนี่ผมยังขยับไปไหนไม่ได้มาก เพราะผม broke และมีแต่หำจริงๆ ก็จะรอจนกว่าการ์ดจะมาส่งนี่แหละครับ ถึงตอนนั้นผมจะหนีออกจาก masshole นี้ละ

ปล. ตอนนี้ทดสอบร่างกายตัวเองด้วยการทำ if 20:4 มาหนึ่งสัปดาห์ ยังปกติทุกอย่างครับ หัวใจยังไม่วาย...

#siamstr

ออกตัวก่อน : โน้ตนี้ไม่น่าจะให้ value กับใครทั้งสิ้นในทุ่งม่วงนี้ ฉันบ่นถึงคนรอบตัวฉันบน social กระแสหลักล้วนๆ ข้ามได้ข้าม ถ้าข้ามไม่ได้ เราหัวอกเดียวกัน 😘

ฉันทำ if มานานแล้ว ตั้งกะยังไม่รู้จักบิทคอย ตั้งกะหมอป๊อปยังไม่เริ่มทำช่องเลยด้วยซ้ำ แค่นับเฉพาะที่ทานวันละมื้อก็ 6-7 ปีแล้ว

ช่วงแรกที่เริ่มเข้าใจไอเดียของการดูแลสุขภาพมันเปิดโลกมากเลย มันเหมือนตอนเริ่มเข้าใจบิทคอยเลย

ฉันคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทุกคนบนโลกควรรู้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนรอบตัวที่ฉันรัก ฉันกระหน่ำดูคลิปพวกนี้เป็น 1,000 ชม. ทั้งไทยและเทศ เพราะเพื่อจะได้เข้าใจมันจริงๆแล้วเอาไปเล่าต่อได้ โดยเฉพาะช่วงที่หมอป๊อปเริ่มทำคลิป ความรู้ความเข้าใจมันเพิ่มขึ้นเยอะมาก แถมมีคลิปป้ายยาส่งต่อให้คนอื่นดูได้อีกเพียบ

ช่วงนั้นมันเหมือนมีคำว่า if อยู่บนหน้าพากฉัน คุยอะไรกับใครก็จะคอยพาบทสนทนามาเข้าเรื่องนี้ตลอด ก็ฉันคิดว่าเรื่องนี้มันสำคัญจริงๆนิ

แต่ก็ไม่ต่างจากการป้ายยาส้มเลย พูดเรื่องการเงินทุกคนเข้าใจว่าสำคัญ พอเล่าไปถึง solution คนส่วนใหญ่กลับส่ายหน้า เรื่องสุขภาพฉันให้ความสำคัญมากกว่าเรื่องการเงินอีก พอเล่าถึงวิธีการปรับพฤติกรรมเพื่อสุขภาพ คนส่วนใหญ่กลับยอมแพ้

มันเป็นเรื่องเข้าใจได้ แล้วฉันก็ไม่คิดจะไปตัดสินวิธีคิดของคนอื่น เราอยู่ในเกมส์ที่ถูกสื่อกระแสหลักหล่อหลอมมาให้เป็นแบบนี้อยู่แล้ว

แต่พอหนักเข้าเรื่อยๆ ฉันเองแหละที่เริ่มยอมแพ้ที่จะเล่าเรื่องพวกนี้ให้ใครฟัง เพราะสุดท้ายมันกลับให้ผลตรงกันข้ามกับความตั้งใจของเรา

หลายๆคนกลับกลายมาเป็นห่วงเราแทน หลายๆคนมองเราว่าถูกลัทธิอะไรซักอย่างล้างสมอง หลายครั้งเราถูกเอาไปเป็นโจ๊คในวงสนทนา

ฉันเลิกพูดถึงเรื่องการดูแลสุขภาพไปนานละ แม้กระทั่งเวลามีคนมาบ่นเรื่องสุขภาพให้เราฟัง แล้วเราก็รู้วิธีการแก้ไขด้วย ฉันยังไม่พยามจะเล่าให้ฟังเลย

และมันทำให้ฉันอยู่ของฉันได้อย่างสงบมานานแล้ว

แต่วันนี้มันจะอะไรกันหนักกันหนา..!!!

ฉันลบ FB ไปพักใหญ่แล้ว จะมีดราม่าอะไรกันก็ไม่รู้เรื่องเลย (แต่นี่คือเหตุที่ลบมันไม่ใช่รึ) กลับมีคนรอบตัวแคปโพสไม่ก็เซฟรูปงานวิจัยที่รายงานโดย AHA ส่งมากันเต็มไปหมด (จริงๆก็ไม่เยอะหรอก แต่มากกว่า 2 ก็ดูผิดวิสัยละ)

จริงๆฉันก็ไม่สนใจหรอก คิดว่าก็ไม่น่ามีอะไรต่างจาก narrative เดิมๆ แต่พอเริ่มมีคนที่3 ส่งมานี่ฉันเริ่มหงุดหงิดละ ถึงกะต้องตามไปดู

แล้วก็พบว่า เอ๊า..มันก็ไม่มีอะไรนิ !! งานวิจัยก็ไม่ใช่ตัวเต็ม เอาแค่เรื่องกลุ่มตัวอย่างคนทำ if 20,000 คนนี่ ฉันก็ตกใจละ มึงไปหามากจากไหนวะ fat adapted กันหมดแล้วมั้ย คงไม่ใช่ไปบังคับเอาคนมางดอาหาร 16ชม. จนเครียด แล้วตรวจเจอคอติซอลเต็มเลือดไปหมดแล้วบอกว่าเสี่ยงหัวใจนะ ถ้างั้นพระพุทธศาสนาคงไม่อายุ 2 พันกว่าปีได้หรอกมั้ง พระสงฆ์คงอาพาธกันหมดแล้ว

ทุกคนที่พยามถามกันมาหลังไมค์ด้วยความเป็นห่วง ขอบคุณมากที่เป็นห่วงกัน แต่เอาจริงๆ รู้มั้ยฉันคิดอะไรอยู่

พวกเอ็งมันอ่อนไง..!!!! เป็นพวก Loser ไง..!!!

พวกเอ็งก็แค่พยามหาความชอบธรรมให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น พวกเอ็งมันวินัยต่ำ เอาชนะความต้องการของตัวเองไม่ได้ เลือกแต่อะไรที่มันง่ายกว่าก่อน เข้าใจอยู่ว่าสื่อสังคมมันสอนเรามาอีกแบบแต่พวกเอ็งก็ไม่เปิดใจรับฟัง เพราะมันง่ายกว่าที่จะเชื่อแบบเก่า ทำเหมือนที่คนอื่นเค้าทำกันมันเพลย์เซฟ

ถ้าแค่ใจตัวเองยังเอาชนะไม่ได้ พวกเอ็งอย่าหวังเอาชนะเรื่องอื่นบนโลกเฟียตๆนี้เลย ไม่ต้องเลยเถิดไปคุยกันเรื่อง POW หรอก พวกเอ็งทำมันไม่ได้แน่

แล้วไม่ต้องพยามใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือสร้างความชอบธรรมให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลง ฉันมองข้ามเรื่องนี้ไปนานแล้ว ฉันมองพวกเอ็งด้วยความสงสารด้วยซ้ำ

แม่งเอ๊ย..พูดแล้วขึ้น!!

สบายใจละ..ขอบคุณพื้นที่ทุ่งม่วง ฉันคงไม่กล้าไปบ่นบนโลกโซเชียลกระแสหลัก ไม่รู้ไอ้เรื่องนี้มันไวรัลขนาดนี้ได้ไง แต่ดูแล้วร้านขนมเฟียตของฉันคงอยู่ไปอีกนานแน่นอน 5555555 🤭🤭🤭

พ่อค้ายาบ่นพ่อค้ายาด้วยกัน

เห็นหมอบ่น อยากบ่นมั่ง

#ToffeecakeCartel

#siamstr

First 100 people who repost this will get total of 2000 No-KYC sats.

#Bitcoin and #Nostr are winning 🏆

Early reposts will get more.

หลักธรรมเตือนสติในชีวิต☀️🙏🏻😌

อธิบายให้เข้าใจง่ายจากคุณลุงโฉลก

-อโรคยา ปรมา ลาภา

: ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ

การไม่มีโรคโลภะ โทสะ โมหะ ชีวิตเหมือนได้พรอันประเสริฐ ไม่ป่วยทรมานแล้ว

-วิสาสา ปรมา ญาติ

: ความคุ้นเคย เป็นญาติอย่างยิ่ง

คนเราไม่มีญาติไม่มีอะไร ทุกคนไม่มีสิ่งนั้นตั้งแต่แรก

เวลาเกิดมาพบเจอจึงจำเรื่องอะไรก็ไม่ได้ที่เคยผ่านมาเหลือแต่ความคุ้นเคยที่อยู่กับตัวเรา

-สันตุฏฐี ปะระมัง ธะนัง

: ความสันโดษ เป็นทรัพย์อย่างยิ่ง

มีความพอใจในสิ่งที่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน

-นิพพานัง ปรมัง สุขัง

: นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง

ไปให้ถึงที่สุดของความทุกข์ แล้วจะพบว่าที่นั่นไม่ใช่ความทุกข์ เป็นอะไรก็ได้ที่เจอแต่ไม่ใช่ทุกข์.

#siamstr

ยิ่งเรากาวมากท่าไหร่ มันนิ่งเป็นการเร่งให้คนได้ทดสอบความโลภตัวเองเร็วขึ้น

ขอให้คุณไปพบเจอกับความเจ็บปวดและทรมาน ซึ่งเป็นขั้นตอนที่จำเป็นในกระบวนการเติบโตของชีวิตครับ

เรามากาวกันเถอะ 🤓

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

835278

โพสแรกบน NOSTR #siamstr