คงไม่นอยแบบฤดูที่แล้วมั้ง น่าจะได้บทเรียนละ

EPL & The Last 10 Matches : หรือนี่จะเป็นปีของปืน

เมื่อเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกจนพรีเมียร์ลีกตอนนี้เหลือให้เตะกันอีกแค่ 10 นัดเท่านั้น การลุ้นแชมป์ตอนนี้ก็ดุเดือดเหลือเกิน อันดับ 1–3 หรือสามทีมลุ้นแชมป์นั้นมีแต้มห่างกันแค่ 1 คะแนน เรียกได้ว่าแทบจะลุ้นกันนัดต่อนัดและอันดับสามารถขยับเปลี่ยนกันได้ทุกสัปดาห์เลยทีเดียว โดยอับดับที่ 1 นั้นนำมาโดยทีม “ปืนใหญ่” อาร์เซน่อล (Arsenal) ที่เปิดบ้านเฉือนเบรท์ฟอร์ดไป 2-1 ทำให้แต้มตอนนี้อยู่ที่ 64 คะแนน และด้วยอานิสงส์ของทีมอันดับ 2 และ 3 ที่มาเจอกันเองอย่าง “หงส์แดง” ลิวเวอร์พูล (Liverpool) กับ “เรือใบสีฟ้า” แมนเชสเตอร์ซิตี้ (Manchester City) จบลงด้วยผลเสมอกัน 1-1 ทำให้อันดับทั้งสองทีมร่วงลงมาเป็นที่ 2-3 ตามลำดับ โดยหงส์แดงตอนนี้มีอยู่ 64 คะแนนเท่ากับทีมปืนใหญ่ แต่มีลูกได้เสียที่น้อยกว่าอยู่ 7 ลูก และเรือใบสีฟ้ามี 63 คะแนนตามลำดับ ซึ่งอาจพูดได้ว่านอกจากแต้มจะมีผลต่อการลุ้มแชมป์แล้วลูกได้เสียก็อาจมีผลด้วยเช่นกัน

—

ส่วนในอันดับที่ 4 ตำแหน่งสุดท้ายที่จะได้ไปแข่ง UCL หรือ ยูฟ่าแชมป์เปี้ยนส์ลีก (Uefa Champions League) ที่ปีหน้าปรับระบบการแข่งใหม่เป็นเหมือนกับมินิลีกตอนนี้ยึดอยู่โดยทีม “สิงห์ผงาด” แอสตัน วิลล่า (Aston Villa) ที่ช่วงต้น ๆ เหมือนจะลุ้นแชมป์กับเขาด้วยแต่หลัง ๆ ก็เริ่มแผ่วให้เห็นแล้ว พลาดท่าโดนอันดับที่ 5 “ไก่เดือยทอง” ท็อตแน่ม ฮ็อทสเปอร์ (Tottenham Hotspur) บุกไปอัดคาบ้านถึง 0-4 แบบผิดฟอร์มไปหน่อย ทำให้แต้มอันดับ 4-5 ไล่กันมาที่ 55 และ 53 คะแนน แถมไก่เดือยทองยังเตะน้อยกว่าหนึ่งนัด มีโอกาสแซงไปยึดอันดับที่ 4 อยู่สูงพอสมควร

—

คราวนี้เราจะมาเจาะดูสถานการณ์ของทีมลุ้นแชมป์แต่ละทีมกันหน่อย

—

มาเริ่มกันที่ทีมปืนใหญ่จ่าฝูงปัจจุบัน ที่ตั้งแต่หลังปีใหม่มาแข่งในลีกยังไม่แพ้ใครแถมกระซวกคู่แข่งไปได้ถึง 31 ลูกใน 8 นัด หรือเฉลี่ยนัดละเกือบ 4 ลูกเลยทีเดียว และเสียเพียงแค่ 4 ประตู แต่ยกเว้นในบอลถ้วย เอฟเอ คัพ (FA Cup) ที่ตกรอบไปตั้งแต่เนิ่น ๆ ด้วยน้ำมือของหงส์แดง และในยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก หรือ UCL (Uefa Champions League) ที่ในเลกแรกออกไปพ่ายต่อปอร์โต้ (Porto) 1-0 แบบที่ฟอร์มที่สวนทางกับในลีกแบบไม่ถูกใจแฟน ๆ นัก แต่ก็ยังมีให้โอกาสให้แก้มือในบ้านตัวเอง

ฟอร์มของนักเตะในลีกก็กำลังเข้าฝัก โดยเฉพาะแนวรุกอย่าง ไค ฮาร์แวตซ์ (Kai Harvertz) หลัง ๆ เริ่มเรียกฟอร์มยิงประตูให้ทีมสี่นัดติด เหมือนกลับมาเกิดใหม่ในสมัยเล่นอยู่กับทีม “ห้างขายยา” ไบเยอร์ เลเวอร์คูเซ่น (Bayer Leverkusen) และแม้กระทั่งกองกลางตัวรับอย่าง เดแคลน ไรซ์ (Declan Rice) ที่หลัง ๆ คอยยิงประตูให้อยู่เนือง ๆ และคอยปัดกวาดและคุมจังหวะเกมอยู่หน้ากองหลัง ส่วนแนวรับก็ยังเหนียวแน่น นำโดยอยู่เซนเตอร์อย่าง วิลเลี่ยม ซาลิบา (William Saliba) และ กาเบรียล เมกัลเญส (Gabriel Magalhães) ที่จับคู่กันได้อย่างเหนียวแน่น แถมแบ็กทั้งสองข้างอย่าง เบ็น ไวท์ (Ben White) และ ยาคุบ คิวิออร์ (Jakub Kiwior) ก็ยังจ่ายให้แนวรุกทำประตูได้อย่างต่อเนื่อง

ส่วนตัวที่เจ็บไปตอนนี้มีแค่อดีตแบ็กขวา-ซ้ายตัวจริงอย่าง ทาเคฮิโระ โทมิยาสุ (Takehiro Tomiyasu) ที่ยังเจ็บยาวต่อไป และโอเล็กซานเดอร์ ซินเชนโก้ (Oleksandr Zinchenko) ที่นัดล่าสุดลงมาเป็นตัวสำรองได้แล้ว แต่นัดล่าสุดก็เสียแนวรุกคนสำคัญอย่าง กาเบรียล มาร์ติเนลลี่ (Gabriel Martinelli) และ บูกาโย่ ซาก้า (Bukayo Saka) ที่ฟอร์มดีทั้งยิงทั้งจ่ายกันมาตั้งแต่เปิดฤดูกาล ซึ่งต้องดูการอัปเดตกันอีกทีว่าจะเจ็บกันหนักแค่ไหน

โปรแกมการแข่งข้างหน้านั้นมีเกมสำคัญอยู่ที่เกมเยือนทีมเรือใบสีฟ้าคู่แข่งลุ้นแชมป์ในวันที่ 30 มีนาคม ซึ่งแฟนหงส์แดงน่าจะลุ้นให้เสมอ ๆ ตัดแต้มกันเองไปซะ ยังมีดาร์บี้แมตช์กับทีมร่วมเมืองลอนดอนอย่างสเปอร์สและ “สิงห์บลู” เชลซี (Chelsea) ที่ฟอร์มเริ่มกระเตื้องที่ไม่ยอมให้ทีมปืนใหญ่ได้แชมป์ง่าย ๆ แน่นอน และนัดรองสุดท้ายที่ต้องเจอกับ “ผีแดง” แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (Manchester United) ที่ฟอร์มฤดูกาลนี้เหมือนจะไม่ดี และเล่นได้ไม่ถูกใจแฟน ๆ จนบ่กันขรม แต่อันดับของทีมก็ยังพอถูไถ บางนัดก็ฟอร์มไม่ดีแต่ดันชนะได้อีก และถ้ายิ่งได้ดาวยิงวัยรุ่นเดอะแบกอย่าง ราสมุส ฮอยลุนด์ (Rasmus Hojlund) กลับมาก็ประมาทไม่ได้เหมือนกัน และทำไปทำมาทีมผีแดงนี่แหละอาจจะเป็นตัวแปรการตัดสินแชมป์กันได้เลย

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นทีมปืนใหญ่ตอนนี้มีสถิติเฮดทูเฮดที่ดีที่สุดในการเจอกับทีมบิ๊กซิกส์ด้วยกันในฤดูกาลนี้ ถ้าผ่านนัดเจอเกมหนักกับสี่ทีมที่กล่าวถึงข้างบนไปได้ ขุมกำลังก็ค่อนข้างจะพร้อมแถมฟอร์มก็กำลังดี รวมถึงยังไม่มีบอลถ้วยในประเทศมาให้กังวล และถ้าเกิดตกรอบ UCL ก็สามารถทำให้โฟกัสการลุ้มแชมป์ได้อย่างเต็มตัวอีกด้วย (ซึ่งแฟนปืนก็น่าจะให้ความสำคัญกับแชมป์ลีกมากกว่า) เรียกได้ว่ามีโอกาสที่ดีพอสมควร

—

มาต่อกันด้วยอันดับที่สองอย่างหงส์แดงที่ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่โค๊ชมากฝีมือชาวเยอรมันอย่าง เจอร์เก้น คล็อปป์ (Jürgen Klopp) จะคุมบังเหียน เพราะฉะนั้นรับประกันเลยว่านักเตะเล่นกันลืมตายส่งท้ายให้นายใหญ่คนสำคัญที่เคยพาทีมได้แชมป์รายการสำคัญ ๆ อย่างแน่นอน แถมตอนนี้ก็ได้แชมป์บอลถ้วยรายการเล็กอย่าง อีเอฟแอล คัพ (EFL Cup) มาครองไปแล้วด้วยหนึ่งรายการ แถมบอลถ้วยใหญ่อย่างเอฟเอคัพและยูโรป้า ลีก (Uefa Europa League) ก็ยังอยู่ในเส้นทางการลุ้นแชมป์ ซึ่งมีโอกาสมากที่จะได้แชมป์มาประดับบารมีอย่างน้อยอีกหนึ่งรายการเลยทีเดียว

หงส์แดงฤดูกาลนี้นั้นมีจุดเด่นอยู่ที่การแก้เกมของ จอร์เก้น คล็อปป์ ส่วนใหญ่จะเปิดด้วยการให้คู่แข่งยิงนำไปก่อนแล้วแก้เกมแซงกลับมาชนะได้ด้วยอารมณ์แบบมึงยิงกูใช่มั้ยมึงตาย และเกมทีสูสี ๆ ก็ยิงนาทีท้าย ๆ แซงชนะไปอย่างหน้าตาเฉยแทบจะตลอด แม้ในบางช่วงจะขาดดาวยิงตัวสำคัญของทีมอย่าง โมฮาเหม็ด ซาล่าห์ (Mohamed Salah) ที่นอกจากจะติดไปแอฟริกาคัพออฟเนชั่นส์ (AFCON) ช่วงต้นครึ่งหลังของฤดูกาลและกลับมาเจ็บไปอีกก็สามารถเอาตัวรอดได้ แต่ตอนนี้เริ่มกลับมาลงสนามและยิงประตูให้กับทีมได้แล้ว และยังมีนักเตะญี่ปุ่นที่ช่วงแรกโดนค่อนขอดว่าซื้อมาเป็นแค่อะไหล่ แต่ตอนนี้สาถนาปนาตนเองเป็นขวัญใจแฟน ๆ และกำลังสำคัญของทีมที่แทบจะขาดไม่ได้ไปเรียบร้อยแล้วอย่าง วาตารุ เอ็นโดะ (Wataru Endo) ที่คอยปัดกวาดให้แนวรับเล่นง่ายขึ้นและยังมียิงประตูสำคัญให้ทีมในบางครั้งอีกด้วย

แต่ปัญหาใหญ่ของทีมในตอนนี้คือนักเตะทั้งตัวจริงตัวสำรองเจ็บกันบานตระไท ร่ายยังไงก็ไม่หมด ทำให้ต้องดันนักเตะวัยรุ่นขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ แต่ก็ทำผลงานให้ทีมได้ดีอย่าง คอเนอร์ แบรดลีย์ (Conor Bradley) ที่มาแทนแบ็กจอมบุก เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์ (Trent Alexander-Arnold) ที่ทั้งยิงประตูและแอสซิตส์แทนได้แบบที่แทบจะไร้รอยต่อ และ จาเรลล์ ควอนซาห์ เซนเตอร์วัยรุ่นที่ขึ้นมาจับคู่กับกัปตันทีม เวอร์จิล ฟาน ไดจ์ค (Virgil van Dijk) ได้อย่างยอดเยี่ยมจน โจ โกเมซ (Joe Gomez) ต้องโยกไปเล่นแบ็กซ้ายหลังจากที่ตัวจริงและตัวสำรองอย่าง แอนดรูว์ โรเบิร์ตสัน และ คอสตาส ซิมิคาส (Andrew Robertson & Kostas Tsimikas) เจ็บไปพร้อมกันแล้วดันเล่นดีใช้ได้ ส่วนน้องหนูน ดาร์วิน นูนเญซ (Darwin Nunez) ดาวยิงชาวอุรุกวัยค่าตัวแพงที่ฤดูกาลที่แล้วโดนล้อยับว่าชอบพลาดโอกาสง่าย ๆ แต่พอมาฤดูกาลนี้ก็กลายเป็นกำลังสำคัญยิงประตูและจ่ายให้ทีมได้อย่างต่อเนื่อง โดยยิงไป 10 และจ่ายไปถึง 7 ลูกนับเฉพาะในลีก ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว ซึ่งก็มากกว่าสถิติของฤดูกาลก่อนไปแล้ว

ส่วนโปรแกมนั้นเรียกได้ว่าอาจจะหนักสุดในทีมกลุ่มลุ้นแชมป์ด้วยกันเอง เพราะมีทั้งไปเยือนในดาร์บี้แมตช์ทีมร่วมเมืองกับ “ทอฟฟี่สีน้ำเงิน” เอฟเวอร์ตัน (Everton) ซึ่งมีความตั้งใจจะเบรกแน่นอนและต้องทำแต้มหนีการตกชั้นอีก แม้จะโดนลดโทษตัดแต้มไปแต่ก็ยังมีความสุมเสี่ยงอยู่ การไปเยือนทีมทีมคู่รักคู่แค้นตัวแปรทีมลุ้มแชมป์อย่างผีแดงอีก ซึ่งเพื่อศักศรีทีมผีแดงก็ไม่น่ายอมให้คู่รักคู่แค้นมาชิงแต้มจากในบ้านไปได้ง่าย ๆ และมีโปรแกมเจออีกทีมเคี้ยวยากที่กำลังพยายามทำแต้มไป UCL พร้อม ๆ กันอย่างแอสตัน วิลล่า และสเปอร์สอีก แถมบอลถ้วยก็ยังมีลุ้นให่ห่วงอีก แถมต้องลุ้นให้นักเตะที่มีอยู่ตอนนี้ไม่เจ็บไปนอนโรงหมอเพิ่มอีก ด้วยสถานการณ์ทั้งหมดที่กล่าวไปทำให้หนทางข้างหน้าดูเหมือนจะเสียเปรียบอีกสองทีมลุ้นแชมป์ค่อนข้างพอสมควร

—

สุดท้ายที่ทีมเรือใบสีฟ้าที่ฤดูกาลนี้ฟอร์มค่อยไม่ดีเหมือนกับตอนได้ดับเบิ้ลแชมป์เมื่อฤดูกาลที่แล้ว แถมผลงานการเจอกับบิ๊กซิกซ์ด้วยกันเอง ก็เอาชนะได้แค่ผีแดงที่ฟอร์มแย่กว่า เมื่อตอนต้นฤดูกาลก็ขาดกองกลางตัวสำคัญที่เจ็บไปยาวอย่าง เควิน เดอ บรอยน์ (Kevin De Bruyne) ที่ตอนนี้กลับมาได้แต่ก็เหมือนยังไม่เต็มสูบนัก ดาวยิงตัวเก่งอย่าง เออร์ลิ่ง ฮาลันด์ (Erling Haaland) ก็มีเจ็บไปช่วงปีใหม่และพอกลับมาฟอร์มก็ไม่เฉียบขาดเหมือนเดิม แล้วแนวรับบางทีก็เสียประตูกันง่ายขึ้น ทำให้ เป๊ป กวาร์ดิโอล่า (Pep Guardiola) เกาหัวแกรก ๆ อยู่บ่อย ๆ ส่วนนักเตะเจ็บตอนนี้ก็มีแค่ แจ็ค กรีลิช (Jack Grealish) แต่ก็ไม่น่าจะกระทบอะไรมากเพราะฤดูกาลนี้ฟอร์มค่อนข้างรูด ผิดกับฤดูกาลที่แล้วลิบลับ แถมตัวใหม่อย่าง เฌเรมี่ โดกู (Jeremy Doku) ที่จะเอามาลากเลี้อยริมเส้นก็ยังทำผลงานไม่คงเส้นคงวาเท่าไหร่ ตอนนี้คงมีแค่ โรดรี้ (Rodri) ที่โคตรจะอันเดอร์เรตในวงการฟุตบอลตอนนี้คนเท่านั้นที่ยังทำผลงานได้ดีอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ฤดูกาลที่แล้ว

ส่วนโปรแกมนั้นก็ถือว่าอาจจะพอ ๆ กับหงส์แดงที่ยังมีลุ้นในบอลถ้วยอยู่อีกสองรายการมาให้กังวล และในลีกก็มีเกมที่เรียกได้ว่าตัดสินชะตากลาย ๆ กับทีมปืนใหญ่ และก็เจอสองทีมลุ้นไป UCL ที่พร้อมจะมาตัดแต้มเป็นปัจจัยเหมือนกันอีก แต่ว่าโปรแกมนั้นมีเจอกับทีมระดับล่างที่มากกว่าทำให้เรือใบสีฟ้ามีแต้มต่อในมือ และรวมถึงขุมกำลังที่พร้อมกว่า เลยมีความได้เปรียบกว่าหงส์แดงอยู่บ้างในการลุ้นแชมป์

—

เมื่อดูภาพรวมแล้วปืนใหญ่ค่อนข้างมีแต้มต่อในการคว้าแชมป์พอสมควร ถ้ายังสามารถรักษาฟอร์มแบบนี้เอาไว้ และไม่มีนักเตะตัวสำคัญเจ็บเพิ่มไปอีก นี่ก็น่าจะเป็นปีของปืนใหญ่ของ มิเคล “สุดหล่อว์” อาร์เตต้า (Mikel Arteta) ที่มีโอกาสในการคว้าแชมป์มากที่สุด หลังจากที่รอคอยมาถึง 20 ปี

—

#siamstr #footballstr #epl #arsenal #liverpool #mancity #ฟุตบอล #พรีเมียร์ลีก #อาร์เซน่อล #ปืนใหญ่ #ลิเวอร์พูล #หงส์แดง #แมนเชสเตอร์ซิตี้ #เรือใบสีฟ้า

ดีมะ ไม่เคยอ่านเรื่องนี้

ชอบเรื่องนี้มากว่า 1984 อีก

Perfect Days: การบำบัดจิตใจคือการได้ใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง และการเจอคนที่เข้าใจ

Perfect Days หรือชื่อในภาษาไทย “หยุดโลกเหงาไว้ตรงนี้” เป็นภาพยนตร์ของผู้กำกับระดับตำนานที่ห่างหายจากวงการไปนานชาวเยอรมันอย่าง วิม เวนเดอร์ (Wim Wenders) และนำแสดงโดย โคจิ ยาคุโช (Kōji Yakusho) ที่ได้รางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม และ Prize of the Ecumenical Jury ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้กับหนังที่สร้างสรรค์ให้คุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์จากเทศกาลหนังเมืองคานส์ (Cannes Film Festival) นอกจากนั้นยังได้เสนอชื่อชิงรางวัลใหญ่อย่างออสการ์ (Oscars หรือ The Academy Awards) ในสาขาภาพยนตร์ต่างประเทศอีกด้วย

—

เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คล้ายสารคดีที่ติดตามชีวิตประจำวันของตัวเอก คุณลุงฮิรายามะ (แสดงโดย โคจิ ยาคุโช) เป็นพนักงานทำความสะอาดห้องน้ำสาธารณะวัยชราในเขตชิบูย่าของเมืองโตเกียว โดยที่ชีวิตของแกนั้นก็แสนจะเรียบง่าย ไม่หวือหวา ตั้งแต่ตอนตื่นนอน แปรงฟัน รดน้ำต้นไม้ กดกาแฟกระป๋องจากตู้ ขับรถไปทำงานและเปิดฟังเทปเพลงจากยุค 60–70’s ไปด้วยระหว่างทาง ทำงานอย่างขะมักขะเม้น พักกินข้าว พร้อมกับการถ่ายรูปธรรมชาติจากกล้องฟิล์มขาวดำ ทำงานเสร็จกลับมาอาบน้ำไปกินข้าว อ่านหนังสือนิยายก่อนนอน และก็นอนหลับไป แม้กระทั่งในวันหยุดก็ตื่นมาก็แปรงฟัน เอาผ้าไปซัก ไปอาบน้ำ ไปร้านซื้อหนังสือนิยายลดราคา ไปบาร์ที่ตัวเองคุ้นเคย และในเรื่องก็จะมีเหตุการณ์ที่แกได้พบเจอคนใหม่ ๆ หรือคนที่เคยรู้จักมาเป็นตัวแปรในชีวิตประจำวันของแกวนลูปไปจนจบ

—

ส่วนการแสดงก็เต็มไปด้วยความน้อยแต่มาก โดยเฉพาะคุณลุงฮิรายามะซึ่งในเรื่องก็เป็นคนไม่ค่อยพูดจากับคนอื่นอยู่แล้ว แต่การแสดงด้วยสีหน้าและสายตานั้นแสดงถึงอารมณ์ที่แกรู้สึกขณะนั้นได้เป็นอย่างดี ส่วนการถ่ายทำนั้นก็อาจจะไม่ได้หวือหวาแต่ก็สวยงามปราณีตามสไตล์ญี่ปุ่น และยังแอบซ่อนนัยยะบางอย่างไว้ ยกตัวอย่างเช่นการใช้ภาพซ้อน (Superimpose) แนวขาวดำคล้ายภาพฟิล์มที่ตัวเองได้ถ่ายไว้ มาแทรกในช่วงที่คุณฮิรายามะหลับและกำลังจะเริ่มวันใหม่ ซึ่งอาจจะเป็นภาพความฝันหรือเป็นการรำลึกถึงวันวานก็เป็นไปได้

—

และอีกหนึ่งตัวเอกที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ก็คือ “ห้องน้ำสารถารณะ” ที่มีการออกแบบได้อย่างสวยงามและมีเอกลักษณ์สะท้อนบรบทของพื้นที่ตั้งนั้น ๆ ได้เป็นอย่างดี ผิดกับบ้านเราลิบลับ

ที่ไม่ค่อยจะแยแสและให้ความสำคัญกับพื้นที่สาธารณะของประชาชนคนทั่วไปซักเท่าไหร่

ห้องน้ำเหล่านี้เป็นโครงการที่เรียกว่า THE TOKYO TOILET ซึ่งเป็นความร่วมมือของ The Nippon Foundation ซึ่งเป็นมูลนิธิเอกชนที่ไม่แสวงหากำไรของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเน้นให้การสนับสนุนพัฒนาแง่มุมต่างๆ ทั้งด้านมนุษยธรรม สวัสดิการสังคม การสาธารณสุข และการศึกษาไปทั่วโลก และ TOTO ผู้ผลิตสุขภัณฑ์ห้องน้ำของประเทศญี่ปุ่นที่เราน่าจะรู้จักกันดี

—

โครงการ THE TOKYO TOILET นั้นเป็นการสร้างห้องน้ำสาธารณะจำนวน 17 แห่งในเขตชิบุย่าที่มีประชากรหนาแน่น โดยแต่ละแห่งจะถูกออกแบบโดยสถาปนิกและนักออกแบบชื่อดังระดับโลกของประเทศญี่ปุ่นที่บ้านเราน่าจะรู้จักกันดี ยกตัวอย่างเช่น ทาดาโอะ อันโดะ (Tadao Ando) ชิเกรุ บัน (Shigeru Ban) เคนโกะ คุมะ (Kengo Kuma) โซ ฟูจิโมโตะ (Sou Fujimoto) โตโย อิโตะ (Toyo Ito) โดยเป้าหมายคือเป็นการก้าวสู่สังคมที่โอบรับในความหลากหลาย ซึ่งสะท้อนออกมาในงานออกแบบที่เป็นเอกลักณ์เฉพาะตัวของห้องน้ำในแต่ละที่

—

จากการที่นักวิจารณ์และบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้หลาย ๆ ขิ้นเอ่ยชมภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนถึงการใช้ชีวิตอยู่ด้วยความพอเพียง เรียบง่าย และการได้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ นั่นแหละคือการใช้ชีวิตที่ประสบความสำเร็จในแบบของตัวเอง ดังเช่นที่เราพบเห็นได้จากวิถีชีวิตของคนสูงวัยในญี่ปุ่นดังที่เห็นได้จากตามสารคดี ที่ประกอบอาชีพเดิมตั้งแต่เด็กจนโตก็ยังคงทำในสิ่งที่ตัวเองรักและถนัดที่สุดไปจนกว่าที่ตนเองจะทำไม่ไหว ซึ่งสังคมญี่ปุ่นนั้นก็ได้เข้าสู่การเป็นสังสูงวัย (Aging Society) มาตั้งแต่ปี 1970 แต่เมื่อได้สัมผัสภาพยนตร์เรื่องนี้มาด้วยตัวเองแล้วก็พบว่ามีอีกนัยยะนึงที่อาจจะไม่ได้ถูกกล่าวถึงนัก ซึ่งอาจจะเป็นทางผู้กำกับเองจงใจหรือไม่ได้จงใจนำมาไว้ในภาพยนตร์ก็ได้ ซึ่งก็คือเรื่อง “แอสเพอร์เกอร์ ซินโดรม” (Asperger Syndrome)

—

แอสเพอร์เกอร์ ซินโดรม เป็นโรคที่เกี่ยวกับความบกพร่องทางพัฒนาการที่มีลักษณะเฉพาะตัว เช่น บกพร่องด้านทักษะในการเข้าสังคม หรือบกพร่องด้านทักษะการใช้ภาษา การสื่อสารและการแสดงออก ชอบทำอะไรซ้ำ ๆ มักหมกมุ่นกับสิ่งที่ชอบเป็นเวลานาน แต่ไม่ใช่กลุ่มบกพร่องทางสติปัญญา เช่นโรคออทิสติก (Autistic) ซึ่งคนนั้นจะมีความเฉลียวฉลาดเป็นพิเศษในสิ่งที่ตนเองชอบอีกด้วย ในปัจจุบันยังไม่ทราบแน่ชัดว่าอะไรคือสาเหตุที่ชัดเจนของกลุ่มอาการแอสเพอร์เกอร์ ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่ามีหลายปัจจัยร่วมกัน ทั้งการทำงานที่ผิดปกติทางสมอง พันธุกรรมสิ่งแวดล้อม แต่ไม่ได้เกิดจากการเลี้ยงดูของผู้ปกครอง และในปัจจุบันยังไม่มียารักษาอาการเหล่านี้ให้หายเป็นปกติ โดยผู้ที่เป็นโรคนี้ที่เรารู้จักกันดีก็น่าจะเป็น เกรต้า ธันเบิร์ก (Greta Thunberg) นักกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมวัยรุ่นชื่อดังชาวสวีเด็นที่ออกมาเรียกร้องความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมของโลกจากรัฐบาลและผู้มีอำนาจทางการปกครองของประเทศต่าง ๆ ที่ออกมายอมรับว่าเป็นแอสเพอร์เกอร์ และยังมีภาพยนตร์และซีรีย์ที่ถูกนำเสนอด้วยการเป็นโรคนี้อย่างเช่นเรื่อง Rain Man, Adam, The Accountant, Atypical เป็นต้น

—

ในเรื่องนั้นคุณฮิรายามะก็มีลักษณะนิสัยที่จะดูเข้ากับการเป็นโรคนี้อย่างน่าสนใจ ซึ่งในเรื่องนั้นคุณลุงฮิรายามะก็เป็นคนไม่ค่อยพูดกับคนอื่น แม้จะเป็นคนที่ทำงานด้วยก็ตามที แต่เมื่อเขาได้เจอคนที่สนใจในสิ่งเดียวกับเขา และเป็นคนที่เข้าใจการกระทำของเขา ชอบในสิ่งที่เขาทำ เขาก็จะแสดงออกด้วยท่าทีที่เป็นมิตร และมีแสดงออกทางอารมณ์ได้ชัดเจนว่าเขามีความสุขที่จะอยู่กับคนแบบนี้ ซึ่งจะตีภาพยนตร์เรื่องนี้ได้อีกแบบว่าการกระทำที่เป็นกิจวัตรของคุณลุงฮิรายะมะในเรื่องนั้นอาจจะเลือกจะใช้ชีวิตอยู่แบบนี้ เพื่อเป็นการบำบัดจิตใจของตัวเองมากกว่า ด้วยการที่มีเลือกที่จะมีความสุขด้วยตัวคนเดียว (Being alone ≠ Being lonely) โดยสุดท้ายนั้นไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม การเอาใจเขามาใส่ใจเรา อย่ามองว่าเขาทำตัวไม่เหมือนคนอื่นหรือมีพฤติกรรมที่แตกต่างจากคนทั่วไปโดยไม่มีเหตุผล คอยสนับสนุนและให้กำลังใจเขา ก็จะสามารถช่วยให้เขา “หยุดโลกเหงาไว้ตรงนี้” ได้เป็นอย่างดี

—

Resources

*https://architizer.com/blog/inspiration/stories/perfect-days-tokyo-toilets-japanese-architects/

*https://www.manarom.com/blog/let_learn_asperger_syndrome.html

*https://thaipublica.org/2020/08/series-society02/

*https://www.nationwidechildrens.org/conditions/aspergers-syndrome#:~:text=Asperger's%20Syndrome%20is%20a%20form,a%20narrow%20range%20of%20interests.

—

#film #perfectdays #wimwanders #japanesefilms #aspergers #siamstr

—

Evil Does Not Exist: ใครว่าปีศาจมีไม่จริง

ตั้งแต่ช่วงปลายปีที่แล้วจนถึงตอนนี้เหมือนจะเป็นที่ช่วงที่ภาพยนตร์ อนิเมชั่น หรือแม้กระทั่งซีรีย์จากทางญี่ปุ่นกลับมาเป็นที่สนใจในกระแสหลักอีกครั้ง หลังจากปล่อยให้กระแสเกาหลีครองตลาดมานาน ซึ่งหลาย ๆ เรื่องก็มีเนื้อหาและความน่าสนใจอย่างมาก เช่น Godzilla: Minus One ที่หลาย ๆ คนอยากดู และยังทำเงินไปมากมายแต่ดันไม่ยอมเข้าฉายในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทำเอาหลาย ๆ คนเคืองทางค่ายหนังกันยกใหญ่ว่าทำไมไม่เอาเข้ามาฉาย แต่ส่วนตัวคิดว่าน่าจะเป็นที่ทางค่ายผู้ผลิตและเจ้าของลิขสิทธิ์อย่างโทโฮ (TOHO) ที่ต้องไปดีลกับสตรีมมิ่งแพลตฟอร์มไว้แน่ ๆ เลยไม่ได้เข้าฉายในบ้านเเรา และภาพยนตร์อนิเมชั่นอย่าง Mobile Suit Gundam SEED Freedom ที่สาวกกันดั้มวัยเด็กหนวดชวนกันไปดูจนทำเงินถล่มทลายกลายทั้งในประเทศญี่ปุ่นและบ้านเรา รวมไปถึงเรื่อง Monster ของผู้กำกับมือรางวัลชื่อดังของญี่ปุ่นอย่าง ฮิโรคาสุ โคเรเอดะ (Hirokazu Koreeda) ที่เนื้อหายังไม่พ้นเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว แถมเรื่องนี้ยังได้รางวัล Queer Palm จากเทศกาลหนังเมืองคานส์ (Cannes Film Festival) อันเป็นรางวัลที่มอบให้กับหนังที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับ LGBTQ และรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และยังมี Perfect Days ภาพยนตร์ฟีลกู๊ดของผู้กับกับชาวเยอรมันที่ห่างหายจากวงการไปนานอย่าง วิม เวนเดอร์ (Wim Wenders) เรื่องนี้ยังได้รางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากที่มอบให้ โคจิ ยาคุโช (Kōji Yakusho) และ Prize of the Ecumenical Jury ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้กับหนังที่สร้างสรรค์ให้คุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์จากเทศกาลหนังเมืองคานส์อีกเช่นกัน และปิดท้ายด้วยภาพยนตร์ที่จะพูดถึงต่อไปอย่าง Evil Does Not Exist ซึ่งเป็นผลงานล่าสุดของผู้กำกับมาแรงในวงการ ริวสุเกะ ฮามากุจิ (Ryusuke Hamaguchi) ที่สร้างชื่อและกวาดคำชมและรางวัลไปมากมายจากเทศกาลหนัง รวมไปถึงรางวัลใหญ่อย่างภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมจากเวทีออสการ์ (Oscar) ในปี 2021 จากเรื่อง Drive My Car

—

เนื้อเรื่องของ Evil Does Not Exist นั้นแม้จะเรียบง่ายเหมือนจะไม่มีอะไรมากโดยที่ตัวละครเอกคือคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวอย่าง ทาคุมิ ชายที่ทำอาชีพรับจ้างทั่วไปที่อาศัยอยู่กับ ฮานะ ลูกสาววัย 8 ขวบที่มักจะชอบออกไปวิ่งล่นเล่นตามป่าในหมู่บ้านฮาราซาว่าที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สงบเงียบ และผู้คนในหมู่บ้านก็พึ่งพาแหล่งน้ำและทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ในการทำมาหากิน แต่ว่าเมื่อนายทุนจากโตเกียวที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลในการมาซื้อที่ดินจะมาทำลาน “แกลมปิ้ง (Glamping = Glamorous + Camping)” ที่กำลังฮิตกันในปัจจุบัน ซึ่งฝั่งนายทุนนั้นก็พยายามแสดงถึงผลประโยชน์ไว้ว่าต่อชุมชนว่าจะเป็นการสร้างเศรฐกิจและรายได้จากนักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมเยือน แต่ว่าเนื่องจากสถานที่ตั้งนั้นอยู่บนหุบเขาที่เป็นแหล่งต้นน้ำของหมู่บ้านที่ใช้ในการดำรงชีวิตและทำมาหากิน จะทำให้น้ำปนเปื้อนด้วยมลภาวะน้ำเสียที่ถูกปล่อยออกมาจากลานแกล้มปิ้งแห่งนี้ และสุดท้ายนั้นจะมีการประณีประนอมอย่างไรที่จะทำให้ทั้งสองฝ่ายพอใจ ซึ่งคนที่ดูภาพยนตร์มาเยอะพอสมควรจะคุ้นกับพลอตเรื่องแบบนี้เป็นอย่างดีว่าใครคือ “ปีศาจ” ของเรื่องนี้

—

แต่สิ่งที่ทำให้ Evil Does Not Exist น่าสนใจจริง ๆ แล้วนั้นคือสัญญะที่อยู่ภาพยนตร์เรื่องนี้ เช่น การสร้างบรรกาศในการถ่ายทำที่ทำให้ฉุกคิดตลอดเวลาว่าจริง ๆ แล้วปีศาจที่ว่านั้นอยู่ที่ไหน ทั้งการถ่ายภาพธรรมชาติที่สวยงามแต่แฝงไปด้วยความน่ากลัว เหมือนจะมีอันตรายแบบแฝงอยู่ทุกที่ และมุมมองการถ่ายทำในแบบบุคคลที่สาม การแพนกล้องติดตามตัวละครที่ทำให้เหมือนรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างคอยไล่ตามและแฝงตัวแอบดูอยู่ท่ามกลางธรรมชาติตลอดเวลา และการใช้ซาวด์เอฟเฟกต์และดนตรีประกอบที่ใช้เครื่องสายบรรเลงควาหม่นหมอง ลึกลับ มืดมน และจังหวะที่เริ่มและหยุดเอาดื้อ ๆ แบบไม่มีมีปี่มีขลุ่ยอันเป็นสัญญาณว่าจะมีอะไรร้าย ๆ กำลังจะเกิดขึ้น รวมไปความย้อนแย้งและไม่น่าไว้วางใจของตัวละครต่าง ๆ ที่เหมือนจะเป็น “ผู้ถูกกระทำ” และ “ผู้กระทำ” โดยทางฝั่งชาวบ้านนั้น ดูเผิน ๆ ก็เหมือนจะเป็นชาวบ้านธรรมดา แต่กลับแฝงไปด้วยความฉลาดเฉลียว นิ่ง ใจเย็น พูดจามีเหตุผล แต่เหมือนจะคิดอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา อีกทั้งตัวละครฝั่งตัวแทนของนายทุนที่เอามารับหน้าชาวบ้านอย่าง ทาคาฮาชิ และ มายุซึมิ ที่เหมือนจะมาแบบตัวร้ายแต่จริง ๆ แล้วนั้นเป็นคนที่มีจิตใจดี มีความเห็นใจชาวบ้าน แต่ด้วยอำนาจของตัวเองนั้นไม่สามารถจะทำอะไรได้นอกจากมารับคำด่าแทนหัวหน้าของพวกเขา และเลือกที่จะมาทำงานที่พวกเขาไม่ได้ชอบด้วยความจำเป็น และพอได้มาใกล้ชิดชาวบ้านมากยิ่งขึ้นก็เริ่มที่จะติดใจวิถีชีวิตที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สงบเงียบปราศจากการควบคุมของเจ้านาย และที่สำคัญที่สุดนั้นคือตอนจบที่สุดพีคต้องอุทานในใจว่า เฮ้ย! นี่มัน “ปีศาจ” ชัด ๆ

—

สารของภาพยนตร์เรื่องนี้นั้นอยู่ที่เราไม่สามารถตัดสินได้ว่าใครคือ “ปีศาจ” ได้ตั้งแต่แรกเห็น เหมือนเป็นดั่งสัจธรรมที่ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกเราล้วนมีประโยชน์และโทษเสมอ ควรทำอะไรแต่พอดี ๆ ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และเราก็ควรจะรักษาธรรมชาติไว้ให้ดีที่สุด เพราะเรานั้นก็ยังเป็นแค่ “มนุษย์” ที่ต้องพึ่งพาอาศัยอยู่ใน “ธรรมชาติ” แห่งนี้ เพราะในที่สุดแล้วไม่ว่ามนุษย์หรือธรรมชาตินั้นเมื่อได้ถูกทำร้ายหรือกดดันจนถึงที่สุด ต่อให้เบื้องหน้าจะดูสวยงามไม่มีพิษมีภัยแค่ไหนก็จะพร้อมที่จะกลายร่างเป็น “ปีศาจ” ที่พร้อมจะทำลายสิ่งต่าง ๆ ให้ดับสลายไปได้อยู่ดี

—

#film #evildoesnotexist #jmovies #ryusukehamaguchi #siamstr

Blue Valentine: เมื่อรักฉันเกิด...และดับสลายไป

หลังจากหายไปนานด้วยเรื่องงานและเรื่องปัญหาสุขภาพ ขอกลับมาในฤกษ์งามยามดีในวันแห่งความรัก เลยอยากจะเขียนอะไรแบบสั้น ๆ พิเศษ ๆ ในแบบที่ไม่เคยเขียนถึงภาพยนตร์ Blue Valentine ที่ออกฉายปี 2010 นำแสดงโดย ไรอัน กอสลิ่ง (Ryan Gosling) หรีอพ่อบาร์บี้ของเรานั่นเอง และ มิเชลล์ วิลเลี่ยมส์ (Michelle Willams) ดาราหญิงเจ้าบทบาทที่คอยเชียร์ให้ได้รางวัลออสการ์แต่ก็ยังไม่ได้ซักกะที โดยภาพยนตร์เรื่องนี้จะเล่าเรื่องของ ดีน และ​ ซินดี้ สองหนุ่มสาวตั้งแต่เมื่อเริ่มได้ตกหลุมรักกัน แสดงให้เห็นถึงเมื่อยามความรักยังหวานชื่น ต่อมาเมื่อได้ใช้ชีวิตร่วมกัน และมีปัจจัยหลาย ๆ อย่างเข้ามาในชีวิตของทั้งคู่ ทำให้ความรักนั้นค่อย ๆ จางหายไปจนเกิดปัญหาจนเลิกรากันในที่สุด ถีงแม้จะเป็นเนื้อเรื่องที่ดูไม่ซับซ้อนอะไรมาก แต่ด้วยพลังการแสดงและการตัดสลับช่วงเวลาที่เมื่อยามความรักของทั้งคู่ที่กำลังเบ่งบานสลับกับช่วงที่ความรักจืดจางจนถึงการจบสิ้นของความรัก ทำให้คนดูอย่างเรา ๆ นั้นเข้าใจ ตัวละครทั้งสองคน และเรียนรู้ถึงความเป็นจริงของ ”ความรัก” และ “ชีวิตคู่” ได้เป็นอย่างดี

—

รักที่ตอนแรกมอบความสุขที่ใช่

รักที่อยู่ด้วยกันแล้วให้ความสบายใจ

รักที่หวานแหววจนหลายคนหมั่นไส้

รักที่ให้กันมั่นคงเป็นดั่งคำสัญญา

รักที่สองคนจะมาใช้ชีวิตด้วยกัน

รักที่มีลูกเกิดมาเป็นแก้วตาดวงใจ

รักที่ใช่เหมือนดั่งมายาก็ใช่ว่าจะยั่งยืน

รักที่ต้องทนหวามอมขมกลืน

รักที่ฝืนทำเหมือนไม่มีอะไร

รักที่เป็นดั่งฟืนไหม้ไปกับเวลา

รักที่ไม่เยียวยาก็ไม่กลับมาเป็นดังเดิม

รักที่บางครั้งแค่ความรักกันก็ไม่พอ

รักที่อยากเคยขออยู่ด้วยกันตลอดไป

รักที่สุดท้ายได้แค่เป็นบทเรียนให้แก่กัน

—

รักที่ดีต้องพร้อมปรับตัว

รักที่ดีต้องมีความเข้าใจ

รักที่ดีต้องรู้จักการให้อภัย

รักที่ดีต้องเดินไปพร้อม ๆ กัน

รักที่ดีต้องรู้จักเปิดใจ

รักที่ดีต้องถ้อยทีถ้อยอาศัย

รักที่ดีต้องเป็นกำลังใจให้แก่กัน

รักที่ดีต้องไม่ใช่แค่ในวันวาเลนไทน์

—

Happy Valentine’s Day

—

#film #michellewilliams #ryangosling #bluevalentine #valentinesday #siamstr

ลองดูครับ ถ้าชอบแนวตลก ๆ บู๊ ๆ น่าจะตอบโจทย์ได้อยู่

วงตัวต้นเหตุทั้งหมดของเรื่ิอง 55

The Brothers Suns: Family Matters การเลือกระว่างครอบครัวกับการทำตามฝัน [No Spoilers]

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสได้ดูซีรี่ส์เรื่อง The Brothers Suns ทาง Netflix ที่นอกจากทีมสร้างเป็นชาวเอเชียแทบทั้งหมด และอีกทั้งยังนำแสดงโดย มิเชล โหย่ว (Michelle Yeoh) ที่ตั้งแต่ได้รางวัลออสการ์มาจากเรื่อง Everything Everywhere All at Once ก็มีงานเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ที่เรื่องนี้อาจจะไม่ได้บู๊เยอะเหมือนเรื่องก่อน ๆ แต่ก็เล่นเป็นคุณแม่ที่ฉลาดเก๋าเกมเจนจัดได้ดี เป็นเหมือนเดอะแบกให้เรื่องนี้ ส่วนซีรี่ส์ถ้าดูเผิน ๆ ก็เหมือนจะเป็นแบบบู๊ ๆ ตลก ๆ สไตล์เอเชียที่พอตอบโจทย์ความบันเทิงได้ กับผลที่ดูจนจบมาถึงจะไม่ดีมาก ดาราหน้าใหม่มีการแสดงที่ขัด ๆ ไปบ้าง มีบางตอนที่ยืด ๆ กับบทที่แปร่ง ๆ ในบางจุด แต่ก็แฝงด้วยความตลกร้าย (Black Comedy) มีการล้อหนังเรื่องอื่นแบบฮา ๆ คิวบู๊ที่เดือดเลือดสาดใช้ได้ และเล่นกับเรื่อง Asian Stereotype อย่างประเด็นครอบครัวได้อย่างน่าสนใจ

—

เชื่อว่าหลายคนอาจจะมีประสบการณ์ที่ต้องเลือกระหว่างทำตามความคาดหวังหรือรับมรดกตกทอดของครอบครัว กับการเลือกทำตามความฝันของตัวเองโดยที่ในซีรี่ส์นั้นตัวเอกสองพี่น้องตระกูลซันที่กำลังประสบปัญหานี้ เริ่มด้วยพี่คนโตนักฆ่ามือฉมัง และทายาทมาเฟียอั้งยี่ใหญ่ในไทเปอย่าง ชาร์ล (Charles) รับบทโดย จัสติน เฉียน (Justin Chein) หรือในเรื่องเรียกด้วยฉายาว่า “Chairleg” หรือ “ขาเก้าอี้พิฆาต” (ตั้งเอง) ที่มีที่มาจากการสร้างชื่อโดยใช้ขาเก้าอี้กำราบคู่อริมานักต่อนัก แต่กลับมีแพชชั่นในการทำขนมอย่างแรงกล้า ที่พ่อหัวหน้าครอบครัวมาเฟียถูกลอบสังหาร แล้วต้องเดินทางมายัง ลอง แองเจลีส (Los Angeles) เพื่อมาสืบว่าใครที่ต้องการจะสังหารพ่อ และมาปกป้องแม่ไอลีน (Eileen) หรือ มาม่า ซัน (Mama Sun) ที่รับบทโดย มิเชล โหย่ว ที่กุมความลับคอนเนกชั่นทั้งหมดของแก๊งค์อังยี่ในไต้หวัน และ บรูซ (Bruce) น้องชายคนเล็กที่รับบทโดย แซม ซอง ลี (Sam Song Li) ที่แม่อยากให้ตั้งใจเรียนเป็นหมอ (Sterotype สุดติ่ง) ช่วยเหลือคนอื่น และมีชีวิตให้ห่างไกลจากอดีตของครอบครัว แต่ตัวเองอยากจะเป็นนักแสดง Improv หรือ การเล่นละครด้นสดมากกว่า แถมยังเอาค่าเทอมที่แม้ให้ไปใช้ฝึกฝนสกิลนี้อีกต่างหาก

—

ภาระหน้าที่ต่อครอบครัวนั้นเป็นประเด็นสำคัญที่สะท้อนออกมาแทบทุกตอนในเรื่อง จากพี่ชายที่นับถือกฏของมาเฟียและตระกูลยิ่งกว่าสิ่งใด และใช้กำลังในการแก้ปัญหาให้ครอบครัว พอมาได้ใช้ชีวิตอยู่กับแม่ที่สอนลูกคนนี้ตลอดว่าการวางแผนอย่างชาญฉลาดและการมีไหวพริบที่ดีก็เป็นการแก้ปัญหาในอีกทางโดยที่ไม่ต้องเกิดการสูญเสียโดยไม่จำเป็น และน้องที่มีชีวิตที่ค่อนข้างอิสระไม่ต้องอยู่ในกรอบที่เขาอยู่มาทั้งชีวิตในดินแดนแห่งเสรีภาพก็เริ่มมีความคิดที่เปลี่ยนไป และบรูซที่พอรู้ว่าตัวเองมาจากตระกูลมาเฟีย แต่ก็อยากจะช่วยพี่และแม่ในแบบของตัวเองถึงแม้จะไม่ได้บู๊เป็นแถมออกแนวเนิร์ด ๆ ป๊อด ๆ อีกต่างหาก แต่ก็ไอเดียแปลก ๆ ตามสไตล์ที่การด้นสดที่ตัวเองถนัด คอยช่วยให้ทั้งสองคนรอดพ้นจากสถานการณ์ขับขันอยู่เรื่อย ๆ

—

และในชีวิตจริงของชาวเอเชียเชื้อสายจีนนั้นส่วนใหญ่นั้น ต้องถูกตีกรอบไว้ว่าครอบครัวคือสิ่งสำคัญที่สุด และความคาดหวังที่พ่อแม่เรานั้นอยากให้เป็นก็สำคัญ บางคนก็ได้โอกาสเลือกในการทำสิ่งที่ตัวเองต้องการและมีครอบครัวช่วยสนับสนุน และบางคนก็ต้องแบกรับความคาดหวังของที่ครอบครัวโดยที่ไม่มีโอกาสเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ หรือแม้กระทั่งบางคนที่แม้จะมีโอกาสได้ทำตามฝันแล้ว แต่ก็ต้องพะวงเรื่องครอบครัวที่ตัวเองยังต้องมีความรับผิดชอบ และต้องละทิ้งความฝันกลับมาทำเพื่อครอบครัวอีกครั้ง และเมื่อยิ่งเป็น “ลูกชายคนโต” ที่แบกความคาดหวังของพ่อแม่ ต้องคอยดูแลบ้านและคนในครอบครัว เป็นแบบอย่างที่ดีและเสียสละให้น้อง ๆ ตลอดจนสืบทอดกิจการของวงศ์ตระกูล ซึ่งสะท้อนในคาแรกเตอร์ของชาร์ลได้ซีรี่ส์นี้เป็นอย่างดี

—

แม้ในชีวิตจริงของเรา ๆ และด้วยบริบทที่แตกต่างกันในแต่ละครอบครัว ไปเรื่องราวก็คงไม่ลงเอยง่าย ๆ แบบในภาพยนตร์และซีรี่ส์หลาย ๆ เรื่องที่การทำตามความฝันของตัวเองแล้วก็อาจจะไม่ต้องหันหลังให้ครอบครัวซะทีเดียว และการรักและกตัญญูต่อครอบครัวก็ไม่ได้แปลว่าเราต้องทิ้งความฝันของตัวเองเพื่อครอบครัว สิ่งที่สำคัญที่สุดนั้นคือเราและครอบครัวต้องเปิดใจให้กัน ยอมรับและเข้าใจกัน หาทางออกที่ดีที่สุด มอบความสุขและเป็นกำลังใจให้แก่กัน ที่จะสามารถทำให้ความฝันและครอบครัวเดินสามารถเดินไปด้วยกันได้

—

#siamstr #netflix #series #thebrothersun #michelleyeoh

ผมว่ากองหน้าแนวนี้น่าจะเข้าทางอังเก้ ล่าสุด here we go ละครับ

https://theathletic.com/5182840/2024/01/06/timo-werner-transfer-news-tottenham/

มีลุ้นตัวใหม่ละครับ

แต่ขาดซอนนี่ผมยังนึกไม่ออกเลยจะเอาใครมาเล่นเลยครับ กิลกับเวลิซก็ยังไม่น่าแข็งพอ แถมแมดส์กับโซโลมอนก็ยังเจ็บ ผมยังแอบเชียร์ให้อังเก้เอาศิษย์เก่าอย่างหลวงพี่ ไดเซ็น มาเอดะ มาเสริมอยู่นะ 55

เติมหน้าคม ๆ ด่วน ๆ

EPL 23–24 After 1/2 Season: ครึ่งฤดูกาลผ่านมาเห็นอะไรบ้างกับตาในพรีเมียร์ลีก 23–24

ก็ผ่านกันไปแล้วกับช่วง Boxing Day ของพรีเมียร์ลีกอังกฤษ เรามาดูกันว่ามีอะไรที่สำคัญเกิดขึ้นกันบ้าง

—

การขับเคี่ยวจ่าฝูง | หลังจากที่ออกสตาร์ทฤดูกาลแบบกระท่อนกระแท่นนิดหน่อย และต้องโดนยิงก่อนถึงฮึด ตอนนี้ลิเวอร์พูลกลับมานำเป็นที่หนึ่งของตารางที่ 45 คะแนนโดยนำแอสตัน วิลล่า ทีมฟอร์มแรงที่เคยเขียนแบบเฉพาะกิจไปแล้วยึดอันดับที่ 2 อยู่สามคะแนน (วิลล่าทำคะแนนสะสมจากแมตช์ที่เตะในปี 2023 ได้เป็นรองแค่แมนเชสเตอร์ ซิตี้) และมากกว่าอันดับสาม 3 และ 4 อย่างแมนเชสเตอร์ ซิตี้ที่ 6 นัดก่อนหน้าไปได้แชมป์ Club World Cup ที่หลุดเสมอไปถึงสี่นัด แพ้ชนะไปอย่างละนัด และอาร์เซน่อลที่หลัง ๆ เริ่มมีอาการแผ่วให้เห็นแล้วหลังจากไปยึดจ่าฝูงได้ซักพัก มีคะแนนเท่ากันที่ 40 คะแนน แต่ซิตี้นั้นยังเตะน้อยกว่าที่ลุ้นแชมป์ทีมอื่นอยู่หนึ่งแมตช์แถมมีลูกได้เสียที่ดีกว่านิดหน่อย และยังมีสเปอร์สตอนแรกออกตัวแรงนำจ่าฝูงตอนต้นฤดูกาลแต่หล่นมาอยู่ที่ 5 ตามมาติด ๆ ที่ 39 คะแนน ซึ่งจะเห็นได้ว่าอันดับ 1–5 นั้นมีอันดับที่ต่างกันแค่ 6 คะแนนเท่านั้น หลังจากนี้ยังมีตัวแปรการลุ้นแชมป์เบา ๆ มาบวกด้วยอย่าง เอเชียนคัพ (AFC Asian Cup) และ แอฟริกาคัพออฟเนชั่นส์ (AFCON) ซึ่งจะมีนักเตะตัวสำคัญของทีมลุ้นแชมป์ต้องกลับไปรับใช้ชาติ โดยเฉพาะทางลิเวอร์พูลที่ วาตารุ เอนโดะ (Wataru Endo) กองกลางฟอร์มกำลังดีที่ยึดตัวจริงในทีมได้อย่างต่อเนื่อง และ โมฮาเหม็ด ซาลาห์ (Mohamed Salah) ดาวยิงเดอะแบกคิดไม่ออกบอกล่าห์ ทางอาร์เซน่อลก็จะเสียกองหลังสารพัดประโยชน์อย่าง ทาเคฮิโระ โทมิยาสุ (Takehiro Tomiyasu) ส่วนสเปอร์สที่ต้องเสียทั้ง อีฟส์ บิสซูม่า (Yves Bissouma) ปาเป้ มาต้า ซาร์ (Pape Matar Sarr) สองกองกลางตัวรับ และที่สำคัญคือ ซอน เฮือง-มิน (Heung-Min Son) กัปตันทีมคนเก่ง ซึ่งถ้ายิ่งทีมของชาตินักเตะเหล่านี้เข้ารอบลึกก็ต้องหายไปนานก็น่าจะกระทบไม่น้อย (โค้ชของทั้งสองทีมน่าจะแอบลุ้นให้กลับมาไว ๆ) แต่กลับกันทีมอย่างแมนซิตี้จะได้ดาวยิงตัวเก่ง เออร์ลิ่ง ฮาลันด์ (Erling Haaland) ที่น่าจะหายเจ็บกลับมาในแมตช์หน้า และกองกลางจอมแอสซิสต์อย่าง เควิน เดอบรอยน์ (Kevin De Bruyne) ที่หายหน้าไปนานกลับมามีชื่อเป็นตัวสำรองในนัดล่าสุดแม้จะไม่ได้ลงสนาม ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีในการกลับมาเป็นกำลังคัญอีกครั้ง ทำให้การล่าจ่าฝูงนั้นน่าจะสนุกขึ้นเยอะ

—

ทีมใหญ่ที่ร่วงต๋อม | อันดับ 8–10 ในตอนนี้เรียงลำดับโดยมีทีมใหญ่อย่างแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด นิวคาสเซิล และเชลซีที่เกาะกันหนึบ ซึ่งน่าจะพูดได้กลาย ๆ ว่าผลงานที่ผ่านมาของทั้งสามทีมในตอนนี้ลุ้นไปยุโรปยังยากเลย โดยแมนยูนั้นแฟน ๆ น่าจะทำใจแล้วด้วยฟอร์มการเล่นที่ไม่เอาอ่าว พอเหมือนจะเจอจุดเปลี่ยนก็กลับไปแพ้อีกละ ตัวเจ็บเพียบ นักเตะไม่ทุ่มเท ตกรอบแชมเปี้ยนส์ลีก และยังมีปัญหาหลังบ้านอีก สิ่งเดียวที่น่าดีใจของแฟนผีน่าจะเป็นการเบิกสกอร์แรกในพรีเมียร์ลีกของดาวยิงวัยรุ่นค่าตัวแพงอย่าง ราสมุส ฮอยลุนด์ (Rasmus Hojlund) แค่นั้นเอง และการเข้ามาซื้อหุ้นของเจ้าสัวชาวอังกฤษอย่าง เซอร์ จิม แรตคลิฟฟ์ (Jim Ratcliffe) ก็ยังไม่แน่ว่าจะช่วยแก้ปัญหาที่มีอยู่ตอนนี้ได้มากแค่ไหน ส่วนนิวคาสเซิลนั้นตัวสำคัญเจ็บบานตะไทพอเข้าใจได้แถมยังไม่มีวี่แววว่าจะกลับมาซักคน แฟน ๆ ก็น่าจะยังต้องลุ้นกันต่อไปไม่อย่างนั้นก็ต้องซื้อตัวเพิ่มมาเสริมเพื่อทำอันดับไปเล่นยุโรป เแถมตกรอบ UCL ไปแล้วอีก ไม่งั้นเจ้าของทีมไม่น่าจะพอใจแน่ สุดท้ายคือเชลซีที่ซื้อนักเตะมาเพียบเป็นจนเป็นสถิติพรีเมียร์ลีก แต่ก็ซื้อนักเตะแบบเกรดยังไม่ถึง ฟอร์มก็ยังไม่มา ที่พอแบกทีมได้ตอนนี้น่าจะมีแค่ โคล พาล์มเมอร์ (Cole Palmer) ที่ได้มาจากแมนซิตี้แค่คนเดียว แถมระบบทีมก็ยังจูนไม่ติด และเริ่มมีปัญหาบาดเจ็บกันอีก อันดับก็เลยค้างเติ่งอยู่ประมาณกลางตารางตั้งแต่เปิดฤดูกาล ถ้ายังไม่เห็นการพัฒนาในเร็ว ๆ นี้ ดูท่าโค้ชอย่าง เมาริซิโอ โปเช็ตติโน่ (Mauricio Pochettino) คงจะไม่รอดแน่

—

เอฟเวอร์ตัน (Everton) โดนตัดแต้ม | จากที่สโมสรไปละเมิดกฎการเงินที่มีชื่อว่า Profit and Sustainability Rule (PSR) ที่ระบุไว้ว่าทุกสโมสรที่ลงแข่งขันในพรีเมียร์ลีกจะต้องมีผลประกอบการขาดทุนห้ามเกิน 105 ล้านปอนด์ ภายในช่วงเวลา 3 ปี ซึ่งหากทีมใดละเมิดกฎจะถูกพิจารณาว่าทีมนั้นไม่มีความสามารถในงานด้านการบริหาร ซึ่งโทษที่ก็คือการตัดคะแนน ผลการตัดสินก็คือโดนตัดไป 10 คะแนน ทำให้ทีมมีแค่ 4 คะแนนเท่านั้นตอนเริ่มลงโทษ จนถึงปัจจุบันทีมทำผลงานพอใช้ได้จนปัจจุบันอยู่อันดับ 17 มี 16 แต้ม และถ้าไม่โดนตัดแต้มตอนนี้จะอยู่ถึงอันดับ 12 เลยทีเดียว แต่เนื่องจากโดนหักไปแล้ว แถมไม่รู้จะอุทธรณ์ผ่านไหมก็ต้องมาดิ้นรนหนีตกชั้นกับน้องใหม่สามทีมที่เต็งร่วงอย่าง ลูตัน (Luton Town) เบิร์นลี่ (Burnley) และ เชฟฟิลด์ ยูไนเต็ด (Sheffield United) แต่ดูฟอร์มแล้วคิดว่าน่าจะรอดหวุดหวิด อีกทั้งการทำผิดกฏในครั้งนี้ได้มีการเรียกร้องให้พรีเมียร์ลีกรีบเร่งการตรวจสอบทีมใหญ่อย่างแมนซิตี้และเชลซีที่มีคดีค้างอยู่ ซึ่งก็ต้องติดตามกันต่อไป

—

นักเตะญี่ปุ่นเกาหลีใต้สร้างผลงานสะท้านลีก | ปฏิเสธไม่ได้ว่านักเตะจากสองชาตินี้ถูกยกย่องว่าเข้าขั้นระดับท็อปของลีกไปแล้ว เริ่มด้วยนักเตะตัวหลักทีมชาติเกาหลีใต้คือ ซอน เฮือง-มิน (Heung-Min Son) และ ฮวาง ฮี-ชาน (Hee-Chan Hwang) ที่ช่วยกันยิงและจ่ายให้ทีมต้นสังกัดทำผลงานได้ดีอยู่ตอนนี้ [จริง ๆ นักเตะเกาหลีใต้ก็ยังมี คิม จิน-ซู (Ji-Soo Kim) กองหลังเบรนท์ฟอร์ด (Brentford) อยู่อีกคนแต่ไม่ค่อยได้รับโอกาสลงสนามนัก] ร่วมด้วยนักเตะทีมชาติญี่ปุ่นอย่าง คาโอรุ มิโตมะ (Kaoru Mitoma) ปีจอมเลื้อยของทีมไบรท์ตัน (Brighton & Hove Albion) ที่ช่วงแรก ๆ ทำผลงานลากเลื้อยสะเด่าลีกแต่หลัง ๆ เหมือนฟอร์มจะดรอปลงไปบ้างกับมีอาการบาดเจ็บรบกวน เช่นเดียวกับ ทาเคฮิโระ โทมิยาสุ (Takehiro Tomiyasu) ของอาร์เซน่อลที่สถานการณ์คล้ายกัน พอบาดเจ็บกลับมาแล้วได้เป็นตัวจริงก็ฟอร์มดีแต่ก็ดันมีปัญหาเจ็บไปซะอีก เป็นแบบนี้จนวนลูป สุดท้ายคือกัปตันทีมชาติญี่ปุ่นอย่าง วาตารุ เอนโดะ (Wataru Endo) จากลิเวอร์พูลที่ช่วงแรกตอนซื้อมาแฟนบางคนบอกว่าคลาสไม่ถึง ซื้อมาก็ได้เป็นแค่อะไหล่แถมอายุเยอะแล้วอีก ช่วงแรกเหมือนจะยังปรับตัวไม่ได้และยังเป็นแค่ตัวสำรอง ไป ๆ มา ๆ พอได้โอกาสตอนที่ อเล็กซิส แมค อัลลิสเตอร์ (Alexis Mac Allister) เจ็บไปตอนนี้ยึดตัวจริงไปแล้วแถมคลอปป์ชมออกสื่ออีกต่างหาก ในฐานะที่เป็นคนเอเชียด้วยกันก็ขอให้นักเตะเหล่านี้กลับมาทำผลงานได้ดีต่อเนื่องหลังจากกลับมาจาก AFC Asian Cup ด้วย

—

สุดท้ายก็ VAR เหมือนเคย | ก็ยังคงเป็นประเด็นตลอดมากับ VAR และมาตรฐานการตัดสินของกรรมการที่ค้านสายตาคนดูอย่างเรา ๆ เหมือนเคยกับเรื่องการใช้เทคโนโลยีมาช่วยตัดสินให้มีความแม่นยำมากขึ้น แต่กับกลายเป็นประเด็นมากกว่าเดิม จังหวะไหนควรเช็ค จังหวะในควรให้ใบเหลือง-แดง จุดโทษ-ไม่จุดโทษ ลูกออก-ไม่ออก ซึ่งน่าจะมีให้เห็นกันแทบทุกอาทิตย์ในพรีเมียร์ลีก แล้วกรรมการที่เป็นคนให้คำตัดสินสุดท้ายนั้นวิจารณญาณก็ไม่เหมือนกันซักคน เป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกสำหรับพรีเมียร์ลีก ซึ่งคณะกรรมการการตัดสินฟุตบอลอาชีพของอังกฤษ หรือ PGMOL (Professional Game Match Officials Board) ก็ต้องออกมาแถลงขอโทษในภายหลัง หรือไม่ก็ลงโทษพักงานผู้ตัดสินที่ทำผิดพลาดอยู่บ้างแต่ก็ไม่ใช่ทุกครั้ง แล้วการตัดสินที่ค้านสายตากันนั้นบางทีก็ส่งผลมหาศาลต่อทีมที่เสียผลประโยชน์กันมากทีเดียว ซึ่งก็เห็นกันอยู่ปัญหาที่แท้นั้นน่าจะอยู่ที่คนใช้ มากกว่าตัวเทคโนโลยีที่นำมาใช้ซะมากกว่า ถ้าไม่รีบมีการสังคายนากันใหม่แล้วก็น่าจะเป็นแบบนี้ให้คนดูอย่างเรา ๆ รวมถีงนักเตะและผู้จัดการทีมหงุดหงิดอยู่ร่ำไป

—

ปล. ขอเลือกรูปประกอบเอาใจทีมจ่าฝูงบ้างนะ

#siamstr #footballstr #epl #var #ฟุตบอล #พรีเมียร์ลีก

Annie Hall ซักรอบซิ

อาทิตย์นี้บทความฟุตบอลมาช้านิดนึงนะครับชาว #siamstr เดี๋ยวขอเขียนรวบ Boxing Day เลยครับ

Here’s mine

1. Die Hard

2. Batman Returns

3. Love Actually

4. Tokyo Godfathers

5. While You Were Sleeping

Kinda mix genre

หนังบู๊เดือด ๆ ทั้งนั้น 555

ไม่รู้มองเห็นกันมั้ย แต่ลองเพิ่มดูนะครับ

ซิงเกิ้ลเพลงต้นฉบับ

https://www.youtube.com/watch?v=hrvXgDvKKBA&pp=ygUkY2hyaXN0bWFzIGV2ZSB0YXRzdXJvIHlhbWFzaGl0YSAybzEy

ซิงเกิ้ลเพลงต้นฉบับเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ

https://www.youtube.com/watch?v=BQy34knirSU

รวมโฆษณาที่ใช้เป็นเพลงประกอบ

https://www.youtube.com/watch?v=mbtolXuaH9U&ab_channel=%E3%83%81%E3%83%A5%E3%83%BC%E3%83%96%E3%83%8F%E3%83%B3%E3%82%BF%E3%83%BC

MV (หรือที่ญี่ปุ่นเรียกกันว่า PV = Promotional Video) ของภาพยนตร์เรื่อง Miracle

https://www.youtube.com/watch?v=x8CgehqveLI&pp=ygUfdGF0c3VybyB5YW1hc2hpdGEgY2hyaXN0bWFzIGV2ZQ%3D%3D

เพลง Plastic Love อันโด่งดังจากอัลกอริทึม

https://www.youtube.com/watch?v=T_lC2O1oIew&ab_channel=%E7%AB%B9%E5%86%85%E3%81%BE%E3%82%8A%E3%82%84