เส้นทางการเรียนรู้เรื่องสุขภาพของผม เดินทางมาถึงจุดที่ผมรู้สาเหตุของอาการเจ็บป่วยของคนรอบข้าง แต่ไม่สามารถบอกหรือแนะนำอะไรกับเค้าเหล่านั้นได้เลย

เพราะยังไม่มีใครพร้อมเปิดรับความรู้นี้

แม้รู้วิธีรักษาก็ไม่อาจช่วยอะไรได้

แม้จะรู้ว่าโรงพยาบาลที่เค้าเหล่านั้นไปรักษาและได้ยากลับมา จะไม่ได้ช่วยรักษาโรคภัยของเค้าให้หายได้

ก็ไม่อาจบอกหรือให้คำแนะนำอะไรได้เลย

แค่เพราะเราไม่มีคำว่า “หมอ” นำหน้า คนก็พร้อมจะไม่เชื่อและไม่รับฟังแล้ว

เป็นความรู้สึกที่เศร้ามากจริงๆ

คนที่เชื่ออะไรโดยไม่ไตร่ตรองดีๆด้วยตัวเอง เป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วเหนื่อยมาก

ไปกินข้าวร้านอาหารญี่ปุ่นในห้างกัน 7 คน

หลังจากสั่งอาหารไป 8 อย่าง

ผ่านไป45นาที อาหารชุดแรกออกมา 5 อย่าง กินกันสักพักแล้ว ก็เลยตามอาหารที่เหลือ สรุปแล้วยังไม่ได้ทำ!!! (เดาจากอาการพ่อครัวน่าจะน้อย และลูกค้าเยอะจัด ในใจก็คิด 1ชม ยังไม่ได้ทำคือไม่คิดบอกกันเลยหรอวะนั้น555)

ถ้าเป็นแต่ก่อนผมก็คงโวยวายเสียงดัง แล้วเรียกคนที่มีส่วนรับผิดชอบออกมาด่าต่อว่า

แต่ปัจจุบันผมวางไม้บรรทัดแห่งการตัดสินคนลงแล้ว ทำให้ผมคิดทันตัวเองได้ มีสติแล้วเลือกได้ ผมก็แค่บอกว่าไม่เป็นไรครับ แล้วนั่งวาดรูปรอ ระหว่างคนอื่นกินอาหาร 5อย่างนั้นจนหมด

แล้วก็ได้ภาพนี้มาครับ^^ จบ จะพิมสั้นๆแม่งยาวเฉย55555

ปล ยกเครดิตให้ รังม่วง ครับ ถ้าใครเข้าไปฟังแล้วได้อะไรจากการพูดคุยของคนในนั้นมาใช้ มันอาจเปลี่ยนชีวิตคุณให้ดีขึ้นได้เลย เหมือนกับที่ผมได้เรื่องการวางไม้บรรทัดลงจากพี่เป็ดมาครับ

ฤดูกาลตรวจสุขภาพประจำปีของบริษัทมาถึงแล้ว ทุกคนที่ตรวจไม่ว่าจะมีน้ำหนักตัวและส่วนสูงอยู่ในเกณฑ์ กับคนที่มีแนวโน้มที่จะเกินเกณฑ์กำลังพูดถึงปัญหาที่ได้รับแจ้งจากการตรวจสุขภาพเหมือน ๆ กันเรื่องหนึ่งคือ “ค่าคอเลสเตอรอล“ และแลดูทุกคนล้วนเป็นกังวลกับเจ้าค่า ๆ นี้ถึงกับพยายามจะบอกคู่สนทนาถึงความต้องการในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมจากการทานอาหารด้วยการบอกว่าต้องลดการทาน “ไข่แดง” “เนื้อ“ ”หมูกะทะ“

สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือ มีคนที่กำลังกินคีโตที่ผลเลือดออกมาว่ามีค่าคอเลสเตอรอลเกินเกณฑ์การยอมรับ กำลังเป็นกังวลหลังจากความพยายามในการลดน้ำหนักด้วยวิธีการกินคีโตแต่ค่าคอเลสเตอรอลกลับเพิ่มสูงขึ้น จากที่แอบได้ยิน มีแนวโน้มที่จะกลับไปทานอาหารแบบที่เคยกินก่อนหน้านี้ที่ส่งผลให้น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นก่อนที่จะมีความคิดที่ต้องการจะลดน้ำหนัก

ในเวลานี้สิ่งที่อยากรู้ข้อหนึ่งคือ ทำไมบุคลากรทางการแพทย์ที่น่าจะได้เรียนเรื่องของระบบในร่างกายของมนุษย์กับสารอาหาร ความสัมพันธ์ของระบบการใช้พลังงานในร่างกายของมนุษย์ หรืออะไรก็ตามที่อาจจะมีความลึกซึ้งเกินกว่าคนทั่ว ๆ ไปจะเข้าใจได้ จึงทำตัวเป็นปฏิปักษ์กับสิ่งที่เรียกว่า “คอเลสเตอรอล” ซึ่งถ้าเราลองค้นหาจาก Google ถึงคำว่าค้นหาว่า ”คอเลสเตอรอล“ เราจะพบกับบทความต่าง ๆ จากทางโรงพยาบาลหลายแห่งที่เขียนเอาไว้เกี่ยวกับคอเลสเตอรอลว่า “มันเกิดจากการสร้างที่ตับเป็นส่วนใหญ่” และ ”เป็นส่วนน้อยที่มาจากการทานอาหาร“ แต่บทความทุกอันล้วนจบลงด้วยการบอกว่า ”คอเลสเตอรอล“ เป็นสาเหตุของการเกิดโรคหัวใจ ช่างย้อนแย้งสิ้นดี

ถ้าหากจะมีสติสักนิดในข้อความสั้น ๆ เหล่านี้ นี่จะเป็นการบอกว่าสิ่งที่ตับสร้างกำลังก่อให้เกิดโรคหัวใจ ดังนั้นตับจึงควรเป็นปัญหาที่ก่อโรคเนื่องจากมีการผลิตคอเลสเตอรอลมากที่สุดในร่างกายของมนุษย์ แต่ผู้เขียนบทความเหล่านี้กลับบอกว่าเป็นเพราะอาหารไขมันสูงอย่าง ไข่ เนื้อแดง ที่เป็นตัวการทำให้ระดับคอเลสเตอรอลในเลือดสูงขึ้น ทั้ง ๆ ที่บทความเองก็บอกกับผู้อ่านตั้งแต่แรกแล้วว่าอาหารเป็นปัจจัยส่วนน้อย ดังนั้นทำไมจึงไม่เป็นการแก้ไขด้วยการตัดเอาตับออกไปจากร่างกายแทน? ทำไมถึงเป็นอาหาร

และทุก ๆ ครั้งของการตรวจในบางกรณีจะจบลงด้วยการจ่ายยาลดไขมันให้กับผู้ป่วย(ผู้ตรวจสุขภาพ) และแจ้งให้ปรับพฤติกรรมจากการทานอาหารไขมันสูงและเนื้อสัตว์ ให้เปลี่ยนกลับไปทานอาหารประเภทแป้ง ผัก ผลไม้ ธัญพืช และหมั่นออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ

ทั้ง ๆ ที่ในห้องเรียนระดับประถมศึกษา หรือในวิชาเรียนที่เราเรียกว่า สปช. เราจะได้เรียนเกี่ยวกับการทำงานของเซลล์ในร่างกายของมนุษย์ถึงการใช้พลังงานจากไขมันเป็นสิ่งหลัก และโปรตีนคือสิ่งสำคัญในการซ่อมแซมเซลล์ต่าง ๆ วิตามินและแร่ธาตุคือสิ่งที่ใช้ในกระบวนการของร่างกาย สิ่งที่น่าสนใจคือ “น้ำตาล” ที่ไม่ถูกระบุไว้ในหนังสือเรียนอยู่ในส่วนไหนของสมการข้อนี้?

อาจเป็นเพราะในบทเรียนบทถัดไปในเรื่องของโภชณาการกลับเป็นการสอนถึงการทานอาหาร 5 หมู่ ที่ใจความสำคัญคือการสอนให้เราทานอาหารคาร์โบไฮเดรต เช่น ข้าว แป้ง น้ำตาล เป็นหลักตามมาด้วยอาหารประเภทพืชผักผลไม้ ธัญพืช นมวัว เนื้อสัตว์ และสุดท้ายที่น้อยที่สุดคือ ไขมัน ด้วยเหตุผลที่พวกเราผู้เรียนได้เชื่ออย่างสนิทใจว่า “เราทุกคนควรทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ เพื่อความหลากหลายของจากการได้รับสารอาหารของร่างกาย เพื่อสุขภาพที่ดีของพวกเราทุกคน”

ถ้าหากการเรียนการสอนในห้องเรียกของพวกเราในวัยเด็กจะไม่เน้นให้พวกเราต้องท่องจำสิ่งที่เขียนในหนังสือเรียนเพื่อไปสอบ แต่เน้นให้เราหัดเป็นคนช่างสังเกต คิดวิเคราะห์และสังเคราะห์สิ่งที่เรียนรู้ด้วยตัวเองเราจะพบได้ในทันทีถึงสิ่งผิดปกติในเรื่องของการทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ จากการบอกว่า “เพื่อความหลากหลายของการได้รับสารอาหาร” แต่ “แป้ง หรือ คาร์โบไฮเดรต ที่มีเปอร์เซ็นสูงที่สุดที่เราจะต้องทาน มีเพียงคุณสมบัติเดียวเมื่อร่างกายได้รับคือเปลี่ยนไปเป็นน้ำตาลโมเลกุลเดียว จากบทเรียนของหนังสือบทก่อนหน้านี้ที่สอนเราเรื่องระบบในร่างกายและการใช้พลังงาน

---

ไม่มีอะไร แค่คิดอะไรเล่น ๆ ดูเพื่อปรับสมองให้กลับมาเริ่มทำงานหลังการหยุดยาว คงต้องตัดจบแบบที่หาทางลงไม่ได้แบบนี้ เพราะยิ่งลองคิดไปเรื่อย ๆ ก็ยิ่งพบกับปัญหาอื่น ๆ ที่ทับซ้อนกันอยู่และดำเนินมาอย่างยาวนาน

วิธีแก้สำหรับใครก็ตามที่ดีที่สุดคือ “อย่าหยุดสงสัย” อะไรที่เคยรับรู้มาแล้วลองใช้เวลาคิดถึงมันในหลาย ๆ แง่มุมดูเราอาจจะพบกับความจริงอื่น ถึงแม้จะบอก จะพูดหรือคุยกับใครไม่ได้ แต่ขอแค่ให้มันเป็นประโยชน์ต่อตัวเองที่ได้รับรู้ก็พอ

GM Nostr, #Siamstr #SiamstrOG

มีใครยังพอจดจำประสบการณ์การนอนพื้นของสังคมไทยในอดีต แบบจริงๆจังได้บ้างไหมคะ

ส่วนใหญ่นอนกันยังไงคะ?

นอนกับพื้นไปเลยไม่มีอะไรรอง หรือ นอนบนเสื่อ นอนบนผ้าปู

#siamstr

ลูกคอ 3 ชั้นก็มา

#siamstr

ทำพังไปสามรอบ กว่าจะได้เกือบจุ๊อย่างที่ต้องการ

ถ้าอยากไปงาน Halving party ต้องลงทะเบียนที่ไหนยังไงนะครับ #siamstr

รับวิตามินดีเต็มอิ่ม!!!

คุมหมอ โบว์ติดรถไปด้วยค่าาาา

ทานตามเวลา

ผมทำแจกปีนั้นฮะ 555 สมัยนั้นกลุ่มยังปกติดีครับ 555