GM ครับ

ตื่นมาวันนี้ไอหนักมาก

แฟนก็บ่นว่าปวดเนื้อปวดตัว

หรือว่าซีซั่นนี้จะไม่รอดแล้ว😅

#siamstr

### คิดแคปชั่นให้ทีคับ 🤔

#Siamstr

เต้าเต๋อจิง(เหลาจื่อ) บทที่ 2

สิ่งต่างๆอุบัติขึ้นด้วยการเปรียบเทียบ

เมื่อคนในโลกรู้จักความสวยว่าสวย ความน่าเกลียดก็อุบัติขึ้น / เมื่อคนในโลกรู้จักความดีว่าดี ความชั่วก็อุบัติขึ้น

มีกับไม่มี เกิดขึ้นด้วยการรับรู้ / ยากกับง่าย เกิดขึ้นด้วยความรู้สึก / ยาวกับสั้น เกิดขึ้นด้วยการเปรียบเทียบ

สูงกับต่ำ เกิดขึ้นด้วยการเทียบเคียง / เสียงดนตรีกับเสียงสามัญ เกิดขึ้นด้วยการรับฟัง / หน้ากับหลัง เกิดขึ้นด้วยการนึกคิด

ดังนั้นปราชญ์ย่อม กระทำด้วยการไม่กระทำ เทศนาด้วยการไม่เอ่ยวาจาการงานทั้งหลายก็สำเร็จลุล่วงลง

ท่านให้ชีวิตแก่สรรพสิ่ง แต่มิได้ถือตัวเป็นเจ้าของ / ประกอบกิจอันยิ่งใหญ่ แต่มิได้ประกาศให้โลกรู้

เหตุที่ท่านไม่ปรารถนาในเกียรติคุณ / เกียรติคุณของท่านจึงดำรงอยู่ไม่สูญสลาย

ที่มาของเสียงกรนใช่มั้ยครับ

Have a Hope ❤️

Good​ morning​ #nostr​

#Siamstr​ #coffeechain​

Goodnight! 🌙 Thanks to all of you who contribute to making Nostr a great place. Sleep well and see you tomorrow! 🌟 embracing the decentralized revolution on #Nostr Let's #GrowNostr

เคยลองเอาไปเกาะไว้กับความคิดแล้วมันไม่เวิร์คครับ ฮ่า ๆ ๆ ผมชอบลองอะไรด้วยตัวเองไปเรื่อย ตอนนั้นจำได้ว่านั่งสมาธิแล้วรู้สึกว่าหยุดความฟุ้งซ่านยากมาก เลยภาวนามันซะเลย อิติปิโสฯ วนไป เป็น ชม. มันจะได้ไม่ไปคิดเรื่องอื่น สรุป ทั้ง อิติปิโสฯ ทั้ง การคิดเรื่องอื่น มาพร้อมกันทั้งคู่เลยที่นี้ คือ สวดในใจแบบ ออโต้ พร้อมกับคิดเรื่องอื่นไปด้วย คู่กันเลย เพราะว่ามันชินกับการสวดไปแล้ว มันเลยแยกไปคิดเรื่องอื่นพร้อมกันได้ ไม่ธรรมดานะครับจิตเนี่ย

มีคนหลังไมค์มาถามผมว่า..

### พี่เป็นใครครับ?

5555 ได้หัวข้อไปเขียนอะไรเล่นละ

#siamstr

ขอตอบตามที่รู้มานะครับ สถานะที่จิตจะยึดเกาะ มันมีอยู่ 2 สถานะ คือ

1. ยึดเกาะอยู่กับร่างกาย

2. ยึดเกาะอยู่กับความคิด

ยึดเกาะอยู่กับร่างกายหมายถึง เมื่อเรา "ละออกจากความคิด" เรารู้จะสึกตัวว่าเรากำลังทำอะไรอยู่

ผมยกตัวอย่าง เช่น เวลาที่เราเดิน ถ้าเรากำหนดการรับรู้อยู่ที่ร่างกาย เราจะรู้ว่าเรากำลังก้าวเท้า เราจะรับรู้ทุกก้าวที่เราเดิน เราตอบตัวเราเองได้ว่าตอนนี้เท้าที่สัมผัสพื้นคือข้างไหน และสลับไปข้างไหน

ที่นี่พอเราหลุดไปคิดเนี่ย ตอนนี้จิตย้ายไปเกาะที่ความคิดแล้ว มันจะเพลินไปกับความคิด เราไม่รู้อีกแล้วว่าเรากำลังใช้เท้าข้างไหนเหยียบพื้น เราจะติดอยู่กับเรื่องที่มันเกิดขึ้นในหัว

การเดินของเรามันก็ไปตามร่างกาย เป็นไปตามอัตโนมัติ กายก็เดินไป จิตที่ไปก็เกาะที่ความคิด ก็คิดไปเรื่อย กว่าจะรู้ตัวอีกทีว่าเรากำลังเดินอยู่ คือ ตอนที่ละวางความคิดลง

สิ่งที่เกิดขึ้น คือ จิตมันต้องมีที่ให้เกาะ ไม่กาย ก็ ความคิด สลับไป สลับมา มันเร็วมากเกินกว่าที่เราจะมานั่งจับให้มันอยู่ที่ใดที่หนึ่ง

เราถึงต้องฝึกทำบ่อย ๆ เหมือนกับการออกกำลังกาย การวาดรูป คือความชำนาญ

ฝึกทำอะไร? ที่ถูกจริตผม คือ การฝึกละออกจากความคิด เวลาที่เผลอคิดถึงสิ่งต่าง ๆ พอนึกขึ้นได้ก็ละออกมา มองดูตัวเอง กายตัวเองว่าตอนนี้ทำอะไรอยู่ แล้วเมื่อกี้นี้คิดเรื่องอะไรอยู่

อาจจะเรียกว่าการเห็นการเกิดดับ คือ ตามรู้ว่าจิตเกาะอยู่ในสถานะอะไร เวลาที่จิตไปเกาะที่ความคิด นั้นคือความคิดเกิด และเมื่อละออกมา นั้นคือความคิดดับ แต่ก็มาเกิดที่กายแทน และกายจะดับไป เมื่อจิตกลับไปอยู่ที่ความคิดอีกครั้ง

ผมจะเน้นให้จิตมาเกาะอยู่กับกายมากกว่าความคิด เพราะว่ากายก็คือกาย มันทำเท่าที่มันเป็น

แต่กับความคิดมันไหลไปเรื่อยไม่มีที่สิ้นสุด ถ้าไม่ไปหยุดมันซะก่อน มันฟุ้งซ่าน

บางคนอาจจะใช้วิธีอื่น ๆ คงต้องแสวงหาถึงสิ่งที่ทำแล้วถูกจริต คนอื่นทำวิธีหนึ่งแล้วมันเวิร์ค ไม่ได้แปลว่ามันจะเวิร์คสำหรับอีกคนหนึ่ง

เป็นกำลังใจให้ครับ ❤️

สมัยฝึกงานที่ รพ.ตำรวจ เมื่อสัก 17-18 ปีที่แล้ว ผมไม่เคยเดินไปไหว้สักการะตรงสี่แยกอะไรนั่นเลย ตอนนั้นไม่ได้รู้จักบิตคอยน์หรือมีความคิดแบบวันนี้ แต่มันมี DNA บางอย่าง ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องพึ่งตัวเองมากกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์