เรามีเพื่อนที่สนิทจริงๆกี่คน…

เป็นโพสที่ผมอยากโพสลงเฟสบุ๊คมากเพราะเพื่อนที่รู้จักมักจี่กันเยอะมาก แต่เอาเข้าจริงในชีวิตผมกลับผมเพียงความว่างเปล่า

เพื่อนที่ให้ความรักความหวังกลับล้วนอยู่ในการพบเจอกันผ่านทางโซเชียลเสียส่วนใหญ่

หากคุณไปกดที่หน้าโปรไฟล์ในเฟสบุ๊คก็จะพบว่าคนที่มาไลค์ มาคอมเมนต์ให้บ่อยๆ คือ คนในโลกออนไลน์ที่แทบไม่ได้รู้จักกัน

ด้วยความอีโก้สูงของตัวเอง เมื่อสมัยเข้าเรียนมหาวิทยาลัยใหม่ๆ เท่าที่ผมจำได้คือ โพสที่ลงรูปที่ถ่ายมีคนสนใจอยู่มิน้อย ทั้งจากความเป็นนักถ่ายรูปมือสมัครเล่น ทั่วไป ผมเริ่มไม่เป็นที่ยอมรับเนื่องจากหันมาทำธุรกิจ “ขายตรง” เพื่อนๆเริ่มหาว่าเราบ้าสิ่งนู้นสิ่งนี้ เรารู้ตัวเองพร้อมสภาวะจำยอมที่เราเริ่มต้นด้วยการที่ไม่มีทุนทรัพย์

เราเป็นเด็กที่เอเนจี้สูงมากหากอยู่ในสังคม แต่แน่นอนว่าสังคมที่มันไหลไปตามสภาวะของสังคมจำยอม มันไม่ได้คัดสรรค์จากตัวเราเอง

ผมเริ่มไม่ได้เป็นที่ต้องการ เพราะเด็กพวกนั้นมองหาแต่ความสนุก แต่สิ่งที่ผมเผชิญหน้าทุกครั้งคือความทุกข์ แม้แต่การเจอกัน เราเริ่มตีตัวออกห่างซึ่งกันและกัน เรื่องที่คุยกันได้ทำให้ผมคิดว่า “เห้ย บางทีกูกับมึงไม่ควรเป็นเพื่อนกันเลย”

ในตอนที่ IG มีปุ่ม Close friend มันเหมือนการที่ผมต้องเลือกว่าใครเป็นเพื่อนสนิท และเป็นผมเองนี่แหละครับที่ไม่เคยใช้ฟังก์ชั่นนี้เลยเพราะไม่รู้ว่า “ใครสนิทกับกูวะ”

เมื่อช่วงเดือนมีนาคม วันที่ผมไปช่วยทีม Right Shift อัด Alt+Tab ผมจำได้อย่างหนึ่ง คือ รู้สึกสนุกเอนจอยกับงานที่ไม่ต้องมีคนรู้จักมึง ไม่ต้องสนิทกับมึง แค่เค้ารักในสิ่งที่มึงรัก ผมว่านี่คือการมีคนรู้จักและนับเป็นเรื่องโชคดี

แต่กลับกันหลังจากวันนั้นผมนั่ง BTS เพื่อไปกินเลี้ยงงานรวมตัวเพื่อนเก่า ซึ่งช่วงแรกของงานก็ดูจะราบเรียบ แต่เมื่อพอย้ายสถานที่ไปถึงร้านแห่งหนึ่ง

สมองผม ณ ตอนนั้น คือความว่างเปล่า มันเหมือนโดนผลกระทบจากความธรรมดา และ กลุ่มคนที่เหมือนแค่เคยรู้จักกัน เป็นความเลวร้าย ผมเหมือนเป็นคนทรยศในสถานการณ์นั้น ผมเริ่มปฏิเสธ สิ่งที่พวกเค้าหยิบยื่น การเข้าสังคม ณ ตอนนั้นของผม กลายเป็นเรื่องเลวร้าย ผมไม่อยากที่จะคิดว่าเราเป็นเพื่อนกัน และ ต้องมาอยู่ในที่ซึ่งเลวร้าย รายล้อมไปด้วย อบายมุข

ความหรรษาเหมือนถูกตราตรึงเมื่อพวกเค้าดึงผมไปสถานที่ ที่สาม และเป็นผมเองที่เดินจากมา

อีกเรื่องที่จะกล่าวมิได้คือ เพื่อนผมที่ไม่ได้ติดต่อกันมาเกินสิบปี เสียชีวิต ผมจำได้ว่า เจอเค้าครั้งสุดท้ายคือ เซเว่นกลางตัวจังหวัด เราทั้งคู่ต่างอวยพรให้กันและกันผดชคดีตามประสาเด็ก ม.5 เค้าเสียชีวิตด้วยอุบัต เหตุ เมื่อผมทักไลน์ถามในกลุ่ม ไม่มีคนตอบผมสักคน

ปีนี้ผมเหมือนถูกทำร้ายด้านความคิดเรื่องเพื่อนไปหมดสิ้น เพื่อนที่เหมือนพึ่งจะเลิกคบ เพื่อนที่ตาย เพื่อนที่ในอดีตที่แทบไม่พูดกันแม้แต่งานศพเพื่อน เพื่อนที่แม้แต่งานแต่งงานเค้ายังไม่มีเรา นี่มันเรื่องบ้าบอชัดๆ

ผมรู้สึกเหมือนเราเป็นเพียงแค่คนรู้จัก มิตรภาพ ณ ตอนนั้น กลายเป็นคำโป้ปด

เราอาจจะเป็นคนเดียวที่ให้คุณค่าหรือแม้แต่กำหนดคุณค่าด้วยตัวของตนเอง

แด่เพื่อนรักทั้งหลาย หากได้มาอ่านใน Note นี้ความสัมพันธ์เรายังเป็นเหมือนเดิม ยังรัก และ หวังดีกับทุกคน

หากการที่เราจากมาคนละเส้นทาง ถือเป็นการเดินทางที่สวยงามเมื่อเราจากกัน ณ ตอนนั้น

ล่าสุดมีคนแชร์เหตุการณ์ การแจกเงินที่สิงคโปร น่าสนใจดี

เหตุผลง่ายๆ คือการ Surprise ประชาชน เนื่องจากสิงคโปรช่วงขวบปี 2000 โตมากๆ

และ รัฐมีรายได้จากภาษีส่วนต่าง(คือมันไม่ได้เก็บแบบบ้านเรานะ) โดยภาษีนั้นมาจากคู่ค้าต่างชาติ รวมถึงภาษีอย่างเป็นระบบ

รัฐพอได้กำไรมาก็เอาเงินนั้นมาแจกประชาชนคนละ 15,000-20,000

เหตุการณ์แจก แบบนี้คือการคืนความสุขที่แท้จริง ไม่ใช่พิมพ์มาแจก กู้มาแจก

First night in Bali, let's see if I can get up for the 6am run tomorrow morning.

เมื่อคุณเห็นคนกำลังจะพากันไปฉิบหาย

คุณเลือกที่จะทำอะไรซักอย่างได้

ตามความใจดีของคุณ

เตือนพวกเขา พูดคุยด้วยเหตุผล

เตือนพวกเขาด้วยคำพูดรุนแรง

ให้เขาเจ็บใจเผื่อว่าเค้าจะฉุกคิด

สุดท้ายคุณจะรู้ว่าถึงแม้ว่าคุณเตือนแล้ว

เค้าก็มักเลือกที่จะไปหาทางที่เกิดความฉิบหายอยู่ดี

ไม่มีใครช่วยใครให้ออกจากความโง่เขลาของตัวเค้าเองได้หรอกครับ

จนถึงวันที่สิ่งแวดล้อมมันบังคับ

เค้าจะเข้าใจเอง

ทุกวันนี้ ผมเลยเลิกสอนใครใกล้ตัวเรื่อง bitcoin ถ้าเค้าไม่อยากฟัง

เลิกบอกให้คนไปซื้อbitcoin เพราะถ้าเขาขาดทุนขึ้นมา ก็จะโดนเค้าด่าฟรีๆได้

#siamstr #bitcoin

*เหตุการณ์นี้ถูกแปลเป็นภาษาไทยเพื่ออรรถรส

ตม.: มากี่วัน

ขิง: อยู่ถึงวันอาทิตย์ครับ (ลบเลขในหัวไม่ทัน)

ตม.: อ๋อ... ละมาทำอะไร

ขิง: มาร่วม... เอ่อ.. อินโดนีเซีย บิตคอยน์ คอนเฟอร์เรนซ์

ตม.: คอนเฟอร์เรนซ์... ของกระทรวง...

ขิง: ไม่ใช่ๆ คอนเฟอร์เรนซ์บิตคอยน์

ตม.: ห่ะ?

ขิง: [หยิบโทรศัพท์เปิดหน้าเว็บให้ดู] นี่ๆ อันนี้

ตม.: [ดูอยู่แวบนึง] อ้ออออ บิต-โค-อิน

ขิง: (คิดในใจ แถวนี้เค้าออกเสียงกันงี้เรอะ)

ตม.: เล่นบิตคอยน์ด้วยหรอ

ขิง: ไม่ๆ ไม่เล่น เก็บออมอย่างเดียว

ตม.: หรอๆ แล้วมีเท่าไหร่ล่ะ

ขิง: (อ้าว ถามงี้ได้อ่อวะ) ผมไม่บอกหรอก

ตม.: 5555

ตม.: ผมก็มีเหมือนกัน

ตม.: [ยื่นพาสปอร์ตคืนมา] เชิญครับ

ไม่กี่นาทีต่อมา

เทนโด: เค้าถามผมว่ามีบิตคอยน์เท่าไหร่ ถามงี้ได้หรอ

ขิง: อ้าว โดนเหมือนกันหรอ

#RSxBali2023

#Siamstr

"เราต้องแลกเงินไหมครับ"

"ก็ควรนะ"

ผมถามพี่ป็อป(ดร.นที) ที่หน้าเคาท์เตอร์เช็คอินหมายเลข 4 ท่าอากาศยานดอนเมือง หลังจากที่ผมกับพี่ป็อปประสบความสำเร็จกับการเช็คอินด้วยตู้อัตโนมัติ ทิ้งอาจารย์ต้ำไว้ในแถวยาวเหยียดอันเป็นผลจากความล้มเหลวในการพยายามใช้ตู้เช็คอินที่อยู่ข้างกัน (ซึ่งมาทราบภายหลังว่าเป็นผลจากการที่ตู้นั้นกระดาษหมด)

ผู้ประสบความสำเร็จในการเช็คอินทั้งสองพากันย้ายตัวและสัมภาระไปทางเคาท์เตอร์แลกเงินสีเขียวที่อยู่ใกล้เคียง พี่ป็อปประเดิมด้วยการขอแลกห้าพันบาท พนักงานในตู้ตอบกลับด้วยการยื่นเครื่องคิดเลขอันเขื่องกลับมาให้ดู บนหน้าจอแสดงตัวเลขเกินห้าพันไปเล็กน้อย เป็นมูลค่าของเงินบาทที่จะแลกเงินรูเปียห์อินโดนีเซียได้ลงตัวกลมๆ

ในขณะที่พี่ป็อปสาละวนกับถุงซิปใส่เงินสดที่เตรียมมา ผมก็กดเงินจากตู้ ATM ที่ตั้งอยู่ข้างๆ ตั้งใจว่าจะแลกสักสามพัน คิดในใจว่าโหลดบิตคอยน์ใส่กระเป๋าไลท์นิ่งไว้ก็อีกหลายพัน คงไม่ต้องพึ่งพาเงินเฟียตท้องถิ่นมากนัก

เช่นเดียวกัน พนักงานยื่นเครื่องคิดเลขกลับมา หน้าจอแสดงตัวเลข 3060 "สามพันหกสิบบาทแลกได้แปดแสน"

ผมคุ้ยแบงค์ 50 บาทกับเหรียญ 5 บาทออกมาอีก 2 เหรียญ วางทับบนกระดาษสีเทา 3 ใบที่ยังอุ่นจากตู้ เซ็นชื่อรับกระดาษหน้าตาแปลกตามาจากพนักงาน มองเลขบอกมูลค่าที่มีศูนย์ต่อท้ายมากกว่าเงินบาทที่คุ้นเคย

ไม่กี่นานนักหลังจากนั้นเราหิ้วเทนโดที่เช็คอินออนไลน์แล้วออกมาจากแถวที่ไปต่อทำไมก็ไม่รู้ และมีอาจารย์ต้ำตามมาสมทบ ผมถามอาจารย์กับเทนโดแบบเดียวกับที่ถามพี่ป็อปก่อนหน้านี้ อาจารย์ก็มุ่งไปที่ตู้แลกเงินสีม่วงโดยมีเทนโดตามไปติดๆ

ปรากฎว่าอาจารย์กลับมาพร้อมกับธนบัตรดอลลาร์สหรัฐ

"เค้าบอกว่าเงินอินโดฯ มันไม่มี liquidity แลกดอลลาร์ไปเปลี่ยนเป็นเงินอินโดฯ ที่โน่นได้เยอะกว่า

"แค่เอาเงินบาทแลกเงินอินโดฯ แล้วแลกคืนตรงนี้เลย มูลค่าก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว"

ผมกับพี่ป็อปมองหน้ากัน สำนึกรู้ตัวว่าเราเพิ่งขาดทุนฟลอเร็กซ์ -50%

อย่างไรก็ตาม ณ ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ ผมอยู่เหนือท้องทะเลที่เป็นเขตแดนของประเทศใดก็มิอาจทราบได้ เงินรูเปียห์ส่วนหนึ่งของพี่ป็อปได้กลายเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปแล้วเรียบร้อยแล้วกับรถเข็นขายอาหารบนเครื่องบิน

หากทุกคนได้อ่านข้อความนี้แสดงว่าพวกเราเดินทางถึงบาหลีได้โดยสวัสดิภาพ และเชื่อมต่อตัวเองเข้ากับระบบอินเตอร์เน็ตได้สำเร็จด้วยดี

#Siamstr

#RSxBali2023

### Don't use Nostr to earn sats, but friend.

GD #siamstr

ธนาคารปัจจุบันล้าหลังไปมาก

วันนี้ไปธนาคารมา เพราะมี 1 บัญชีไม่ได้ใช้เกิน 12 เดือน มันเลยช็อคบัญชีเราไม่ให้ใช้ น่าหงุดหงิดไหม เงินเราบัญชีเรา แต่คนอื่นล็อคได้

ต่อมาคือ การจะ unlock ต้อลใช้กระดาษ ประมาณ 12 แผ่นเพื่อทำนู่นนี่ เสียทรัยากรไปเท่าไหร่ นี่ปี 2023 แล้วนะ

หนักสุดน่าจะเป็นการเปลี่ยนบัญชีจากแบบมีสมุดเป็นแบบไม่มีสมุดไม่ได้ ต้องเปิดบัญชีใหม่ โอ้โหหหหหห

แล้วลองนึกดูกับคนที่ใช้ lightning มาแล้วจะรู้สึกยังไง

ระบบที่ล้าหลังและมีรูรั่วขนาดนี้ และเต็มไปด้วยการแทรกแทรง เต็มไปด้วยอำนาจขนาดใหญ่ และเต็มไปด้วย noise ที่มากมายของระบบ อีกไม่นานระบบนี้จะต้องถูก flip ภายในอนาคตแน่นอน

#siamstr

ขอรับบท “คนไทยคนแรก”

ที่ใส่เสื้อ #nostr #siamstr 💜

ถ้าเชื่อมรีเลย์เยอะ เกี่ยวกับปริมาณเน็ตที่ใช้มั้ยครับ

รู้แล้วทำไมพักหลังๆ เน็ตหมด

อีนกกระจอกเทศ มึง!!!

#Siamstr

#Amethyst

BTC จะไป 1.5 ล้าน เพราะ USD 38 บาท

หรือเปล่านะ 😂 nostr:note1jfza8mm0a92v2jn0kwmvx4jjuuklgp4cs6kr2n6r93fwutgxex6sst2qg4

บิตคอยน์ไม่มี Use case บลาๆๆๆ แต่มาใช้บริการ บิตคอนน์

GM​ วันพักผ่อนสินะ

ไอสไตน์ ตกใจสิ่งนี้

#Siamstr

GM​ ครับชวน​ #Siamstr

วันนี้​ server​ เปิดอยู่ใครอยากดูย้อนหลัง

ยาส้ม​ ยาม่วง​ ดูได้เลยครับ

เปิดฟังระหว่าง​ทำงานชิวๆ​

Happy​ Monday​ 🍻

นกที่ตื่นเช้า คือนกที่ถูกเมียใช้ซักผ้า Gวรครับเพื่อนๆ

#Siamstr