Avatar
iPongphan ⚡️
ef6efbd95b18ef9db21dae0c15f00db82fdb1a94c98aaae0452c9900ffabbded
Just a daddy 👨‍👧‍👧

ขอให้เป็นวันที่มีช่วงเวลาดีๆรายล้อมนะครับ ☺️

A one satoshi, just one

but that one has been more valuable to me.

GM, my friends

ขอขอบคุณทุกท่านจากใจครับ

Replying to Avatar Max

ป้ายยาส้มให้เพื่อนรักในวงเบียร์(ไอ้โน็ต)

เมิงรู้ไหมจริงๆแล้วมนุษย์เราอาจไม่ได้อยากมีเงินมากขึ้นหรอก แต่จริงๆแล้วเราอยากมีอำนาจมากขึ้นในสถานที่ใดสถานที่นึงต่างหาก

ไอ้โน็ต: แต่กูอยากมีเงินมากขึ้นนะ หรือเมิงไม่อยาก?

กูขอยกตัวอย่างง่ายๆละกัน บนเกาะแห่งหนึ่งใช้เปลือกหอยหายากเป็นเงิน สมมุติเมิงไอ้โน๊ตเป็นคนที่ทำธุรกิจเก่งมาก เอาว่าเมิงมีหอยสัก 100 ล้านซึ่งมาจาก POW อย่างหนัก แต่ทุกคนบนเกาะไม่มีใครมีหอยเกิน10ล้านเลยสักคน เมิงจะรู้สึกรวยไหม

ไอ้โน็ต: รวยดิ

แต่มาวันนึ่ง มีคนบนฟ้าปริ้นหอยมาแจก คนบนเกาะ จนทุกคนบนเกาะมีหอยคนละ 200 ล้านกันทุกคน รวมถึงเมิงด้วย ถามว่าเมิงแมร่งรวยขึ้นตั้ง 1 ร้อยล้าน

เมิงดีใจปะ

ไอ้โน็ต: ไม่อะเงินก็ทุกคนมีเงินเท่ากูอะ

นี่แหละคือเงินเฟ้อที่แท้ทรู สินค้าที่มีอยู่บนเกาะเริ่มไม่บาลานซ์กับสินค้า ของไม่ได้แพงขึ้นแต่เปลือกหอยเมิงมีค่าน้อยลง เมิงต้องใช้เปลือกหอยมากขึ้นในการแลกของชิ้นเดิม เห็นภาพไหม อำนาจของเมิงไอ้โน็ตถูกสูบออกไป โดยการปริ้นหอยนี้😭

แล้วเมิงรู้ปะโลกกำลังทำกับเราแบบนี้อยู่

เราเลยไม่ต้องสงสัยว่าทำไม พวกมหาเศรฐีครองโลกหรือพวกอิลิทที่รวยอยู่แล้วเขาถึงไม่หยุด จริงๆเขาไม่ได้อยากมีเงินมากขึ้นหรอก แต่เขาหวงพลังอำนาจของตัวเองต่างหาก

พวกเชี่ยนี้จะทำทุกวิถีทางเพื่อลดพลังอำนาจในมือคนที่ขยันทำงานเก็บเงิน(POW)ทุกคน เพราะมันควบคุมการผลิตเงินได้ สุดท้ายคนตัวเล็กก็จะเหนื่อยแล้วก็ยอมแพ้ไปเอง เพราะเกมส์ที่มันไม่แฟร์ พวกเราเล่นเก่งแค่ไหนก็ไม่มีทางชนะ

จงหาแหล่งเก็บพลังงานที่ไม่มีใครมาสามารถขโมยพลังงานของเมิงได้

กูไม่บอกให้เมิงเลือกบิตคอยนะ แต่ให้เมิงหาแหล่งเก็บพลังงานที่ดีไปเรื่อยๆ สุดท้ายปลายทางเมิงจะเจอกับบิตคอยเอง

END CREDIT

เมิงรู้ไหมเบียร์เนี่ยเป็น Proof of work นะเว้ย

แต่เหล้าไม่ใช่

ไอ้โน็ต: ทำไมวะ?

ก็เบียร์มันปลอมไม่ได้แต่เหล้ามันปลอมได้ยังไงหล่ะ

#siamstr

#siambitcoiner

แจ่มครับแม็กซ์ เอาอีกๆฮะ

เป็นไปตามกลไกตลาดเลยฮะ ต่างจังหวัดบางร้านขายราคาเมืองกรุง คนท้องถิ่นก็ไม่อุดหนุนเหมือนกันครับ อรุณสวัสดิ์นะครับ ☺️

นำเงินจำนวนหนึ่งที่พร้อมจะใช้จ่ายเพื่อความสะดวกและพร้อมที่จะศูนย์เสียได้เข้าไปเก็บไว้ใช้รับ-ส่งก็พอครับ 😊

เมื่อมนุษย์ได้พบเจอกับเงินที่ดีที่สุดในตอนนี้ และเรามีสิทธิ์ที่จะเชื่อและไม่เชื่อเท่ากัน เราต่างพูดในสิ่งที่เราคิด บ้างว่าดี บ้างว่าร้าย คอยส่งเสริมและยุยงแข่งขันกันไป 21 ล้านเหรียญก้อนใหญ่ที่อีกฝ่ายให้มูลค่ามากขึ้นหรือลดลงนั้นไม่ได้มีความหมายอะไรมากนักทั้งในวันที่เป็นไปตามหวังและไม่เป็นไปตามที่หวัง การกระจายตัวออกไปเป็นหน่วยย่อยที่มากมายมหาศาลนั้นสำคัญที่สุด “การเข้าร่วมคือการต่อต้าน” เมื่อวันนึงมีผู้คนเห็นพ้องต้องกันเป็นจำนวนมากและเป็น “node ที่ดี” และมีการเชื่อมต่อสัมพันธ์กันมากมาย การอยู่รอด การเติบโตที่แข็งแรงยั่งยืนเป็นเกราะป้องกันสังคมตรงนี้เอง

fix the money, fix the world การที่มีผู้คนหันมาใช้เงินที่ดี อย่างน้อยมหาศาลคือพื้นฐานในการเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ ทุกชนชั้นจะมีแหล่งสะสมพลังงานสำรองสำหรับคนที่ต้องการ เราเท่ากันไม่ว่าจะหน่วยย่อยเพียงใด แต่ด้วยความเป็นคน เหนือชั้นขึ้นไปยังมีคนที่คิดไม่ซื่อเป็นปกติ แต่เราเลือกได้ Nostr Protocol ทำให้เห็นเป็นประจักษ์ ณ วันนี้

ถ้าคนหมู่มากเชื่อในสิ่งเดียวกัน สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในตอนนี้นั้นก็เพียงพอสำหรับคนทุกคนแล้ว

ลูก: พ่อเขียนอะไรอะ? “₿” อ๋ออ “เงิน”

พ่อ: ใช่แล้วลูก มันเป็นเงินที่ดีนะ ลองคิดดูสิว่าถ้าเรามีกล่องเก็บเงินที่จำกัด แต่เราสามารถทำช่องกรอบเก็บเงินแบบเนี้ยข้างในกล่องได้ไม่จำกัด มันคงจะแบ่งให้คนได้เยอะเลยเนอะ (ใจพ่ออยากจะทำสัก 21 ใบ 😅)

ลูก: NOSTR 👈 อันนี้อะไรอะพ่อ

พ่อ: อันนี้น่ะหรอ มันคือสมุดบันทึกน่ะลูก เอาไว้ใช้เก็บความทรงจำ เอาไว้เลือกอ่านหรือดู ศึกษาเรียนรู้สิ่งที่คนอื่นเค้าทราบมา แต่มันดีนะ เราเลือกสิ่งที่เราต้องการรับรู้ได้ เหมือนช่องสามเหลี่ยมในกระดาษน่ะลูก ถ้าแบบช่องสีเข้มๆดำๆแบบนี้ที่พ่อระบายไว้นะ มันก็เปรียบเหมือนกับคนที่เรารู้สึกว่าทำสิ่งที่ไม่ดี อย่างที่พ่อเคยบอกลูกไง สมการง่ายๆของชีวิต…

1 + 1 = 2

เราเป็นตัวเลขหนึ่งที่เป็นตัวตั้ง ”+“ บวกคือสิ่งที่ดีที่มอบให้กัน ถ้าเราพบเจอตัวตามหรือคนที่พร้อมจะรับส่งสิ่งดีๆต่อกันแบบนี้เราก็คบหาไว้นะลูก

ส่วน 1-1 = 0

ถ้าเรารู้สึกถึงพลังลบจากตัวเรา เราก็พยายามอย่านำไปให้ใครเค้านะลูก เราต้องสร้างความคิดที่ดีๆไว้ ถ้าเราพบตัวตามหรือคนที่จะทำให้เราขุ่นหมองในใจ เราก็แค่หันหลังกลับและค่อยๆจากออกมาจากตรงนั้น

ปากพร่ำไปเรื่อย มือก็เร่งเพราะใกล้เวลาที่จะต้องออกไปรับลูกสาวคนเล็ก 😅

ลูก: แล้วสายฟ้า 👉 ⚡️อันนี้ล่ะพ่อ

พ่อ: ก็ที่เราเล่นขายของด้วยเงินตัวนี้ไง 👉 ”₿“

สายฟ้าก็คงเปรียบเหมือนแสงแว๊บๆที่เราเห็นบนท้องฟ้าตอนกลางคืนหรือช่วงไม่ค่อยสว่างมากน่ะ แสงฟาดผ่านมาเร็วมั้ยล่ะ มองเห็นแป๊ปเดียวเอง

ลูก: หนูเมื่อยมือแล้วอะพ่อ (ลูกนับช่องที่เหลือ) พ่อทำอีกสี่ช่องนะ หนูทำหนึ่งช่อง

พ่อ: ได้เลย จัดให้

แล้วเราก็ทำเสร็จได้กล่องมาหนึ่งใบสมใจ

พ่อ: ห้ามระบายสีที่เหมือนเดิมติดกัน

ลูก: ทำไมล่ะพ่อ?

พ่อ: พ่ออยากให้เห็นแต่ละช่องชัดเจนขึ้น และเราจะต้องมีสติก่อนลงสีนะ

ลูก: โอเค 👌

พ่อให้สิทธิ์ลูกเริ่มช่องแรกก่อน

พ่อ: ลูกดูสิ จากรูปเรขาคณิตสี่เหลี่ยมนั้นเพิ่มมาเป็นสามเหลี่ยมมากมาย แบบนี้เหมือนขนมที่สามารถแบ่งเพื่อนและครูได้ครบทั้งห้องเลยนะเนี่ย แล้วกรอบนี้สีแดง ลูกคิดว่าจะเป็นขอบใครดี? อัญญ่า? บลูเบล? นาวา?

ลูก: ส่ายหัว

พ่อ: ริว!!

ลูกสาว: อมยิ้ม

พ่อ: ลูกเห็นมั้ยว่าพอเราพับได้ครึ่งเป็นสัดส่วน ช่องต่างๆจะมีขนาดเท่ากัน หนึ่งช่องพ่อให้เป็นหนึ่งคน หนึ่งคนที่มีค่าเท่ากัน เราเกิดเป็นคนเป็นมนุษย์เหมือนกันนะลูก สีที่เราระบายลงไปเนี่ย ก็เหมือนความแตกต่างกันของแต่ละคนนะลูก เหมือนเสื้อผ้าหน้าผม เหมือนความชอบและลักษณะนิสัยของเค้า เราต่างกัน แต่ขนาดของเราเท่ากันนะ

ลูก: พ่อ!! หนูระบายซ้ำ (เป็นรอยเส้นสีแดงประมาณ 2 ซม.)

พ่อ: อ้าวๆ พ่อบอกแล้วไงว่าให้มีสติ 😆 เอาสีอะไรมาแก้ไขเส้นนี้ดี

ลูก: สีอะไรดีอะพ่อ

พ่อ: เอ่อออ สีดำละกัน เข้มดี กลบความผิดได้แน่นอน นี่ยังดีนะเนี่ยที่รู้สึกตัวก่อน ถ้าช้าไปกว่านี้ระบายไปเต็มช่องแน่นอน ผิดกติกา แอ่ด แอ่ด

เราต่างช่วยกันลงสีและวาดภาพเติมคำลงไป

กระดาษหนึ่งแผ่นรูปเรขาคณิตสมมาตรอย่างสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นที่เริ่มต้น ทุกด้านเท่ากัน เราเริ่มพับตามแกนสมมาตร แนวตั้ง แนวนอน และแนวทแยงมุม

พ่อ: ถ้ากระดาษชิ้นนี้เป็นขนมหนึ่งชิ้น ครอบครัวเรามีกันสี่คน เราจะทำยังไงดีถึงแบ่งขนมได้เท่ากัน พ่อทำการพับตามแนวตั้งและแนวนอน

ลูก: นี่ไงพ่อ มีสี่อันแล้ว

พ่อ: เห็นมั้ยล่ะลูก ไม่ว่าเราจะต้องการแบ่งออกเป็นกี่ชิ้นเราก็ทำได้ (ประโยคมันคุ้นในใจจนปิ๊งไอเดีย) งานใหญ่แล้วลูก เดี๋ยวเราจะพับและระบายสีตามช่องต่างๆกัน จากนั้นพ่อจัดแจงพับต่อ พับจนพร้อมที่จะประกอบเป็นกล่องได้ และเราเตรียมพร้อมที่จะลงมือระบายสีกัน ซึ่งมีกติกากำหนด

Replying to Avatar tukjedsadatik

--สวัสดีครับตุ๊กเจษฎาติ๊กกลับมาอีกแล้ว--

ตั้งแต่วันเสาร์ที่ผ่านมา ผมเหมือนเป็นหุ่นยนต์อีกแล้ว ที่ร้านขายค่อนข้างดี เป็นเพราะคนเพิ่งเลิกกินเจกันหรือเปล่าไม่รู้ แต่รู้สึกเหมือนผู้คนหิวหมูแปลกๆ กรูกันมารุมที่ร้านเหมือนว่ามีงานมหรสพ

.

ผมไม่ค่อยมีเวลาถ่ายรูปตัวเองตอนขายของนะ รูปตัวเองที่ขุดมานี่ก็ใครไม่รู้ถ่าย อารมณ์เหมือนผมเป็นช่วงช่วงกับหลินฮุ่ยในสวนสัตว์เปิดที่เชียงใหม่ ชักกล้องมาถ่ายกันแชะๆ เออแล้วเค้าถ่ายกันตอนไหนวะ ไม่บอกก่อน แม่งจะได้ออกสเต็ปเท่ๆหน่อย บะหมี่ลอยฟ้าไรงี้ ทำแบบผัดผักบุ้งไฟแดงในร้านข้าวต้มที่จะเสียเวลาโยนทำเหียกไรก็ไม่รู้รสชาติแม่งก็เหมือนเดิม

.

แต่ที่ร้านมันก็ไม่ใช่อร่อยตะพรึดตะพรือขนาดนั้นหรอก ผมว่าคนน่าจะมาเก็บความทรงจำเก่าๆ มาย้อนวัยกันมากกว่า(แล้วถ่ายรูปผมมันเกี่ยวไรด้วยวะ)แต่ตอนลวกก๋วยเตี๋ยวรูปนี้มันก็ดูดีนะ ดูมีอนาคตดี ขอบคุณสำหรับรูปถ่ายสวยๆละกันครับ

.

ผมเรียนจบมาจากมหาวิทยาลัยเอกชนย่านรังสิต เรียนจบมาก็ล่องลอยอยู่ที่หออยู่พักนึง จนแม่บอกว่ากูขี้เกียจจ่ายค่าหอแล้วมึงกลับมาที่บ้านได้แล้ว

.

พอมาอยู่บ้านมันไม่มีไรทำตื่นมาก็มาเสิร์ฟน้ำแข็ง เฮ้ยจานหลังบ้านก็ไม่มีคนล้างผมก็เดินไปล้างก๊อกแก๊กๆไม่ได้คิดไรหรอก อารมณ์แบบอยากตอบแทนบุญคุณบุพการีบ้างที่เค้าช่วยส่งเราเรียนจนจบ

.

ผ่านไปอีกซักพักนึง ผมก็มายืนอยู่หน้าตู้เพราะลูกค้าเยอะ งานข้างหลังพวกหั่นของหั่นผักปรุงน้ำแกงมันไม่ทัน ผมก็ลวกๆไปแต่ปกติเราลวกกินเองอยู่แล้วก็พอจะรู้วิธีปรุงอยู่ บางทีแอบฟังพวกลูกค้าบ่นๆนินทาๆ ก็เอามาปรับปรุงตัวเองไปเรื่อยๆ ผมยังงงๆเลยที่พวกเถ้าแก่ไปด่าลูกค้าที่บ่นว่าอาหารเค็มบ้างอะไรบ้าง จริงๆมันอาจจะมีบางจุดที่เรามองไม่เห็นอยู่นะ ลูกค้าบอกนี่คือเค้าช่วยสำรวจความผิดพลาดให้เลย เพราะตัวพวกเราเองบางทีก็ดูไม่ทั่วถึงหรอกพูดตรงๆขายของกินงานมันจุกจิกๆจะตายห่า

.

ทำไปทำมาเริ่มมีคนเรียกผมว่ารุ่นที่3 ผมรู้สึกเหมือนเดินหลงเข้ามาในป่าแล้วสะดุดต้นเถาวัลย์ จนโดนเถาวัลย์พันขา ผมเริ่มไปไหนไม่ได้แล้วหว่ะ ทำไงดีวะ

.

เพื่อนผมที่เล่นหำมาด้วยกัน ประสบความสำเร็จไปหลายคนแล้วนะ มีบางคนได้เป็นตากล้องระดับโลก เป็นนักร้อง เป็นมือเบสทัวร์ไปทั่วโลก เป็นไลฟ์โค้ชชื่อดัง(ไอ้คนที่โดนด่าเยอะๆนะแหละแต่ตัวจริงเค้าก็นิสัยดีนะ) โอ้ยเยอะแยะมากมายไม่รู้ไปสร้างความสามารถกันตอนไหน รู้สึกเหมือนไม่นานมานี้ยังไปดูดบุหรี่กันหลังโรงเรียนอยู่เลย

.

ไอ้ขายก๋วยเตี๋ยวมันก็ดีอยู่นะ แต่อารมณ์แม่งเหือดหว่ะ ผมรู้สึกตัวเองเย็นชาขึ้นบ้างในบางที ทำไรก็ไม่ค่อยสนุก

.

ผมเขียนนี่ก็ไม่ได้อยากได้อะไรนะ อยากเติมไฟให้ชีวิตตัวเองบ้าง ให้เขียนเรื่องเศรษฐศาสตร์แม่งก็ยังไม่รู้สึกว่าเข้ากับหน้าตัวเองซักเท่าไหร่ ผมต้องศึกษาอีกเยอะกว่าจะได้พิมพ์ได้อย่างมั่นใจ

.

เดี๋ยวผมค่อยหาเรื่องมาเขียนใหม่

.

ด้วยรักและปลาแซลม่อน

.

T.tukjedsadatik

#siamstr

#ปรับสมดุลสมอง

#ชีวิตคือการได้ทดลองทำอะไรใหม่ๆ

พลังงานที่ส่งผ่านจากรุ่นสู่รุ่น มันเป็นเรื่องที่ธรรมดา 45 อร่อยเป็นบ้า 60 ก็จ่ายครับ 😊

Low Time Preference • Proof of work • Family Engagement • Energy Transferring • Quality Time • Storage of wealthy valuables

เริ่มเดิมตั้งใจจะทำเพียงกล่องไว้สำหรับให้ลูกๆเก็บเงินเพื่อเป้าหมายตามความต้องการ

ไว้จะมาบันทึกต่อไว้ในโน๊ตแห่งนี้ถึงการเรียนรู้ถ่ายเทซึ่งกันและกันว่าระหว่างเกิดอะไรขึ้นบ้างครับ

#Siamstr

หยาดเหงื่อและการเปลี่ยนแปลงของพลังงาน สุดยอดไปเลยครับ 👍🏼

เมื่อฉันได้พบเธอ ชีวิตนั้นก็เรียบง่ายขึ้น nostr:note1mm7jyd967axwv0px4wrfaww4f7j3s509k938650nutcvwgfgqe3qkrzzg0