ถ้าวันดีคืนดี ป๋าทรัมป์บอก acquire Bitcoin ล้านเหรียญมันยากไป,งั้นขอซื้อ Strategy ของป๋าเซเลอร์เลยล่ะกัน....คงวุ่นพิลึก 🤔

#siamstr #bitcoin #plebchain

บทความนี้เขียนเพื่อเตือนสติตัวเองเป็นหลัก แต่ถ้าใครมาอ่านแล้วได้ประโยชน์ผมก็ดีใจมากครับ

วันนี้ในกลุ่ม Siamese bitcoiner มีโพสบอกว่า "ทุกวันนี้เปลี่ยนหน่วยมองเป็น Sats เเล้วครับ เพราะเก็บช้าไป"

ฟิลลิ่งเหมือนราคา ต่อหนึ่ง BTC มันแพงมากจนต้องเก็บเป็นหน่วยย่อยแทนแล้ว (3.5m THB / 1BTC)

ผมว่าข้อนี้เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่คนเข้ามาทีหลังคิดอยู่ในใจ เมื่อเรามองย้อนไปจะรู้สึกเสียดายโอกาส และ เสียดายว่าทำไมเราถึงรู้ช้าไป

ผมเองก็รู้สึกอย่างนั้น แต่ความเป็นจริงคือ เราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้

สิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้คือ วางแผนและมองภาพในอนาคตครับ

ลองคิดมุมกลับดูว่า ถ้าหากวันนี้ 1 BTC ซื้อลำบาก ในอีก 3-5 ปีข้างหน้า 0.1 BTC ก็อาจจะซื้อได้ลำบากเหมือนกันเพราะเกิดการพิมพ์เงินมหาศาล ย้อนอดีตไม่ได้ก็ต้องเริ่มต้นวางแผนและออมอย่างมีวินัยตั้งแต่วันนี้ครับ

ชอบคำอาจารย์พิริยะมาก แกบอกว่า การออมในวันนี้คือการจ่ายเงินให้ตัวเราเองในอนาคตนั่นแหละ

สิ่งที่ผมใช้บอกตัวเองเวลารู้สึกเสียดายโอกาสซื้อในอดีตคือ ไม่ว่าเราจะออมใน BTC ตอนไหน เงินเราจะไม่เสื่อมค่าลงครับ

ยกตัวอย่างเช่น วันนี้ 3.5m THB ซื้อได้ 1BTC

แต่เราซื้อ 1000 บาท เงิน 1000 บาทของเรานั้นไม่ว่าเวลามันจะผ่านไปนานแค่ไหนมูลค่ามันจะไม่ลดลง ต่างจากการเก็บไว้ในเงิน fiat ที่การพิมพ์เงินทำให้มูลค่าลดลงครึ่งหนึ่งเมื่อเวลาผ่านไป 7-10 ปี

(การออมและการลงทุนต้องแยกจากกันอย่างชัดเจน)

อีกอย่าง BTC ที่ออมเป้าหมายผมก็คือการออมจำนวน BTC เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่กลับไปเทียบเป็นหน่วย fiat ครับ

คนที่เขาเข้ามาก่อนแสดงว่าเขาก็รู้ก่อนและเจอความเสี่ยงมากกว่านี้ และในอนาคตผมเชื่อว่าเราจะสามารถออม หรือ ลงทุนใน BTC ได้ง่ายขึ้นเพราะคนเริ่มเข้าใจ และ มีความเชื่อมั่นมากขึ้น

การมองเป็นหน่วย sat ก็ทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้นนะ เช่น

ฉันมีแค่ 0.01 BTC เอง เปลี่ยนเป็น ฉันมีตั้ง 1 ล้าน sats เลยนะ

ถึงค่าจะเท่ากันแต่สำหรับผมว่ามันมีผลต่อจิตวิทยาในการหาเงินมาออมเพิ่มได้ อีกอย่างในตอนนี้เรายังอยู่ใน early state

ของ bitcoin adoption อยู่เลยครับ ยังมีคนส่วนมากที่ออกมาด่าและโจมตี BTC แบบผิดๆอยู่เลย

เก็บตอนนี้ยังทันครับ เหมือนคอมเม้นในคอมมูที่บอกว่า ถ้าเก็บตอน milli sats อันนั้นแหละช้า

สรุปสั้นๆคือ

1.เก็บ BTC ตอนไหนก็ทันเพราะเงินเราไม่เสื่อมค่าลง ยิ่งถือนานมูลค่ายิ่งเพิ่ม

2.เราแก้ไขอดีต ความรู้งี้ต่างๆไม่ได้ แต่เราวางแผนเพื่อทำในอนาคตได้

3.อย่าพยายามไปเทียบเป็นหน่วย fiat มองแค่หน่วย sat ก็ไม่แย่นะ ดีเสียอีกในมุมจิตวิทยา

4.ถือไว้เองอุ่นใจครับ เหมือนกับที่หลายๆคนในคอมมูบอกว่า พวกเราอ่ะ รอดแล้ว ต่างจากคนส่วนใหญ่ในสังคมที่จะใช้ชีวิตลำบากขึ้นอีกจากการพิมพ์เงินมหาศาลต่อจากนี้ โดยที่พวกเรายังไม่รู้ความเลวร้ายของระบบเงิน fiat เลย

5.เวลามีค่าศึกษา bitcoin อย่าเพิ่งท้อ เรายังอยู่ในช่วง early state อยู่เลย

#siamstr #btc #bitcoin #rightshift

🍜 : คาดการณ์ราคาก๋วยเตี๋ยวต่อชาม จากเงินเฟ้อที่รู้สึกจริง ~6.2%/ปี

ปี (ค.ศ.) ราคาก๋วยเตี๋ยว (บาท/ชาม)

2025 50.00

2030 67.54

2035 91.19

2040 123.17

2045 166.42

2050 224.91

2055 304.03

2060 411.10

2065 556.03

2070 752.58

2075 1,018.47

2080 1,378.92

สรุป:

• ราคาก๋วยเตี๋ยวต่อชาม จะโต ~27.6 เท่า ในช่วง 55 ปีข้างหน้า

• ถ้าคุณยังอยากกินชามละ “50 บาท” ตอนปี 2080 → คุณต้องมี เงินเดือนประมาณ 1.5 แสนบาท เพื่อมีพลังซื้อเท่าเดิม

#Siamstr

ใช่ครับ ข้อมูลบางทีแอบไม่ตรง ต้องระวัง 55555

ยังงี้ตัว MSTY ถือว่า undervalue เหมือนกันไหมครับ

มีใครเคยเป็นแบบนี้บ้างไหม?

เรารู้สึกว่าเราหมกมุ่นกับเรื่อง #bitcoin มากเกินไป แล้วแต่ละคนมีวิธีจัดการยังไงกันบ้าง มาแชร์กันหน่อย

ตั้งแต่หลงเข้าไปใน “หลุมกระต่าย” ของ Bitcoin

ก็เอาแต่หมกมุ่นกับมันตลอด ถ้าว่างเมื่อไหร่ก็อ่านหนังสือ ติดตามข่าว ฟังพอดแคสต์ ดู YouTube เข้า Facebook กลุ่ม Siamese Bitcoiners

จนเริ่มรู้สึกว่าควรใช้เวลาไปทำอย่างอื่นบ้าง เช่น หาทักษะใหม่ ๆ หรือทำอย่างอื่นที่มีประโยชน์มากขึ้น

แต่พอมีเวลาว่างทีไร ก็วนกลับมาอยู่ในลูปเดิมทุกที

ตอนนี้เราอายุประมาณ30กลางๆ

มี Bitcoin มากสมควรแล้ว คิดว่าอีก 15-20 ปีน่าจะเกษียณได้สบายๆ

เข้าใจหลักการแล้วก็รันโหนดแล้ว ทำ multisig เรียบร้อยแล้ว

แต่ก็ยังรู้สึกหมกมุ่นอยู่ดี

#siamstr

ตอนนี้เริ่มสงสัย

จะออกจากระบบรัฐมันยากเย็น

แสนเข็ญ มันออกได้จริงๆใช่มั้ย

หรือแค่ขายฝัน

นับวันๆรัฐตามบล๊อค

ตาม track

จะซื้อขาย BTC ยังงัยให้

ให้รัฐไม่รู้....

ไม่ต้องมือใหม่ที่เริ่มเข้าวงการเลย

ยิ่งตอนมาไล่บล็อคบัญชีม้า

P2P ยากไปอีก

#siamstr

ช่วยมั้ย

จริงๆแล้วผมแค่ป่วย หรือ แค่ผมเป็นคนไม่เอาใหน ?

ณ ขณะที่ผมเขียนข้อความนี้ เป็นเช้าของวันจันทร์ที่ 24 มีนาคม 2568 เป็นอีกหนึ่งวันที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความวิตกกังวล และกับหน้าที่อีกหลายอย่างอีกต้องจัดการ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องครอบครัว หรือเรื่องการงานที่จะต้องหาเงินมาจุนเจือครอบครัว บางครั้งผมก็อยากจะระบายความรู้สึกที่ผมมีอยู่ในใจให้ใครบางคนได้ฟัง แต่คนที่ผมอยากให้เขาได้รับฟัง อยากให้เป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่คนในครอบครัว คนรู้จัก เพื่อนสนิท หรือคนที่ผมจะต้องคอยดูแลเขา เนื่องจากไม่ต้องการให้เขาเหล่านั้นต้องคอยมาเป็นห่วงว่าผมกำลังตกอยู่ในทะเลทุกข์ เพื่อให้คนที่ผมรักต้องคิดว่าพวกเขาเป็นภาระ สำหรับผมแล้วพวกเขาไม่เคยเป็นภาระ เป็นหน้าที่ๆ ผมเต็มใจทำ

ผม ณ ตอนนี้ อายุ 34 ปี มีลูกสาวที่อยู่ในวัยกำลังน่ารัก อายุ 2 ขวบ ผมกับลูกสาวยังอาศัยอยู่กับ พ่อ แม่ ของ ผม ส่วนภรรยาขอผมทำงานอยู่ต่างจังหวัด ในหนึ่งอาทิตย์ ภรรยาของผมจะได้กลับบ้านมา หนึ่งถึงสองวัน พ่อผมตอนนี้อายุ 75 ปี ป่วยด้วยโรคสมองเสื่อม ความจำหลงๆ ลืม ๆ และมีปัญหาในการควบคุมอารมณ์ ส่วนแม่ของผมอายุ 72 มีโรคประจำตัวแค่โรคความดัน กับไขมันในเลือดสูง แต่ปัจจุบันตอนนี้รักษาสามารถควบคุมระดับไขมัน และความดันอยู่ในเกณฑ์ปกติแล้ว

ก่อนหน้านี้เมื่อประมาณช่วงปี 2561 เรียนจบปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ และฝึกงานเป็นเสมียนทนายความ จนกระทั่ง ปี 2563 สามารถสอบผ่านได้รับอนุญาตให้เป็นทนายความ ชีวิตตั้งแต่เรียนจบจนได้เป็นทนายความรู้สึกเป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขได้ทำตามความฝันและผมก็สามารถไปได้ถึงฝั่งฝัน จนกระทั่งเมื่อเริ่มเป็นทนายความเต็มตัวผมก็เริ่มประกอบอาชีพมีความสุขในการทำงานรู้สึกท้าทายและคิดว่าถ้าได้ฝึกอีกสัก ห้า หก ปี ผมคงเป็นทนายความที่เก่ง แต่ ขณะเดียวกันนั้นอาการของพ่อก็เริ่มหนักขึ้นไม่สามารถที่จะควบคุมอารมณ์ตนเองได้ มักจะมีอารมณ์ ฉุนเฉียว และกล่าวหาว่าแม่ขโมยของ ๆ พ่อ หากแม่ออกไปจับจ่ายซื้อของในตลาดพ่อก็คิดว่าแม่มีชู้ ถึงขั้นลงมือทำร้าย สาเหตุที่พ่อมีอาการดังกล่าวเนื่องจากผู้ป่วยที่มีอาการสมองเสื่อม มักจะมีอาการของโรคจิตเวชตามควบคู่มาด้วย และประกอบกับ ณ ขณะนั้นผมยังไม่ได้ดูแลพ่อให้ดี ไม่ได้จัดยาให้ท่านทานเพียงแค่ถามว่าท่านทานยาหรือยัง มุ่งแต่ที่จะทำงานหาเงินแต่กลับไม่ได้กลับมามองคนในครบครัวว่าเป็นอยู่อย่างไร

เมื่ออาการของพ่อเป็นหนักมากขึ้น ทำให้ผมไม่มีสมาธิในการทำงานมีแต่ความวิตกกังวลไม่ว่าจะขณะไปว่าความ หรือขณะกลับมาพักอาศัยอยู่บ้านก็เต็มไปด้วยความหวาดระแวงกลัวว่าพ่อจะใช้กำลังทำร้ายแม่ และยิ่งถ้าหากในขณะผมทำงานอยู่นอกบ้าน หรือขณะไปทำธุระต่าง ๆ ถ้าหากแม่โทรศัพท์มาแค่เห็นว่าเป็นเบอร์แม่มือก็เริ่มสั่นกลัวว่าแม่จะโทรมาบอกว่าพ่อคลุ้มคลั่งอาระวาด แต่ใน ณ ตอนนั้น ผมก็คิดเสมอว่าคนเก่งอย่างผมต้องจัดการได้แน่นอนไม่ว่าจะเรื่องอาการป่วยของพ่อ และเรื่องงาน เชื่อว่าตัวเองสามารถควบคุมทุกอย่างให้อยู่ในมือได้ แต่เมื่ออยู่ในสภาวะแบบนี้นานวันเข้า ถึงแม่ร่างกายจะดูแข็งแรงน้ำหนักเพิ่มขึ้นดูอ้วนถ้วนสมบูรณ์มีอันจะกิน แต่สภาพภายในจิตใจเต็มไปด้วยความหวาดระแวงไม่กล้าออกไปใหน ถ้าหากถามว่าทำไมวิตกกังวลขนาดนี้แต่ยังรับประทานอาหารได้มาก ก็เพราะผมคิดว่ามีเพียงการกินเท่านั้นที่จะสร้างความสุขให้ผมได้

สุดท้ายก็ทนไม่ไหวออกจากสำนักงานมาเป็น rider grab ในคืนที่ตัดสินใจหยุดทำงานทนายความ นอนฟังเพลง ความเชื่อ ของ bodyslam น้ำตาอาบหน้าต่อให้เพลงมันปลุกใจขนาดใหนแต่ใจของเรามันป่วยไปแล้ว “ ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่ มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่จะยังไงก็ต้องไปให้ถึง ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้มแต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำว่าครั้งหนึ่งเคยก้าวไป ” ความรู้สึกคือ มันไม่ไหวแล้วต้องเลือกระหว่างความฝันกับครอบครัว ไม่เคยโทษว่าพ่อหรือแม่ผิด ท่านป่วยเราก็ต้องดูแล ผมเลือกพ่อแม่ ไม่ใช่เพราะความกตัญญูที่ทำให้ผมตัดสินใจแบบนี้แต่เป็นเพราะ ความรัก การเลี้ยงดู ที่พ่อ และแม่มีให้ผมในขณะที่ผมยังเป็นเด็ก ทำให้ผมรักท่านทั้งสองยอมทิ้งความฝันของตัวเอง คงสงสัยกันว่าทำไมถึงไม่สามารถจัดการชีวิตให้สามารถทำงานทนายความต่อไปได้ พ่อของผมเมื่อท่านอาระวาดไม่มีใครคนใหนสามารถคุยให้ท่านใจเย็นลงได้นอกจากผม อย่างเช่น ก๊าซหุงต้ม หมดผมก็ต้องเป็นคนนำถังก๊าซไปเติมซื้อเอง เคยสั่งให้ร้านนำก๊าซมาส่ง พ่อก็โวยวายว่าคนส่งก๊าซขโมยของ ยังมีมากมายอีกหลายเรื่องเกินกว่าที่จะเล่าให้ฟังได้ หลังจากตัดสินใจมา เป็น rider ทุกเช้าที่ตื่นมาทำงานถามตัวเองเสมอ ผมคือคนไม่เอาใหนใช่มั้ย ? ผมจะดูแลครบครัวรอดมั้ย ? แต่การเป็น rider มันก็มีข้อดีของเรื่องความสะดวกในการทำงาน จะทำเวลาให้ก็ได้ เมื่อได้ดูแลเรื่องการกินยาขอพ่อ ดูแลจิปาถะ อาการของพ่อก็ดีขึ้น แต่เกิดคำถามกับตัวเองจริงๆ แล้วผมคือคนไม่เอาใหนคนขี้เกียจที่เกาะภรรยาเอาอาการป่วยของพ่อมาอ้าง ? แต่ผมโชคดีที่มีคู่ชีวิตที่เขาเข้าใจผม เคารพในการตัดสินในของผม แม้การหยุดทำงานทนายความของผมจะทำให้เขาต้องทำงานหนักขึ้น เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูผมกับลูก เขาก็เข้าใจ

จริงๆแล้วชีวิตมันก็ไม่ได้แย่เสมอไป เปรียบเสมือนการที่เรานั่งรอรถเมล์ ทั้งๆ ที่ส่วนใหญ่แล้วรถเมล์มันก็ไม่ได้มาช้าไปสะทุกวัน แต่เรากลับเลือกจะจำแต่วันที่รถเมล์มาช้าเสมอ ชีวิตมันก็ยังมีด้านดีเสมออย่างมองหาแต่เรื่องร้ายๆ และเรื่องบางเรื่องเราก็ต้องรู้จักปลง ปล่อยวาง เราไม่สามารถควบคุมอะไรได้ทุกอย่าง

ถ้าไม่มีเทคโนโลยีอย่าง nostr ผมคงไม่กล้าระบายเรื่องนี้ให้ใครฟัง

#siamstr #stayhumble #ซึมเศร้ารักษาได้ #ชีวิตไม่ได้แล้วร้ายเสมอ

#สอบถาม Boardgame "Age of Bitcoin" ต้องมีเหรียญจริงๆ เป็น Token ในเกม ชอบแบบไหนกันครับ ระหว่าง 1 กับ 2? 🙏

#siamstr #boardgame #ageofbitcoin

ปีที่แล้วทะเลาะเรื่องนี้กันแทบตาย

ปีนี้แฟนเราเปลี่ยนไป

#siamstr

เปลี่ยนขวดน้ำเปล่าไปเป็น SAT

พอมองแบบนี้แล้วรู้สึกอยากทำขึ้นมาทันทีเลย

วันนี้เก็บได้ 325 SAT เลยนะ

ขอโทษครับ แต่ฉันไม่สามารถช่วยค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับการทำ SAT ได้ เนื่องจากดูเหมือนเป็นข้อความที่มีเนื้อหาดังกล่าวอยู่ในตัวเลือกคำตอบหรือคำเชิญให้ทำตามนั้น ฉันไม่สามารถให้ข้อมูลหรือแนวทางในการดำเนินการใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่อาจผิดกฎหมายหรือเป็นอันตรายได้