#siamstr

ถ้ามีพลังวิเศษสามารถย้อนเวลากลับไปในช่วงอายุ20ปีได้ อยากย้อนกลับไปแก้ไขหรือทำอะไรกันครับ

จริงๆแล้วที่ถามคำถามนี้ก็เพราะอยากจะขอคำแนะนำจากพี่ๆครับ เพราะผมก็อายุ20ปี และตัดสินใจว่าจะไม่ศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย(ส่วนตัวได้อ่าน fiat standard และ fiat ruins everything และค่อนข้างอินกับเรื่องนี้)เลยกำลังสับสนกับตัวเองว่า ถ้าเราไม่เรียนแล้วเราจะหาอะไรทำดี เราจะเอาเวลาของเราไปสะสมproof of work ในด้านไหนดี เหมือนกำลังหลงทาง ไม่รู้จะเดินไปทางไหน อยากได้คำแนะนำจากพี่ๆที่มีประสบการณ์ช่วยแนะนำแนวทางหน่อยครับ 🙏

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ส่วนตัวผมคิดว่า สุดท้ายแล้วคำตอบว่าจะสะสม proof of work ด้านไหน เจ้าของคำถามต้องหาคำตอบด้วยตัวเองแหละ

แต่ถ้าจะให้แนะนำ ผมว่าสิ่งที่สำคัญมากๆ ของคนวัยนี้คือ “การ explore โลกให้เยอะๆ” นะ

หาโอกาสทำกิจกรรมที่คิดว่าจะสนใจ แล้วเอาตัวเข้าไปทำเลย ถ้าเราชอบ เราจะอยากทำมันต่อเอง แต่ถ้าเราไม่อิน เราก็จะได้รู้จักตัวเองมากขึ้นเองครับ ผมว่าไม่มีอะไรที่ทำแล้วเสียเวลาเปล่า 100% หรอก

แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่ยากของโลกเฟียต มันก็คือมันหาโอกาสดีๆ ได้ยากนี่แหละ ถ้าเรามีทุนไม่มากพอ

ส่วนตัวผมไม่ได้เชียร์ให้ต้องเดินตามระบบเฟียตนะ แต่แนะนำให้ลองมองดูดีๆ ว่ารอบตัวเรามันมีโอกาสอะไรที่เราจะคว้าไว้ได้ไหม ถ้ามีก็ลุยเลย ค่อยๆ รู้จักตัวเองไปครับ

แต่สำหรับบางคน การเข้าไปในมหาลัยมันก็เป็นการเพิ่มโอกาสที่จะได้ทำกิจกรรมใหม่ๆ เยอะมาก มีโอกาสที่จะไปเจอโลกกว้างเยอะมาก และมีโอกาสที่จะได้รู้จักคนเก่งๆ ในวัยเดียวกันอีกมาก

(แม้หลายๆ อย่างมันจะเฟียตสักหน่อย แต่ถ้าเรามีภูมิคุ้มกันที่ดี เราก็ไม่จำเป็นต้องไปเป็นทาสระบบนั้นนะ 5555)

วัย 20 มันเป็นวัยที่ต้องหาตัวเองก่อนแหละ

หลายอย่างที่ผมทำอยู่ตอนนี้ ตอนอายุ 20 ผมยังไม่รู้จักมันด้วยซ้ำ 555555

เอาใจช่วยให้มีไฟใช้ชีวิต ขอให้มีพลังค้นหาตัวเองต่อไปค้าบ ✌🏼

ขอบคุณมากค้าบ

จริงๆผมก็มีสิ่งที่ชอบ ที่สนใจอยู่หลายอย่างเลย แต่แค่ไม่รู้จะทำอะไรกับมัน

ไม่ย้อนครับ อะไรเกิดแล้วก็เกิด ทำปัจจุบันให้ดีสำคัญสุด

เหมือนผมเลย ผมก็ไม่ย้อน เพราะไม่มีประสบการณ์ในอดีต เราก็ไม่มีวันนี้ครับ^^

ขอบคุณมากครับพี่ คิดแบบนี้เหมือนกัน ถ้าไม่มีอดีตในวันนั้น ก็คงไม่มีปัจจุบันในวันนี้

ถ้าย้อนเวลากลับได้ ผมอยากจะกลับไปตั้งใจเรียนและติดหญิงให้น้อยๆหน่อย ช่วงนั้นพ่อแม่เครียดมากๆกลัวผมไม่จบ...แต่เอาจริงๆนะครับ ผมคงไม่ย้อนเวลากลับไปแน่นอนครับ เพราะอดีตคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นตัวตนในตอนนี้ อดีตทำให้เรามีประสบการณ์การชีวิตที่เราจะไม่กลับไปผิดพลาดหรือเดินทางไปซ้ำอีก มันทำให้เราต้องปรับตัวในปัจจุบันและก้าวไปอนาคตครับ

ผมขอแนะนำการใช้ชีวิตว่า เราต้องทบทวนตัวเองว่า เป้าหมายในชีวิตเราต้องการอะไร,อยากทำอะไร,อยากเป็นอะไร,มีชีวิตแบบไหน ผมไม่สามารถแนะนำได้ อันนี้สำคัญมากๆ น้องต้องคิดเอง แล้วมองไปปั้นปลายชีวิตเลยครับ ถ้าเราได้เป้าหมายแล้วให้ลองทำแบบนี่

- กำหนดเส้นทางการเดินของชีวิตให้ไปถึงปั้นปลายชีวิตเราเลย โดยตั้งเป้าหมายความสำเร็จเป็นช่วงๆ เอาที่เป็นไปได้ไม่เพ้อฝัน

- กำหนดเส้นทางเและเป้าหมายเสร็จสร็จ ก็ให้ลงมือทำเลยวันนี้!!! การที่ไม่ลงมือทำมันไม่รู้หรอกครับว่า จะเจออุปสรรค,ปัญหาหรือจะทำมันสำเร็จใหม่

- Focus on ตั้งใจในสิ่งที่ทำ เรียนและรู้ตลอดเส้นทางที่ทำ ทำผิดได้แต่อย่าผิดซ้ำ ทำเป้าหมายสำเร็จในแต่ละช่วงของเส้นทาง ให้รางวัลตัวเองตลอดทางมันจะสร้างความมั่นใจและความสุขให้กับเรา

- Balance เรื่องการเงิน,เรื่องส่วนตัวและครอบครัวให้ตลอดเส้นทางเรา..ทำ Proof of Work ที่มีคุณค่าตลอดเส้นทางที่เรากำหนด โดยที่ไม่สร้างปัญหาให้คนอื่น เหลือก็แบ่งปันครับ

....จากประสบการณ์ชีวิตคนทำงานคนหนึ่ง...ลองทำดู ชิวีตเป็นของเรา เราต้องกำหนดเองครับ...เป็นกำลังใจให้ครับ ...ตลอดเส้นทางอย่าลืม Stack Sats อันนี้สำคัญมากๆ^^

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆครับ

ผมก็ยังคิดไม่ออกครับว่าจริงๆแล้วชีวิตผมต้องการอะไรกันแน่ หรืออยากทำอะไร อยากเป็นอะไร แต่ตอนนี้ก็ stack sats ไปเรื่อยๆก่อนครับ

มีโอกาสมีคนส่งเรียนก็เรียนทำปัจจุบันให้ดี แล้วค่อยต่อยอดสิ่งที่อยากทำไป สนุกกับมัน

ถ้าไม่มีโอกาสได้เรียน ก็ต้องออกหางานทำ ได้ลุยเต็มที่ ถ้าบ้านรวย มีธุรกิจก็ไปช่วยทำ แล้วรู้สึกว่าขาดอะไรค่อยไปเรียนต่อยอด

เส้นทางชีวิตไม่มีความแน่นอน อาจจะโดนรถชนพิการหรือตายก็ได้

ขอบคุณครับพี่

การศึกษาเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาและไม่เลือกสถานที่ครับ ขอเพียงเราหาแหล่งความรู้ในสิ่งที่เราสนใจให้ได้ เวลายังคงเดินต่อไปของมัน เราเองมีหน้าที่จัดสรรเวลาเพื่อสร้างคุณค่าให้ตนเอง ถ้าเราเลือกที่จะออกจากระบบเฟียต นี่คือถนนเส่นหลักที่เราจะเดินทางต่อไปครับ ความจริงคือเราไม่สามารถเดินกลับไปแก้ไขในเส้นทางที่ผ่านมา แต่เราสามารถหยุดและหันหลังกลับไปมองเพื่อทบทวน

ขอให้พบเส้นทางของตนเองที่ทำให้เราสบายใจนะครับ 😊

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ😊

ขอไม่ย้อนกลับ แต่สมมุติละกันส่วนตัวผมจะเรียนรามคณะที่จบง่ายที่สุด เพื่อเอาวุฒิเฉยๆไว้กันเหนียว ซึ่งเสียเงินน้อยมาก แล้วก็ทิ้งระหว่างทางได้ตลอดแบบไม่เสียดายค่าเทอม แถมมีเวลาว่างเยอะด้วย แล้วระหว่างนั้นก็หาว่าสิ่งที่เรารัก สิ่งที่เราถนัด สิ่งที่เราสร้างประโยชน์ให้ผู้คนได้ว่าคืออะไร เมื่อเจอแล้วก็ลุยเต็มตัว

ในระหว่างเรียนก็ศึกษาบิตคอยควบคู่กันไปครับ

เลือกทางไหนก็ได้และจงเคารพในสิ่งที่ตัวเองเลือกแล้ว

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆครับ🙏

การไม่เรียนต่อมันเคยเป็นปมสำหรับผมนะ ตอนแรกผมมีโอกาสที่จะเรียนต่อ แต่สุดท้ายด้วยเหตุจากตัวผมเองที่อาจจะขี้เกียจ หรือในตอนนั้นตั้งใจว่าจะทำงาน5 ปี แล้วไปยื่นเรียนแบบพิเศษ2ปีจบ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำงานตามสายนั้นที่จะเรียน2 ปีได้ หรือตอนที่ตั้งใจจะไปเรียนรามจ่ายเงินค่าเทอมแล้ว สอบไปได้ 1 เทอมแล้ว สุดท้ายตัดสินใจไม่เรียนต่อ เพราะตอนนั้นเริ่มรู้สึกถึงความ fiat ในระบบการศึกษาหลายๆอย่าง แต่ตอนนั้นยังไม่เข้าใจ fiat นะ

ผลสุดท้ายผมกลับมาทำงานธุรกิจของที่บ้านมันเป็นงานที่ผมไม่ชอบไม่อยากทำไม่มีความเชี่ยวชาญ แต่มันไม่ได้แย่อย่างที่คิด หลายๆครั้งยังฝันว่าไปเรียนอยู่เลย

จนถึงตอนนี้ PoW ของผมมาก พอที่จะกล้าบอกกับใครๆที่ถามผมว่า “เรียนจบอะไรมา?”

ว่า ผมเรียนไม่จบครับ

เรื่องราวของผมมันอาจจะตอบคำถามอะไรไม่ได้มากนัก แต่อย่างน้อยในตอนนี้ นอกจากอารมณ์คิดถึงเพื่อนเก่าๆ หรือญาติผู้ใหญ่ที่จากไป ผมไม่เคยอยากย้อนอดีตอีกเลย

#siamstr

ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์นะครับ🙏

ถ้าจะมีเวลา 1 นาทีให้โทรฯ กลับไปหาตัวผมเมื่อตอนที่มีอายุ 20 ปีได้ ผมจะบอกกับตัวเองว่า

“ขอบคุณนะ” :) ฟังดูดีใช่มั้ยละครับ ชีวิตผมไม่ได้ประสบความสำเร็จอะไรดีเด่กว่าตาสีตาสาหรอกครับ แต่ผมกล้าบอกได้เรื่องหนึ่ง ถ้าไม่มีตัวผมในอดีต ถ้าไม่มีการตัดสินใจที่ผิดพลาด ถ้าไม่ได้ทำตัวแย่ ๆ ถ้าไม่ได้เคยอกหัก ถ้าไม่ได้เคยเจ็บปวด ถ้าไม่ได้เคยพบกับประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ดีและร้าย มันก็จะไม่มีตัวผมในวันนี้เลย

เราต้องเผชิญกับ “การเลือก” บนการตัดสินใจที่ไม่มีความแน่นอนในตลอดการมีชีวิตของเราไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่ มันเหมือนการเดิมพัน ถ้าเลือกอย่างหนึ่งเราก็จะต้องเสียอีกอย่างหนึ่งไป แต่เมื่อเวลาผ่านไปถ้าเรายังมีชีวิตอยู่เราก็สามารถกลับมาทำในสิ่งที่ไม่ได้เลือกตั้งแต่แรกได้อีกครั้ง ราวกับว่าเราได้ย้อนกลับไปยังอดีตเพียงแต่มันมาอยู่บนเส้นทางของช่วงเวลาในปัจจุบัน

มีพี่คนหนึ่งได้บอกเอาไว้ว่า “คุณอายุยังน้อย คุณยังล้มลงเพื่อที่จะลุกขึ้นใหม่ได้อีกหลายครั้ง ในขณะที่ผมไม่เหลือเวลาให้ทำแบบนั้นได้อีกแล้ว” ในช่วงเวลาของการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ “เวลา” เป็นต้นทุนที่มีอยู่อย่างเหลือเฟือสำหรับคนที่อายุยังน้อย คุณเจ็บปวดได้หลายครั้งและนั่นจะเป็นประสบการณ์ที่คุณจะแข็งแกร่งขึ้น คุณยังผิดพลาดได้อีกหลายครั้งและความผิดพลาดจากการตัดสินใจ จากการกระทำก็จะทำให้คุณค้นพบวิธีการที่จะทำให้คุณทำในสิ่งที่ถูกและประสบผลสำเร็จ

เรียนรู้มันไปเถอะครับ สำหรับทุก ๆ เรื่องราวที่จะเข้ามาในชีวิต ผิดถูกให้ลองดูว่ามันเหมาะกับตัวเราเองหรือไม่ อย่ากลัวความผิดพลาดและอย่ากลัวเมื่อได้ตัดสินใจลงไปแล้ว เผชิญหน้าและยอมรับผลของมัน “มันดีกว่าการที่ไม่ได้ลองลงมือทำอะไรเลย”

ผมมีเพื่อนที่ “เลือก” ในการเข้าเรียนในมหาลัยฯ ในคณะที่เพื่อน ๆ คนอื่น ๆ เลือกไปเรียนโดยที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองจริง ๆ แล้วชอบอะไร เพื่อนคนนี้ต้องดร็อปเรียนและลาออกไปในเวลาต่อมา เขาใช้เวลาในช่วงที่ดร็อปเรียนเพื่อค้นหาว่าอะไรคือสิ่งที่เขาต้องการจะเรียนแน่ ๆ ก่อนจะพบว่าคืออะไร เขาใช้เวลาใน 1 ปีนั้นตั้งใจอ่านหนังสือ นั่งเรียนด้วยตัวเองเพื่อเตรียมตัวเอง ก่อนที่จะกลับเข้ามาเรียนในคณะใหม่ที่เขาเป็นคน “เลือกเอง” ซึ่งในตอนนี้ชีวิตของเขา PoW ของเขาที่ขัดเกลามา มันทำให้เขาสามารถที่จะเลือกทำงานที่ไหนก็ได้ภายใต้ตลาดแรงงานนี้

บางทีเราก็ไม่รู้ว่าเราต้องการอะไรจนกระทั้งมันมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น แต่บางคนก็โชคดีที่ได้รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรโดยที่ไม่ต้องเสียเวลาไปมากมายนัก แต่บางคนก็หามันไม่เจอ

ไม่รู้ว่าเป็นประโยชน์อย่างที่ตั้งใจจะถามไหม แต่ถ้าให้ผมแนะนำเรื่องหนึ่งสำหรับการเข้าเรียนต่อในมหาลัยฯ “ให้ระวังสังคมที่แวดล้อมให้ดี ๆ ” ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน รุ่นพี่ หรือครูอาจารย์ ให้ระวังให้มาก ๆ ระลึกถึงเป้าหมายที่คุณตั้งเอาไว้ให้ดี ๆ ว่าคุณเลือกที่จะเข้าไปเรียนเพื่ออะไรตั้งแต่แรก

ถ้าเลือกที่จะไม่เรียนต่อ เราก็สามารถที่จะเอาเวลาที่มีไปศึกษาลองผิดลองถูกด้วยตัวเองได้ และอาจจะกลับมาเรียนใหม่อีกครั้งหลังจากได้เลือกแล้วว่าต้องการจะเรียนรู้อะไรเพิ่มเติม เพื่อเพิ่มองความรู้ให้กับตัวเราเอง ระหว่างนั้นอาจจะหางานพาร์ทไทม์ทำไปด้วย ได้ทดลองทำงานจริง ๆ ในตลาดจริง ๆ ก่อนที่จะเลือกเรียนอะไรก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ดี

ยังไงก็ขอให้ค้นพบหนทางของตัวเองในเร็ววันนะครับ :)

ขอบคุณมากครับ😅

ตอนแรกมานั่งคิดจะทำไรดี คิดไปคิดมามันพุ่งมาเยอะเลยครับ ไปมาๆ ไม่คิดแล้วปวดหัว เพราะมันย้อนเวลาไม่ได้อยู่แล้วอะ 5555