ผมขึ้นเวร (ทั้งที่ลาพักผ่อนอยู่) ต้องนอนตีสาม.. เมื่อคืนฝนกระหน่ำแทบไม่หยุด ทำให้ว่างงานพอสมควร (คนไข้มา รพ. กันไม่ได้)
ผมเลยนึกครึ้มอยากลองเขียนอะไรแนวใหม่ๆ ดูบ้างสักตั้ง แบบทางการหน่อย (พยายามแล้ว) เพราะที่ผ่านมาติด casual ติดเล่นมากไปหน่อย 555
ครั้งหนึ่งผมเคยคุยกับ nostr:npub1e8e3qv6y60aktjafqe97dltk96rfjwuevnyul0kwemwcg8mz6u0qal9tp3 พยายามเว้าวอนให้สุดหล่อเขาถ่ายทอดเรื่องพวกนี้บ้าง เพราะมันหาอ่านได้ยาก ซึ่งเจ้าตัวก็รับปากไปและน่าตะคลอดงานในเร็วๆ นี้ หมอนั่นแน่นกว่าผมมากในด้านนี้
นอกจากนี้ผมยังไปขอให้ท่านประธานกับน้องอิสระ ช่วยทำอะไรกันสักอย่างเพื่อขยายความเข้าใจในเนื้อหาพวกนี้หน่อย สังคม (ของพวกเรา) สนใจมันเหลือเกิน แต่เราไม่มีแหล่งศึกษา
แต่... และมันเป็น 'แต่' ที่สำคัญมาก
เราจะทำอย่างไรให้องค์ความรู้คลาสสิคเหล่านี้สามารถย่อยให้คนรุ่นใหม่เข้าใจได้ง่ายๆ ?? ความยากมันอยู่ตรงนี้เอง
มันไม่สำคัญหรอกว่าเราจะอ่านมาเยอะ จดจำได้มากแค่ไหน ถ้าเราไม่สามารถถ่ายทอดมันออกไป หรือเอามันมาปรับใช้งานเพื่อประโยชน์ของตนได้ มันจะมีคุณค่าอะไร..
ผมใช้เวลาในเวรนี่แหละ ค้นคว้าอย่างดาดๆ ในหัวข้อพื้นฐานเหล่านี้ ผมพยายามตีความอยู่นานสองนาน สุดท้ายก็มือลั่นออกมาเหมือนเด็กเห่อหอย
ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ ย่อมมีสาเหตุ ความบ้าบทความยาวๆ ของผมที่กำลังครอบงำชาวบ้านมันก็ควรจะมีกลไกในแบบของมัน
พอได้นั่งทบทวนมันแล้ว.. นี่น่าจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่จะได้แนะนำแนวคิดเหล่านี้ไปสู่ตลาด นี่จะเป็นการเปิดศักราชแหกม่านให้กับน้องๆ ที่จะตามขึ้นมา ทั้งตั๋ง nostr:npub16hpaqcm8zhc6n4d79tu2mtsf9464093r4v3r7l5hq5tpsng3txesw3tu5f และ nostr:npub1z7k4pffj7250eaydd3ya0v07mmzecylcq9cw5af68zu39q0k4u3qj6xre4 รวมทั้งอิสรนิยมศึกษา
เศรษฐศาสตร์ยุคคลาสสิคที่เต็มไปด้วยศัพท์แสง การพยายามอธิบายคำจัดกัดความทางเทคนิคที่น่าจะยากกว่าการแก้โจทย์แคลคูลัส ในแง่ที่จะทำยังไงให้คนอ่านเข้าใจได้ง่าย มันควรมีแนวทางในการนำเสนอ
ผมเลือกจะหยิบเอาเรื่องที่คนเข้าใจได้ทันที ใกล้ตัวพวกเขามาผสานเข้ากับเนื้อหาวิชาการอย่าง Seamless เพื่อหวังที่จะให้คนอ่านทำความเข้าใจตามกันได้ อย่างน้อยก็คงตะดีกว่าอ่านตำรากันตรงๆ
ความใจเร็วด่วนได้ ทำให้บทความนี้มีความบกพร่องอยู่หลายจุด มีจุดที่ตั๋งทักมา ซึ่งรอให้เจเาตัวมาช่วยปรับแก้ที่หลัง
มีเรื่องของการวางโครงสร้างเนื้อหาที่ดูเหมือนจะซ้อนทับกันไปมา มีเรื่องของการเรียบเรียงที่ผมเหมือนพูดวนอยู่ในอ่าง มีเรื่องของสำนวนภาษาที่พยายามจะทางการจนผิดธรรมของตัวเอง ฯลฯ
แต่ผมแค่อยากจะทำให้ทุกคนเห็นว่า ..ไม่มีใครบินได้ตั้งแต่เรียนทฤษฎีในคลาสแรกจบหรอกนะ ยังไงเราก็ต้องเจอกับ Learning curve และชั่วโมงบินที่ต้องสะสมไปจนกว่าะเชี่ยวชาญ
แต่ผมไม่กลัวที่จะลงมือทำ เมื่อเห็นว่ามันจะเกิดประโยชน์ เพราะพรุ่งนี้ถ้าผมตายก่อนใครจะเอาไอเดียนั้นมาสานต่อ?
ติดเขียนยาวอีกแล้ว...
ขอบคุณมากๆ ครับพี่ป้ำ มิตรรักนักอ่านผู้กลายเป็นทีมไม่ตรู่ไปเสียแล้ว 555
