GM #Siamstr
สิ่งที่ดีที่สุดที่จะช่วยเราอธิบายเรื่องราวให้คนอื่นเข้าใจ ไม่ใช่คำพูด แต่คือการทำให้ดู
อยากเล่าถึงความเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆ
ที่เกิดขึ้นกับครัวอาหารของบ้านเรา
เราอยู่บ้านต่างจังหวัดมาได้สักพัก
ช่วงสัปดาห์แรก มีอะไรหลายๆอย่างที่เราต้องปรับจูนเข้ากับคนในครอบครัวใหม่ โดยเฉพาะเรื่องอาหาร
คนที่ตัดแป้งและน้ำตาล คงประสบพบเจอเหมือนกันที่คนรอบตัวมักจะบอกเราว่า
“กินแต่เนื้อระวังเถอะ”
“กินข้าวบ้าง กินแต่เนื้อ ระวังไส้พัง”
“กินไข่อะไรขนาดนี้ เดี๋ยวก็ตายหรอก”
เราไม่สนใจ ก้มหน้าก้มตากิน ตามแบบของเราต่อไปเรื่อยๆ แต่เมื่อไหร่ที่มีโอกาส เราจะไม่ปล่อยให้มันผ่านไป
เราป้ายยาให้แม่กลับมาเจียวกากหมู
เอาน้ำมันหมูมาทำอาหารแทนน้ำมันพืชได้แล้ว
บ้านเรามีผักปลูกเองเยอะ แม่ชอบกินผัดผัก แต่ใช้น้ำมันพืชผัด
มีวันนึงแม่ซื้อหมูสามชั้นมาเยอะ
เราเลยบอกแม่ว่า ตัดก้อนมันแบ่งออกมาให้หน่อย จะเจียวน้ำมันเอาไปย่างเนื้อ
บ่ายวันต่อมาแม่เจียวน้ำมันไว้ให้เรียบร้อย
และในมื้อเช้าของวันรุ่งขึ้น ผัดถั่วฝักยาวหลังบ้านก็มาวางอยู่บนโต๊ะอาหาร
เราจะไม่ปล่อยโอกาสนี้ผ่านไป!
เราถามแม่ว่า “แม่ใช้น้ำมันหมูผัดใช่ไหม มันอร่อยขึ้นนะ” เรียบร้อย เหยื่องับเบ็ด
ตอนนี้อุตสาหกรรมน้ำมันพืชบ้านเราถูกดิสรัปด้วยน้ำมันหมูแล้ว
หรือวันไหนที่แม่ทำกับข้าวแบบเฟียตจัดๆ ผักชุบแป้งทอด หมูยอทอด
วันนั้นเราจะไม่แตะกับข้าวเลย และทอดไข่ ย่างเนื้อ กินเองต่อหน้ากับข้าวแม่ 😂
คิดว่าแม่คงเสียใจแหละ อุตส่าห์ทำให้กิน ไมไม่กินว่ะ
แต่บ่อยครั้งเข้า มันทำให้ อาหารแบบนี้หายไปจากโต๊ะอาหาร เพราะทำแล้วไม่มีคนกิน
กลับกันถ้าวันไหนเป็นกับข้าวที่พื้นๆ ผักต้ม แกงกะทิ น้ำพริกสด เราจะร่วมวงนั่งกินข้าวด้วย
และนั้นคงทำให้คนทำอาหารอย่างแม่มีความสุข และกลับมาทำอาหารพื้นๆ บ่อยขึ้น
ทำให้ช่วงนี้เราได้กินกับข้าวฝีมือแม่บ่อยกว่าช่วงแรกที่กลับมา
เราคิดว่า ถ้าเอาแต่พูดว่า “กินแบบนี้ มันจะแบบนั้น บลา บลา“
เราคงได้ทะเลาะกันทุกวัน และเราคงไม่มีความสุข
การอยู่เงียบๆ ทำให้ดูไปเรื่อยๆ เป็นทางเลือกที่ดีกว่า
Stay humble and eat natural food.
