Avatar
Hipknox_ (εὐδαιμονία)
0bd1f20c47a4f87d232cfdc70415710a29cb8ee08c10e96c87d880fb3cbb8bc2
μέμνησο θανάτου จงระลึกถึงความตาย

นึกถึงสมัยเรียนเลยครับ

เพื่อน : ออกจากห้องล็อคประตู > ออกจากหอ > เดินมาหน้าซอย > ข้ามถนน > เข้าวิทยาลัย > นั่งที่ซุ้มหน้าตึกเรียน > คุยเล่นกับเพื่อนรอเวลาเข้าเรียน

เพื่อนอีกคน : เฮ้ย..มึงจะไปไหน อีก 5 นาทีจะขึ้นห้องแล้ว

เพื่อน : เดี๋ยวกูมา ฝากบอกอาจารย์ด้วยว่ากูเดินกลับไปดูว่าล็อคประตู้ห้องรึยัง

🤣

สั่งท๊อฟฟี่เค้กชลบุรี หรือสั่งเค้กปลาช่อนสิงห์บุรีครับนนท์ ถึงจะให้เขาแถมน้ำจิ้มซีฟู้ดมาให้

Replying to Avatar U

GM #siamstr สมองหวานอยู่หลายวัน

วันนี้มีประเด็นนี้ผุดขึ้นมาในหัวอีกแล้ว

มันเป็นประเด็นที่เรายังเฝ้าถามตัวเองมาตลอด

.

ตลอดช่วงชีวิตของมนุษย์ เราอยู่ภายใต้การกฎเกณฑ์ การควบคุม ข้อจำกัดอยู่เสมอ

- ช่วงเวลาของแสงแดดที่มีจำกัดใน 1 วัน

- ช่วงอายุขัยของร่างกาย ที่แม้จะไม่เท่ากันในแต่ละคนด้วยปัจจัยภายนอกที่ได้รับ แต่สุดท้ายแล้วเราก็ต้องตาย เราหนีกฎนี้ไปไม่ได้

- ร่างกายเราอยู่ภายในการควบคุมของอากาศ อากาศสามารถทำให้เราอยู่รอดต่อไปได้ ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้เราตายได้

.

การไม่ขอกลับมาเกิด ขอนิพพานเพื่อหลุดพ้นจากความทุกข์ของการเกิดนี้

เป็นเพราะต้องการหลุดออกจากการควบคุมหรือพันธนาการทั้งหมดทั้งปวงที่ผูกรั้งเราเอาไว้ในทุกๆช่วงเวลาหรือเปล่า

.

การเกิดในห้วงเวลาที่ต้องถูกบังคับด้วยกฎแห่งธรรมชาติที่ไม่อาจเลี่ยงได้แล้วยังถูกบังคับด้วยมนุษย์ด้วยกันเอง

มันคือความทุกข์ที่แสนสาหัสที่สุดแล้วของมนุษย์หรือยัง หรือ เรายังสามารถทุกข์ได้มากกว่านี้

.

การที่มนุษย์บางส่วนใช้ชีวิตภายใต้กฎการบังคับของธรรมชาติเพียงอย่างเดียว เพราะเขาอยู่เหนือกฎที่ใช้บังคับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน นั้นเลยทำให้เรารู้สึกว่าชีวิตนี้มันมีความสุขเสียเหลือเกินหรือเปล่า

.

การเกิดเป็นมนุษย์มันคือรางวัลหรือการลงโทษกันแน่นะ

มันเหมือนกับว่าเรากำลังอยู่ในห้องสอบห้องหนึ่ง เงื่อนไขที่เราจะได้ออกไปจากห้องสอบห้องนี้คือการส่งคำตอบของคำถามที่ถูกต้องเท่านั้น

ประเด็นคือเวลาในห้องสอบมันได้ผ่านมาเนินนาน พวกเราไม่สามารถที่จะส่งคำตอบที่ถูกต้องเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่ และเนินนานจนพวกเราลืมไปแล้วว่าคำถามในข้อสอบมันคืออะไร ซ้ำร้ายจากเงื่อนไขเดียวที่เราเคยมีคือ “ส่งคำตอบที่ถูกต้องแล้วออกไปจากที่นี่” เรายังสร้างระบบนิเวศภายในห้องสอบด้วยกฎเกณฑ์ของเหล่านักเรียน และสนใจแค่กฎเกณฑ์เหล่านั้น มีชีวิตเพื่อเวียนว่ายอยู่กันภายในห้องสอบโดยที่ลืมไปแล้วว่าจริง ๆ พวกเราเคยอยากจะออกไปจากห้องสอบห้องนี้

การเริ่มตั้งคำถามและแสวงหาคำตอบเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ในขณะที่ใครอีกหลายคนยังคงไม่รู้ตัว

สวัสดียามบ่ายครับคุณยู :)

ตื่นมาหัวโล้น แต่ OP กว่ากันเยอะเลยนะครับ 🤣

GA Nostr, #Siamstr

แอคเคาน์สำหรับเก็บบันทึก (เท่านั้น) :

nostr:npub1r7n64c3ws5mmqv9crdh4l7hgng96ehpxn9nzszd0u4xwfa24m6zqn48f3f

แฮชแท็ก :

#บันทึกของHipknox

#HIPKNOX

ปล. ทำไว้ใช้สำหรับเก็บข้อความที่ Notes เป็นหัวข้อทิ้งไว้บนมือถือที่เอามาเขียนต่อเป็น Long-Form จนจบและไม่เคยเอาลงในแอคเคาน์หลัก เอามาเก็บเป็นบันทึกไว้บน relay ของ Nostr - ถ้าสนใจเข้าไปอ่านกันได้ครับ ไม่ได้ติดแท็ก Siamstr ให้นะครับแค่อยากจะแยกเอาไว้ให้มันเป็นที่เป็นทาง