สิ่งหนึ่งที่อยากพูดหลังจากมาอยู่แคนาดา คือ วัฒนธรรมการให้ทิป 15% ขั้นต่ำ

ผมไม่ติดใจอะไรหรอก ปกติก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง ตามที่เรามีเงิน จนกระทั่งวันนี้ เริ่มรู้สึกว่ามันค่อนข้าง toxic หน่อยๆ

ผมไปกินร้านอาหารจีนร้านหนึ่งกับพี่ที่รู้จัก อาหารค่อนข้างโอเค แต่รู้สึกไม่อิ่มเลย (ส่วนตัวอาจจะเป็นคนกินเยอะ) แต่ราคากินข้างนอกที่นี่ก็ถือว่าแพงมากๆ จานนึงไม่รวมทิปหรือ tax ตกประมาณ 15 CAD ขึ้นไป ปกติก็ไม่ค่อยกินข้างนอกแต่วันนี้จำเป็นเพราะไปปีนเขามา ละกว่าจะกลับบ้านก็เลทแล้ว

ตอนคิดเงินเสร็จสับก็จ่ายเงิน พร้อมกดทิปให้ 0.5 CAD (ไม่ถึง 15% = 2.3 CAD) เพราะป้าเจ้าของร้านที่บริการก็ไม่ได้มีหน้าตาที่ยิ้มแย้ม + กับเราก็เป็นนักเรียนหาเงินได้ไม่เยอะ รายจ่ายต่อเดือนก็แทบจะไม่พอ

สิ่งที่ได้กลับมาคือ ป้าแกพูดตรงนั้นเลยว่าทำไมให้ทิปน้อยจัง ไม่พอใจอะไรตรงไหน ละก็บ่นว่านี่ขนาดที่ร้านกำหนดให้ต่ำกว่าขั้นต่ำแล้วนะ ประมาณ 12% ละแกก็พูดจำนวนทิปที่พวกเรากดให้ ซึ่งตอนนั้นช๊อคมากๆ คือ มันสมควรหรอที่จะป่าวประกาศตรงนั้นว่าลูกค้าให้ทิปเท่าไหร่

ตอนนั้นไม่ได้ตอบกลับอะไรแกไป ถึงแม้จะคิดในใจว่า เอ้า แล้วยังไง บริการก็ไม่ได้ดี ไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วมันสิทธิ์เราไหมหรือยังไง พี่ที่รู้จักก็ตอบกลับไปว่า ขอโทษ ยังเป็นนักเรียน ไว้คราวหน้านะ (ไม่มีคราวหน้าแน่ๆ)

หลังจากเกิดเรื่องนี้ก็ทำให้กลับมาคิดว่าอีวัฒนธรรมแบบนี้มัน toxic ไปไหมที่ทำให้คนทำงานในสาย food industry expect ว่าจะต้องได้ทิปแน่ๆ จากการบริการ คือ เรื่องพวกนี้มันควรเป็น individual subjective ไหม ที่ถ้าเออเรารู้สึกว่าเขาบริการดีให้คุณค่ากับเรา การที่เราจะให้ทิปก็ไม่แปลก ให้ด้วยความเต็มใจด้วย ไม่ใช่เพราะวัฒนธรรมจอมปลอมที่ไม่ได้แก้ปัญหาที่ปลายเหตุ

ถามว่าทุกวันนี้คนทำงานบริการในร้านอาหารทำไมถึงหัวร้อนกับทิปนักหนา เพราะ ว่าเงินที่ได้จากการทำงานมันไม่พอยาไส้ไง เลยต้องมาหวังทิป แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหน อยู่ที่เงินหรือป่าว ทำไมแค่เงินเดือนปกติตัวงาน มันไม่พออะ ไม่พอจะกินไม่พอจะใช้ ทำไมไม่มองตรงนั้น แต่ดันมาโฟกัสหวังขูดรีดจากผู้ใช้บริการ (15% มากกว่า tax อีก ฮัลโหล)

อย่างที่บอก สรุปสั้นว่าๆ มุมมองผมต้องเรื่องนี้คือ ทิป แม่งควรเป็นเรื่องระหว่างบุคคลอะ ไม่ใช่วัฒนธรรมที่พอคนอื่นไม่ปฏิบัติตามจะโดนต่อว่า หรือ อะไรก็ตามทางสังคม มันน่าหงุดหงิดบางทีที่เจอแบบนี้ แล้วถ้าจะมองให้ลึกไปอีก ก็คือ ตัวฐานเงินเดือนนั่นแหละที่มีปัญหา ตัวเงินที่มันเสื่อมค่า ที่มันโตไม่ทันสินค้าที่มันพุ่งนำหน้าไปแล้ว ในสังคมเงินที่ดีเราจะไม่ต้องมาหวังทิปอะไรแบบนี้หรอก เงินที่ดีที่เราได้นั่นแหละมันจะช่วยให้เราเติบโตเอง แล้วถ้าคุณให้คุณค่าแก่คนจริงๆ เขาจะให้อะไรเป็นการตอบแทนเหมือนสังคม Nostr ตอนนี้ ที่ zap กันจ้าละหวั่น

ลองมาคุยกันได้ครับ ระบายมาสะเยอะเชียว 55555555

#Siamstr

งงว่าถ้าต้องการขนาดนั้นทำไมไม่+%ไปในค่าอาหารตั้งแต่แรก

สิ่งหนึ่งที่อยากพูดหลังจากมาอยู่แคนาดา คือ วัฒนธรรมการให้ทิป 15% ขั้นต่ำ

ผมไม่ติดใจอะไรหรอก ปกติก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง ตามที่เรามีเงิน จนกระทั่งวันนี้ เริ่มรู้สึกว่ามันค่อนข้าง toxic หน่อยๆ

ผมไปกินร้านอาหารจีนร้านหนึ่งกับพี่ที่รู้จัก อาหารค่อนข้างโอเค แต่รู้สึกไม่อิ่มเลย (ส่วนตัวอาจจะเป็นคนกินเยอะ) แต่ราคากินข้างนอกที่นี่ก็ถือว่าแพงมากๆ จานนึงไม่รวมทิปหรือ tax ตกประมาณ 15 CAD ขึ้นไป ปกติก็ไม่ค่อยกินข้างนอกแต่วันนี้จำเป็นเพราะไปปีนเขามา ละกว่าจะกลับบ้านก็เลทแล้ว

ตอนคิดเงินเสร็จสับก็จ่ายเงิน พร้อมกดทิปให้ 0.5 CAD (ไม่ถึง 15% = 2.3 CAD) เพราะป้าเจ้าของร้านที่บริการก็ไม่ได้มีหน้าตาที่ยิ้มแย้ม + กับเราก็เป็นนักเรียนหาเงินได้ไม่เยอะ รายจ่ายต่อเดือนก็แทบจะไม่พอ

สิ่งที่ได้กลับมาคือ ป้าแกพูดตรงนั้นเลยว่าทำไมให้ทิปน้อยจัง ไม่พอใจอะไรตรงไหน ละก็บ่นว่านี่ขนาดที่ร้านกำหนดให้ต่ำกว่าขั้นต่ำแล้วนะ ประมาณ 12% ละแกก็พูดจำนวนทิปที่พวกเรากดให้ ซึ่งตอนนั้นช๊อคมากๆ คือ มันสมควรหรอที่จะป่าวประกาศตรงนั้นว่าลูกค้าให้ทิปเท่าไหร่

ตอนนั้นไม่ได้ตอบกลับอะไรแกไป ถึงแม้จะคิดในใจว่า เอ้า แล้วยังไง บริการก็ไม่ได้ดี ไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วมันสิทธิ์เราไหมหรือยังไง พี่ที่รู้จักก็ตอบกลับไปว่า ขอโทษ ยังเป็นนักเรียน ไว้คราวหน้านะ (ไม่มีคราวหน้าแน่ๆ)

หลังจากเกิดเรื่องนี้ก็ทำให้กลับมาคิดว่าอีวัฒนธรรมแบบนี้มัน toxic ไปไหมที่ทำให้คนทำงานในสาย food industry expect ว่าจะต้องได้ทิปแน่ๆ จากการบริการ คือ เรื่องพวกนี้มันควรเป็น individual subjective ไหม ที่ถ้าเออเรารู้สึกว่าเขาบริการดีให้คุณค่ากับเรา การที่เราจะให้ทิปก็ไม่แปลก ให้ด้วยความเต็มใจด้วย ไม่ใช่เพราะวัฒนธรรมจอมปลอมที่ไม่ได้แก้ปัญหาที่ปลายเหตุ

ถามว่าทุกวันนี้คนทำงานบริการในร้านอาหารทำไมถึงหัวร้อนกับทิปนักหนา เพราะ ว่าเงินที่ได้จากการทำงานมันไม่พอยาไส้ไง เลยต้องมาหวังทิป แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหน อยู่ที่เงินหรือป่าว ทำไมแค่เงินเดือนปกติตัวงาน มันไม่พออะ ไม่พอจะกินไม่พอจะใช้ ทำไมไม่มองตรงนั้น แต่ดันมาโฟกัสหวังขูดรีดจากผู้ใช้บริการ (15% มากกว่า tax อีก ฮัลโหล)

อย่างที่บอก สรุปสั้นว่าๆ มุมมองผมต้องเรื่องนี้คือ ทิป แม่งควรเป็นเรื่องระหว่างบุคคลอะ ไม่ใช่วัฒนธรรมที่พอคนอื่นไม่ปฏิบัติตามจะโดนต่อว่า หรือ อะไรก็ตามทางสังคม มันน่าหงุดหงิดบางทีที่เจอแบบนี้ แล้วถ้าจะมองให้ลึกไปอีก ก็คือ ตัวฐานเงินเดือนนั่นแหละที่มีปัญหา ตัวเงินที่มันเสื่อมค่า ที่มันโตไม่ทันสินค้าที่มันพุ่งนำหน้าไปแล้ว ในสังคมเงินที่ดีเราจะไม่ต้องมาหวังทิปอะไรแบบนี้หรอก เงินที่ดีที่เราได้นั่นแหละมันจะช่วยให้เราเติบโตเอง แล้วถ้าคุณให้คุณค่าแก่คนจริงๆ เขาจะให้อะไรเป็นการตอบแทนเหมือนสังคม Nostr ตอนนี้ ที่ zap กันจ้าละหวั่น

ลองมาคุยกันได้ครับ ระบายมาสะเยอะเชียว 55555555

#Siamstr

สิ่งหนึ่งที่อยากพูดหลังจากมาอยู่แคนาดา คือ วัฒนธรรมการให้ทิป 15% ขั้นต่ำ

ผมไม่ติดใจอะไรหรอก ปกติก็ให้บ้างไม่ให้บ้าง ตามที่เรามีเงิน จนกระทั่งวันนี้ เริ่มรู้สึกว่ามันค่อนข้าง toxic หน่อยๆ

ผมไปกินร้านอาหารจีนร้านหนึ่งกับพี่ที่รู้จัก อาหารค่อนข้างโอเค แต่รู้สึกไม่อิ่มเลย (ส่วนตัวอาจจะเป็นคนกินเยอะ) แต่ราคากินข้างนอกที่นี่ก็ถือว่าแพงมากๆ จานนึงไม่รวมทิปหรือ tax ตกประมาณ 15 CAD ขึ้นไป ปกติก็ไม่ค่อยกินข้างนอกแต่วันนี้จำเป็นเพราะไปปีนเขามา ละกว่าจะกลับบ้านก็เลทแล้ว

ตอนคิดเงินเสร็จสับก็จ่ายเงิน พร้อมกดทิปให้ 0.5 CAD (ไม่ถึง 15% = 2.3 CAD) เพราะป้าเจ้าของร้านที่บริการก็ไม่ได้มีหน้าตาที่ยิ้มแย้ม + กับเราก็เป็นนักเรียนหาเงินได้ไม่เยอะ รายจ่ายต่อเดือนก็แทบจะไม่พอ

สิ่งที่ได้กลับมาคือ ป้าแกพูดตรงนั้นเลยว่าทำไมให้ทิปน้อยจัง ไม่พอใจอะไรตรงไหน ละก็บ่นว่านี่ขนาดที่ร้านกำหนดให้ต่ำกว่าขั้นต่ำแล้วนะ ประมาณ 12% ละแกก็พูดจำนวนทิปที่พวกเรากดให้ ซึ่งตอนนั้นช๊อคมากๆ คือ มันสมควรหรอที่จะป่าวประกาศตรงนั้นว่าลูกค้าให้ทิปเท่าไหร่

ตอนนั้นไม่ได้ตอบกลับอะไรแกไป ถึงแม้จะคิดในใจว่า เอ้า แล้วยังไง บริการก็ไม่ได้ดี ไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วมันสิทธิ์เราไหมหรือยังไง พี่ที่รู้จักก็ตอบกลับไปว่า ขอโทษ ยังเป็นนักเรียน ไว้คราวหน้านะ (ไม่มีคราวหน้าแน่ๆ)

หลังจากเกิดเรื่องนี้ก็ทำให้กลับมาคิดว่าอีวัฒนธรรมแบบนี้มัน toxic ไปไหมที่ทำให้คนทำงานในสาย food industry expect ว่าจะต้องได้ทิปแน่ๆ จากการบริการ คือ เรื่องพวกนี้มันควรเป็น individual subjective ไหม ที่ถ้าเออเรารู้สึกว่าเขาบริการดีให้คุณค่ากับเรา การที่เราจะให้ทิปก็ไม่แปลก ให้ด้วยความเต็มใจด้วย ไม่ใช่เพราะวัฒนธรรมจอมปลอมที่ไม่ได้แก้ปัญหาที่ปลายเหตุ

ถามว่าทุกวันนี้คนทำงานบริการในร้านอาหารทำไมถึงหัวร้อนกับทิปนักหนา เพราะ ว่าเงินที่ได้จากการทำงานมันไม่พอยาไส้ไง เลยต้องมาหวังทิป แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหน อยู่ที่เงินหรือป่าว ทำไมแค่เงินเดือนปกติตัวงาน มันไม่พออะ ไม่พอจะกินไม่พอจะใช้ ทำไมไม่มองตรงนั้น แต่ดันมาโฟกัสหวังขูดรีดจากผู้ใช้บริการ (15% มากกว่า tax อีก ฮัลโหล)

อย่างที่บอก สรุปสั้นว่าๆ มุมมองผมต้องเรื่องนี้คือ ทิป แม่งควรเป็นเรื่องระหว่างบุคคลอะ ไม่ใช่วัฒนธรรมที่พอคนอื่นไม่ปฏิบัติตามจะโดนต่อว่า หรือ อะไรก็ตามทางสังคม มันน่าหงุดหงิดบางทีที่เจอแบบนี้ แล้วถ้าจะมองให้ลึกไปอีก ก็คือ ตัวฐานเงินเดือนนั่นแหละที่มีปัญหา ตัวเงินที่มันเสื่อมค่า ที่มันโตไม่ทันสินค้าที่มันพุ่งนำหน้าไปแล้ว ในสังคมเงินที่ดีเราจะไม่ต้องมาหวังทิปอะไรแบบนี้หรอก เงินที่ดีที่เราได้นั่นแหละมันจะช่วยให้เราเติบโตเอง แล้วถ้าคุณให้คุณค่าแก่คนจริงๆ เขาจะให้อะไรเป็นการตอบแทนเหมือนสังคม Nostr ตอนนี้ ที่ zap กันจ้าละหวั่น

ลองมาคุยกันได้ครับ ระบายมาสะเยอะเชียว 55555555

#Siamstr

บิตคอยน์มันซื้อหมูปิ้งหน้าบ้านพี่ไม่ได้...

แต่มันซื้อท๊อฟฟี่เค้กที่ระยองกินได้นะครับ🤓

#Siamstr

น่ากินจังเลยค่ะ เห็นแล้วอยากทำชีสเค้ก🍰🍰เลยค่ะ ที่นี่แพงมาก ซื้อไม่ไหวง่า 😭😭

มึนตึบเลยจ้า 55555 🤣

#ต้องศึกษาหน่อยแล้ว

#siamstr

สวยยยยยย

### ใครมาใหม่ยังไม่ถึง 3 วันบ้างคับ?

- ขออนุญาตสำรวจ

- ผมอาจจะคิดแฮชแท็กให้ผู้มาใหม่

- เช่น #asksiam

- #siamstr จะได้เข้าไปช่วยกันตอบ

คนเราจะมีสาวที่ชอบได้อยู่กี่คน

ตั๋ง Be Like : นี่ครับ

ปล.หมอฟรังนี่ชอบตั้งแต่ ถ้าคุณแน่อย่าแพ้เด็กประถม มาเกือบ 15 ปีแล้ว คนของใจเลยคนนี้

ปล.ส่วนสองคนสุดท้ายติดตามผลงานประจำทุกเดือน ฮับ

แซ่บ ต้องไปลองอ่านแล้วครับ ขอบคุณเฮียจิงจ้องจะ.... แซ่บ 555555

จริงครับ คิดไม่ออกเลยว่าเราจะเอาเวลาที่เรียนงกๆ และไม่ได้ชอบ ไปทำอย่างอื่นกับเพื่อนแทนแล้วจะมีความสุขขนาดไหน

จริงพี่ ไปไหนไปกัน พอคิดไปคิดมาแล้ว พิษสงของคนสมัยนี้มาจากเงินเสื่อมค่าด้วยแหละ เพราะเงินมันเสื่อมคนเลยเสื่อมตาม

ชีวิตมัธยมแม่งสุดจริง มันคือ ช่วงเวลาที่ได้เจอเพื่อน ได้ทำอะไรสนุกๆด้วยกัน นี่ขนาดในสังคมปัจจุบันที่เงินเสื่อมค่าและทำลายบริบทต่างๆในสังคม คิดไม่ออกว่าถ้าเรามีสังคมที่เงินคงมูลค่า มีเวลามากขึ้นในช่วงวัยมัธยม มันอาจไปได้สุดและลึกซึ้งกว่านี้ คิดถึงสุดๆเลยว่ะ Good morning Thai community ✨

ขอให้ทุกคนมีรอยยิ้มจากความสุขในวันนี้นะครับ

#Siamstr

ชีวิตมัธยมแม่งสุดจริง มันคือ ช่วงเวลาที่ได้เจอเพื่อน ได้ทำอะไรสนุกๆด้วยกัน นี่ขนาดในสังคมปัจจุบันที่เงินเสื่อมค่าและทำลายบริบทต่างๆในสังคม คิดไม่ออกว่าถ้าเรามีสังคมที่เงินคงมูลค่า มีเวลามากขึ้นในช่วงวัยมัธยม มันอาจไปได้สุดและลึกซึ้งกว่านี้ คิดถึงสุดๆเลยว่ะ Good morning Thai community ✨

ขอให้ทุกคนมีรอยยิ้มจากความสุขในวันนี้นะครับ

#Siamstr

ชีวิตมัธยมแม่งสุดจริง มันคือ ช่วงเวลาที่ได้เจอเพื่อน ได้ทำอะไรสนุกๆด้วยกัน นี่ขนาดในสังคมปัจจุบันที่เงินเสื่อมค่าและทำลายบริบทต่างๆในสังคม คิดไม่ออกว่าถ้าเรามีสังคมที่เงินคงมูลค่า มีเวลามากขึ้นในช่วงวัยมัธยม มันอาจไปได้สุดและลึกซึ้งกว่านี้ คิดถึงสุดๆเลยว่ะ Good morning Thai community ✨

ขอให้ทุกคนมีรอยยิ้มจากความสุขในวันนี้นะครับ

#Siamstr