ก่อนจะรีวิวงาน TBC2024 ผมขอย้อนไปก่อนงานจะเริ่มสัก3-4เดือน
มันเป็นช่วงเวลาที่ nostr:nprofile1qqsdsv8w0d7rpgmykyjykau6lw60z4nn8laceper2zrwy6ctfesu6cssqq0l6 หายไป ผมรู้สึกว่าไม่ได้ละ คอมมูจะมีคนยิงใยแบบjakkคนเดียวไม่ได้เหละ ตลาดขาดใยอยู่ ผมเลยลองจินตนาการดูว่าถ้าผมเป็นjakk ผมอยากจะได้อะไร….…ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นของคอมมูที่มากขึ้นน่าจะเป็นสิ่งที่jakkต้องการ ผมคิดในใจ
Jakk บอกผมเสมอว่า มึงต้องจินตนาการถึงปลายทางก่อน แล้วค่อยๆถอดมันถอยหลังมาเป็นstepๆ แล้วค่อยๆก้าวไปทีละstep จนถึงเป้าหมาย
ภาพที่อยากได้คือ ความสัมพันธ์แน่นแฟ้น
ก่อนหน้านั้นคือ คนในคอมมูต้องรู้จักกันหลากหลาย
ก่อนหน้านั้นอีก คือ พวกเค้าต้องมีโอกาศได้สร้างคุณค่าแบบv4vให้กันและกัน
พอผมถอดมาได้ถึงจุดนี้ ผมคิดออกทันทีเลยว่าผมจะต้องวาดรูปทุกคนในคอมมูให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้แล้วแจกให้ใช้กันฟรีๆ
ผมทดลองทำ จดหมายรักขึ้นมาก่อนเพื่อตรวจสอบปฏิกริยาของคนในคอมมู ผมว่ามันได้ผลอยู่นะ ที่งาน korat102 ผมเห็นคนเอาไปอวดกัน ผมได้พี่ด้วย กูได้มึงวะ บลาๆๆ
เอาละเสร็จกู กลับจากงานผมรีบวาดรูปพวกเราชาวbitcoinerทันที โดยผมจะเริ่มจากชุมชนsiamstrเป็นหลักก่อน
ผมเริ่มวาดเก็บไปทีละคนสองคน ผมต้องรีบวาดให้เสร็จเผื่อจะมีคนช่วยเอาไปใช้ทำอะไรเรียกกระแสคอมมูหน่อย(ต้องเผื่อเวลาให้เค้าเยอะๆ เค้าจะได้อยากลองทำดู)ผมวาดทั้งวันทั้งคืนอยู่พักนึง เขร้..กูทำเสร็จทันนี่หว่าแล้วเหลือเวลาด้วย ผมรีบแจกจ่ายรูปออกไป ถึงตอนนี้jakkกลับมาเคลื่อนไหวแล้ว ใยแม่งเต็มทุ่งไปหมด 5555
ไม่นานนัก nostr:nprofile1qqsql8dyzwy7zguaye7yxyz7elyjyuc8n6qv949sncw3u9e8qx7s04cjfjlx6 ก็เป็นคนแรกที่ติดใยผม และนี่คือPoWของแก https://tamachirs.com/app/random-character/
ผมยิ้มมุมปากนี่เรามาอยู่stepที่2แล้วหรอนี่ แต่ในหัวผมzoomoutออกไป ผมเห็นjakkยิ้มมุมปากให้ผมอีกที นี่มันอะไรวะนี่ผมคิดในใจ5555
ทันใดนั้นเองผมก็สะดุดใย jakk ไล่คนในคอมมูให้ไปลงสมัคร geyserfund ได้แล้ว พวกมึงคิดว่าว่าโปรเจคก์นี้จัดมาเพื่อใครละ……jakkคงหมายถึงทุกคนที่คิดจะไขว่คว้าหาโอกาส…ผมคิดในใจ
ผมรีบไปลงสมัคร
สมัครเสร็จผมก็สะบัดใยทิ้ง แล้วมาวาดมังงะที่จะเล่าเรื่องราวของคอมมูbitcoinerของพวกเราแบบแฟนตาซีต่อ ไม่นานนักมังงะครึ่งตอนแรกก็เสร็จ เอาวะตัดจบแค่นี้ก่อนเด๋วมาเขียนต่อหลังงาน
ก่อนงาน3วันคุยเล่นกันในรังผึ้ง พี่เป็ด nostr:nprofile1qqszgxtge74tpd5jgj8zae9z6lgpmqqal8ga6eamuj9gxu4jnyz6nhsdtmwkp บอกอยากได้ประติมากรรมลอยตัว ผมจิตนาการไปถึงรูปปั้นกระดาษที่ผมเคยทำให้อาจารย์ศิลป พีระศรี เมื่อปีที่แล้ว ผมลองคำนวนเวลาดู น่าจะได้นี่หว่า ครั้งที่แล้วทำไป10วัน แต่เราพอมีทักษะแล้ว2วันน่าจะเอาอยู่ ผมตอบกลับไปหลังคิดเสร็จ “จัดไปพี่ พี่ได้เห็นประติมากรรมกระดาษแน่ๆ”
หลังจากนั้นแคทก็ติดต่อมาขอเอางานartไปทำเข็มกลัดกับสติกเกอร์ ผมยิ้มมุมปากอีกครั้ง แต่พยายามไม่zoomoutออกไป เพราะกลัวเจอjakkยิ้มให้อีก5555
ก่อนวันงาน1วัน ผมไปจัดartต่างๆที่หน้างาน ผมเจอหน้าเพื่อนๆได้กอดเพื่อนๆหลายคนผมมีความสุขมากๆ ไม่นานพี่ป้ำก็โทรมา..“แชมป์ตรงนั้นบรรยากาศเป็นยังไงบ้างวะ” แกไม่เปิดโอกาศให้ผมพูดมากนัก “เด๋วกูตามไป เจอกัน” และวางสายไป(ทรงนี้แม่งอยากเจอเพื่อนเหละ..ผมคิดในใจ5555)
พี่ป้ำมาถึงก็กอดกับเพื่อนๆ แล้วไปนั่งเหมือนรออะไรบางอย่างอยู่ ผมรู้ทันทีเลยว่าแกอยากให้ใครมาขอความช่วยเหลืออะไรสักอย่างจากแก แกจะได้ไปช่วย ผมคิดแบบjakkอีกครั้ง มันมีขาตั้งรูปที่ต้องประกอบอยู่ ให้แกช่วยอันนั้นก่อน หลังจากที่พี่ป้ำกับพี่เต้ nostr:nprofile1qqs8pgeptdx4dqp8gxk6u6733tje8dnkzsyfzf4fc0slezu4shf0fwgs59pgd ช่วยกันประกอบขาตั้งจนเสร็จ ผมรู้เลยว่ามันคงจะยังไม่สาแก่ใจแก ผมทำประติมากรรมกระดาษจนถึงขั้นสุดท้าย ผมเลยบอกแกไปว่า ”พี่ช่วยทำตาดำปิรันย่าให้หน่อย“ ตาแกลุกวาวจับกระดาษฉีกทันที หน้าตาแกดูมีความสุขมากๆ ผมยิ้มมุมปากอีกแล้ว การแบ่งงานกันทำนี่มันดีจริงๆ valueแม่งเกิดขึ้นเพียบเลย เพียงแค่เราเชื่อใจกัน
ขอตัดจบแค่นี้ก่อน เด๋วมาเล่าต่อตอนเขียน รีวิวงานนะ
#TBC2024
#siamstr
#PPoW
ส่วนทางนี้ก็ session กูแม่งพูดเรื่องคนนี่หว่า แล้วถ้าพวกเขาไม่เข้ามาดูสิ่งที่เตรียมอยู่บนจอจะทำไงดีว่ะ
งั้นก็เกณฑ์คนมาส่งเสียงหน่อยแล้วกัน 555
สารภาพว่าหลังจากง่วนอยู่กับกองทัพสปีกเกอร์ทั้งไทยและเทศตลอด 2 วันเต็มของงาน #TBC2024 ยิ่งรู้สึกว่าแต่ละคนโคตร "มีของ" ชนิดที่เราไม่รู้จะเอาอะไรไปแชร์ให้คนฟังได้รับประโยชน์อะไรได้ขนาดนั้นเลย แถมนี่ยังเป็น final panel ปิดท้ายงานที่วางสคริปต์กันไว้หลวมสุด ๆ (aka no script) แค่ว่าพี่ยะอยากชวนตัวแทนทีมงานมาพูดคุยถึงการจัดงานนี้ให้เกิดขึ้นได้จริง
ไหนจะทั้งบ่ายวันนั้นที่พอออกไปนอกฮอลล์ปั๊บก็โดนแก๊ง nostr:npub1m008pf6d9w3hrsqwrqmg3w5rp2zjnxzrl7a5entl4nyecwdn3avsrfeuf6 ดักตีหัวเอาเครื่องดื่มคราฟต์ยัดปากรัว ๆ รู้ตัวอีกทีโดนไปไม่รู้กี่สิบหน่วย จนฟีลลิ่งแก้มตึงเปรี๊ยะเหมือนเวลาอยู่ในสภายาส้มเกินหลัก 2 ชั่วโมงครึ่ง
ผลคือขึ้นไปอยู่บนเวทีแบบไม่รู้ตัวแล้ว และพูดอะไรออกไปบ้างก็ไม่รู้ หูมันดับไปหมด ไม่ได้ยินว่าตัวเอง rant อะไรออกไปบ้าง จำได้แค่ว่าพูดจบแล้วมีคนปรบมือตลอด ไม่รู้ฟังแล้วถูกใจหรือตีมือให้กำลังใจผม 5555
อย่างไรก็ดี
มีเรื่องหนึ่งที่ผมถือว่าตัวเองทำได้สำเร็จในครั้งนี้ คือการทิ้งคำถาม call to action เอาไว้ให้หลาย ๆ คนได้คิดกันต่อว่า "จบงานนี้แยกย้ายกันไปนอนแล้ว พอตื่นขึ้นมาพรุ่งนี้ คุณจะทำอะไร?"
งาน TBC2024 นี้อาจทำให้หลายคนไฟลุกจนฝันเห็นอนาคตของโลกใบใหม่ที่เราใช้ชีวิตบนมาตรฐานของเงินที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ หลายคนฝันถึงโปรเจกต์สุดอลังการที่ต้องทำให้สำเร็จ หลายคนฝันถึงการสร้างธุรกิจของตนบนมาตรฐานบิตคอยน์ หลายคนฝันถึงการโหมกระแสโฮมสกูลให้แพร่สะพัดไปทั่วไทยและทั่วโลก หลายคนฝันถึงการสร้างมาสเตอร์พีซเพื่อทิ้ง legacy บางอย่างไว้ในสังคมและโลกใบนี้
แต่ต่อให้ฝันจะใหญ่แค่ไหน
คุณก็ทำได้แค่ก้มหน้าทำสิ่งเล็ก ๆ ตรงหน้า
อยากสร้าง client หรือ app เปลี่ยนโลก ...ก็เขียนโค้ดได้ทีละบรรทัด
อยากสร้างผลงานศิลปะระดับตำนาน ...ก็ลากพู่กันได้ทีละสโตรก
อยากสร้างหนังสือระดับมาสเตอร์พีซ ...ก็เขียนอักษรได้ทีละประโยค
อยากจะสร้างสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่และทรงคุณค่าทิ้งเอาไว้ ...ก็ทำได้เพียงตื่นขึ้นมาแล้วลงมือทำมัน แค่วันละนิดก็ยังดี
โลกเปลี่ยนได้
เริ่มที่คุณ
และพวกเราทุกคน
จนกว่าจะได้พบกันใหม่.
#เวลามีค่าศึกษาบิตคอยน์
#Siamstr
แล้วแจกันใหม่นะ มันต้องมีใครสักคนคิดถึงกันและกัน
#TBC2024 งานที่ฉันเกือบจะไม่ไป
ช่วงนี้ฉันกำลังทำร้านที่บางแสนอยู่ มันมีเหตุผลส่วนตัวที่ฉันจำเป็นต้องไปอยู่หน้างานตลอดเวลา
ที่ร้านประชุมกันแล้วว่าวันที่เหมาะสมที่สุดที่จะย้ายร้าน set up ระบบกันคือวันที่ 17 ก.ย. และนั่นมันคือ 2 วันหลังงาน TBC2024
ในทีแรกฉันดูจากหน้างาน ณ ตอนนั้นก็คิดว่าน่าจะพอได้ สุดท้ายเป็นธรรมชาติของงานก่อสร้าง ถ้าหน้างานไม่มีปัญหาแปลว่าวันนั้นไม่ได้ทำงาน schedule งานไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ ทุกๆงาน ทุกๆช่างจะเข้ามารุมเร้ากันในช่วงงาน conference พอดี นี่ไม่รวมงานประจำเช่นทำบัญชีร้าน (ช่วงนี้ต้องประเมินภาษีกลางปีพอดีด้วย) และงานจิปาถะเช่นรับ-ส่งลูก
ฉันนอนกุมขมับอยู่เป็นอาทิตย์ หาทางออกว่าในวันงานจะทำยังไง ฉันจะฝากคนมาดูงาน, หาคนเคลียร์ detail ,ไปงาน TBCแค่วันเดียว ,วิ่งไปวิ่งมา กทม.-ชลบุรี และสารภาพตามตรงมีความคิดแว๊บนึงขึ้นมา
….“หรือว่าเราจะไม่ไปงาน TBC ดีวะ ถ้าแบบนั้นทุกอย่างง่ายขึ้นเยอะเลยนะ“…
สุดท้ายหน้างานช้ากว่าที่คิดเยอะมาก ต้องยอมเลื่อนวันย้ายของเข้าออกไปอีกอาทิตย์นึง คือฉันอ้างในที่ประชุมแบบนั้น จะเอางาน TBC ซึ่งเป็นเรื่องส่วนตัวมาอ้าง มันจะดูไม่งาม แม้มันจะเป็นความจริงก็เถอะ แต่ความศักดิ์สิทธิในการบริหารมันจะไม่เหลือเอา และการเลื่อนอะไรแบบนี้ออกไปมันมีค่าใช้จ่ายนะ มันกระทบหลายปาร์ตี้
ยังไงซะ ฉันก็โล่งใจไปครึ่งนึงเลย ดูแล้วน่าจะพอไปได้ งานมันน้อยลงไม่เยอะหรอก แต่พอจัดการได้
อีกทั้งก่อนวันจัดงาน 2-3 วัน nostr:npub16unl8g9ucanlpfvp94sdjdv2f4mukm2ywmgrywnrfdgt98qwrrdq0qcn35 โทรมาบอกว่าจะเข้าไปจัดบูธก่อนในวันศุกร์ ถ้าผมมีอะไรจะเอาไป ให้ฝากไปได้เลย
เหมือนสวรรค์ส่งน้องรักมาโปรด!! แชมป์อาจจะไม่รู้ตัว แต่นั้นมันคือเสียงสวรรค์ของฉันเลย
แล้วก็โชคดีเหลือเกิน วันศุกร์หน้างานติดขัด เดินต่อไม่ได้แล้ว ต้องรอวันจันทร์ (โชคดียังไงก่อน) ฉันไม่ต้องอยู่แล้วก็ได้
ฉันรีบออกจากหน้างาน ขับรถไปกรุงเทพเลย ไปทั้งแบบเหม็นๆ ฝุ่นๆนั่นแหละ เอาจริงๆบูธฉันเตรียม ไม่กี่นาทีก็เสร็จ ค่อยมาวันเสาร์ก่อนงานเริ่ม 10 นาทียังทันสบายๆ จะขับรถไปชม.กว่า จัดโต๊ะ 5 นาที แล้วขับรถกลับอีกชม.กว่าเพื่อ!!!!
แต่อยากไปไง อยากไปเจอทุกๆคนไง ฉันรู้ว่านี่มันคือค่าพรีเมียมสำหรับบางคนเท่านั้นที่จะได้รับ
ฉันเองกะไว้อยู่แล้วว่าในงานคงจะไม่ได้เข้าไปฟังอะไรเท่าไหร่ เดี๋ยวค่อยมาดูย้อนหลังเอา แต่เราอยากไปเจอกับคนนู้นคนนี้มากกว่า และการได้ไปเจอคนอื่นๆก่อน มันเหมือนได้วันเพิ่มอีก 1 วัน ลักษณะซื้อ 2 แถม 1 5555555
แล้วก็ไม่ผิดหวัง ฉันเจอทุกคนที่อยากเจอ และอีกอีกหลายคนที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ ที่แปลกใจคือ ฉันคิดว่าจะพบกับกลุ่มคนที่กะลังหัวฟู กำลังเตรียมงานอะไรซักอย่างอย่างเร่งรีบ ลักษณะเหมือนคืนก่อนส่ง thesis แต่เปล่าเลย ทุกคนดูสบายๆ สีหน้าแบบดูมีความสุขเบาๆ
ฉันเดินผ่านงานศิลปะและตุ๊กตาแจ๊คหิ้วปิรันย่าสุดอลังการของแชมป์ ผ่านเข้าไปเห็นบูธที่เกือบจะเสร็จหมดแล้วแบบเปิดคืนนั้นเลยก็ได้ และไปสุดที่เวทีที่โคตรพ่อจะแกรนด์ ซึ่งมีน้องนิ่มและเทนโด้ซ้อมอยู่
วินาทีนั้น ฉันแทบจะเขกหัวตัวเอง
“ทุกคนมีราคาที่ต้องจ่ายนี่หว่า”
ที่เล่ามายืดยาว ไม่ได้พยายามเรียกร้องความสนใจ หรือทำให้ดูน่าเห็นใจแต่อย่างใด แต่อยากชวนให้เห็นว่า ทุกๆคนล้วนจะต้องยอมแลกอะไรซักอย่างไป เพื่อให้งานนี้เกิดขึ้น หรือเพื่อแค่ให้มางานนี้ได้
คุณว่าแชมป์ขนรูปทั้งหมดและตุ๊กตาแจ๊คมายังไง
คุณว่าเทนโด้กับน้องนิ่มซ้อมกันมาก่อนวันนั้นแล้วกี่ชม.
คุณว่าแจ๊คต้องขายเวรไปกี่คืน
ประธานซุปได้นอนกี่ชม.
กี่คืนที่จารย์ต้ำนอนไม่หลับ ส่วนจารย์โบว์ก็คูณสองของจารย์ต้ำไปได้เลย
พี่ปิ๊ปมีค่าใช้จ่าย และค่าเสียโอกาสเท่าไหร่ เพื่อมาสนับมนุนงาน
บูมมางานยังไง
กี่คนที่ต้องลางานเพื่อมาร่วมงาน
กี่คนที่ต้องเลื่อนนัดสำคัญเพื่อแค่จะได้มาเจอกัน
กี่คนที่ต้องมาคนเดียวแบบเขินๆ แต่ก็เอาชนะตัวเองมาจนได้
ไล่ให้ตายก็ไล่ไม่หมด
ทุกคนยอมแลกอะไรซักอย่างไปทั้งนั้นเพื่อได้มาเจอกัน
แล้วมีคนแบบนี้มารวมกันประมาณ 7-800 คน โดยสิ่งที่ได้ตอบแทนไม่ใช่ตัวเงินเลยซักคน
..อัศจรรย์…
ภาพที่ฉันเห็นทุกๆคนมีความเบาๆบนใบหน้าในคืนวันเตรียมงาน มันบอกฉันว่า
“ทุกๆคนกำลังเริ่มได้รับรางวัลกับสิ่งที่ยอมจ่ายราคาไปอยู่…”
ไม่ใช่ไม่เหนื่อย ไม่ใช่ว่างานมันง่ายๆ ไม่ใช่ว่าที่ยอมแลกไปมันเรื่องเล็กๆ แต่รางวัลที่ได้รับมันดูจะคุ้มค่าที่เหลือเกิน
งานมันบรรลุไปแล้วอย่างน้อย 1 วัตถุประสงค์โดยที่งานจริงยังไม่เริ่มเลยด้วยซ้ำ
และฉันก็ยังไม่ได้เริ่มรีวิวอะไรเลย 5555555
#Siamstr
#TBC2024
ขอขโมยรูปมาดื้อๆนะ nostr:npub1z7k4pffj7250eaydd3ya0v07mmzecylcq9cw5af68zu39q0k4u3qj6xre4 
ราคาที่ต้องจ่ายของทางนี้คือนอนน้อย
เพราะมันไม่อยากนอนค่ะ สนุกสุดๆ 🤣
ริวกิวงาน #TBC2024
รอบนี้ผมสัญญากับตัวเองว่าจะไม่เมาเยอะเหมือนคราวที่แล้ว เพื่อจะเก็บบรรยากาศในงาน(รอบที่แล้วเหมือนไม่ได้คุยกับใครเลย เสียดาย) ซึ่งเราคงจะหาโอกาสเจอกันอย่างงี้ไม่ได้บ่อยๆ
วันเสาร์ผมรีบเก็บร้านเร็วกว่าปกติ แต่ต้องพาลูกไปเอาบัตรคอนเสิร์ตวงaespaที่สยามก่อน เพราะสัญญากับเค้าไว้แล้ว ผมกลับไปบ้านอาบน้ำขัดหมีฉวีวรรณด้วยความเร็วแสง แทรกแซงทะแยงทุกซอกหลืบด้วยความเร็วสูง จนผิวพรรณเปล่งปลั่ง สดไสย
หลังจากนั้นเรา3คนพ่อแม่ลูกก็บึ่งรถไปที่สยาม แต่รถติดมากกินเวลาไปอีกเป็นชั่วโมง แถมด้วยการวนหาที่จอดรถอีกซักพักหนึ่ง
ผมซึ่งไม่เคยมาเอาบัตรคอนเสิร์ตที่7-11มาก่อน ต้องถึงกับเข่าทรุดเมื่อพบคิวที่ต่อเพื่อแลกบัตรยาวเป็นหางว่าว
ระหว่างต่อคิวผมก็ได้ลองโทรหา nostr:nprofile1qqsp40zqckd36g5rz39043r9ns7mhlq6rvn94w0vuu52pg2vdntqusgpz4mhxue69uhkummnw3ez6un9d3shjtnpwpcqz9nhwden5te0veex2mnn9ehx7um5wgcjucm0d5q3camnwvaz7tmwdaehgu3dxqcju7tpdd5ksmmwdejjucm0d5t3kd0d ซึ่งผมเซฟเบอร์เค้าไว้ซักพักนึงแล้วเผื่อไว้สอบถามเวลามีงาน ว่าตอนนั้นในงานเป็นไงบ้างเพราะเริ่มมืดแล้ว แล้วก็สอบถามเส้นทางไปงานนิดหน่อย
หลังจากนั้นผมก็ได้เดินทางโดยBTS ไปจนถึงสถานีปุณณวิถี รีบเดินลงบันได แล้วเดินข้ามสะพานไปจนถึงงาน(มีป้ายบอกทางก่อนเข้างานอันเบ้อเริ่มเลยเห็นชัดดีครับ)
แท่ดๆๆๆ
ผมขึ้นบันไดเลื่อนไปแล้วเห็นพงษ์ก่อนก็สวัสดีครับทักทาย แล้วก็เจอตั๋งที่หน้างานก็ทักทายอีกรอบ(ทักหลายคนแต่บางคนผมไม่ค่อยเห็นหน้าจริงๆเลยไม่รู้ชื่ออะไร) แล้วผมก็เดินเข้าไปในงาน
สิ่งแรกที่ผมพบเห็นคือกลุ่มผู้ชายหน้าคุ้นตายืนตระหง่านหำตุงเหมือนผมมาเที่ยวบาร์โฮส ประกอบไปด้วย nostr:nprofile1qqsp40zqckd36g5rz39043r9ns7mhlq6rvn94w0vuu52pg2vdntqusgpz4mhxue69uhkummnw3ez6un9d3shjtnpwpcqz9nhwden5te0veex2mnn9ehx7um5wgcjucm0d5q3camnwvaz7tmwdaehgu3dxqcju7tpdd5ksmmwdejjucm0d5t3kd0d nostr:nprofile1qqsfu49l7cqwkts0pj5qkxuw2fqathu72ydcvt62yh69x9yklaprnecpzdmhxue69uhk7enxvd5xz6tw9ec82c30qydhwumn8ghj7mn0wd68ytnrda5kuen4dejxjapwvdhk6tcpzamhxue69uhhyetvv9ujuvrcvd5xzapwvdhk6tcse4auk nostr:nprofile1qqsqm23xsgmw94p5vxwz4l366t7h9qk2kr0z5dqet7tnhvr8umfwqrspp4mhxue69uhkummn9ekx7mqpr3mhxue69uhkummnw3ezucnfw33k76twv4ezuum0vd5kzmqpzpmhxue69uhkummnw3ezumrpdejqx0sjy9 nostr:nprofile1qqsq37tg2603tu0cqdrxs30e2n5t8p87uenf4fvfepdcvr7nllje5zgppemhxue69uhkummn9ekx7mp0qywhwumn8ghj7mn0wd68ytnzd96xxmmfdejhytnnda3kjctv9uq32amnwvaz7tmwdaehgu3wdau8gu3wv3jhvtcx02f63 nostr:nprofile1qqsxhvxlzemel6g4ecsce4jayr7rrnr2kg90fnal4nsvyr45r9jq5nqpz4mhxue69uhhyetvv9ujuerpd46hxtnfduhsz8nhwden5te0dehhxarj94c82c3wwajkcmr0wfjx2u3wdejhgtcppemhxue69uhkummn9ekx7mp02nam85 nostr:nprofile1qqsql8dyzwy7zguaye7yxyz7elyjyuc8n6qv949sncw3u9e8qx7s04cprpmhxue69uhhyetvv9ujuumwdae8gtnnda3kjctvqyv8wumn8ghj7un9d3shjtnwdaehw6r9wfjjucm0d5qs6amnwvaz7tmwdaejumr0ds0xc5cf แล้วก็ขวัญที่ต้มเหล้าแล้วแบ่งมาให้ผมชิม แล้วผมก็หันไปทักคุณ nostr:nprofile1qqsq7matw5zkvh2vk22tjs4xamlkxkekc0h4yrkl8a3w3kwnvxmempgpr9mhxue69uhkummnw3ezu7n9vfjkget99e3kcmm4vsq3gamnwvaz7tmjv4kxz7fwv3sk6atn9e5k7qg6waehxw309aex2mrp0yhxwet5v9kxy7fwvdhk6tmkxy69m3gl ที่เพิ่งเคยเห็นตัวจริงกันในงาน หลังจากนั้นผมก็ไปหาของกินแล้วก็เอาเบียร์ฟรี (เบียร์อร่อยหว่ะ อยากแดกเยอะๆแล้วเมาเรื้อนชิบหาย😂)
ซักพักผมก็หอบข้าวกล่องไปกินที่โต๊ะน้องโบว์ ชลลดา คุยกันนิดหน่อย ขอบคุณมีน บุรีรัมย์บอยด้วย ขนเบียร์ฟรีมาให้กินอีกกอดกันไปทีนึง
เจอพี่เจน พี่เจนก็พาไปหาเฮียมิค ไปหาแคท ผมกอดเฮียมิคไปทีนึงแล้วก็ล้วงไข่ไปอีก2ที เจอเสี่ยเจออ่านแสง แล้วก็Hipknoxตัวจริงด้วย(hipknoxคนต่อคิวคุยเยอะไว้โอกาสหน้าคุยกันนะครับ^^รอบนี้ได้แค่ทักทาย)
ได้ทักทายเจอ บก.จิงโจ้ (เอาหนังสือมาด้วยจะประทับตราไก่พอถึงเวลาจริงแม่งลืมหมด) ขนาบคู่มาด้วยแป้งโกะ ที่ถามอะไรตอบไม่รู้ไม่บอกอย่างเดียว ช่างเป็นบทสนทนาที่ทรงคุณค่าชิบหาย😂สัส
ช่วงหลังนี่เริ่มเบลอๆแล้วคิดคำพูดไม่ออก เจอไอ้สมนึกกระโดดกระแทกจากข้างหลังเบียร์กระฉูดเลอะเต็มตัวอีก แล้วมันก็เดินไปหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ก่อนกลับยูบอกว่า บร๊ะแม่Riinaอยู่ตรงมุมนู้น เดินไปถึงเออชอบมุมนี้แฮะ สงบกี นั่งคุยกับคนในกลุ่มนี้ บทสนทนาจะเป็นเรื่องอ้วกกับผมนอนGroundingซะส่วนใหญ่ อารมณ์เหมือนเอากูมาเผานั่งยางอ่ะมุมนี้ พี่เป็ดก็อำนวยเอาความสะดวกให้Riina เผื่อเธอคิดภาพไม่ออกด้วยการเปิดคลิปเปิดรูปตอนผมเมาอ้วกให้ดู วินหวีก็คอยเสริมเหน็บแนมเป็นระยะๆ โดยมีพี่เจนนั่งอยู่ข้างหลังผม คอยเขี่ยเข่าเขี่ยแขนผมอยู่ ยูก็คอยเสริมเรื่องผมอ้วกเป็นอย่างดี
ได้กอดกับพี่เอ๊ดดี้ที่ชื่นชมเรื่องผมอ้วกใส่ครั้งก่อน(ชื่นชมแน่ๆ)แทนที่จะเป็นผมชื่นชมเค้าเรื่องสร้างกระปุกออมsat
จบงานแบบชื่นมื่นขึ้นแท๊กซี่กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ นิ้วจะล็อกแล้วพิมม่ายหวาย😨
T.tukjedsadatik
#siamstr
มันจะเป็นตำนานตลอดไป ไม่มีอะไรลบได้ 🤣
สรุป session "Lightning Wallet for Merchant" จากงาน #TBC2024 #siamstr
เกิดจากอยากผลักดันให้ชำระหนี้ตามแต่เรา และการรับ Bitcoin ยังถูกกฎหมายอยู่ในตอนนี้ ส่วนสรรพากรออกประกาศเกี่ยวกับรายได้คริปโต ให้สามารถเสียภาษีได้
Bitcoin คือ A peer-to-peer electric cash system แต่ในไทยคือ สินทรัพย์ดิจิทัลที่เป็นคริปโต
การซื้อขายปกติ เช่น เราซื้อพิซซ่า มากิน เราเป็นคนซื้อ จ่ายเงินให้คนขาย แล้วได้พิซซ่ามากิน แต่ถ้าเราจ่ายด้วย Bitcoin จะเป็น barter trade จะเป็นการตัดคนซื้อออกจากระบบ คือเราเอา Bitcoin ไปแลกกับพิซซ่า แล้วเขาได้ Bitcoin ของเราเป็นการตอบแทน
เมื่อเราได้ยินข่าวเกี่ยวกับ กลต. ว่าห้ามโน้นนี่นั่น แล้วเรามีความสัมพันธ์อย่างไรกับ กลต.? เขาออกประกาศใด ๆ ออกมา เนื้อหาห้ามการโฆษณา ชักชวน ให้ชำระค่าสินค้าหรือบริการได้ ซี่งทั้งหมดกับคนที่ขอ license ต่าง ๆ กับ กลต. (ในบริบทนี้ก็นิติบุคคลแหละ / เพิ่งนึกออกตอนนี้ว่า น่าจะ appiled กับธุรกิจที่ต้องขอ license กลต. ไหมนะ วันนั้นก็ลงมาตรวจงานนั้นอยู่นี่นา มีเรื่องกล่าวโทษบลา ๆ)
📌 แล้วภาษีเราจะจัดการยังไง?
ในเมื่อนิยามของผู้ซื้อหายไป มองทุกคนเป็นผู้ขายหมด ทั้งขาย Bitcoin ขายพิซซ่า ทำไปตามกฏหมายได้ตามปกติเลย
📌 การลงบัญชี
ในนามบุคคลมีคู่มือแนะนำจากกรมสรรพากรให้อ่านอยู่แล้ว
ในนามนิติบุคคล ทำบัญชียาก และบางทีหุ้นส่วนบางคนอาจจะยังไม่ได้เปิดใจกับคริปโต อีกทั้งยังไม่ครอบคลุม ให้ไปปรึกษาคนทำบัญชีก่อน หรือย้ายส่วนที่รับ BTC ออกไป อาจจะมีคนกลางมา P2P แลกเปลี่ยน Bitcoin เป็นเงินสด แล้วเอาเข้าร้าน
ปล. การลงบัญชีสำหรับนิติบุคคล อาจจะดู MicroStrategy เป็นกรณีศึกษาได้
📌 การรับ BTC
1. manual: มี human resource ตัดเงิน เก็บเงิน แจ้งราคาลูกค้า
2. auto: ไม่มีคน อาจจะเป็นตู้ kiosk มีหลายเจ้า รองรับหลาย ๆ feature สำหรับ website เป็น open node
วิธีการรับง่าย ๆ มี Wallet of Satoshi ซึ่งประสบการณ์ของคนซื้อเป็นเรื่องสำคัญ มี feature Point of Sale ไว้ใส่ราคาที่ลูกค้าจ่าย จะเหมือนเราใช้แอพธนาคารปกติทั่วไป แล้วลูกค้าสแกนจ่าย ในร้าน download ตัว Wallet of Satoshi POS แล้ว login account เดัยวกัน คนถือ password เป็นคนเอาเงินเข้าออกได้ ลูกน้องไม่มี permission ตรงนี้
สำหรับ website ติด plug-in https://opennode.com/ บน wordpress ได้
และเงินใน Wallet of Satoshi ไม่ควรเก็บไว้นาน เพราะว่าเป็น custodial wallet ควรโอนออกไป on-chain หรือ exchange อย่าง Boltz ตัวนี้สามารถ switch lightning ไปเป็น onchain ได้ บอกค่า fee ละเอียด
📌 เราจะโปรโมตร้านเรายังไงว่าร้านเรารับชำระด้วย Bitcoin ได้
- ปักร้านที่ http://BTCMap.org ซึ่งเป็นแผนที่เดียวกันกับใน Wallet of Satoshi
- Bitcoin Lightning Maps Thailand ตอนนี้ร้านนั้นอาจจะมี หรือไม่มีแล้วก็ได้
- ลงทะเบียนฝากร้านที่อันนี้
- บน Nostr สามารถโพสแล้วปักหมุดว่าร้านเราอยู่ตรงนี้ได้
- หน้าร้านแปะโลโก้นี้ได้เลย https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Bitcoin-lightning-accepted-here-vector-text-to-path.svg
โคตรดีเลย 🧡
การจะหลอกให้เชื่ออย่างสนิทใจ มันต้องหลอกซ้อนชั้นซ้อนชั้นไปเรื่อยๆ ทับถมไปเรื่อยๆ จนหาความจริงดั้งเดิมไม่เจอ
.
พอเหมือนจะเจอ ก็จะไปติดอีกจุดหนึ่ง ติดไปเรื่อยๆ วนลูป ยิ่งซับซ้อนมากเท่าไหร่ ยิ่งเข้าถึงจุดดั้งเดิมยากเท่านั้น เหมือนอาหารแปรรูป ที่ยิ่งกระบวนการซับซ้อน คนกินก็จะยิ่งไม่รู้ว่ามันทำมาจากอะไรบ้าง
.
การจะทำให้คนเจอทางตันไปเรื่อยๆ คือการสร้างกำแพงกั้นความจริงจากคนด้วยกันเอง
.
สัตว์ในร่างมนุษย์ เป็นสัตว์ชนิดที่ซับซ้อนเกินจะคาดเดา และยิ่งเมื่อไหร่ที่พวกมันคิดว่า “ตัวเอง” รู้เยอะ เก่งกว่าใคร ฉลาดกว่าคนอื่น
มันจะทำตัวเป็นกำแพงกั้นความจริงนั้นให้ระบบเอง และยิ่งมีพวกมันมากเท่าไหร่ ความจริงก็จะยิ่งเข้าถึงยากมากขึ้นเท่านั้น
.
เลยมีคำที่บอกกันว่า อย่าหลงกับตัวตน อย่าเป็นน้ำเต็มแก้ว อย่าเชื่อเพราะเขาพูดตามๆกันมา
เพราะเมื่อไหร่ที่หลงไปกับตัวตน หลงเชื่อคำพูดของใคร
คุณจะเดินไปชนกำแพงที่ถูกสร้างมาอย่างแนบเนียน ซ้ำแล้วซ้ำเหล่า ซ้ำแล้ว ซ้ำเหล่า จนหาความจริงแท้ไม่เจอ
.
หนักกว่าหาความจริงไม่เจอ คือ ไม่แม้แต่จะรู้หรือคิดด้วยซ้ำว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงมายาที่ถูกสร้างขึ้นมาจากความคิดของมนุษย์ด้วยกันเอง
.
#Siamstr
