29
Kei
290c6cdce5d709a09d527b6837fcbd8dfc6d98420112adf79381a56121a3c5cd
Replying to Avatar Mint TK

อุ้ย เพลงใหม่

ตามครับ

ขอบคุณครับ

แล้วพูดคุยกับคนในชุมชนยังไงบ้างครับ

รบกวนถามได้มั้ยครับ

ใช้เวลานานมั้ยครับ กว่าคนในชุมชนจะเห็นด้วยกับการรับบิตคอยน์ครับ

#freewriting day 14

เขียนขีดอิสระ วันที่ 14

#siamstr

ความไม่สอดคล้องกันของตัวเราในปัจจุบัน อนาคต และอดีต ปัญหาอาจเกิดจากจุดนี้ ข้อจำกัดความเป็นมนุษย์อาจทำให้เรามองไม่ออกว่า อนาคตจะเป็นอย่างไร แม้จะพอมองเห็นบ้างว่า จากอดีตมาเป็นเราในปัจจุบันได้อย่างไร จะมีสักกี่คนที่สามารถไตร่ตรองและบอกได้ว่า ตอนนี้เรามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร มีผู้คนไม่น้อยที่บอกว่าเค้าโชคดี อาจไม่ใช่แค่การถ่อมตัว แต่เค้าหมายความเช่นนั้นจริงๆ แม้ว่าสิ่งที่ควบคุมได้คือทำตัวให้พร้อมตลอด และเปิดเผยตัวตนเพื่อสร้างโอกาส แต่ถ้าทอยเต๋าได้ไม่ถูกเลขก็ยังเดินไปไม่ตรงช่องที่ต้องการอยู่ดี

อดีตสร้างบทเรียนให้ได้ปรับปรุงตัวเอง บางอย่างเราก็ฉลาดพอจะแก้ แต่บางอย่างก็ไม่ จนเป็นนิสัย ถ้าย้อนอดีตได้ สิ่งที่ต้องกลับไปแก้ อาจไม่ใช่เหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง แต่เป็นนิสัยที่ต้องอาศัยการทำซ้ำๆ สิ่งแวดล้อมก็ช่วยปรับปรุงนิสัยได้ ก็อาจกล่าวได้เช่นกันว่า มาถึงจุดนี้เพราะสิ่งแวดล้อม การให้เกียรติและขอบคุณ คนอื่น คนรอบข้าง องค์กร สถาบัน สภาวะอากาศ สภาพพื้นที่อยู่อาศัย จึงไม่ใช่แค่การวางอัตตา แต่เป็นการซาบซึ้งและชื่นชมอย่างแท้จริง

หรือกุญแจสำคัญที่จะพาเราไปอนาคตที่คาดหวังได้ จะเป็นสิ่งแวดล้อม สิ่งที่ได้รับทำให้ตัวเราแปรเปลี่ยนเสมอไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็กก็ตาม แม้กระทั่งวิธีที่เราสื่อสารออกมา ขณะเดียวกันสิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งที่เปลี่ยนยากมาก ยิ่งมีความเคยชิน ยิ่งไม่อยากเปลี่ยน แถมนิสัยแบบเดิมก็ยังมักจะพาไปในสภาพแวดล้อมแบบเดิม วนเวียนเสริมกันและกัน

นิสัยเดิม สภาพแวดล้อมเดิม เป็นโครงสร้างที่แข็งแรง ใช้พลังงานน้อย แทบไม่ต้องเปลี่ยนแปลงใดๆ หลอกตัวเองทีละนิดสร้างสิ่งใหม่ในสภาพแวดล้อมเดิม ก็พอจะเป็นไปได้ ไม่เกิดความเครียดต่อชีวิตมากเกินไปนัก

ทำไมต้องกลัวความเครียด และทำไมเปลี่ยนแปลงมากเกินไปถึงทำให้เครียด ความมั่นใจลดลง ความแน่นอนลดลง ความประเมินไม่ได้ การใช้พลังงานเพิ่มขึ้นแบบประมาณไม่ถูก ความไม่เคย ความวุ่นวาย ความยืดหยุ่นอาจช่วยได้ คนที่เปลี่ยนแปลงบ่อยๆ ดูจะมีความยืดหยุ่นสูง ไม่รู้เค้าเครียดน้อยกว่าหรือรับมือกับความเครียดได้ไม่ยาก ความเครียดทำร้ายเรา หรือเราทำร้ายตัวเองเพราะกลัวความเครียด ถ้าการเปลี่ยนแปลงจะต้องเครียด แปลว่า อยากเป็นคนที่ดีขึ้นยังไงก็ต้องผ่านความเครียด

#ความจริงแม่งบ้า

555

Replying to Avatar Jakk Goodday

Overthinking? Maybe.

Visionary? Definitely.

Don't dim your light for those who can't handle the brilliance.

ผมเป็นคนลักษณะนี้ พูดและคิดแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่คนใกล้ตัวก็มักจะหาว่าผม "เพ้อเจ้อ"

ทุกคนล้วนบอกว่าผมอยู่คนละโลกกับพวกเขา พูดอะไรฟังไม่รู้เรื่อง ฟังไม่เข้าใจ คิดอะไรซับซ้อน เขเาใจยาก over analysis

ทักษะหรือความชอบที่ผมมี มักจะถูกมองข้ามเสมอในหลายๆ สังคมที่ผมคลุกคลีด้วย

เบียร์อีป้าข้างบ้าน เบียร์ในห้าง เบียร์ใน Airport ราคาไม่เท่ากันฉันใด คุณค่าของเราในแต่ละสังคมก็ย่อมไม่มีวันเท่ากันฉันนั้น..

เพราะคุณค่ามันอยู่ในหัวคนอื่น คุณค่ามันเป็น Subjective

ถ้าวันนี้เรายังรู้สึกว่าตัวเองไร้คุณค่า เราอาจจะแค่อยู่ผิดที่ผิดทาง อาจจะยังไม่ถึงเวลาของเรา..

หรือบางที สิ่งที่เราคิดว่ามีค่า มันอาจไม่ได้มีค่าในสายตาใครเลย..

Don't care! find your place.

ถ้าพวกเขาหาว่าคุณเพ้อเจ้อ ก็ปล่อยพวกเขาไปเถอะ! แสดงว่าคุณคิดต่าง ก็แค่คิดไม่เหมือนพวกเขาต่างหาก

จงตามหา "ก๊วน" ของคุณ คนที่เห็นคุณค่าในแบบที่คุณเป็น

อย่าให้คำพูดของคนอื่นมาจำกัดความเป็นตัวคุณ

อย่าไปทำให้ใครเดือดร้อนก็พอ..

#Siamstr

ตอนนี้เริ่มสงสัยว่า ตัวเองบ้าครับ

555

เริ่มจากได้รับความเห็นจากพี่น้อง

Replying to Avatar BeitouNest

Mr. Yang's Invention Today: A Cat House

Our cats are named Dolphin and Dolfue.

Yang is truly an inventor! The story is that Yang has had a fever for the past few days, so he couldn't go to school. But he's still in good spirits. Being home alone, he started doing things on his own. He gathered paper, scissors, a cutter, and scotch tape to put together. Yesterday, he made a toy for the cats, and today, he continued by making a cat house. We clapped for Yang and his creativity.

Yang's inventions are different from when Ming was young. Yang comes up with ideas and does everything himself. He doesn't like others to help him. When Ming was young, we had to do things together. We didn't have the same initiative to do things on our own.

#Every child is different. One child hatches from an egg and becomes an ice hockey player. Let's wait and see what this one will become.

-

สิ่งประดิษฐ์ของ Mr.Yang วันนี้คือ “บ้านแมว”

และแมวของเราชื่อเจ้า Dolphin กับ Dolfue

หยางนี่เป็นนักประดิษฐ์จริงๆ เรื่องของเรื่องคือหลายวันมานี้หยางตัวร้อน

เลยไม่ได้ไปโรงเรียน แต่ก็ยังร่าเริงดี หยางอยู่คนเดียวเลยทำโน่นทำนี่เอง

หากระดาษ กรรไกร คัตเตอร์และสก๊อตเทป มาประกอบ จากเมื่อวานทำที่เล่นให้แมว

วันนี้ทำบ้านแมวต่อเลย เราเลยปรบมือให้หยางให้แก่ความคิดสร้างสรรค์ของหยาง

การประดิษฐ์ของหยางจะต่างกับสมัยของหมิงคือ หยางออกไอเดียและทำด้วยตัวเอง

และไม่ยอมให้คนอื่นช่วย ในขณะที่สมัยหมิงเด็กๆเราต้องทำด้วยกัน คือไม่มีความกระเหี้ยนกระหือรือที่จะทำเอง

#เด็กแต่ละคนไม่เหมือนกันจริงๆ คนนึงออกจากไข่กลายเป็น IceHockey Player เดี๋ยวรอดูคนนี้ว่าจะฟักเป็นอะไร

-

#homeschool #Parttime #บ้านเรียน #บ้านเรียนนอกเวลา #siamstr

พี่เลี้ยงลูกได้เท่มากเลยครับ

ชื่นชมมากๆ ครับ

#freewriting day 13

เขียนขีดอิสระ วันที่ 13

#siamstr

ว่างเปล่า นิ่งงัน แต่ไม่สงบ ไม่โปร่ง ไม่หนักไม่เบา เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา มาๆ หายๆ งงๆ เหมือนหยุดแต่ยังไม่ใช่ ทึบหน่อยๆ พูดคุย รัก กลับมา

ชีวิตที่เห็นอยู่ตรงหน้า มันเป็นแค่ layer เดียว ชั้นบางๆ ที่รับรู้ได้อย่างเร็วๆ หยาบๆ หากมองลึกลงไปหรือถอยออกมา จะเห็นเราในจุดที่ต่างออกไป สิ่งที่เรากำลังเก็บเกี่ยวความสุขอยู่ มันเป็นแค่จุดเล็กๆ บนผ้าบางๆ สำคัญผิดไปว่า จุดเล็กๆ นั้นมันใหญ่ เพราะตอนนี้ก็เห็นอยู่แค่นั้น

สิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่เป็น ฟังดูแล้วสับสน แต่ต้องการให้เห็นมากกว่าเดิม เห็นด้วยภาพของมุมมองที่กว้างขึ้น ช่วงเวลาที่ยาวนานขึ้น เข้าใจในสิ่งที่เห็นให้ลึกขึ้น อาจจะเห็นผิดหรือเห็นถูก ไม่แน่ใจ แต่เห็นรอบขึ้น

จะดีแค่ไหนถ้าช่วงเวลาปัจจุบันทุกขณะที่เราหาความสุขใส่ตัวอยู่ จะมีประโยชน์กับทั้งตัวเองและคนอื่นในขณะอื่นด้วย หรือสร้างสุขให้กับช่วงเวลาอื่นๆ compound effect ของประโยชน์และความสุข จุดเล็กๆ บนผ้าบางๆ ก็จะได้เป็นหมึกจากพู่กันขนาดใหญ่ ซึมลงไปอีกหลายชั้น

มืดทึบ หมดพลัง อ่อนล้า เหมือนหมด แต่ยังไม่หมด ก้นบึ้งอยู่ตรงไหน ขุดขึ้นมา พยายาม ดึงลุก เข็นผลัก ไปให้ถึง ทีละนิด ยังดี เรื่อยๆ แต่ไปต่อ

แรงกายที่อ่อนลง ทำให้แรงใจ แรงคิด ไม่ไปไหน ใจเป็นนายกายเป็นบ่าว ใจอยากไปต่อ แต่แรงกายไม่ไหวแล้ว มักจะคิดว่า ใจกำหนดทิศทางและสั่งกายให้ทำ กายกำหนดหรือสั่งใจได้บ้างหรือไม่ กายที่มีพลังพาใจสร้างสรรค์ คำแนะนำที่ให้ออกกำลังกาย เมื่อใจอ่อนล้าหรือสับสน ได้ผลกับเรา หรือแม้กระทั่งสัมผัสจากคนรัก กายส่งไปให้ใจ อาจจะไม่ได้กำหนดทิศทางหรือบังคับจิตใจได้ แต่เบี่ยงเบนให้ใจที่หลงกลับมาก่อน หรือการกินบางอย่างก็พาใจล่องลอย ไม่ใช่สารเสพติด แต่หมายถึงของอร่อยถูกใจ หรือรสชาติที่ทำให้ระลึกถึงช่วงเวลาที่มีความหมาย หรือแม้กระทั่งแค่การหายใจ เหมือนใจกายได้กินน้ำเปล่า

คำว่า หายใจ น่าสนใจ ไม่ใช่ใจหาย แต่ หาย ใจ อาจหมายถึง หายแล้ว ดีขึ้นแล้ว หรือหายจากอยู่กับใจไปอยู่กับลมสัมผัสที่เข้าออกร่างกาย คนแรกที่คิดคำนี้ คิดจริงๆ หรือไม่ว่า การสูดลมเข้า ปล่อยลมออกจากร่างกายจะเกี่ยวกับใจ

#freewriting day 12

เขียนขีดอิสระ วันที่ 12

#siamstr

ทำอะไรก็ไม่ทัน เรื่องใหม่ๆ ก็ประดังประเด เรื่องเก่าก็กองสุมมะรุมมะตุ้ม แต่ช่วงเวลาที่พอจะทำอะไรได้ ก็ไม่ได้สนใจว่า จะต้องสะสางให้เสร็จ เลือกที่จะไปทำสิ่งที่มีความสุขกับชีวิตมากกว่า ผัดวันประกันพรุ่ง ความเฉยชาต่อภาระหน้าที่ ถ้ายังไม่เดือดร้อนต่อตนเองหรือคนอื่นก็ยังไม่ทำ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาตลอดชีวิต แต่ปัญหาก็ยังเกิดขึ้นเหมือนเก่า วนซ้ำไปซ้ำมา สนุกกับชีวิตที่อยู่ตรงหน้า โดยส่งความหน่วงภายในให้เป็นปัญหาของตัวเราวันพรุ่งนี้แทน

เหมือนการแกะปู ยังไม่ได้เป็นชิ้น แต่หิวแล้ว กินเลยแล้วกัน ไม่ได้ลิ้มรสเนื้อปูล้วนๆ ไม่เป็นไร เปลือกปูก็ฝืนกลืนได้อยู่ ถ้าจะแกะให้เสร็จจะได้กินตอนไหน ถ้าระหว่างแกะ เราตายไปหรือคนอื่นหยิบไปกิน หรือต้องเอาความต้องการส่วนตัวออกไป แกะไปกินไปนั่นแหละ แล้วถ้าเราไม่ได้แกะ มัวแต่กินอย่างเดียว กำลังกินของคนอื่นอยู่รึเปล่า

หรือการผัดวันประกันพรุ่ง จะเป็นการเห็นแก่ตัวแบบอ่อนๆ เป็นต้นเชื้อของการเห็นตัวเองแต่ไม่เห็นภาพรวม พอเร่ิมคิดว่าส่งผลต่อคนอื่นอย่างไร ผลเสียที่ตามมาคืออะไร ก็เริ่มรู้สึกว่า ต้องทำ แม้ไม่ได้รู้สึกอยากหรือคาดว่าจะมีความสุข ห่วงคนอื่น ไม่ใช่ ห่วงความสัมพันธ์ที่มีต่อคนอื่น ห่วงภาพพจน์ ห่วงความเชื่อใจ แต่ได้ผล ความกลัวต่อความผิดบาปของความเฉยชา

ไม่อยากรับผิดชอบอะไรเลย เป็นภาระ ไม่มีอิสระ ในวันที่ทำสิ่งใดสำเร็จกลับไม่คิดแบบนั้น โล่ง ภูมิใจและยินดีที่ตัวเองก้าวไปอีกขั้น การคิดถึงภาพในอนาคต ถ้าหากสำเร็จกระตุ้นให้อยากทำมากขึ้น ถ้าล่าช้าหรือไม่ได้ทำ สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น ก็กระตุ้นได้เช่นกัน ก็ยังพ่ายแพ้ต่อปัจจุบันอยู่ดี เพราะภาพเหล่านั้นไม่ได้เกิดขึ้นตรงหน้า

เพลิดเพลินกับปัจจุบันต่อไป ปัญหาที่กองสุมอยู่ รอเราอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล วันนึงต้องเดินไปชนเข้า กองเล็กก็สะดุดเหมือนไม่มีอะไร กองใหญ่ก็คงล้มทับจนชีวิตเป๋ไปพักนึง อย่างไรก็ต้องทำ จะทำตอนนี้หรือตั้งใจไปทำวันหลัง ทำวันนี้ก็อดสนุกสะเปะสะปะ แต่ก็ไม่มีใครบอกได้ว่า พรุ่งนี้จะได้สนุกแทนวันนี้ ทางเดียวที่จะผ่านไปได้ ยอมรับ ก้มหน้ายอมรับหน้าที่ แล้วค่อยๆ หย่อนปลายนิ้ว แตะๆ ดู น้ำอาจจะเย็นสบายกว่าที่คิดก็ได้

i wouldn’t expect to learn this much.

lol

thx for tagging me

#freewriting day 11

เขียนขีดอิสระ วันที่ 11

#siamstr

การอยู่ร่วมกันของคนสองคน ต้องคำนึงถึงอีกฝ่ายให้มากๆ จากเดิมเวลาอยู่คนเดียว จะทำอะไรก็ได้เมื่อใดก็ได้ พออยู่ร่วมกันก็จะมีเวลาที่ต้องการไม่ตรงกัน ข้อดีคือ ทำให้ได้ทำอะไรใหม่ๆ หรือได้มุมมองใหม่ๆ ในการทำสิ่งเดิม ความรู้สึกกับวิธีคิดเป็นสิ่งที่ต้องปรับเข้าหากัน คอยสื่อสารกัน มีช่วงเวลาที่พร้อมจะเปิดใจรับฟังซึ่งกันและกัน การเลือกจังหวะเวลาในการบอกกล่าวเป็นจุดสำคัญ หากมองในมุมตนเอง แปลว่า ยิ่งเราเคลียร์ตัวเอง เข้าใจความรู้สึกตัวเอง เคารพและรักตัวเองได้มากเพียงพอ ตัวเราเต็มง่ายและเต็มเร็วเท่าไหร่ ก็พร้อมจะรับฟังอีกฝ่ายได้เร็วขึ้นเท่านั้น ปํยหาที่อาจจะเริ่มจากเล็กๆ ก็จะถูกแบ่งปันให้ฟัง และปรับตัวเข้าหากันได้เร็ว ก่อนจะสะสมเป็นปัญหาใหญ่

ในทางกลับกัน หากเราไม่เตรียมตัวเผื่อให้อีกฝ่าย เรื่องก็อาจจะบานปลายได้ง่าย ถ้าทำได้ก็ทำให้ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันไม่ยาก การเผื่อ รวมถึงการได้วางแผนมีเวลาสำหรับอีกฝ่ายโดยเฉพาะ ช่วงที่ไม่ได้วางแผนเผื่อให้กัน ก็จะเริ่มห่างและปรับความเข้าใจยากขึ้นตาม

เมื่อมีความเข้าใจ ต่างฝ่ายก็เติมพลังซึ่งกันและกัน ส่งเสริมกัน ด้านที่แต่ละฝ่ายทำได้ดีอยู่แล้วก็ดียิ่งขึ้น ด้านที่ไม่ดีก็เติมเต็มกัน 1 + 1 ได้เป็นอนันต์ไม่ใช่เรื่องเกินจริง การมีกำลังใจทำให้ทุกอย่างรู้สึกเป็นไปได้ เปิดประสบการณ์ใหม่ๆ และเติบโตไปด้วยกัน วันที่เจอเรื่องใหม่ ก็ร่วมกันเผชิญและเรียนรู้ ผลัดกันนำผลัดกันตาม

ชีวิตคู่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องของคนสองคน แต่สิ่งที่ต้องเจอ ยังมีครอบครัว เพื่อน ของทั้งสองฝ่าย ทำให้เข้าใจความสัมพันธ์ เรื่องราว ที่มาที่ไป มองเห็นภาพที่ใหญ่ขึ้น เข้าใจพื้นเพพฤติกรรมและวิธีคิดของอีกฝ่ายมากขึ้น จักรวาลความเป็นไปได้ยิ่งเปิดกว้างขึ้น พร้อมๆ กับความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้น ร่วมทุกข์ร่วมสุขในวงที่กว้างขึ้น ผจญภัยยิ่งใหญ่กว่าเดิม ทำให้ความเป็นมนุษย์ เป็นมนุษย์มากขึ้น