Avatar
BlackGun7799
316d86c87e520074fe80605342e91ddaa6721f49386d642b8a8d4ef1486234ba
Don’t trust verify.♾️|21

อยากไปเที่ยวนอกบ้านครับ ไม่เข็นไปให้น้องซะที 😅😅😅

Good morning. พี่ๆทุกคนค้าบบบ🙏🏻🕊️

#siamstr

ปลา สด มากกกก ครับ

อยากให้มาชิมเลย ครับผม

พอประมานครับ เพราะใส่แค่น้ำปลา เกลือ บีบมะนาว เพิ่มเอาครับ นัว มากนัวน้อย อยู่ที่น้ำปลา 😅

ทำกับข้าว สำหรับผม เป็นวิธีคลายเครียดอีกหนึ่งวิธี แถมยังได้อาหารที่สะอาดปลอดภัย ต่อสุขภาพตัวเราและครอบครัว

ต้มยำปลามัน🐟

#siamstr

วัน อวด พ่อ ❤️

#siamstr

Replying to Avatar Right Shift

## Happy birthday 🎂 nostr:npub1e963pmyq9q6873njkzxu279l8rh3mymxj9y5lq3x3hkeyj5s2pkqut3z4f

ปีหน้า ปิรันย่า & เดอะ แก๊งค์ จะไปไหนมาไหนได้ ต้องพึ่ง Super girl คนนี้เป็นหลัก nostr:npub1prya33fnqerq0fljwjtp77ehtu7jlsjt5ydhwveuwmqdsdm6k8esk42xcv จะนำทัพด้วยขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม เมื่อมีแม่โบคอยเสริมหนุนอยู่ไม่ห่าง

เรามาอวยพรและส่งกำลังใจในวันครบรอบ 50 ปี ให้ผู้หญิงที่ทำงานหนักอยู่เบื้องหลังเพื่อพวกเราชาวคอมมูนิตี้กันเถอะครับ !! #siamstr #siamstrog 🇹🇭

🎂สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดครับ คุณโบว์🎀

Replying to Avatar Jakk Goodday

ตกรถ ตื่นเต้น เตลิดป้าย ครบทุกอย่างที่ไม่ควรเกิด!!

น่าประหลาดที่ผมต้องมาโน๊ต GM แบบงง ๆ ที่สุรินทร์ ในเวลาตี 4

มันเริ่มจากผมจำเวลาขึ้นรถผิดอย่างแรง ผมซื้อตั๋วกลับบ้านล่วงหน้าไว้ ซึ่งผมต้องขึ้นเที่ยว 21.20 น. จาก กทม. และผมก็ไปถึงท่าก่อนเวลาตั้ง 1 ชม. ครึ่ง ในขณะที่ในใจดันคิดว่า รถจะออก 22.00 น. แน่นอนล้าน%

ว่าแล้วผมก็เลยนั่งชิล ไถ Nostr โน๊ตทักทายเพื่อนๆ ไป 2 โน๊ต หาอะไรรองท้องสลายใจเฉิบจนกระทั่ง 21.45 ถึงเดินไปเช็คอิน (คิดว่าก่อนเวลาสบายๆ) เพื่อจะเจอพนักงานบอกว่า รถออกไป 25 นาทีแล้ว!!

มันมี 2 ช้อยส์.. 1) ผมต้องแจ้นไปนั่งรถที่รังสิต ซึ่งจะออกราวๆ 22.10 (กับ 35 นาทีที่เหลือจากจตุจักร) หรือ 2) รอจนเช้าเพื่อซื้อตั๋วรถคันใหม่ที่จะวิ่งผ่านจุดหมายคือลำปลายมาศบ้านผม

ผมมีเวลาตัดสินใจน้อยมาก

เอาวะ.. ผมเรียก Taxi เพื่อวัดดวง และวิ่งบนถนนวิภาวดี-รังสิต แบบไม่ต่างอะไรกับการแข่ง Formula-1 ซึ่งก็โชคดีมี่พี่คนนั้นตีนผีพอสมควร มันเป็นอะไรที่ลุ้นกันนาทีต่อนาที เล่นเอาผมหายใจไม่ทั่วท้อง ทั้งความเร็วบนท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถ เราแซงซ้ายแซงขวา สลับเหยียบระหว่างคันเร่งกับเบรคจนผมหัวฟัดหัวเหวี่ยง

อยากขับเองชะมัด.. ผมคิด

เราเหลือ 7 กม. กับเวลา 11 นาที หัวใจผมเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ และผมตื่นเต้นมากขึ้นไปอีกเมื่อ Taxi (และผมด้วย) ไม่ชินทางจนขับเลยป้ายไป 2 กม. (เหลือเวลา 3 นาที) สมนึกกับอิสระต่างถามผมยิกๆ ทันไหมพี่ตั้ม ทันหรือเปล่าพี่?

ผมกับ Taxi มองหน้ากัน ทำอะไรไม่ถูก เพราะจะถอยหลังยาวๆ ได้เก่งแค่ไหนก็คงไม่ทันแน่ โชคดีที่ดันมีวินมอเตอร์ไซค์ขับย้อนศรมาพอดี ผมกระโดดเกาะหลังพี่วินทันที เพื่อวิ่งย้อนกลับไปท่ารถที่รังสิต และไปถึงที่หมายในเวลา 22.10 น. !!

ผมวิ่งทัลีกทุเลไปเช็คอินและถามพนักงานว่าผมพลาดรถเที่ยวสุดท้ายของคืนนี้ไปหรือยัง..

"รถกำลังจะเข้ามาค่ะพี่" ...โอ้ พระเจ้า กูรอดดดด

รถคันที่จองไว้มาสายไป 3 นาที ผมจึงทันกลับบ้าน ถอนหายใจได้ฟอดใหญ่ๆ หลังจากร่ำลาคนะที่รอลุ้นอยู่ในดินคอร์ดเรียบร้อย เก็บของเสร็จสรรพ ผมจึงนอนหลับไปอย่างเบาใจ

"น้องครับ.. ปลุกพี่ลงที่ลำปลายมาศด้วยนะครับ พี่ขอนอนเพราะเหนื่อยมาก.."

"ได้ค่ะพี่.."

ผมค่อนข้างเชื่อใจพนักงานดูแลความสะดวกบนรถทัวร์เจ้านี้ เพราะใช้บริการมาตลอดชีวิต และที่ผ่านมาก็ปลุกผมลงที่หมายเป๊ะทุกรอบ..

ผมรู้สึกตัวอีกครั้งในเวลา ตี 3 ครึ่ง พบว่าตัวเองยังไม่ลงจากรถ ที่ผมจำได้คือบอกคนที่บ้านไว้ว่า ให้มารับผมตอนตี 3 นี่หว่า..

ชิบหาย!! กูเลยป้ายแน่ๆ มองดูนอกกระจกก็ไม่คุ้นเส้นทางเสียด้วย ผมรีบเดินไปถามพนักงานหน้ารถ นางบอกกับผมว่า เอ่อ... เลยมาแล้วค่ะพี่ พนักงานเปิดสมุดจดน้อยๆ ขึ้นมาไล่ดูและพบว่าตัวเองลืมเขียนคำว่า ลำปลายมาศ ลงไปซะยังงั้น!!

ผมอยากจะกดระเบิดนิวเคลียร์ใส่รถคันนี้ให้มันบึ้มไปซะตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอดไปเสียเลย รู้สึกหงุดหงิดบอกไม่ถูก น้องผู้หญิงก็ทำอะไรไม่ถูก ผมคะยั้นคะยอถามว่าเราจะแก้ปัญหานี้ได้ยังไง

"หนูขอโทษค่ะพี่.. เดี๋ยวพี่นั่งรถไปลงที่สุรินทร์นะคะ มันจะมีรถที่ผ่านลำปลายมาศช่วงเช้า ๆ หนูจะซื้อตั๋วใหม่ให้พี่นั้งกลับมานะคะ.."

ในใจผมก็อยากจะด่าเป็นภาษาตุรกี แต่ไม่รู้ว่ามันต้องพูดว่ายังไง ได้แต่คิดว่ายุบหนอพองหนอ ด่าไป หัวเสียไป ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว.. ได้แต่พยักหน้าปล่อยเลยตามเลย กัดฟันกรอดๆ แล้วกลับมานอนต่ออีก 1 ชม. อะไรมันจะซวยได้ขนาดนี้วะเนี่ย..

น้องพึ่งมาทดลองเดินทางการสายนี้เป็นครั้งแรก (ปกติจะวิ่งสายอื่น) เลยเกิดความผิดพลาดตั้งแต่วันแรกที่ได้ฝึกกันเลยนะ อืม... งามไส้มากเลยอีหนู

สรุปผมต้องรอตี 4 ครึ่ง นั่งรถขอนแก่นไปลงบุรีรัมย์ และหารถกลับลำปลายมาศเองในตอนเช้า.. โถ.. ชีวิต กี่โมงจะถึงบ้านวะเนี่ย?

ผมตัดสินใจระบายความฉุกละหุกนี้ออกมาบนโน๊ตนี้ เพื่อลบเอาเรื่องนี้ก่อนจากหัว ก่อนที่มันจะค้างเติ่งจนกลับความทรงจำดี ๆ ทั้งหมดของผมที่พัทยาไปจนหมด

เห้อ.... ตอนนี้ผมควรได้นอนอุ่นๆ ที่บ้าน ไม่ใช่มานั่งเขียนโน๊ตบน Nostr อย่างน่าเวทนาในเวลาของทีมตรู่

#siamstr #siamstrog #east101

---

Wherostr | https://wherostr.social/g/w69sen7yw

Duck Duck Go Maps | https://w3.do/AoJUH_le

Google Maps | https://w3.do/vcoiZbCa

gm ครับ ลงบุรีรัมย์ แล้วต่อด้วย รถไฟฟรี ไปลำปลายมาศ ครับ😅

Replying to Avatar U

เพื่อนๆ #siamstr หลายคนแชร์ประสบการณ์งาน East101

งานที่เราพลาดเพื่อขอแลกกับเป้าหมายของตัวเอง

.

เลยอยากมาแชร์เรื่องราวของเราในวันนี้บ้าง

เราตั้งใจจบมาราธอนที่สนามนี้ ปีนี้

นับตั้งแต่วันที่วิ่ง 21K แรก จบเมื่อปีที่แล้ว

.

สนาม ATM มันเป็นสนามที่พาตัวเองทะลุข้ามกำแพงเป็นครั้งแรก

ปีที่แล้ว เราลงวิ่ง 21K สนามนี้

แบบไม่รู้สี่รู้แปด มันเป็นการวิ่งครั้งที่ 2 ในรอบ 5 ปี ซึ่งอาทิตย์ก่อนหน้าเราลงวิ่ง 10K ลงไปแบบไม่เคยวิ่งมาก่อน ชนิดที่แค่ 1K ก็ไม่เคยวิ่งเลย

.

ทำไมเรากระโดดข้ามระยะแบบนั้น

เหตุผลคือเห็นระยะมันเยอะดี คุ้มค่า ก็เลยลง วิ่งไปก็ถามตัวเองไป มาทำอะไรตรงนี้ว่ะ 😂

.

หลังจากวิ่ง 21K จบ ณ จุดเลยเส้นชัยไปเล็กน้อย เราบอกกับตัวเองว่า

”ปีหน้าจะมาจบมาราธอนที่นี่ให้ได้“

เราแค่อยากพิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง

ว่าเราจะข้ามกำแพงอีกอันไปได้อีกไหม

.

มันง่ายมากที่จะยอมแพ้ แล้วล้มเลิกความตั้งใจนั้นซะ!

.

เรามีเวลาซ้อมวิ่งสำหรับ 42K อีก 6 เดือน หลังจากจบ 21K ครั้งที่ 2 กับเพื่อน

เราออกกำลังกาย วางตารางออกกำลังกายจริงจัง และบ้าคลั่งอยู่ 2 เดือนครึ่ง

จนเกิดอาการ Overtraining และต้องหยุดเพื่อฮีลตัวเองไปอีกหลายเดือน

.

ก่อนวันงานเริ่มสัก 2 สัปดาห์ มีการประกาศว่าจะจัด East101 เราที่ซ้อมไม่ถึงแน่ๆก็ลังเลแล้วล่ะ ว่าหรือจะไปงานมีทอัพ แล้วเทงานวิ่งดี

แต่...ไม่! เราตั้งใจแล้ว

.

เมื่อคืนหลังจากออกไปรับบิบและทานเนื้อ

เรากลับบ้านและพบว่า เชี่ยเอ้ย! ปจด.มา

มันมาก่อนเวลา 7 วัน

(บังเอิญแท้ๆ เหมือนงาน east 101 เลย!)

.

ด้วยอุปสรรคทางร่างกายที่เกิดขึ้น มันบั่นทอนความตั้งใจ อยากให้เราล้มเลิกหลังร่างกายเริ่มชนกำแพงแล้ว

.

ที่จุด 31K นับเป็นจุดที่เราประทับใจที่สุด

มันเป็นจุดวัดใจจริงๆ ที่ให้เลือกว่า

จะเดินข้ามจุดเช็คพอยท์ที่อยู่ห่างไปแค่ 1 เมตร หรือหยุดตรงนี้ รับเสื้อ DNF (Do Not Finish)

แล้วนั่งพักซะ มันจบแล้ว

.

แต่ถ้าเลือกที่จะข้ามเส้นแล้วไปต่อ

อีก 11K ที่เหลือ ต้องสู้ แล้วไปเผชิญปัญหาเอาข้างหน้า ที่พร้อมจะคัดเราออกตลอดเวลา

และเสี่ยงไม่ได้อะไรกลับบ้านไปเลยทั้งเสื้อและเหรียญ

.

ในใจตอนนั้นมันเต็มไปด้วย ”ยูขี้แพ้“

ที่กระซิบบอกว่า หยุดซะ! พอเถอะ! ปีหน้าค่อยเอาใหม่, เท้าล้มในแล้วว่ะ พอไหม, มึงมี ปจด. นะ หยุดเถอะ

ทุกเหตุผลของคนขี้แพ้ รุมยิงเข้ามาในหัวของเรา

.

แต่ในที่สุด “ยูผู้ไม่ยอมแพ้” ก็ตัดสินใจพาขายกข้ามเส้นเช็คพอยท์สู้ต่อ พยายามพาตัวเองเข้าเส้นชัยให้ได้

เหตุผลที่เราเลือกไปต่อเพราะ เราเลือกแล้วว่าจะพลาดมีทติ้ง เราต้องทำเป้าหมายของเราให้จบ และ มีอีกคนที่เขายอมตื่นแต่เช้าเพื่อมาร่วมดีใจกับเราที่หลังชัย ซึ่งสนามก่อนๆเขาไม่เคยมา 🤣

ถ้าเราวิ่งจบมันคงเป็นความรู้สึกที่สมบูรณ์แบบมากกว่า ในใจของทั้งเขาและเรา

(ไม่อยากให้เขาคิดว่า ก่อนหน้านี่วิ่งจบตลอด พอเขามาวิ่งไม่จบเลย)

.

และนั้นทำให้ถ้าต้องเดินก็จะเดินให้ไวที่สุด มีแรงกลับมาก็ค่อยๆจ๊อกกิ้งไป recovery ตัวเองไปเรื่อยๆตลอดทาง ท่ามกลางแดดเปรี้ยงๆ ตอน 8-9 โมงเช้า

.

และอีกเรื่องคือด้วยความวิ่งช้า จุดบริการผลไม้ต่างๆ ไม่มีอะไรเหลือแล้วสักอย่าง เลยไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่ 2 ทุ่มของเมื่อวาน

.

Run on fat มาตลอดทาง จน กม.ที่ 28

เกลือแร่แก้วแรกถูกเติมไปเพิ่มพลังงาน และ ตามมาด้วยฝรั่ง กม.ที่ 31 และ เกลือแร่อีกครึ่งแก้ว

ในจุดต่อมา

.

และใช่ ฉันทำได้!

มันจบสวยงามที่สุดแล้ว ตามเป้าหมายของมัน

จะไม่มี 2nd Marathon มาแก้มือ ในเร็วๆนี้ 🥹

#runstr #bitcoinrunners

ยินดีด้วยนะครับ

อ่านเวลาว่าง ก็สนุกดีน่ะ เล่มนี้

night shift 🌙🏭

#siamstr

ไม่ต้องเล่นท่ายาก โรยเกลือแล้วจี่ อิ่มนี้อีกนานนน

#siamstr

ครับปม 🙏🏻🕊️