ใครที่ hat เหมือนกันใน Pi 5 แล้วตัว pi 5 มองไม่เห็น M.2 ลองเปลี่ยน Format ของ m.2 เป็น ext4 แล้วลง OS ใน M. 2 ตรง ๆ เลยเผื่อจะได้เพราะผมใช้วิธีนี้

Good morning

#Siamstr

อะอั่มมมมมหิวเมื่อไหร่​ก็คิดถึง​ชีทเค้กคีโตตำหรับเอ๋ของเฮียโต้ง..... ป้อนๆๆ #พี่แคทหาชื่อไม่เจอ

GM ครับ #siamstr

Day 2

ฝึกหูหาเสียงคุณอิ้งค์ ถูกหรือเปล่าไม่รู้555

#siamstr

#musicstr

GM ในวันฝนพรำ 🌧️🌧️

เช้าวันอาทิตย์ที่งาน #TBC2024 คุณอาจต้องเลือกระหว่าง ToffeeCake กับ Jimmy Song

5555555 จั่วหัวมาน่าหมั่นไส้ฉิบหาย อย่าถือสากันนะ

ปีนี้ที่ร้านทำขนมมาขายพอ ๆ กับปีที่แล้ว ผมเองเดาไม่ถูกว่าต้องเตรียมขนมมากน้อยขนาดไหน แต่ก็ไม่สำคัญหรอก เพราะนี่คือเต็มกำลังผลิตของ 1 สาขาที่พนักงานเริ่มเข้างานตั้งแต่ตี 3 และขนมออกมา 6 โมงครึ่งแล้ว (ปกติเข้างานตี 5) ยังไงก็มาได้เท่านี้แหละ ซึ่งนับเฉพาะ toffee cake ก็ 500 กว่าชิ้นต่อวันแล้วนะ

กำลังผลิตขนาดนี้ มีไม่กี่ร้านในชลบุรีที่ทำได้ เราสามารถรองรับออร์เดอร์ระดับหลายพันชิ้นจากโรงงานได้ แต่นั่นก็มาจากหลายสาขา และไม่ใช่เช้าขนาดนี้

และด้วย game theory เท่านั้น ที่ทำให้มันเป็นไปได้ ผมคงไม่สามารถขอให้น้อง ๆ ตื่นมาตั้งแต่ตี 2 ครึ่ง 2 วันติดกันเพื่อมาทำขนมให้ผมเอาไปใช้งานสนุก ๆ ยิ่งโดยเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ ซึ่งเป็นวันที่งานที่ร้านหนักมากพออยู่แล้ว มันคงไม่ใช่แค่เรื่องของความมีน้ำใจให้องค์กรอย่างเดียวแน่นอน แต่ก็ต้องถือว่าน้อง ๆ ใจกันพอสมควร ตอนผมขอไม่มีอิดออดกันซักคำ

อย่างไรก็ตาม “ขนมไม่พอ” ไม่พอแบบไม่พอเลยซักนิด

วันแรก toffee cake หมดตั้งแต่ 11 โมง ส่วนเค้กกล้วยหอมและคุกกี้ก็ทยอยหมดไปตอนบ่ายสาม (จริง ๆ ทั้ง 2 อย่างเป็นแรร์ไอเทมของที่ร้านนะ เพราะกำลังผลิตน้อยกว่าเยอะ) ผมเองเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีแล้ว เพราะมีคนมาที่บูธแล้วผิดหวังหลายราย

ผมแอบหวังว่าวันที่สองอาจจะอยู่นานกว่านี้หน่อย เพราะหลาย ๆ คนคงซื้อกันไปวันแรกแล้ว

ผิดคาดอย่างแรง..!!

ผมตื่นด้วยเสียงเตือนจากโทรศัพท์ว่ามียอดไลท์นิ่งเข้า น่าจะเกือบ ๆ 8 โมงมั้ง (คืนก่อนแจ๊คพาผมทัวร์ถึงตี 2 กว่าจะถึงห้องได้อาบน้ำนอนก็เกือบตี 3)

แล้วเสียงเตือนก็ดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงตอนที่ผมถึงงาน ยันผมเข้าฮอลล์ไปฟัง Jimmy Song ผมกระวนกระวายใจจนทนไม่ไหว ต้องออกมาดูที่บูธ แล้วก็พบว่าขนมหมดแล้ว นั่นมันเพิ่ง 9 โมงเองนะ

เฮ้ย..วันอาทิตย์เช้า คนก็ยังไม่ได้เยอะซะหน่อย!!

เฮ้ย..ไม่เข้าไปฟัง surprise ของงานกันเหรอ Jimmy Song เลยนะเว้ย!!

เฮ้ย..แล้วจะซื้อขนมตั้งแต่เช้าแล้วถือเดินไปเดินมาตลอดทั้งวันเลยเหรอ!!!

ใจจริง ๆ ผมดีใจและประทับใจลูกค้าทุกคนมาก พวกท่านให้เกียรติและให้ priority กับร้านเรามาก ผมขอบคุณจากใจจริง ๆ

แต่ผมรู้ดีว่าแบบนี้ไม่เป็นผลดีกับผู้จัดแน่นอน ผมรู้ดีว่าภาพที่ออกไปมันจำเป็นต้องดูดี มันควรจะต้องมีบูธเยอะ ๆ มีของเยอะ ๆ มีคนมุงเยอะ ๆ แต่นี่มาถึงบูธเราโล่ง ๆ ไม่มีของ ไม่มีคน ภาพมันเสียหมด

ผมรีบไปขอโทษ อ.โบว์ และแจ๊คทันที ทั้งสองคนไม่มีใครคิดเหมือนเรา ไม่มีใครสนใจภาพ และตอบเหมือนกันคือดีใจกับผมมาก ๆ ด้วยความจริงใจด้วยผมสัมผัสได้ ไม่ใช่แค่บอกว่าไม่เป็นไรแบบผ่าน ๆ

ผมมานั่งคิดถึงข้อผิดพลาดของตัวเอง ความตั้งใจเดิมตั้งแต่ปีที่แล้วคือเอาขนมมาแจก แต่ให้ได้ใช้ไลท์นิ่งซักหน่อยจะได้สนุก ๆ กัน ซึ่งปีนี้ผมก็ทำเช่นเดิม แต่ความรับรู้ถึงตัวขนมร้านเราต่างจากเดิมไปเยอะ มันไม่ได้ทำหน้าที่เป็นเหมือนขนมทานเล่นในงานคนละนิด ๆ หน่อย ๆ เหมือนปีที่แล้ว

มันผิดที่ผมเองเลย ของมีจำกัด ความต้องการมีมากขึ้น ผมดันไปแทรกแซงราคา คิดน้อยไป ถ้าผมได้ทันคิดเรื่องนี้แต่แรกผมจะไม่ตั้งราคานี้ ไม่ใช่เพื่อให้ผมได้ยอดขายเยอะขึ้นนะ แต่เพื่อให้คนส่วนใหญ่ได้ทานอย่างที่ผมตั้งใจไว้ตอนแรก

คุยกับพี่เดชา พี่เดชาบอก “แบบนี้เรียกลูกค้าอราบิทราชขนมคุณ” 5555555

อย่าเพิ่งโกรธกัน ถือว่าผมขออนุญาตเล่าให้ฟังอย่างตรงไปตรงมาละกัน

อีกเรื่องที่น่าสนใจมาก

ปีที่แล้ว ผมมียอดการใช้ไลท์นิ่งที่บูธอยู่ 91 ครั้ง มีลูกค้าประมาณเกือบครึ่งที่ไม่มี LN wallet และอีกส่วนหนึ่งเลยถามว่า lightning คืออะไร (มีหลายคนที่เปิดแอป exchange ขึ้นมาเพื่อจะซื้อขนมด้วย)

ปีนี้มียอดใช้ LN รวม 2 วันอยู่ 261 ครั้ง (ยังไม่ได้หักที่ gen QR ผิดนะ น่าจะซัก 20) ตัวเลขต่อวันอาจดูเติบโตไม่เยอะ เพราะแต่ละบิลซื้อเยอะพอสมควร แต่ที่ชัดเจนเลย ไม่มีใครเลยที่ไม่มี LN wallet เข้ามาที่บูธ ไม่ต้องพูดถึงว่าถามว่า LN คืออะไร

Recap งาน #TBC2024 (Day1)

*งานนี้ประทับใจจนกลับบ้านมาเมียทักว่าหน้าดูมีความสุขมากๆๆๆ555*

- ก่อนงานเริ่มผมไปแต่เช้าเพื่อไปจอดรถที่โรงแรม Lumen แล้วก็กะจะเดินไปงานเลย เดินมาซักพัก เจอชายหญิงกลุ่มหนึ่งกำลังเดินจ้ำไปในทางเดียวกัน

ซักพักพี่อั๋นก็หันมากวักมือเรียกผมให้ไปเดินด้วยกัน ช่างเป็นชายที่อบอุ่นจริงๆ^^

- พอเริ่มเข้าไปในงาน ผมนึกขึ้นได้ว่า จารย์ตั้มเคยบอกไว้ว่าอาจจะไม่ว่างมาถ่ายรูปด้วย ผมเลยขอถ่ายกับจารย์ไป 1 ที

- เข้าไปลงทะเบียน ก็เจอพี่วินกี พี่เป็ด และอีกหลายๆท่าน เลยเดินมาหาไรกินแก้ง่วงก็เจอเพื่อนๆที่คุ้นเคยอย่างเอ็ม , พัตเตอร์ , พี่เอดและพี่เต้ ยืนคุยกับเพื่อนๆไปซักพักจำไม่ได้ใครเป็นคนพาบุรุษในตำนานอย่าง Hipknox มา (ขนนี่ลุกซู่เลย) ผมเลยชวนๆกันไปถ่ายภาพซัก 1 ใบ

- ซักพักก็เดินเข้าห้องประชุมกับฟรุ๊คฟริ๊ค ไปดูโชว์เปิดงานของคุณทิพย์และน้องๆทีมงานของพี่เต้ ถือว่าจัดโชว์ได้แปลกใหม่ดูดีเลยทีเดียว จากนั้นมาต่อกันที่ session ของพี่ชิตที่แม่งโคตรดุดันสุดๆ ฟังไปพลังขึ้นไป รวมถึง session ของ Dr.Big จริงๆหัวข้อเรื่องดุดันไม่แพ้กันแต่ด้วยแนวทางการนำเสนอ ทำให้ดูเบากว่าพี่ชิตหน่อย แต่ผมชอบทั้ง 2 session เลย *Saving is mother of capital*

- ออกจากห้องประชุมมาเจอพี่เจนยังอยู่หน้าบู๊ทกาแฟของมิก ผมเลยชวนแกถ่ายรูปด้วยกันซะหน่อย เพราะเจอกันคราวที่แล้วที่งาน #korat102 ไม่ได้ถ่ายด้วยกันดีๆเลย มีหมออ่านและฟรุ๊คฟริ๊คมาร่วมด้วย ^^

- เดินเล่นมาเจอพี่อั๋น Bitcoiner คนเดียวที่ทำงานอยู่บริษัทเดียวกัน กำลังตั้งบู๊ทขายเนื้ออยู่ผมเลยอุดหนุดแกโดยจัดเนื้อตุ๋นมา 1 กล่อง

สุราในจอกยังไม่ทันหายอุ่น..

เมื่อความมุ่งมั่นเปลี่ยนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ให้กลายเป็นตำนาน..

ในช่วงหลังๆ นี้ ทุกครั้งที่ผมต้องการพลัง ผมมักจะเปิดดูสามก๊ก 2010 ซึ่งก็ยังขนลุกทุกครั้งที่ได้ดู

โดยเฉพาะฉากกวนอูควบม้าแดงเพลิงออกไปเด็ดหัวฮัวหยงกลับมา ในขณะที่สุราในจอกที่โจโฉรินให้ยังคงอุ่นๆ อยู่

มันไม่ได้เป็นแค่ฉากแอคชั่นสุดเท่ แต่สำหรับผม.. นี่คือสัญลักษณ์แห่งความมุ่งมั่น เด็ดเดี่ยว และทักษะความสามารถที่เหนือชั้น ทั้งทางกายภาพและอารมณ์

สุรายังไม่ทันหายอุ่น.. มันไม่ใช่เรื่องของความเร็วเพียงอย่างเดียว มันคือความกล้า ความมุ่งมั่นที่จะไม่ยอมให้อะไรมาขวางกั้น

เมื่อเรามีเป้าหมายที่ชัดเจน มีแพสชั่นอย่างแรงกล้า มันจะมีพลังบางอย่างที่พาเราไปพิชิตสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ให้กลายเป็นความสำเร็จได้

การผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในระบบการเงินโลกก็เช่นกัน มันอาจจะดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ แต่เราที่เชื่อในศักยภาพของมัน เราพร้อมจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อทำให้มันเป็นจริง แม้สิ่งที่เราทำได้จะเป็นเพียงแค่ฝุ่นเล็กๆ ก็ตาม..

กวนอูไม่ได้สนใจว่าเหล้าจะอุ่นหรือเย็น เขาสนใจแค่เป้าหมายที่อยู่ตรงหน้า และก้าวออกไปลงมือทำมันอย่างเด็ดเดี่ยว

นี่คือจิตวิญญาณของนักบุกเบิก ที่พร้อมจะท้าทายทุกขีดจำกัด และสร้างตำนานบทใหม่ให้กับโลกใบนี้..

"ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก.. อย่างมากก็แค่ตาย หรือฝากชื่อเอาไว้ให้โลกจำ.." — กวนอู

ถ้ากวนอูยังกล้าออกไปสู้กับฮัวหยงและเด็ดหัวมาได้ทั้งที่เหล้าในจอกยังไม่ทันหายอุ่น แล้วเราจะมัวกลัวอะไรกับความท้าทายเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต

ความกล้าหาญและความมุ่งมั่น

ความสำคัญของการวางแผนและกลยุทธ์

คุณค่าของมิตรภาพและความภักดี

การยอมรับความเปลี่ยนแปลงและความไม่แน่นอน

"ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าความกลัวของตัวเอง"

— ขงเบ้ง

อย่าปล่อยให้สุราเย็นชืดไปพร้อมกับความฝันของคุณ

ลึกขึ้นมา.. ลงมือทำ! #Siamstr