"แข็งแรงทนทานใช้สอยได้ครบถ้วน วิถีชาวบิตคอยน์"

คลีน ขาว สวย ชอบเลยนะ แต่ผมน่าจะยังไม่สร้างบ้าน ในรอบสิบปีนี้ อิอิ

#GE #siamstr 🔅

คลื่นน้ำ

คลื่นแสง

คลื่นพลังงาน nostr:note1dqw8veafh0qx593hcwdcurgh2suhuqqv8c6qm2apxzk06hk7e7aqz5skjq

สำรอง ❌

สำรวม ✅

โดยเฉพาะในวงเล็บใช่มั้ยครับพี่โต้ง 😆

ใครที่กำลังกังวลใจ​เรื่อง​ wallet​ of​ satoshi

ผมอยากให้ใจเย็นก่อนสิ่งที่เกิดขึ้น​ ขอย้ำว่า​ เท่าที่ตามคือเกิดเฉพาะ​ store​ usa เท่านั้น​ ณ​ ตอนนี้​ แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่จะกระทบที่อื่น​ ในปัจจุ​นตอนนี้เลยพวกเรายังใช้ได้อยู่

แต่ยากให้ลองหาทางเลือก​ที่ใช้งานบริการของเจ้าอื่นสำรองไว้บ้างถ้าเป็นไปได้​ Non-custodial​ ได้ด้วยก็ดี

สำหรับชาว​ nostr​ ถ้าเป็น​ Non-custodial: Zeus​ กับ​ mutiny​ น่าจะตอบโจทย์​

ผมอยากให้ใจเย็นๆกันอะไรที่รีบร้อนมักจะผิดพลาดเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและแก้ไขปัญหา​ ทุกอย่างควรมีสำรองไว้เสมอนั้นคือสิ่งที่ผมบอกตัวเองประจำ​ (ยกเว้นเมียไม่ควรมีสำรอง)

Lightning​ Network​ ใส่​เงินเท่าที่เสียได้เอาไว้พอ

หวังว่าจะเป็น​ประโยชน์

ขอบคุณ​ครับที่อ่าน

#Siamstr

## เศรษฐกิจไทยตกต่ำ เพราะพวกเรายังไม่เห็นแก่ตัวมากพอ.. ##

ประโยคดังกล่าว เป็นการสรุปเรื่องราวทั้งหมดที่ผมได้พบเจอบนแพลตฟอร์ม Mian stream ทั้งท่อแดง ท่อฟ้า เอาไว้ทั้งหมด ทำไมล่ะ มันเกิดอะไรขึ้น?

"ประเทศไทยเศรษฐกิจตกต่ำ" "ประเทศล้าหลัง" "คนอื่นเค้าไปถึงไหนกันแล้ว" นี่คือคำบ่นกร่นด่าของชาวไทยมรตลอดหลายปีถึงการดูถูกเหยียดหยามประเทศตัวเองซึ่งใช่ครับ มันเป็นความจริงในหลายๆแง่มุม รวมทั้งสาเหตุของปัญหาที่ชาวบิตคอยน์เนอร์ทราบกันดี นั่นคือการแทรกแซงของรัฐ และระบบทุนนิยมอุปถัมภ์ซึ่งเหล่านายทุนเข้าหาอำนาจรัฐเพื่อประโยชน์ของตน แต่สำหรับใครหลายคนตามแพลตฟอร์มสื่อกระแสหลักนั้น พวกเขาไม่ได้เข้าใจแบบนั้น

"ถ้าการเมืองดี..." "รัฐต้องช่วย..." รัฐต้องดูแล..." รัฐต้องสนับสนุน" "รัฐต้อง..." "รัฐต้อง..." "รัฐ...รัฐ" ทำไมการแก้ปัญหาสุดท้าย กลายเป็นทุกคนงอมืองอเท้าอ้าปากบอกให้ "รัฐ" เข้ามาแก้ไขในทุกปัญหาที่เกิดขึ้นได้ล่ะ? ทำไมความอยู่รอดของเขาเหล่านั้น ครอบครัว ธุรกิจ บริษัทของพวกเขาหลายล้านคน ถึงขึ้นอยู่กับปากและปากกาของคนไม่กี่พันคนนั้นหล่ะ โลกนี้มันผิดเพี้ยนมากแค่ไหน ถึงทำให้คนๆหนึ่ง สามารถไว้ใจผู้อื่นได้มากกว่าตนเองกัน

## Fiat = บัญชา อาญาสิทธิ์ ##

เมื่อเรามองย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นของมันจะพบว่า นี่เป็นระยะเวลากว่า 110 ปีมาแล้ว ที่มนุษย์เราเริ่มการทดลองครั้งยิ่งใหญ่ระดับมนุษยชาติ โดยการทดลองประดิษฐ์ "นโยบายการเงิน" โดยมนุษย์ขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อสหรัฐอเมริกาประกาศตั้งองค์กร "Fed" ซึ่งเป็นธนาคารกลางสหรัฐซึ่งทำหน้าที่เป็น "แหล่งทุนกู้ยืมแหล่งสุดท้าย(Lender of last resort)" ให้กับบรรดาธนาคารพานิชย์ในสหรัฐฯ

ใช่ครับ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มนุษย์ทดลองสร้าง "เงินเฟียต" ขึ้นมา ตั้งแต่เงินกระดาษของจีน เหรียญลีร่า เหรียญกิลเดอร์ ตั๋วแลกทอง พดด้วง และอีกมากมายทั่วโลก แต่การทดลองนี้มันจะพิเศษกว่าครั้งไหนๆ ด้วยการมาของ "เคนส์" และแนวคิดแบบ "เคนส์เซี่ยน"

การมาถึงของเคนส์ได้สั่นสะเทือนแนวคิดทางเศรษฐกิจ ทฤษฎีของเขาคือ "ขงเบ้ง" ที่รัฐตามหา อาศัยวิกฤตปี 1929 ซึ่งซึ่งแท้จริงแล้วเกิดจากการ Leverage สร้างเงินในรูปแบบของหนี้ขึ้นมาจากอากาศในช่วง 1920 หรือที่เรียกว่า The Roaring 20s วิกฤต The Great Depression กลายเป็นผู้ร้าย และรัฐบาลในสมัยถัดมาอย่าง Franklin D. Roosevelt และนโยบายของเขา "New Deal" กลายเป็นอัศวินขี่ม้าขาวในสายตาคนอเมริกัน

หลังจากนั้น 10กว่าปี ในปี 1944 โลกก็ได้พบกับมาตรฐานทางการเงินใหม่ ซึ่งก็คือระบบ "Dollar Standard" เมื่อกว่า 44 ประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร มารวมตัวเพื่อหารือกัน อีกทั้งในที่ประชุมแห่งนี้เองก็ได้ให้กำเนิดขุนพลพยัคฆ์อย่าง IMF และ IBRD ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของธนาคารโลกในเวลาต่อมา

Dollar Standard กลายเป็นมาตรฐานใหม่ของโลก ณ เวลานั้น แต่นั้นก็เพราะเขาให้สัญญาว่าจะสามารถแลกคืนดอลล่าร์เหล่านี้เป็น "ทองคำ" ได้ ถึงแม้ผู้คนภายในประเทศจะถูกริบ และห้ามครอบครองทองคำมาแล้วกว่า 10 ปีนับแต่การออก Executive Order 6102 ของประธานาธิบดี Franklin D. Roosevelt มาจนถึงช่วงข้อตกลง Bretton Wood ในปี 1944

ถึงอย่างนั้น Dollar เองก็ได้พัฒนาไปอีกขั้น ไปสู่จุดซึ่งไม่มีมนุษย์ผู้ใดเคยไปถึง นวัตกรรมใหม่แกะกล่องที่ยังไม่เคยมีใครได้ลิ้มลองคือการสกุลเงินซึ่ง "ไม่มีสิ่งใดแบ็คหลัง" หรือเป็น "อากาศธาตุ" เมื่อประธานาธิบดี Richard Nixon ประกาศ Nixon's Shock ยกเลิกการรับแลกดอลล่าร์เป็นทองคำ และปล่อยค่าเงินของแต่ละประเทศลอยตัว แลกเปลี่ยนกันอย่าง "เสรี" ภายใต้การควบคุมของธนาคารกลางแต่ละประเทศ

จนถึงตอนนี้นับเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว ที่การทดลองขั้นสุดท้ายได้ถูกปล่อยสู่มนุษยชาติ และมันก็เป็นระยะเวลากว่า 50ปีเช่นกัน ที่เราได้ให้ความเชื่อใจทั้งหมดไม่ว่าจะเป็น ค่าอาหาร ค่าน้ำมันรถ ค่าผ่อนบ้าน ค่าเรียนลูก ค่าต่างๆนานา รวมไปถึงมูลค่าของ"เงิน" ที่เราใช้เวลาของเราไปแลกมันมา ฝากใจไว้กับกลุ่มคนใด ใครคนหนึ่ง

## ปัจเจกชน ปลดแอก ##

หลังจากประชาชนประสบกับการเป็นทาสมากว่าครึ่งศตวรรษ ทางออกของเป็นนี้ย่อมไม่ใช่การขอร้องอ้อนวอนให้หัวหน้าทาสปฏิบัติกับเราอย่างไร หากแต่เป็นการลุกขึ้นยืนหยัดต่อกรกับมันด้วยตนเองต่างหาก

การต่อสู้ ทำสงคราม หาใช่การรบราฆ่าฟัน อาศัยกำลังเข้าปะทะกันเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยทั้งกลุยทธ์ กลอุบาย หลักการบริหารคน บริหารทรัพยากร และทุน เมื่อโอกาส เวลา และสถานที่มาถึง สงครามนั้นเราจึงได้รับชัย

สำหรับปัจเจกชนอย่างเราๆ ท่านๆ เราไร้ซึ่งอาวุธยุทโธปกรณ์ กองทุนหนุนหลัง ภาษีประชาชน และ กฎหมายซึ่งบังคับกลับคืน แต่สิ่งที่เรามีคือ "เวลา" และ "เจตจำนงค์เสรี" ซึ่งทั้งสองนั้นคืออาวุธซึ่งจะทำให้เราได้รับชัยชนะ เมื่อเจตจำนงค์เสรี นำมาซึ่งความสนใจเฉพาะด้าน(Self-interest) พัฒนาความสามารถนั้น(Specialization) และนำความสามารถดังกล่าวมาแลกเปลี่ยนกันในตลาดเสรี(Free market) และคุณค่าที่คุณมอบให้กับผู้อื่นได้รับกลับมาเหลือเป็นกำไร เก็บไว้ในเงินที่ไม่เสื่อมค่า (Hard Money) เงินซึ่งเป็นมาตรวัดทางเศรษฐกิจที่เที่ยงตรง คงที่ ไม่เปลี่ยนแปลง ไม้บรรทัดทางเศรษฐกิจที่มีความยาวเท่าเดิมตลอดไป การเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากชนชั้นรากหญ้าหาใช่การปฏิวัติยึดอำนาจพิฆาตนายทุนอย่างที่ Marx หลอกลวง แต่เป็นการหวนคืนสู่ธรรมชาติของมนุษย์ สู่ระเบียบตามธรรมชาติ สู่เศรษฐศาสตร์ สู่การสื่อสารทางคุณค่า อย่างที่มันควรจะเป็น

Fix the money, Fix the world

เมื่อเราเริ่มเก็บออมได้ เราก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว...

GM #siamstr

## รัฐสวัสดิการไก่🐓

ไก่ในเล้าหลังบ้านเป็นเพศเมียทั้งหมด เนื่องจากเราเลี้ยงเพื่อเป็นปสุสัตว์ ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงสวยงามแก้เหงา แม้เราจะเลี้ยงปล่อยให้วิ่งเล่นคุ้ยเขี่ยรับแดดตามธรรมชาติของเขา แต่เราก็ล้อมรั้วจำกัดพื้นที่ และมอบ "เสรีภาพ" ให้ตามที่ central planner อย่างเราเห็นสมควร

พลเรือนไก่ทุกตัวแม้จะมีเจตจำนงเสรี (บางตัวบินหนีออกมาบ่อยมากจนต้องเสียเงินล้อมรั้วใหม่ให้สูงขึ้น) แต่ก็มีหน้าที่ชัดเจนในการสร้าง productivity เป็นไข่ให้เหมาะสมกับทรัพยากรที่เราลงทุนไป และเชื่อผมเถอะ เมื่อท้องหิวมาก เมื่อผมเปิดประตูให้ออกมาสู่อิสรภาพ ไก่เกือบทั้งหมดไม่เดินออก แต่เลือกจะเดินกลับสู่คอกกินอาหารอันแสนสะดวกสบายภายในรั้วของรัฐไก่แห่งนี้

ผลประกอบการและกำไรที่ได้จากการ "อำนวยความสะดวก" ให้พลเรือนไก่มีที่นอนที่ปลอดภัยจากสัตว์ร้าย มีที่วางไข่และที่เล่นที่เพียงพอ พร้อมมีน้้ำและอาหารเสิร์ฟถึงเล้าในลักษณะ "รัฐสวัสดิการ" ให้อย่างเท่าเทียมกันทุกตัว (เฉลี่ยกินวันละ 120 กรัม/ตัว) คือไก่ทุกตัวมีส่วนร่วมในการผลิตไข่รายวันได้อย่างเหมาะสมกับ time & energy ที่พวกมัน (และผม) ใช้ไปในแต่ละวัน

### ไก่ทุกตัวเท่าเทียม แต่ไก่บางตัวเท่าเทียมกว่า

เมื่อรัฐไก่ในระบอบสังคมนิยมดำเนินไปได้สักระยะ กลไกตลาดเสรี (เท่าที่อำนาจรัฐอนุญาต) ก็เกิดขึ้น มีไก่บางตัวแข็งแรงอ้วนท้วนสมบูรณ์หงอนแดงแปร๊ดยิ่งกว่าตราค้อนเคียว และมีบางตัวร่างกายไม่แข็งแรงเท่า จึงถูกไก่คุณนายเฉิดฉายทั้งหลายไล่จิกตีแย่งอาหาร จนสุดท้ายก็ยิ่งอ่อนแอและผอมโซลงไปเรื่อย ๆ ซึ่งพอกินไม่เพียงพอ ไก่โซย่อมไม่สร้างผลผลิตไข่รายวัน

ผมจงใจปล่อยให้มันโดนจิกตีอยู่เช่นนั้น ไม่มีการมอบ "รัฐสวัสดิการ" อาหารพิเศษและคอกกินพิเศษที่ปลอดภัยให้แก่มัน

### แต่ทว่า Big Brother is watcing you.

รัฐไก่ของผมมีวงจรปิดเพื่อสอดส่องดูแล "ความปลอดภัย" ให้พลเรือน และมีผู้นำของฟาร์มที่ทำหน้าที่กำหนดนโยบายรัฐ และทำหน้าที่เป็น lender of last resort ควรช่วยเหลือรัฐไก่ทุกครั้งที่มีปัญหา (ให้เงินซ่อมรั้ว ให้กู้ยืมค่าอาหารไก่ ฯลฯ)

ผู้นำสูงสุดยกหูโทรสั่งการผมว่าให้ทำการ bail out ไก่โซดังกล่าวมาดูแลพิเศษในสุ่มนอกเล้า โดยให้มอบ "รัฐสวัสดิการไก่" ให้กับไก่ปวกเปียกตัวดังกล่าวเป็นที่พักที่ปลอดภัยในสุ่มที่มีทั้งคอนและแกลบให้คุ้ยเขี่ย มีหลังคาพลาสติกบังแดดลม และมีการจัดหาอาหารและน้ำสะอาดให้เป็นพิเศษ

การบริหารจัดการทรัพยากรจึงถูกบิดเบือน ปกติผมใช้เวลาดูแลไก่และเก็บผลผลิตไม่เกิน 20-30 นาทีต่อวัน กลายเป็นต้องเพิ่มมาอีกราว ๆ 2-3 นาทีในการบริการไก่โซดังกล่าว (และเวลาอีก 15 นาทีมาเขียนโน้ตนี้ถึงมัน)

รัฐไก่ที่มีพลเรือนทำหน้าที่เต็มประสิทธิภาพของมันมายาวนานตามขอบเขตเสรีภาพที่เรามอบให้ บัดนี้กลับมีอำนาจรัฐเข้ามาแทรกแซงกลไกตลาดเสรีจนผิดเพี้ยน เพราะไก่โซดังกล่าวไม่อยู่ในสภาพที่จะสร้าง productivity ใด ๆ ให้กับรัฐได้ เป็นชนชั้นกาฝากที่กัดกินและเบียดเบียนทรัพยากรไปอย่างไร้ประโยชน์

ไม่ได้ต่างอะไรกับพวกสมองบ้องตื้นและขี้เกียจสันหลังยาว ที่เอาแต่เรียกร้องรัฐสวัสดิการ แทนที่จะคิดจัดการรับผิดชอบชีวิตตัวเองให้เป็น

จบบทเรียน #รัฐไก่ สั้น ๆ จากหน้าเล้าไก่

สวัสดีครับ

#siamstr

#siamstrOG

อย่าเท่ #siamstr

dropship

ธุรกิจที่ทำไม่ง่ายแต่มีคนเคยชวนผมทำ

พล็อตพลิกผันจัดๆ เห็นเป็นรุ่นพี่เรียนเกี่ยวกับ coding มา ก็เลยลองนัดคุยดู

ก็แปลกใจทำไมมาชวนทำ เพราะไม่ได้สนิทกัน แต่อยากรู้ว่าทำไมถึงมาชวน

และอยากรู้ว่าจะมีโมเดลอะไร โมเดลที่ว่าจะเทพๆใหม่ๆไหม เพราะเห็นว่าเขียน code เป็น

ก็เลยอะลองดู พี่เค้าตบท้ายว่า ถ้าไม่ buy idea ก็แค่แยกกัน

เริ่มมา ขอคุยซูมแบบเร่งมาก ทั้งๆที่ช่วงนี้ผมสอนเยอะมาก โคตรเหนื่อย เค้านัดมาก

ก็รับนัดไป คุยแบบออนไลน์ คุยละลายพฤติกรรมซัก 15 นาที ไม่ได้เนื้อหาอะไรเลย

ยังไม่เข้าเรื่อง เสียเวลานับหนึ่ง เครื่องหมาย ? เด้งขึ้นมาโตๆ

คนจะชวนทำธุรกิจปกติเค้าไม่คุยแบบนี้กันนะ ไม่มีความใกล้เคียงแม้แต่น้อย

เริ่มเข้าเรื่องมา ก็พูดเรื่อง dropship ซึ่งตื้นเขินสุดๆ บอกเป็นฑุรกิจ win-win ทุกฝ่าย

โมเดลโคตรพื้น พื้นยิ่งกว่าคอนเท้นต์ในต่อกต่อก เล่ามาซักพัก น่าจะกินไป 10 นาที

ผมบอกเสียเวลา มันไม่มีสาระอะไรเลย ให้เข้าเรื่อง เค้าสามคนทำหน้าช็อก

เหมือนผมไปขัดฟันเฟืองเค้า ไปข้ามเสต็ปเค้า

พอเข้าเรื่องเท่านั้นแหละ ก็ nutrilite มาเลยครับ บอกว่าไม่ได้มาชวนเดินขายหรือแบกสต็อก

แค่ทำยังไงก็ได้ให้คนสนใจ แล้วเข้าไปซื้อในเวบ

ในใจผมมีเครื่องหมาย ? โผล่ขึ้นมาอันโตๆ

มัน dropship ยังไงวะ นี่มันอาชีพเซล อาชีพขาย ไม่ใช่ dropship และไม่ใช่อาชีพการตลาด

และแน่นอน เค้ามี partner อีกสองคน คนนึงเป็นวิศวะ บอกสายลงทุน

อีกคนจบเภสัช ทั้วสามคนจบจุฬา พูดถึง nutrilite พี่สาวคนที่เป็นเภสัชก็ออกหน้ามา

ผมก็บอกว่าผมไม่ซื้อ product นะ มัน processed และ ไอ อย ที่บอกว่าผ่าน มันก็แค่บอกว่าไม่อันตราย แต่มันไม่ได้การันตีผล

ซึ่งจริงๆ ผ่าน อย แต่อันตรายก็มีนะ (อันหลังผมไมไ่ด้พูด)

เค้าก็ยอมรับว่ามันก็ไม่ได้ดีกว่าทำสดกินสด แต่มันก็ดีกว่ากิน 7-11

ผมโอเคไม่ว่ากัน แต่ในใจก็คิด แล้วทำไมสอนหรือแนะนำวิธีแก้ปัญหาให้คนอื่นไปทำสดกินสดหรือไปซื้อแบบของทำสดกิน

"?" ลอยมาในใจอีกละ

จุดเปลี่ยนคือ ผมบอกว่าไม่ต้องคุยต่อแล้วครับ

“เราคิดไม่เหมือนกัน” ผมว่าแยกย้ายดีกว่า

คือผมพยายามตัดจบแบบดีดี จะได้ไม่ต้องคุยอะไรกันต่อ

แต่แล้ว พี่สาวเภสัชเค้าก็คงเริ่มเห็นว่า nutrilite ขายผมไม่น่ารอด

ก็เลยบอกว่ามันมี product ตัวอื่นอีกเพียบ

เค้าคงพยายามอยากขายต่อแหละ

เครื่องกรองน้ำเอย เครื่องฟอกอากาศเอย

ผมก็ยิงคำถามว่าไปมันดีกว่าตัวอื่นในตลาดยังไง

เค้าบอกผมว่า “มีเวลาไหม จะเล่าให้ฟัง ใช้เวลานานนะ”

ผมบอกว่าเล่ามาเลย ผมทำคลิป YouTube แนะนำสินค้าให้คนอื่น 15 นาที

คนดูเค้าก็รุ้ว่าต้องซื้อหรือไม่ต้องซื้อ พี่เล่าของพี่มาสิ

อยากจะขายของให้ผมอะ ขายมา ถ้าดีผมซื้อ ไม่ได้ซื้อใช้นะ

ซื้อ product ตัวนี้ เอาไปขายคนอื่นต่อให้ คำพูดที่ได้ยินกลับมาก็คือ

เสปคมันเทพมากนะ ผมก็บอกว่าเสปคมันเทพแล้วยังไง

หน้าที่มันคือกรองอากาศกับกรองน้ำให้สะอาด ตราบใดที่มันสะอาดพอที่จะกิน จะใช้

จะสะอาดไปกว่านั้นร้อยเท่า มันก็แค่ใช้ได้เหมือนกัน

มีฟีทเจอร์หรือความสามารถอะไรเทพๆอีกไหม ที่ต่างจากยี่ห้ออื่นในตลาด

"ในความคิดผม" เครื่องกรองน้ำและเครื่องกรองอากาศ

หน้าที่คือกรอง ส่วนสำคัญคือไส้กรอง ถ้าไส้กรองดี มันก็จบ

ซึ่งไส้กรอง มันไม่ได้มีอะไรพิเศษ มีโรงงานทำขายเพียบ

คุณแค่ใช้ตามเวลาหรือปริมาณที่มันใช้งานได้ แล้วก็เปลี่ยนจบแล้ว

แต่ถ้าอย่าง co way ทำน้ำร้อนได้ น้ำเย็นได้ มีบริการเปลี่ยนไส้

ทำความสะอาดเครื่องให้

พวกนี้ให้ มันก็ตอบโจทย์คนบางกลุ่ม แต่ถ้าต้องเปลี่ยนไส้กรองเอง

ผมก็จะบอกว่าซื้อยี่ห้อตลาดๆก็พอ เน้นเปลี่ยนไส้ง่าย ไส้ราคาไม่แพง

เพราะอะไรถึงแนะนำแบบนี้ ร้านอาหารจะเทพแค่ไหน ก็ใช้เครื่องกรองน้ำบ้านๆ

แค่เป็นไซส์มหึมา มากรองน้ำสำหรับทำอาหารให้พวกคุณกิน

ร้านระดับเทพ เค้าก็กรองกันแบบนี้

ส่วนนี้ผมนอกเรื่องเองนะ ไม่ได้คุยกับเค้า แค่อยากบอกคนอ่าน

กลับมาที่ธุรกิจ dropship ปลอมๆ

พี่สาวเภสัชก็ยังวนมาตามเดิม มีเวลาไหมล่ะ พี่จะเล่าให้ฟัง

ผมพูดใส่หน้าไปเลยด้วยประโยคเมื่อนี้เลยนะ “ผ่านมาห้านาทีแล้ว พี่ยังไม่ได้ขายผมซักแอะ”

ถ้าให้ผมพูดหยาบๆ พี่โคตรไม่จริงใจกับผมเลย เสียเสเวลาชิบหาย

ในสายตาผมเห็นได้ชัดเลยเค้าพยายามเบี่ยงเบนประเด็น คือเหมือนไม่ใช่สนามเค้า ก็ไม่กล้าเล่น

แล้วผมก็บอกเค้าไปว่า แค่นี้นะ ผมกดปิด zoom เลย ทั้งสามคนทำหน้าช็อกคาซูม

ผมรีบทำใจทำสมองให้สงบ แล้วรีบเข้านอน พรุ่งนี้สอนต่อสิบสองชั่วโมง

โคตรเสียเวลาจริง ใครทำธุรกิจ หรืออยู่ในงานระดับ managing

ถ้าฟังจากที่ผมเล่ามา น่าจะเห็นจุดบอดเพียบนะครับ

ว่าสามคนนี้เค้าทำอะไรพลาดบ้างในการจะชวนคนซักคนมาทำงานด้วยกัน

แต่ผมไม่ได้อยากพูดถึงสิ่งนั้น เพราะมันมีอะไรจี๊ดๆกว่านั้น

ตื่นเช้ามา พี่ coding ส่งข้อความมาหาผมว่า

“เราแค่คิดไม่เหมือนกัน เรื่องปกติ” ซึ่งผมไม่ตอบ

ผมไม่รู้พี่จะได้มาอ่านโพสนี้ไหม

ใช่เราคิดไม่เหมือนกัน

- dropship ปลอมๆ ที่แม่งไม่ dropship

- คนไม่มั่นใจ product แต่อยากจะขาย product ให้คนอื่น

ส่วนผมต้องมั่นใจก่อน ถึงกล้าขายให้คนอื่น

- เวลาของคนมีค่าไม่เท่ากัน พี่แม่งเห็นเวลามีค่าน้อยนิด

ผมเห็นนักเรียนของผมสำคัญกว่าธุรกิจ dropship ปลอมๆของพี่อยู่แล้ว

สุดท้ายแล้ว ถ้าพี่มาอ่าน ผมไม่ได้โกรธอะไรครับ

ผมแค่เกลียดการกระทำครั้งนี้ของพี่ที่ไม่ให้เกียรติคนอื่น รวมทั้งพี่วิศวะและเภสัชนั้นด้วย

ถ้าพี่จะทำงานอะไรกับใคร มันจะดีมากถ้าเริ่มด้วย “ความจริงใจ”

และใช่ผมพึ่งมีเวลามาเขียนและโพส และวันนี้ผมต้องสอนอีกวันละ 12-14 ชั่วโมงทุกวันไปอีก 10 วัน

Proof of work ครับ

-------------------

โน๊ตนี้เอามาจาก FB ของผม เอามาให้อ่านกันสนุกๆครับ

ผลกระทบจากเฟียตทำให้ผู้คนกลายเป็นอย่างไรกัน

น่าร๊ากก เดี๋ยวตามน้องไปเปิดแผ่น อิอิ 😄😄

ตวงจนล้นแล้วครับ🤣

"พี่ไม่มีบ้านไม่มีรถรา ขอเป็นแมงดาเกาะเธอได้มั้ยจ๊ะ" T.tukjedsadatik

#siamstr #siamstrOG

#รูปเก่า🥰

เป็นบทความที่น่าประทับใจมาก ๆ เลยครับ

สำหรับคนที่ยังต้องเผชิญในระบบนี้อยู่

เสียงพูดใน หนัง Starwar “The Mandalorian” มาทันที😁