ก่อนที่มนุษย์เราจะรู้จักการเพาะปลูกและการปศุสัตว์ เดิมทีมนุษย์เราก็พึ่งพาอาหารจากธรรมชาติเพื่อการดำรงชีวิต หลังๆมามนุษย์เราจึงเริ่มหลงลืมวิธีการเพราะปลูกและวิธีการปศุสัตว์ แล้วหันมาใช้เงินเพื่อแลกเปลี่ยนกับอาหารเพื่อการดำรงชีวิตแทน

พึ่งพาจากธรรมชาติบ้าง

ปลูกเองบ้าง เลี้ยงเองบ้าง

แลกเปลี่ยนกับมิตรสหายบ้าง

สิ่งไหมไม่มีหรือที่เราพึ่งตนเองไม่ได้จริงๆ

เราก็ใช้เงินแลกเปลี่ยนเอา

อันชีวิตของมนุษย์เรานั้น ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นที่ว่า ต้องพึ่งพาตนเองให้ได้เสียจนหมดทุกอย่าง เพราะบางสิ่งอย่างนั้นมันใช้เงินแลกเปลี่ยนกันได้ แต่ขอให้เรารู้จักพึ่งตนเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ไม่ใช่ว่าต้องพึ่งพาแค่เงินเพียงอย่างเดียว ถ้าหากวันนึงไม่มีเงินหรือถ้าเงินมันไร้ค่าขึ้นมาจะลำบาก

ในธรรมชาตินั้น มีพืชพันธุ์ธัญญาหารมากมาย ที่เราสามารถเก็บมาปรุงเป็นอาหารได้

ยิ่งถ้าเรารู้จักการเพาะปลูกด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ เราจะยิ่งมีพืชพันธุ์ธัญญาหารมากมายให้เก็บมาปรุงเป็นอาหาร โดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปหาเก็บตามธรรมชาติเลย

และที่สำคัญคือพืชพันธุ์หลายชนิดนั้น เพาะปลูกเพียงครั้งเดียว น้ำไม่ต้องรด ปุ๋ยไม่ต้องใส่ การไถ่พรวนก็ไม่จำเป็น แต่เก็บกินได้จนหลานของหลานบวช

“บวบหอม “ พืชพันธุ์แห่งความมั่งคั่ง กินเท่าไหร่ไม่รู้จักหมด เพียงแค่เรารู้จักปลูก

ปลูกด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ เพียงหยอดเมล็ดลงดิน น้ำไม่เคยรด ปุ๋ยไม่เคยใส่ เก็บกินได้ยาวๆ บวบต้นนี้เก็บผลบวบอ่อนมาทำอาหารราวๆร้อยผลแล้ว ดกมาก ดกจนกินไม่ทัน ทั้งเก็บแบ่งเพื่อนฝูงแบ่งเพื่อนบ้านญาติพี่น้อง ทั้งแบ่งปันเมล็ดพันธุ์ให้ไปปลูกต่อ

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#เกษตรเชิงนิเวศ

#siamstr

นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้เก็บพืชพันธุ์ธัญญาหารจากธรรมชาติ มาปรุงเป็นอาหารเพื่อการดำรงชีวิต

นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้เก็บพืชพันธุ์ธัญญาหารที่คุณเพาะปลูกด้วยมือของคุณเอง มาปรุงเป็นอาหารเพื่อการดำรงชีวิต

หรือไม่เคยเลย…

พืชพันธุ์ธัญญาหารที่เพาะปลูกด้วยดวงใจแห่งรักนั้น เสมือนดั่งอาภรแห่งยุคสมัยประดับประดาแต้มแต่งจิตวิญญาณแห่งความเป็นมนุษย์

บวบหอมผัดไข่เมนูง่ายๆธรรมดาๆ

แต่พิเศษมากมาย….

ชีวิตมันต้องเดินตามถังซำจั๋ง…

“ หล่าเอ๊ยหล่า….

อ้ายเห็นเจ้ามา

ตั้งแต่เป็นเด็กน้อย

กะว่าแม่นเจ้านั้น

น่าฮักคักแล้ว

บัดใหญ่ขึ้นมาเป็นสาว

จั่งใด๋…เจ้าจั่งน่าฮัก

ตื่มพริกตื่มเกลือเข้าไปอีก

โอ๊ยน้อ….หล่าเอ๊ย

เจ้าผู้ขาวเปิ่นเวิ่น

เปรียบช้างเผียกมณีค่า

วาสนาอ้ายน้อย

คอยเพ้อเฝ้าแต่คึดนำ

เซ้ากะคึด เที่ยงกะคึด แลงกะคึด

แฮ๊งดึก…กะแฮ๊งคึด

พอปานโจรมีแค่พร้า

หมายฆ่าซ้างมาป่นงาย ”

(ผญา พูด)

ดนตรีมา……

ซาตินี้คงได้แค่เหลียวมอง

นวลน้องแล้วเก็บมาฝัน

สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง

ซาตินี้คงได้แค่หมายปอง

เป็นเจ้าของน้องได้แค่ในฝัน

สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง

สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง

สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง

บทกวีตอนหนึ่งจากเพลง #คือสิได้แค่ฝัน

เขียนไว้เมื่อปี 2560

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr https://video.nostr.build/1602214dd5e70e24e4d3981122880cbc076435f3739e48b0b47245749dcce885.mp4

เป็นผึ้งโพรงป่าตามธรรมชาติเลยครับ สร้างบ้านไว้ให้เขามาอยู่เองตามธรรมชาติครับ ดุนิดนึงครับ

เจื่อน้ำสักหน่อย ใส่ยีสต์ลงไป หมักบ่มเอาไว้ กลายเป็นเมรัยบุปผชาติ…..สาดลงคอสักแปดโบก รับรองสติสตังจะเริ่มวิปลาส

บ้านหลังน้อยถูกสร้างขึ้น

ในป่าที่เราปลูกเองกับมือ

สร้างรอให้เธอได้เลือกสรร

ตามใจเพื่อเข้าพักอาศัย

ดอกไม้ป่าปลูกไว้มากมาย

ให้เธอได้ดื่มด่ำตลอดปี

เราสองจะต่างพึ่งพาอาศัย

ซึ่งกันและกันตกลงไหม

ถ้าเธอมาอยู่ที่นี้เราสัญญา

จะหาดอกไม้ป่าที่เธอชอบ

มาปลูกให้เธอเพิ่มอีก

เป็นพันๆต้นเลยนะ

เราขอเพียงแค่เก็บน้ำผึ้ง

เป็นค่าตอบแทนปีละครั้ง

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#หมื่นเกสร น้ำผึ้งป่าจากคนปลูกต้นไม้

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#เกษตรเชิงนิเวศ

#siamstr

มีสวนป่าก็เหมือนมีที่ดินแปลงงามกลางใจเมือง ไม่จำเป็นต้องขาย แค่หาวิธีเก็บดอกผลจากที่ดินแปลงงามนั้นก็เพียงพอแล้ว

การเก็บดอกผลจากสวนป่าวนเกษตรก็มีได้มากมายหลากหลายวิธีการ สุดแท้แต่ความชอบ ความถนัด ความรู้ความสามารถ บริบทของพื้นที่และบริบทของสังคม

ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติ

ธรรมชาติจะทำงานแทนเรา

ให้ผึ้งทำงานแทนเรา…..

แค่สวมกอดพอนะครับ 😄😄😄

เสียดายที่ไม่ได้ไปครับ….

เสียดายที่ไม่ได้ไปงาน ?…

เสียดายที่ไม่ได้ไปกอดผู้ชายในงาน 😄😄😄

สวยดั่งแสงดาวแต้มแต่งประดับดิน

แม้นเป็นเพียงแค่ดอกหญ้าธรรมดาๆ

หลายคนอาจให้ค่าตีราคาเพียงวัชพืช

ใคร่รบราฆ่าฟันกันให้ตายไปข้างนึง

มิอาจมองเห็นความงดงามอันจริงแท้

ที่เร้นกายโอบกอดต้นไม้ใหญ่ในดงป่า

จนกว่าดวงใจจะเข้าถึงธรรม….

“ดอกหญ้าคา”

หลายคนอาจมองเห็นเป็นเพียงวัชพืช

แต่กลับเป็นที่หมายปองของผองผึ้ง

รุมตอมดอมดมเก็บน้ำหวานและเกสร

ส่งเสียงอื้ออึงไปทั่วชั้นบรรยากาศ

เพียงสายลมที่พัดแผ่วผ่านมาเพียงบางเบา

ก็หอบเอาปุยดอกหญ้าคาฟุ้งกระจาย

ลอยคว้างไปทั่วทั้งห้วงจักรวาล…

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

เฝ้ามองดูผึ้งตัวน้อยคลอเคล้าดอกหญ้าคา

กลางสายลมโชยแล้วพิจจารณา…

หากเปรียบหญ้าคากับคนเรา ก็คงไม่ต่างกันมากนัก โลกนี้คงไม่มีใครดีพร้อมสมบูรณ์แบบจนหาที่ติไม่ได้ และโลกนี้ก็คงไม่มีใครที่ชั่วช้าเลวทรามจนหาข้อดีไม่ได้เลยเช่นกัน สุดแท้แต่ว่าเราจะเลือกมองในมุมใด

แต่ในบางดินแดนนั้นเพียงแค่ดอกหญ้าคา

ก็กลายเป็นสิ่งของหายาก…

ว่าแล้วก็สาดเมรัยบุปผชาติลงคอ

เดี๋ยวมอมเหล้าเจ้าของนาข้างๆแป๊บครับ ไก่เพียบเลย 😄😄😄

เมื่อสาดเหล้าป่าลงคอครบแปดจอก

ถันพระอุมาจะปรากฏ….

เจิ่นเทิ่นสูงเคียงเมฆเพียงฟ้า

จ่างป่างแจ้งซอดห้วงสุริยะ

ซอมใจเบิ่งเห็นไกลกว่าดาวเดือน

สาดเหล้าป่าลงคอไปแปดจอก

ซดต้มไก่ใส่ซาไปแปดบ่วง

แก้ผ้าร้องรำทำเพลงกลางทุ่งนา

ซอมใจเบิ่งสรรพสิ่งรอบกาย

สาดเหล้าป่าลงคอไปอีกแปดจอก

ซดต้มไก่ใส่ซาไปอีกแปดบ่วง

มองดูต้นไม้ใบหญ้าทุ่งนาท้องฟ้าภูเขาสูง

แม้นเห็นเดือนดาวไปทั่วทั้งห้วงจักรวาล

จะมีความหมายอะไร....

หากมองไม่เห็นตนเอง

แต่ถ้าหากมองเห็นเพียงแค่ตนเอง

ชีวิตนี้ก็คงจะไร้สิ้นซึ่งจิตวิญญาณ

แห่งความเป็นมุนษย์

หากมองไม่เห็นผู้อื่น….

ว่าแล้วก็สาดเหล้าป่าลงคอไปอีกแปดจอก

ซดต้มไก่ใส่ซาไปอีกแปดบ่วง

แล้วสติสตังก็ชักจะเริ่มวิปลาส

แอระแน.....

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

เพื่อนชวนมาแคมป์ปิ้งกลางทุ่งนา

ปาร์ตี้เหล้าป่าข้างกองฟาง

ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผม ช.ชรา ศิลป์สมุทร

ผมเป็นกวีครับ แต่ผมไม่ได้เป็นกวีเฉยๆนะครับ

ผมเป็นกวีนอนนาครับ แล้วก็ไม่ได้เป็นกวีนอนนาเฉยๆด้วยนะครับ ผมเป็นกวีนอนนาผู้ไม่หิวแสงครับ แต่ว่าผมไม่ได้เป็นกวีนอนนาผู้ไม่หิวแสงเฉยๆนะครับ ผมเป็นกวีนอนนาผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบแสดงกล้ามดาก แฮ๊ะ !!!

รึจะเรียกผมง่ายๆ ว่า พ่อเทพบุตรสุดหล่อที่สุดในสามโลกแปดจักรวาล ก็ได้ครับ ผมไม่ปฏิเสธครับ หลักฐานมันทนโท่ แฮ๊ะ !!! แฮ๊ะ !!! แฮ๊ะ !!! 😬😬😬

ผมว่าหมุ่นอะยะน่าจะหมุ่นกว่าทุกหมุ่นครับ 😄😄😄

ตั้งแต่คราวก่อนนั่น

เสมอหมั่นดอกคำเว้า

อ้ายเลยอุกอั่งเอ้า

ย้อนคำเว้าผู้รังคน

โดนปานซาติ

ผ่านซาติสิเวียนว่าย

สิบ่คลายฮักมั่น

ปานว่าดาวนั่นเคียงเกิ้ง

คล้อยปีผ่าน

อ้ายนั่งเพ้อพรรณนา

แหงนเบิ่งฟ้า

ย้อนคำเว้าต่าวคืนหลัง

ร้อยความคึด

พันเหตุผลบ่แล้วได้

จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก

จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก

ส่ำเคิ่งซาติกะบ่กวม

ความฮักความหวัง

สุดท้ายพังทะลาย

ความฝันกลับกลาย

เหลือเพียงความจริงแท้

วันคืนล่วง

ใจเจ้าล่วงเปลี่ยนผันแปร

ประสาหยังคำฮักแท้

จากลมปากผู้รังคน

เจ็บเด้เจ็บ

เจ็บใจกว่าไม้ถั่ง

เทิงความฮักความหวัง

ผุพังหมุ่นอุ้ยปุ้ย

มืดอื้อคื้อ

หล่านางเอ๋ยเหมิดทางไป

จักสิเฮ็ดจั่งใด๋ดอกใจนี้

จักสิเฮ็ดจั่งใด๋ดอกใจนี้

ให้ลืมได้บ่คึดนำ

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

บทกวีตอนหนึ่งของเพลง #ผู้บ่าวนอนนา

เขียนไว้เมื่อปี 2556

ว่าแล้วก็คิดถึงบรรยากาศคืนวันเก่าๆ

หว่านแหหาปลามาย่าง ทำไก่อบฟาง

ก่อกองไฟผิง นั่งล้อมวงสาดเหล้าลงคอ

แล้วนอนหลับไหลอยู่ใต้แสงจันทร์

ย้อนอ้ายนอนนาบ๊อ…..

“เห็นจักรวาลทั้งจักรวาล

จะมีความหมายอะไร”

ว่าด้วยเรื่องคุณค่าและมูลค่า….

ต้นไม้ที่เราปลูกจะบอกว่าเรา

เป็นคนอย่างไร...

ปลูกต้นไม้นั้นถ้ามองแต่เรื่องมูลค่า

ก็อาจจะได้แต่ต้นพะยูงเต็มสวน

แต่ถ้าก้าวข้ามเรื่องของมูลค่ามาได้

เราอาจจะมองเห็นคุณค่าในต้นไม้ชนิดต่างๆ

มากมาย

ต้นไม้แต่ละชนิดมีคุณค่าด้านต่างๆแตกต่างกันออกไป การใช้งานใช้ประโยชน์ก็แตกต่างกันออกไป

บางชนิดเป็นแหล่งอาหาร

ใบกินได้ ยอดกินได้ ผลกินได้ เมล็ดกินได้

บางชนิดเป็นไม้ใช้สอย ใช้ทำฟืนหุงหาอาหาร

ใช้ทำโรงเรือนคอกปศุสัตว์ ใช้ทำเสาบ้าน ทำพื้นกระดาน ทำเครื่องเรือน ทำเฟอร์นิเจอร์ ทำเครื่องใช้ต่างๆ แตกต่างกันออกไปตามคุณสมบัติของต้นไม้ชนิดนั้นๆ

บางชนิดแม้กินไม่ได้ เนื้อไม้ใช้งานไม่ได้

แต่ก็ยังให้คุณค่าทางจิตใจ เพียงมองเห็นต้นไม้บางชนิดค่อยๆเติบใหญ่ ได้ดอมดมกลิ่มหอมยามมันผลิดอกบานสะพรั่ง ก็อิ่มเอมใจปิติล้นเหลือมิรู้คลาย

ถ้าเราปลูกต้นไม้เพราะเห็นคุณค่าในต้นไม้

เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันจะตามมาเอง

“คุณค่าของต้นไม้”

คือสิ่งที่มีโดยเนื้อแท้ ของต้นไม้ชนิดนั้นๆ (ประโยชน์ของต้นไม้ชนิดนั้นๆ) และยังหมายรวมถึงสิ่งที่ผู้คนหนึ่งๆ รู้สึก แก่ต้นไม้ชนิดนั้นๆด้วย (คุณค่าทางจิตใจ)

“มูลค่าของต้นไม้”

คือสิ่งที่มนุษย์เราประเมินค่า ตีราคา ออกมาเป็นตัวเงิน ว่าต้นไม้นั้นๆ มีราคาเท่าไหร่ มีมูลค่าเท่าไหร่

ซึ่งมูลค่าของต้นไม้ชนิดต่างๆ ก็แตกต่างกันออกไป ตามแต่มนุษย์เราจะให้ค่าให้ราคา

บางชนิดมีมูลค่า เพราะใช้กิน กินยอด กินใบ กินดอก กินผล กินเมล็ด

บางชนิดมีมูลค่า เพราะคุณภาพของเนื้อไม้ ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ ใช้สร้างบ้าน ใช้ทำของใช้ต่างๆ ไปยันใช้ทำเครื่องดนตรี

บางชนิดมีมูลค่า เพียงเพราะใช้ปลูกประดับบ้านเรือน เพื่อให้สุนทรีรมณ์ ผู้คนให้มูลค่าเพราะมีคุณค่าทางจิตใจ

บางชนิดมีมูลค่าเพราะความหายาก

บางชนิดมีมูลค่าเพราะการเกร็งกำไร

แต่ไม่ว่าต้นไม้ชนิดต่างๆจะมีมูลค่าเท่าไหร่

มีมูลค่าเพราะประโยชน์ของต้นไม้นั่นๆจริงๆ

หรือมีมูลค่าเพียงเพราะการเกร็งกำไร ผู้คนจะตีราคาให้มากหรือน้อย นั่นเป็นเรื่องของตลาด

สุดท้ายแล้วราคาของมัน

ก็จะวิ่งเข้าหามูลค่าที่แท้จริง

ที่ควรจะเป็นเสมอ

และแน่นนอน มนุษย์แต่ละคนให้ค่าให้ราคาต้นไม้แต่ละต้นแตกต่างกันไป และบางคนก็อาจจะไม่ให้ค่าให้ราคากับต้นไม้เลยก็ได้

นั่นเป็นเรื่องของปัจเจกบุคคล

ถ้าเราปลูกต้นไม้เพราะเห็นคุณค่าในต้นไม้

เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันจะตามมาเอง

แต่มองเพียงแค่ต้นไม้นั้นย่อมไม่เห็นป่าทั้งป่า

มองเพียงแค่ป่าก็ย่อมไม่เห็นความเป็นจริงของโลกใบนี้ มองเพียงโลกใบนี้ย่อมไม่เห็นเดือนดารา

ถ้ามองเพียงโลกใบนี้และเดือนดารา

ไฉนเลยจะเห็นจักรวาลทั้งจักรวาล

เห็นจักรวาลทั้งจักรวาลจะมีความหมายอะไร

หากไม่เห็นตนเอง

เห็นเพียงแค่ตนเองชีวิตนี้ก็คงจะไร้สิ้นซึ่ง

จิตวิญญาณแห่งความเป็นมนุษย์

หากมองไม่เห็นผู้อื่น....

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#เกษตรเชิงนิเวศ

#siamstr

ทรัพย์สินที่เราสร้าง สิ่งที่เราเก็บออม

หรือสิ่งที่เราลงทุน ก็จะบ่งบอกว่าเรา

เป็นคนเช่นไร….

มองเพียงแค่เรื่องมูลค่า

มองเพียงแค่เรื่องผลตอบแทน

หรือมองไปถึงคุณค่าและประโยชน์

ถึงแก่นแท้ด้านใน

“วิมานผีเสื้อ”

มองเห็นความงามของผีเสื้อ

ใยจงเกลียดจงชังหนอนผีเสื้อ

บ้างฉีดพ่นยาฆ่าหนอนฆ่าแมลง

ใคร่รบราฆ่าฟันให้ตายกันไปข้าง

ราวกับว่าจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้

โถ….ชะตากรรม

เจ้าหนอนน้อยผู้น่าสงสาร

แต่ที่น่าสงสารเสียยิ่งกว่าหนอนผีเสื้อ

คือคนที่ดวงใจมืดบอดถูกบดบังฉาบทา

ไปด้วยมายาคติ

จนมองไม่เห็นความงดงาม

ของธรรมชาติ….

กว่า 10 ปี ที่ผมปลูกต้นไม้สร้างสวนป่าวนเกษตรด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติและหลักเกษตรเชิงนิเวศ

ผมพยายามหาต้นไม้ชนิดต่างๆมากมาย

ที่ผีเสื้อชอบมาวางไข่ที่หนอนผีเสื้อชอบกินยอดกินใบมาปลูกในสวน ปะปนกันไปกับไม้ชนิดต่างๆ เพื่อชักจูงให้ผีเสื้อเข้ามาอยู่ในสวน

คูน ขี้เหล็ก มะนาว พะยูง สะแกนา ฯลฯ

ผ่านมาจวบจนถึงวันนี้

ต้นไม้ที่ผมปลูกกว่าหมื่นต้น

ได้เติบโตกลายเป็นป่าใหญ่

ราวกับว่าเป็นวิมานในม่านป่า

ของเหล่าผีเสื้อน้อยใหญ่ที่พากันโบยบิน

อวดโฉมนับหมื่นตัว

ผมไม่รู้หรอกว่าเวลาที่ผีเสื้อนับหมื่นตัว

สยายปีกนั้นมันจะสะเทือนไปถึงดินแดนใด

แต่ผมหวังว่ามันอาจจะสร้างความรู้สึก

ทุ้มอยู่ในใจให้แก่ผู้พบเห็น

มันอาจทำให้เขาเห็นถึงความเชื่องโยง

ของระบบนิเวศป่า

เห็นถึงความเชื่อมโยงหนอนผีเสื้อกับต้นไม้ เห็นถึงความเชื่อมโยงของผีเสื้อกับดอกไม้

และทำให้เขามองเห็นความงดงาม

ของธรรมชาติ

“ไม่ใช่มองเห็นเพียงความงามของผีเสื้อ”

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#เกษตรเชิงนิเวศ

#siamstr

ผมเองก็กลัวหนอนผีเสื้อไม่กล้าจับ

แต่ผมไม่ได้จงเกลียดจงชังมัน ไม่ได้ทำร้ายทำลายมัน

เพราะรู้ว่าวันหนึ่งมันจะกลายเป็น

ผีเสื้อที่สวยงามและมีคุณประโยชน์

ต่อธรรมชาติ…

เวลาหนอนผีเสื้อลงกินใบต้นพะยูงนั้น

สุดสะพรึงมาก แต่ละต้นมีหนอนผีเสื้อเป็นพันๆตัว กินจนใบพะยูงเกลี้ยงทั้งต้น

แต่หลังจากนั้นไม่นาน

ต้นพะยูงก็จะแตกยอดใหม่

แล้วฝูงผีเสื้อนับหมื่นๆตัว

ก็จะโบยบินโอดโฉมไปทั่วทั้งสวนป่า

ราวกับว่าอยู่บนสรวงสวรรค์

ในอุดมคติของผู้คนทั่วไป…

ขอให้โลกสงบสุข......

#ในทรรศนะของข้าพเจ้า

โลกจะสงบสุขได้ ก็ด้วยมีเหตุปัจจัย

มากระทำให้สงบสุข หาใช่จะสงบสุขเพราะการร้องขอวิงวอนบนบานศาลกล่าวอธิษฐาน

สิ่งนั้นเป็นเช่นนั้นเพราะด้วยมีเหตุปัจจัยให้เป็นไปเช่นนั้น สิ่งนี้เป็นไปเช่นนี้ก็เพราะด้วยมีเหตุปัจจัยให้เป็นไปเช่นนี้

หาได้เกิดจากการดลบันดาล

ให้เป็นไปจากสิ่งนั้นสิ่งนี้

หากการบนบานศาลกล่าวอธิษฐาน

เปลี่ยนแปลงกฏธรรมชาติข้อนี้ได้

ทุกคนคงสมหวังดั่งปรารถนา

แล้วชีวิตนี้จะมีความหมายอะไร

แต่โลกใบนี้มีผู้คนมากมาย ย่อมหลากหลายความคิด หลากหลายความเชื่อ คงไม่มีความเชื่อใดถูกต้องดีงามจนไร้ที่ติ หรือผิดไปเสียหมดทุกอย่าง หากเราพอใจ หากเขาพอใจ และอยู่ในกฏเกณฑ์ที่สังคมกำหนด

โลกใบนี้ถึงได้มีความแตกต่าง

เป็นธรรมดา....

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

ลอยกระทงในคลองน้ำเล็กๆในสวน

กระทงเล็กๆใบเดียวทำจากวัสดุธรรมชาติ

ลอยในพื้นที่ส่วนตัว

น้ำไม่เน่าเสียไม่เป็นพิษเป็นภัยกับสัตว์น้ำ

ในธรรมชาติ

โดยส่วนตัวแล้วไม่เคยไปลอยกระทงในแหล่งน้ำธรรมชาติ ปกติในสวนตัวเองก็ไม่ลอย

แต่ปีนี้แค่อยากแสดงกล้ามดาก

ให้สาวๆแถวบ้านรู้ว่า…

คนป่าคนดงคืออ้าย

ก็เป็นผู้ชายโรแมนติกอยู่เด้อ

เหอะๆๆๆ 😄😄😄

ว่าแล้วก็ยกเอาจอกเมรัยบุปผชาติมาสาดลงคอ

เราตื่นแล้ว…..

ท่านยังไม่ตื่น #CK

Bitcoin ไม่ใช่ความเชื่อ

แต่คือความเข้าใจ

Bitcoin -> Lightning Network -> Nostr

คลิป อ.ตั๊ม คลิปนี้อธิบายได้เห็นภาพมากครับ

เผื่อใครยังไม่ได้ดูครับ

https://www.youtube.com/live/4OF5KVlS31E?si=F79y82tSY94QutwS

#siamstr

คุกกี้กลิ่นมะกอก 😄😄😄

แล้วตำนานแจกจอกก็เริ่มต้นขึ้น....

เมื่อครั้งยังเป็นเด็กเคยสะสมของเล่น

เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

ของเล่นนั้นก็หมดความหมาย

แจกให้ลูกหลานเด็กๆไป

ไม่เก็บมาพะรุพะรังชีวิต

เมื่อเริ่มเป็นวัยรุ่นเริ่มสะสมของแต่งกาย

รองเท้า กางเกงยีนส์ สร้อย แหวน เสื้อผ้า นาฬิกา เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

สิ่งไหนไม่ได้ใช้ไม่จำเป็นก็แบ่งปัน

ตกทอดให้ลูกหลานที่เขาจำเป็นได้ใช้

ไม่เก็บมาสะสมให้พะรุงพะรังชีวิต

มีเฉพาะที่ต้องใช้ต้องใส่จริงๆ

เมื่อเริ่มเล่นกีตาร์เล่นดนตรี

เห็นมือกีต้าร์หลายคนสะสมกีต้าร์เต็มบ้าน

รุ่นหายากรุ่นแพงๆรุ่นดีๆมากมาย

ก็อยากจะมีกีต้าร์เยอะๆเหมือนเขา

เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

กีต้าร์ตัวไหนไม่ได้ใช้ก็เริ่มขายบ้าง

ให้หลานบ้างให้สาวๆบ้าง

ไม่เก็บสะสมให้พะรุงพะรังชีวิต

มีไว้เฉพาะที่จำเป็นต้องใช้ก็พอ

ปัจจุบันยืมกีต้าร์เพื่อนดีด

ของตัวเองดีๆแจกสาวๆหมด เฮ้อออ

เมื่อได้เริ่มอ่านหนังสือดีๆมากมาย

เริ่มเก็บเริ่มสะสมหนังสือต่างๆ

ตั้งใจจะเก็บไว้เป็นของตกแต่งห้องไปเสียอีก

แล้วตกทอดให้รุ่นลูกรุ่นหลานให้ได้อ่านเหมือนเรา เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

เริ่มแบ่งปันหนังสือต่างๆให้เพื่อนให้คนรู้จัก

ไม่เก็บมาสะสมไว้แต่ผู้เดียว

ไม่คิดจะเก็บหนังสือให้เต็มบ้าน

ด้วยหวังให้เป็นของสะสมของตกแต่ง

เมื่อเริ่มปลูกต้นไม้สร้างสวนป่า

แรกๆก็มีความคิดอยากมีพันธุ์ไม้หายากต่างๆ

ให้เต็มสวนไปหมดทั้งพืชผักต่างๆ

ใช้เวลาอยู่หลายปีจึงปลดเปลื้องวางความคิดนี้ได้ เมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไรต้นไม้ต่างๆพืชผักต่างๆ ผลไม้ต่างๆเราไม่จำเป็นต้องมีให้มากที่สุด หรือมีให้ครบทุกชนิดก็ได้

ต้นไม้ก็เอาเฉพาะที่เราจำเป็นต้องใช้งานใช้ประโยชน์ สมประสงค์กับสวนเราจริงๆเหมาะกับพื้นที่เราจริงๆ พืชผักผลไม้ก็เอาเฉพาะชนิดที่เราชอบเราต้องกินต้องใช้จริงๆ

พิจารณาตนเองอยู่นานสองนาน

มั่นใจว่าเราเองได้ปลดเปลื้องพันธนาการ

จากการสะสมสิ่งของต่างๆอันจะพะรุงพะรัง

ชีวิตได้หมดแล้ว

เมื่อไม่มีสิ่งของอันไม่จำเป็นพะรุงพะรังชีวิต

ชีวิตก็ย่อมง่ายเบาสบายเคลื่อนไหวได้

คล้องแคล้วว่องไว

แต่เผลอเพียงแป๊ปเดียวจอกเหล้าเต็มบ้าน

มันมาแต่ไหนอีกกกก เฮ้ออออ

แล้วตำนานแจกจอกก็เริ่มต้นขึ้น.....

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

ปลดเปลื้องในสิ่งที่ควรปลดเปลื้อง

สะสมในสิ่งที่ควรสะสม

อย่าพันธนาการพะรุงพะรังตน

ไปด้วยสิ่งของอันไม่จำเป็น

นิสัยจน

นิสัยรวย

ให้รู้ตัว

ให้รู้ตน

รู้เหตุผล

รู้พอประมาณ

รู้กาลเวลา

หากปรารถนาสู่เสรีชน….