เป็นอาหารปากได้ด้วย แต่เป็นอาหารใจนั่นอิ่มมากกว่าครับ
ใบไม้เปลี่ยนสี….
มะกอกป่าเตรียมตัวผลัดใบ
อร่ามตาดุจดั่งประกายคำ
ค่อยๆหล่นร่วงปลิดปลิว
โปรยปรายดั่งหยาดพิรุณ
ยามเมื่อต้องสายลมสัมผัส
เพียงแผ่วเบา....
ต้นไม้หลายชนิดเริ่มผลัดใบ
บางชนิดผลเริ่มสุกหล่นร่วง
บางชนิดเริ่มผลิดอกบานสระพรั่ง
โชยกลิ่นอบอวนไปทั่วทั้งผืนป่า
หอมละมุนราวกับคุกกี้เสี่ยงทาย
เอนกายลงบนเปลผ้าใบผืนเก่า
ที่ผูกไว้ใต้ร่มเงาต้นไม้ใหญ่
ในอ้อมกอดภวังค์กลิ่นหอม
ดอกไม้ป่าเคล้าเสียงสายลม
เสียงนกร้องเสียงใบไม้ร่วง
และเสียงหัวใจตัวเอง.....
เอ่ยปากอ้อนวอนกับสายลม
ได้โปรดจงโอบกอดกลิ่นหอมนี้
ฝากไปถึงเธอผู้ห่างไกล
อาจจะเจอความหวังที่ยังรออยู่
เฮ่ เฮ เฮ้.....🙂🙂🙂
#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ
แสดงกล้ามดาก
#เกษตรกรรมธรรมชาติ
#เกษตรเชิงนิเวศ
#siamstr
มะกอกป่า ที่สวนปลูกไว้สี่ห้าต้นครับ
บางต้นเริ่มผลิดอกออกผล
ผลสุกมะกอกป่าใส่ส้มตำอร่อยมาก
ใส่แจ่วกุ้ง ใส่แกง ใส่น้ำพริก กลิ่นหอม
เป็นเอกลักษณ์
ยอดอ่อน กินกับลาบเป็ด ลาบหมู ลาบเนื้อ
กินกับป่นปลา สุดจะบรรยาย
แม้เนื้อไม้จะใช้สร้างบ้านเรือนไม่ได้
ไม่ได้มีราคาเหมือนไม้เนื้อแข็งชนิดอื่นๆ
แม้ผลสุกจะไม่ได้มีราคาค้าขายง่าย
เหมือนผลไม้อื่นๆตามยุคสมัยนิยม
แต่ต้นไม้ทุกชนิดนั้นล้วนมีคุณค่ามีประโยชน์
แตกต่างกันออกไป
หากปลุกต้นไม้แล้วมองแต่เรื่องมูลค่า
เราอาจจะได้แค่ต้นพะยูงเต็มสวน
หรือได้แค่ต้นทุเรียนเต็มสวน
แต่ถ้าเรามองเห็นคุณค่าของต้นไม้ชนิดต่างๆ
เราจะได้ต้นไม้มากมายหลากหลายชนิด
เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันตามมาเอง
เมื่อมีทรัพยากรที่ผลิตผลมะกอกได้
เราก็ไม่จำเป็นต้องซื้อผลมะกอกอีกต่อไป https://video.nostr.build/3d9f6d98b165bfed1d0cdcfe618c521f25ec91834d055c1fa1c717a10a9118ca.mp4

“ ตั้งแต่คราวก่อนนั้น
เสมอหมั่นดอกคำเว้า
อ้ายเลยอุกอั่งเอ้า
ย้อนคำเว้าผู้รังคน
โดนปานซาติผ่านซาติสิเวียนว่าย
สิบ่คลายฮักหมั่น
ปานว่าดาวนั่นเคียงเกิ้ง
คล้อยปีผ่าน
อ้ายนั่งเพ้อพรรณนา
แหงนเบิ่งฟ้า
ย้อนคำเว้าต่าวคืนหลัง
ร้อยความคึด
พันเหตุผลบ่แล้วได้
จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก
จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก
ส่ำเคิ่งซาติกะบ่กวม “
#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ
แสดงกล้ามดาก
#siamstr
บทกวีตอนหนึ่งจากเพลง ผู้บ่าวนอนนา
เขียนไว้เมื่อปี 2556 
ว่ากันว่า
การอกหักครั้งแรกนั้น
ทำให้เด็กหนุ่มรู้จักความเมามาย 😃
มงกุฎไพร…
ผีเสื้อ
ต้นไม้
ใบหญ้า
ดอกไม้ป่า
มงกุฏ
และเธอ
ผู้ลาจากไม่หวนคืน
เช้าตู่ของฤดูหนาว เด็กหนุ่มน้อยผละออกจากกองไฟที่นั่งผิง รีบรวมกลุ่มกับเด็กๆในระแวกบ้านใกล้เรือนเคียงกันเพื่อเดินไปโรงเรียน
แดดเริ่มท่อแสงสดใส ประกายระยิบระยับคราเมื่อต้องสัมผัสทิวไม้ใบหญ้าและหนองน้ำระหว่างสองข้างทาง
เด็กหนุ่มน้อยปล่อยให้เด็กคนอื่นๆเดินรุดหน้าไปก่อน ส่วนตัวเขาเดินหายไปในทุ่งดอกหญ้าข้างทาง
เขารู้ว่าเด็กสาวที่เขาแอบบชอบนั้น ชอบนำดอกหญ้าชนิดหนึ่งที่ผลิบานในช่วงต้นฤดูหนาว มาถักท่อเป็นมงกุฎดอกไม้สวมใส่เล่นกันตามประสาเด็กหญิงบ้านป่าเมืองไพร
ดอกไม้ชนิดนั้น
รอยยิ้มของเธอ
มงกุฎดอกไม้ที่เธอสวมใส่
แม้จะผ่านมาเนินนานสักเพียงใด
แม้เจ้าของรอยยิ้มจะอยู่ ณ ดินแดนไหน
ภาพแห่งความทรงจำยังคงตราตรึง
อยู่ในทุกห้วงความรู้สึก….
#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ
แสดงกล้ามดาก
#siamstr 
กำลังจะดีแล้วเชียววว 😂😂😂
เวลามีค่า….ศึกษา Bitcoin
ฟัง อ. ตั๊ม ทีไรไฟลุกตลอดครับ
#siamstr
เนื้อดีๆสักชิ้นย่างหอมๆครับ เบียร์ดีๆอีกสักขวดสองขวด กับหนังสือดีๆสี่ห้าเล่ม เอาไว้หนุนหัวนอนตอนเราเมา 😂😂😂
ทุกวันนี้ก็เปิดฟังในยูทูปบ่อยๆครับ คืนไหนนอนไม่หลับ เปิดปุ๊บหลับปั๊บ 😂😂😂 ของเขาดีจริงๆ
ตั้งแต่รู้จัก นวลนาง นิยายรักฉบับบ้านนา ผมก็ลืมขายหัวเราะไปเสียสิ้น 😂😂😂


