Avatar
ช.ชรา ศิลป์สมุทร
ce6fb8236eb7986827d1817aff6037cd93336db9cccc9dbf6912b483526c57c4
กวีนอนนาผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบแสดงกล้ามดาก
Replying to Avatar Jakk Goodday

## รอมึงอยู่ใต้คณะเสมอนะ

วัยที่เริ่มบรรลุนิติภาวะ วัยที่เคยผ่านความโลดโผนกันมาเยอะแล้ว วัยที่เราต้องเริ่มรับผิดชอบกับตัวเอง วัยที่เรารักใคร่เพื่อนฝูงมากกว่าช่วงเวลาใดๆ ช่วงชีวิตและเรื่องราวภายในรั้วมหาลัยที่หลายๆ คนคงได้เคยผ่านกันมาแล้ว

#m=image%2Fjpeg&dim=1344x1024&blurhash=%234N%5Ee%3A%25M4T%3Fb%25M-%3B-%3B%25gM%7B%7Eq%25MM%7BD%25xuM%7Baxt7D%25%3FbRjM%7Boej%5BWBIURjRj%7EqRjD%25%3Fbt7oeoyIU_3%7Eqa%7CRjD%2500M%7BIUIUofIU%25M%25Mxu9FxuWBM%7Bof-%3B%3Fb4nt7M%7B%25M%25MM%7B-%3B&x=91676946fd3f2138fed37c9387743aaff2e21bb597af14db9d4af472a63c20e5

ผมเชื่อว่า... ทุกคนคงจะพอคุ้นหูกับคำว่า "เดี๋ยวกูรอมึงอยู่ ใต้คณะ/ใต้ตึก แล้วกันนะ" ..อะไรแบบนี้มาไม่มากก็น้อยล่ะนะ

ความรู้สึกสุขเล็กๆ ฟินแปลกๆ ที่เราจะได้เว้นวรรคจากภาวะสมองหวานในห้องเรียน ออกไปทำกิจกรรมอะไรบางอย่าง สนุกสนานเฮฮาร่วมกับแก๊งค์เพื่อนฝูงของตัวเอง

สำหรับผมในอดีต... มันแทบจะเป็นหนึ่งในแรงจูงใจเพียงไม่กี่อย่าง ที่ทำให้ผมต้องพยายามเอาชนะความเกียจคร้านในยามเช้า ลากสังขารพาตัวเองไปเรียนให้ได้ในสภาพที่ยังนอนไม่เต็มตื่นเท่าไหร่นัก

นั่นก็เพราะ... ผมอยากจะไปเจอกับพื่อนๆ

อยากออกไปรับเอาพลังความสุขในลักษณะนั้นให้ได้ในทุกๆ วัน

มีใครใน #siamstr เคยเป็นแบบนั้นเหมือนผมบ้างไหม?

ช่างหัวการเรียนมันปะไร!

อยากเจอหน้าไอ้ Y จังเลยว่ะ

อยากโม้เรื่องตีบอสเมื่อคืนให้ไอ้ X มันฟัง

เชี่ยแม่ม! สาวเมื่อคืนแม่งโคตรแจ่มเลย คันปากอยากฝอยชิบหาย แล้วไอ้ M มันไปถึงไหนแล้วว่ะ เรื่องคั่วสาวนิเทศน่ะ?

ฯลฯ

สารพัดเรื่องราว (ไร้สาระ) ที่เราต่างอยากรู้อยากเห็น คันปากอยากเล่า สั่นกระเส่าอยากฟังใจจะขาด ซึ่งไม่เกี่ยวอะไรกับภารกิจหลักหรือการเรียนเลยแม้แต่น้อย..

บางครั้งเราไม่มีอะไรจะไปแชร์ให้พวกมันฟังกันหรอก

แต่ก็แค่.. อยากเจอหน้าแม่ง อยากจะทำบางอย่างร่วมกัน กระทั่งแดกข้าวด้วยกันก็ฝันดีแล้วคืนนั้น

นี่คงจะเป็น"ความสัมพันธ์แบบเพื่อน" ที่มันได้ค่อยๆ เฟดหายไปบ้างแล้วตามกาลเวลา

อืม.... มันเริ่มหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?

พวกเราเคยสังเกตุกันบ้างไหม?

สำหรับผม.. มันจางลงไปเรื่อยๆ หลังเราออกไปใช้ชีวิตนอกรั้วมหาวิทยาลัย ต่างคนต่างแยกย้ายกันออกไปทำงาน ตามบุญตามวาสนา ต่างกรรมต่างวาระกันไป แม้กระทั่งกับแฟนที่คบกันมาตั้งแต่คราวนั้น คงไม่มีกี่คู่ที่ยังนอนข้างกันจนถึงวันนี้

พออายุเราเริ่มมากขึ้น..

พอเราต้องเจอกับสังคมที่ไม่ค่อยคุ้นชิน สังคมที่เราไม่เคยรู้สึกถึงความกลมเกลียวจริงๆ แบบคราวนู้น.. บางทีมันก็มีรู้สึกโหยหาช่วงเวลาแบบนั้นเหมือนกันนะ...

ในกลุ่มเพื่อนแบบนั้น มันไม่มีการแก่งแย่งชิงดีกัน (ยกเว้นเรื่องสาว) ห่วงหาอาทรกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ใครเหลี่ยมจัดก็แค่เลิกคบกันไป เพื่อนที่รักเราจริงๆ ..คือรักแบบรักจริงๆ น่ะ.. มันทำเราเจ็บปวดไม่ได้หรอกนะ เพราะตัวมันเองก็จะเจ็บกับเราไปด้วย..

วันนี้เราเหลือเพื่อนแบบนั้นกี่คนกันนะ?

ผมคิดว่า.. การหวนคิดถึงห้วงเวลาแห่งความสุขแบบนี้ มันคนละเรื่องกันกับ "การยึดติดในอดีต" เพราะทุกๆ ครั้งที่เรานึกถึงเรื่องราวเหล่านี้ เรามักยิ้มได้.. เรามักได้รับพลังบางอย่างดีๆ เป็นการตอบแทน... เราไม่เห็นได้เศร้าตรงไหนเลย ก็แค่คิดถึงเพื่อนๆ

วันนี้... มันไม่มีตึกแบบนั้นให้เราไปนั่งรอใครแล้ว..

ไม่มีไอ้ A ไม่มีไอ้ B ไม่มีสาว C ไว้คอยส่อง..

แต่เรามี " # Nostrnest " !!

https://nostrnests.com/gtjrpf

สยามเสตอร์เรดิโอ (Siamstr Radio) คลื่นคนเหงาแห่งทุ่งม่วง มันได้ให้ความรู้สึกเดิมๆ แบบนั้นกับผม มันเรียกความทรงจำของผมกลับมา..

ถึงแม้ช่วงวัยเราจะต่างกัน มาจากคนละที่กัน แต่ผมก็สามารถเรียกทุกคนที่นี่ได้เต็มปากว่า "เพื่อน" (ต่อให้ใครบางคนจะเรียกผมว่าลุงก็ตาม)

ใต้ตึก "รังนก" ที่ว่านี้ มันเปิดตลอด 24 ชั่วโมง..

บางวันก็จะเจอกับไอ้ A, บางวันไอ้ B ไม่มา.. บางเวลาก็ไม่เจอใครเลย เป็นเราเองที่ต้องไปนั่งรอพวกมัน

แต่แล้วยังไงล่ะ?

ที่นี่มันก็คือที่ๆ เราจะได้เจอ ได้พูดคุยสัพเพเหระกับเพื่อนๆ ขิงเราไม่ใช่หรอ?

มันจะมีเพื่อนเราสักคนนั่งรอเราอยู่ตรงนั้นเสมอ..

วันไหนโชคดี เราก็คงได้เจอกับดาวคณะ 555

เราเหนื่อยกันมามากแล้วตลอดทั้งวันกับการเรียน (งานประจำ, ชีวิตเฟียต) สักครึ่ง ชม. หรือ 1 ชม. ที่ได้แวะเข้าไปทักทายเพื่อนๆ ได้ไปฟังพวกมันคุยกัน ได้ไปซึมซับบรรยากาศที่ไม่มีอะไรให้ตึงหัว.. มันช่วยให้เราหลับสบายมากขึ้นจริงๆ นะ

การคุยกับเพื่อนมันต้องเตรียมตัวอะไรมากมายด้วยเหรอ?

ถ้าว่างก็ลองไปหาพวกมันหน่อยแล้วกันนะครับ มีหลายคนที่คงยังไม่รู้ว่ามันมีเพื่อนๆ เราเม้ามอยกันสนุกอยู่ใต้ตึกคณะนั่น.. คณะทุ่งม่วง

ว่าแต่..

นี่ผมก็หายตัวไปเรียนมาหลายวันแล้ว..

มันจะพอมีใครที่รอผมอยู่ใต้ตึกบ้างรึเปล่านะ?

#jakk

น่าไปแอบส่องดูดาวคณะ……

ท่ามกลางกระแสสังคมที่เชี่ยวกรากไปด้วยพืชเชิงเดี่ยว และเฟื่องฟูไปด้วยสารเคมี ในยุคสมัยที่ผู้คนยังไม่เข้าถึงข้อมูลข่าวสารเหมือนดังสมัยนี้

ปลูกต้นไม้แล้วจะกินอะไร

กว่าต้นไม้จะโตกว่าจะได้ตัดขาย

ปลูกอย่างอื่นได้ขายแล้วป่านนี้

ตัดหญ้าทั้งปีเลยทำไมไม่ฉีดยาฆ่าหญ้า

ไม่แปลกหรอกที่สมัยนั้นผู้คนจะมองเราว่าผิดเพี้ยนแปลกแยกจากคนอื่นไป

แต่ในยุคสมัยนี้ที่เราสามารถเข้าถึงข้อมูลข่าวสารต่างๆได้ง่ายเพียงแค่ปลายนิ้ว แต่ก็ยังน่าแปลกใจที่ผู้คนส่วนใหญ่ในภาคเกษตรกรรมยังคงตกอยู่ในสายธารแห่งพืชเชิงเดี่ยวและสารเคมี

#วนเกษตร คืออะไร ?

#เกษตรกรรมธรรมชาติ คืออะไร ?

#ป่าสามอย่างประโยชน์สี่อย่าง คืออะไร ?

#ป่าเจ็ดระดับ คืออะไร ?

#เกษตรเชิงนิเวศ คืออะไร ?

นั่นนะสิ ?

ในป่าไม่ได้มีแค่ต้นไม้

ใต้ต้นไม้ก็ไม่ได้มีแค่ผืนดิน

พืชพันธุ์มากมายสรรพสัตว์หลากหลาย

ต่างพึ่งพาอาศัยกันจนเป็นระะบบนิเวศป่า

พืชที่ปลูกร่วมกับสวนป่าได้มีมากมายหลายชนิด สัตว์ที่เลี้ยงร่วมสวนป่าได้ก็มีมากมายหลายชนิด

ไฉนเลยเมื่อมนุษย์รู้จักการเพาะปลูก รู้จักการปศุสัตว์ อิสรภาพในการใช้ชีวิตของมนุษย์ กลับเริ่มขาดหายไป

ไถแล้วไถอีก (ไถพรวนดิน

ปลูกแล้วปลูกอีก

ใส่ปุ๋ยแล้วใส่ปุ๋ยอีก

ฉีดยาฆ่าหญ้าแล้วฉีดยาฆ่าหญ้าอีก

ฉีดยาฆ่าแมลงแล้วฉีดยาฆ่าแมลงอีก

ถ้าเข้าใจหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ พืชมากมายหลายชนิด ปลูกร่วมสวนป่าได้ และปลูกเพียงครั้งเดียว น้ำไม่ต้องรด ปุ๋ยไม่ต้องใส่ การไถพรวนก็ไม่จำเป็น แต่เก็บกินเก็บขายได้จนหลานของหลานบวช

การเลี้ยงปศุสัตว์ในสวนป่าแบบธรรมชาติ ก็เช่นเดียวกัน หากเราเข้าใจหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ

เมื่อเริ่มเพาะปลูกจงเพาะปลูกด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ เมื่อเริ่มเลี้ยงปศุสัตว์จงเลี้ยงด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ

แล้วเราจะมีเวลาไปทำอย่างอื่น เราจะมีเวลาไปสร้างสรรค์สิ่งอื่นๆ และเราก็จะมีเวลาไปนอนเกาไข่เพิ่มขึ้น…..

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#siamstr

พืชพันธุ์บางชนิดกว่าจะผลิดอกออกผล อาจใช้เวลา 5 ปีบ้าง 7 ปีบ้าง 10 ปีบ้าง บางชนิดผลิดอกออกผลได้จนอายุเป็นร้อยๆปี ปลูกครั้งเดียวเก็บเกี่ยวดอกผลได้จนหลานของหลานบวช

อาจช้าหน่อยในการสร้างการปลูกการดูแลในช่วงเริ่มต้น แต่ยั่งยืน……

เลื่อมใส่ เลื่อมใส คาราวะแปดจอง

อะเหื้อออ…

ฟ้าดินเป็นพยาน

#siamstr

งานดีครับ นานๆที เพลงดีๆจะปรารกฏ

https://youtu.be/8zsO2pStcz0?si=PpN0BZsA_dG0Vsrb

ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นา…..สาธุ 99 😂😂😂 มนุษย์นี้หนออ่อนแอเกินกว่าสัตว์ใด ผูกพันธุ์ความเชื่องมงาย….แต่มนุษย์เมียแข็งแกร่งที่สุด ไม่เชื่ออย่าลบหลู่เมีย…

เหลือแมกไม้ไว้

ไม่ต้องวิตกว่าไร้ฟืนไฟ

ไม้ฟืนหมดยังเหลือเตาแก๊ส

แก๊สหมดยังเหลือกระทะไฟฟ้า

ไฟฟ้าดับยังเหลือไม้ฟืนให้ก่อไฟ

ใช้หุงหาอาหารได้......

ไม้ฟืนเหล่านี้มาจากต้นไม้ในสวน

ที่สลัดกิ่งร่วงหล่นเองตามธรรมชาติ

และมันจะเป็นเช่นนี้ไปอีกนานแสนนาน

แม้ไม่ชั่วนิจนิรันดิ์กาลแต่ก็อาจยาวนาน

จนหลานของหลานบวช

น้ำเดือดเราแบ่งกันกิน

ฟืนหมดช่วยกันปลูกต้นไม้คงดีกว่า

ในบางดินแดนเพียงไม้ฟืนจะใช้ก่อกองไฟ

ไว้คลายหนาวหรือสร้างบรรยากาศให้ค่ำคืน

ก็กลายเป็นสิ่งของหายาก…

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#วนเกษตร

#เกษตรเชิงนิเวศ

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#siamstr

ทุนไม่ได้แปลว่าเงินเพียงอย่างเดียว

หากแต่หมายรวมถึงทรัพยากรด้วย

และทรัพยากรบางอย่างนั้นสร้างได้

จากสองมือของเรา

ทรัพยากรบางอย่าง เราสร้างเพียงครั้งเดียว

มันผลิดอกผลให้เราไม่จบไม่สิ้น

ดอกผลจากต้นไม้บางชนิดนั้น

มาในรูปแบบของไม้ฟืน…

พูดมาแล้วน้ำตาจะไหล…..มียารักษาอาการติดมือไหมครับ 😭😭😭

ของแทร่…..ต้องแสงออกดากว๊าบๆด้วยครับ

และต้นไม้ก็ไม่เคยลวงใคร

มีแต่คนที่เอาต้นไม้มาล่อล่วงกันเองครับ

#เติบโต ขึ้นอีกปี

เสียงจอบกระทบผืนดินครั้งแล้วครั้งเล่า

บ้างก็โดนก้อนหินจนก่อเกิดประกายไฟ

แรงสั้นสะเทือนจากผืนดินสู่ด้ามจอบนั้น

รับรู้ได้ในทุกห้วงความรู้สึก

ทีละหลุมๆที่ค่อยๆบรรจงขุดด้วยสองมือ

ทีละต้นๆที่ค่อยๆบรรจงปลูกด้วยหัวใจ

ผ่านวันผ่านคืนผ่านเดือนผ่านปีดูเนิ่นช้า

จากกล้าไม้จึงเติบใหญ่ร่มเงา

10 ปีผ่านไปที่ต่อสู้ทางความคิดกับตัวเอง

ภาพที่ปรากฎเบื้องหน้าสะท้อนความคิด

สะท้อนตัวตนทรรศนะจากอดีตถึงปัจจุบัน

ทางที่เรามุ่งมาถูกต้องเป็นธรรม

ไม้เป็นเพียงวัสดุเดียวที่ปลูกได้จากผืนดิน

ปลูกแล้วก็ตัดได้ตัดแล้วก็ปลูกใหม่ได้อีก

แต่วัสดุบางอย่างนั้นต้องขุดต้องระเบิดภูเขา

ใช้แล้วก็หมดไปปลูกใหม่ไม่ได้

จริงอยู่ที่ว่าคนเรานั้นชอบไม่เหมือนกัน

แต่สิ่งใดเหล่าคือความเห็นชอบโดยธรรม

สิ่งที่ก่อเกิดจากการสร้างด้วยมือของเรา

กับสิ่งที่ก่อเกิดจากการทำลาย

ปลูกต้นไม้ความหมายใช่เพียงปลูกต้นไม้

หาใช่เพียงการขุดหลุมปลูกรดน้ำตัดหญ้า

หากแต่หมายถึงการบ่มเพาะความสมบูรณ์

แห่งการเป็นมนุษย์

20 ปีที่แล้วคือเวลาที่เหมาะสมที่สุดของการปลูกต้นไม้ เวลาที่เหมาะสมรองลงมาของการปลูกต้นไม้คือตอนนี้ ปลูกต้นไม้ไม่มีคำว่าสายเกินไปที่จะเริ่มต้น

เมื่อต้นไม้เติบโตจนกลายเป็นป่าใหญ่

ความลับแห่งผืนป่าจะปรากฏแด่คนปลูกต้นไม้

ป่านั้นเป็นได้ทุกสิ่งทุกอย่างและเป็นรากฐานสำคัญ อันจะนำพามนุษย์ให้ก้าวไปสู่การมีอิสรภาพในการใช้ชีวิตได้อย่างบริบูรณ์.....

#กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ

แสดงกล้ามดาก

#วนเกษตร

#เกษตรเชิงนิเวศ

#เกษตรกรรมธรรมชาติ

#siamstr

ต้นสักอายุ 9 ปีกว่าๆ ปลูกเป็นแนวรั้วรอบๆสวน มีอยู่ประมาณ 700 กว่าต้น แต่ละต้นห่างกัน 2 เมตร

ผมมักจะพาคนรู้จักเดินดูรอบๆสวน แล้วแนะนำว่า ไม่จำเป็นต้องทำสวนป่าทั้งสวนเหมือนผมก็ได้ “ปลูกแค่แนวรั้วก็ได้”

ปลูกแค่เป็นแนวรั้วรอบๆสวน คุณก็ได้ไม้สักไว้สร้างบ้านเรือน ไม่ว่าจะของคุณเอง ของรุ่นลูก ของรุ่นหลาน หรือให้เป็นดั่งบำนาญตัดขายยามแก่ชราก็ได้