ปล ผมท่าเดียวกันเลยครับdcaแบบนอกระบบตั้งแต่ราคามัน ล้านสี่ ยิ่งโกรธรัฐบาลผม ผมยิ่งเพิ่มdcaหนัก dcaไปเรื่อยๆจนถึงราคามันถึง สองล้าน

จนกระทั่งราคามันกลับมาที่ล้านสี่อีกครั้ง ผมเพิ่งรู้ตัวครับว่าที่ทำอยู่มันไม่ใช่dcaแล้นนนน5555

ขอแชร์เรื่องเล่าเล็กๆน้อยครับผม เขียนไว้เมื่อหลายปีก่อน

ปากเซโดยบังเอิญ

#คนเพ้อเจ้อที่เดินเหม่อไปเรื่อย

เรื่อง ฝุ่น

ฝุ่นแดงที่เกรอะกรังอยู่ตามตัวและใบหน้า และมันจะกลับมาเช่นเดิมทุกครั้งที่เราเช็ดมันออกแม้ว่าคุณอาจจะนั่งอยู่เฉยๆก็ตาม มันจะตามเราไปทุกที่ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนของปากเซเพราะมันฝังอยู่ในทุกอณูของอากาศ ผมนั่งอยู่ที่ท่ารถหลักแปด ผมเดาว่าอาคารหลังนี้คงเคยเป็นสีขาวมาก่อน เพียงแค่ตอนนี้มันถูกฉาบทาไปด้วยสีน้ำตาลอมส้มของฝุ่นที่คลุ้งอยู่เสมอเมื่อมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดเข้าไปสัมผัสให้ลอยวนไปตามแรงลม มันเกรอะกรังจนไม่รู้ว่าพื้นที่ผมเหยียบอยู่นั้นแท้จริงคือพื้นซีเมนต์หรือพื้นดินกันแน่ ผมรอด้วยความกังวลใจว่าอีกนานเพียงใดกว่ารถจะออกเดินทาง มันผ่านมาราวสองชั่วโมงแต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่มีทีท่า ทั้งที่มันไม่น่าจะมีที่เหลือพอสำหรับผู้โดยสารหรือหมาแมวตัวใดแทรกตัวได้อีกแล้ว

นาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังดูเหมือนว่าเข็มของมันจะเยื้องย่างอย่างอืดอาดเต็มที แต่ละนาทีที่ผ่านพ้นดูเหมือนจะยาวนานกว่าที่เคย ผู้คนที่นี่มีเวลาเหลือเฟือในการใช้ชีวิตในแต่ละวัน ผิดกับผู้คนในเมืองศิวิไลซ์ ทุกคนต่างเร่งรีบกับสิ่งที่ตัวเองต้องทำและหวงแหนเวลาซึ่งถือว่าเป็นของสำคัญที่มิอาจเสียสละร่วมใช้กับผู้อื่นได้ แต่ผู้คนในรถคันนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น สามชั่วโมงผ่านไปรถจึงเคลื่อนตัวออกเดินทาง ผู้หญิงสองคนที่เดินทางมากับผมนั่งอยู่หน้ารถข้างคนขับ ผมนั่งอยู่ท้ายสุดของที่นั่งที่เป็นเบาะแต่ไม่ท้ายที่สุดเพราะยังมีอีกสามคนที่ยืนห้อยท้ายและอีกสองคนนั่งบนกระสอบปุ๋ยที่อยู่ท้ายรถซึ่งมีเหล็กต่อยื่นออกไป รถค่อนข้างเล็กถ้าให้เปรียบคงคล้ายกับรถกระเป๊าะแถวตลาดบางประกอกแต่อาจจะใหญ่กว่า ในตอนแรกผมคะเนด้วยสายตาแล้วน่าจะบรรจุคนได้แค่ไม่เกินสิบสองคนเมื่อรวมข้าวของทั้งหลายแล้ว แต่มันกลับบรรจุได้ถึงสิบแปดคนพร้อมกับสัมภาระที่เยอะเหมือนย้ายบ้าน จึงทำให้การนั่งของทุกคนอยู่ในท่าที่ไม่สามารถขยับตัวได้อีกต่อไป ความเมื่อยล้าจึงกลายเป็นภาระที่ติดตามตัวไปตลอดเส้นทาง แต่กลับไม่มีอาการที่บ่งบอกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาจากผู้คนที่ร่วมเดินทางมาในรถคันเดียวกับผมเลยความเมื่อยล้าดูไม่ใช่ภาระสำหรับทุกคนบนรถยกเว้นผม ผมจึงได้แต่พยายามลืมๆมันไป มันเป็นถนนลูกรังแคบที่ไม่สามารถวิ่งสวนไปมาได้ สองข้างทางมีแต่ป่าเขา และฝุ่นที่คลุ้งวนไปตามแรงลมที่ประทะจากความเร็วของรถ เรากำลังไปบ้านของสาวลาวเพื่อนร่วมงานของผมด้วยรถโดยสารที่วิ่งอยู่ราวหกสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงหรืออาจจะช้ากว่า วันนี้อากาศค่อนข้างร้อนระอุ ผมนั่งอยู่เงียบๆคนเดียว เสื้อลายดอกกับกางเกงขาสั้นสีเทาอ่อนคงบ่งบอกลักษณะทางกายภาพได้ว่าผมเป็นคนต่างถิ่น แต่ด้วยลักษณะหน้าตาคงเดาได้ไม่ยากว่าผมคือคนไทย ความเงียบของผมอาจทำให้ใครบางคนบนรถโดยสารนึกสงสารจนต้องเปิดบทสนทนาหรืออาจจะเป็นวิถีปกติของผู้คนที่นี่ ผมได้แต่ยิ้มเพราะฟังไม่รู้ความ หลังจากนั้นสาวลาวอีกคนจึงเริ่มต้นใหม่อีกครั้งด้วยภาษาไทย จริงๆแล้วภาษาเราใกล้เคียงกับภาษาอีสานเพียงแต่ผมไม่คุ้นเคย ไม่นานวงสนทนาจึงขยายวงมากขึ้นกลายเป็นว่าเราคุยกันทั้งคัน หลายคนพยายามเว้าลาวกับผมและพยายามอธิบายให้ฟังเมื่อผมทำหน้างงและยกมือขึ้นเกาหัว เรื่องเล่าต่างๆนานาถูกเล่าผ่านรอยยิ้มที่ใสซื่อด้วยแววตาที่ละเอียดอ่อนของแต่ละคนประหนึ่งว่าผมคือเพื่อนร่วมทางที่คุ้นเคย เรื่องราวดีๆเกิดขึ้นมากมายบนรถคันนี้ จนผมลืมความเมื่อยล้าที่คอยจิกขบขาทั้งสองข้างจากความเนืองแน่นของผู้คนและสัมภาระต่างๆนานาที่เบียดแย่งจนผมต้องนั่งชันอยู่บนรถที่ขับด้วยความช้าอย่างซื่อตรงที่ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดและไม่สามารถรู้ได้เลยว่าอีกกี่ชั่วโมงกว่ารถจะถึงที่หมาย

เพื่อนร่วมทางของผมในวันนี้เป็นคนต่างที่ ต่างถิ่น ต่างภาษา ต่างเชื้อชาติ ถึงแม้จะเบียดเสียดจนเมื่อยล้าแต่เพราะทุกคนคือเพื่อนร่วมทาง เป็นมิตรภาพที่สร้างขึ้นด้วยความรวดเร็ว ใจเท่านั้นคือราคาซื้อขายของมิตรภาพบนรถคันนี้ ผมจึงยินดีที่จะเก็บความหงุดหงิดและความเมื่อยล้านั้นไว้ ผมเดาเอาว่าคงเพราะพวกเขาคิดเช่นนี้ ทุกคนจึงสามารถเสียสละเวลาให้กันและกันได้ สิ่งต่างๆที่ผมคิดว่าเป็นภาระและเป็นปัญหาจึงไม่ใช่สำหรับพวกเขา ต่างจากที่บ้านของผมที่ยกตัวเองว่าเป็นประเทศที่พัฒนาไปไกลกว่า เราเบียดเสียดและแออัดเช่นเดียวกัน แต่เรากลับบึ้งตึงใส่กันราวกับคนแปลกหน้าทั้งทั้งที่เราพูดภาษาเดียวกันและกลับบ้านทางเดียวกัน

เรื่องราวดีๆในปากเซคงเหมือนกับฝุ่นแดง ที่เกรอะกรังอยู่ในหัวใจแม้ว่าผมอาจจะนั่งอยู่เฉยๆ

แด่มิตรภาพจากเพื่อนมนุษย์

Johnny England.

ช่วงสุดท้ายเหมือนผมเลย

แต่ก่อนผมวาดรูปด่ารัฐบาล

ตั้งใจวาดด่าจนกว่าแม่งจะออก

สุดท้ายผมต้องเลิกวาดไปก่อนเพราะเหนื่อย และมันก็ยังไม่ออกครับ5555

จนมาเข้าใจbtc ผมก็ชิวและถ่อมตนไปเรื่อย ๆใครมาคุยการเมือง ผมก็อ๋อหรอ อ๋อหรอไปเรื่อย

แล้วค้นพบว่าชีวิตมันช่างรื่นรมณ์ดีเหลือเกินนนน^3^

"สุภาษิตสอนหญิง (และชาย) เมื่อปลายสมัยจักรวรรดิเฟียต"

มีสลึง พึงบรรจบ ให้ครบบาท

stack sat ไม่ขาด เพื่อบิตคอยน์ ที่ประสงค์

เหลือเงินเฟียต ไว้แต่น้อย ค่อยบรรจง

อย่าฝากลง ออมทรัพย์มาก จะยากนาน

ยังไม่ซื้อ อย่าพิไร รีบไปซื้อ

DCA เป็นมื้อ ถือเถิดหลาน

ไม่ต้องรอ แก่เฒ่า ชรากาล

อีกไม่นาน เฟียตเน่า เรายืนยง

------

จำได้ว่าจู่ ๆ ก็ลุกขึ้นมาแต่งกลอนนี้แบบเมา ๆ หลังจากฟังไลฟ์พี่ยะจบสักตอนนึง แล้วแกพูดถึงกลอนนี้ประมาณว่า "มีสลึงพึงบรรจบให้ครบ Bits" อะไรทำนองนั้น ฟังแล้วไอเดียคำในหัวมันพรวดออกมาจนต้องรีบพิมพ์ก่อนจะลืม กลอนนี้น่าจะเป็นโพสต์แรกที่ทำให้ผมเริ่มมีตัวตนในคอมมูฯ บิตคอยน์ในไทยเลยก็ว่าได้ เอามารีรันกันอีกที เผื่อใครยังไม่เคยเห็นครับ

#siamstr

"เคยคิดเหมือนกันค่ะว่าราคาบิตคอยน์มันขึ้นมาสูงแล้ว ไปหาเหรียญที่จะเป็นบิตคอยน์ตัวต่อไป(ชิทคอยน์)ที่ราคายังต่ำๆ อยู่ดีกว่า

ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไม่มีบิตคอยน์ตัวอื่นหรอกและมันไม่มีคำว่าแพงไปสำหรับบิตคอยน์ค่ะ"

Bravo!!🔥

#RSxBali2023 #Siamstr

นโยบายแจกเงิน 10000

ล่าสุดเริ่มมีการคัดกรองคนรวย

สามเงื่อนไข

เงินเดือน 25000 นี่นับว่ารวยแล้วเหรอวะ 555 โคตรขำ ไม่ต้องแจก เลยจ้า

จอมโจร ปล้นคนรวยแจกคนจนอีกแล้ว

คนที่พวกเอ็งปล้นก็คือ คนชนชั้นกลาง

แบบพวกกูนี่แหละ กดหัวเก่ง

ตอนนี้เริ่มตัดสินคนรวยคนจน

อนาคตไม่รู้จะหาอะไรมาตัดสิทธิ์อีก

มากำหนดกะเกณฑ์กันมากมาย

เมื่อไหร่จะเอาเงินออกจากมือพวกเอ็งได้สักที

จริงๆ นี่คือเหตุผลหลักเลยก็ว่าได้

ที่เก็บBTC คือเอาเงินออกจากมือพวกเอ็ง

พอมีเงินมีอำนาจ กร่างไปทั่วนะ

#siamstr

RIP bears 🤣🤣🤣

"เราต้องแลกเงินไหมครับ"

"ก็ควรนะ"

ผมถามพี่ป็อป(ดร.นที) ที่หน้าเคาท์เตอร์เช็คอินหมายเลข 4 ท่าอากาศยานดอนเมือง หลังจากที่ผมกับพี่ป็อปประสบความสำเร็จกับการเช็คอินด้วยตู้อัตโนมัติ ทิ้งอาจารย์ต้ำไว้ในแถวยาวเหยียดอันเป็นผลจากความล้มเหลวในการพยายามใช้ตู้เช็คอินที่อยู่ข้างกัน (ซึ่งมาทราบภายหลังว่าเป็นผลจากการที่ตู้นั้นกระดาษหมด)

ผู้ประสบความสำเร็จในการเช็คอินทั้งสองพากันย้ายตัวและสัมภาระไปทางเคาท์เตอร์แลกเงินสีเขียวที่อยู่ใกล้เคียง พี่ป็อปประเดิมด้วยการขอแลกห้าพันบาท พนักงานในตู้ตอบกลับด้วยการยื่นเครื่องคิดเลขอันเขื่องกลับมาให้ดู บนหน้าจอแสดงตัวเลขเกินห้าพันไปเล็กน้อย เป็นมูลค่าของเงินบาทที่จะแลกเงินรูเปียห์อินโดนีเซียได้ลงตัวกลมๆ

ในขณะที่พี่ป็อปสาละวนกับถุงซิปใส่เงินสดที่เตรียมมา ผมก็กดเงินจากตู้ ATM ที่ตั้งอยู่ข้างๆ ตั้งใจว่าจะแลกสักสามพัน คิดในใจว่าโหลดบิตคอยน์ใส่กระเป๋าไลท์นิ่งไว้ก็อีกหลายพัน คงไม่ต้องพึ่งพาเงินเฟียตท้องถิ่นมากนัก

เช่นเดียวกัน พนักงานยื่นเครื่องคิดเลขกลับมา หน้าจอแสดงตัวเลข 3060 "สามพันหกสิบบาทแลกได้แปดแสน"

ผมคุ้ยแบงค์ 50 บาทกับเหรียญ 5 บาทออกมาอีก 2 เหรียญ วางทับบนกระดาษสีเทา 3 ใบที่ยังอุ่นจากตู้ เซ็นชื่อรับกระดาษหน้าตาแปลกตามาจากพนักงาน มองเลขบอกมูลค่าที่มีศูนย์ต่อท้ายมากกว่าเงินบาทที่คุ้นเคย

ไม่กี่นานนักหลังจากนั้นเราหิ้วเทนโดที่เช็คอินออนไลน์แล้วออกมาจากแถวที่ไปต่อทำไมก็ไม่รู้ และมีอาจารย์ต้ำตามมาสมทบ ผมถามอาจารย์กับเทนโดแบบเดียวกับที่ถามพี่ป็อปก่อนหน้านี้ อาจารย์ก็มุ่งไปที่ตู้แลกเงินสีม่วงโดยมีเทนโดตามไปติดๆ

ปรากฎว่าอาจารย์กลับมาพร้อมกับธนบัตรดอลลาร์สหรัฐ

"เค้าบอกว่าเงินอินโดฯ มันไม่มี liquidity แลกดอลลาร์ไปเปลี่ยนเป็นเงินอินโดฯ ที่โน่นได้เยอะกว่า

"แค่เอาเงินบาทแลกเงินอินโดฯ แล้วแลกคืนตรงนี้เลย มูลค่าก็หายไปครึ่งหนึ่งแล้ว"

ผมกับพี่ป็อปมองหน้ากัน สำนึกรู้ตัวว่าเราเพิ่งขาดทุนฟลอเร็กซ์ -50%

อย่างไรก็ตาม ณ ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ ผมอยู่เหนือท้องทะเลที่เป็นเขตแดนของประเทศใดก็มิอาจทราบได้ เงินรูเปียห์ส่วนหนึ่งของพี่ป็อปได้กลายเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปแล้วเรียบร้อยแล้วกับรถเข็นขายอาหารบนเครื่องบิน

หากทุกคนได้อ่านข้อความนี้แสดงว่าพวกเราเดินทางถึงบาหลีได้โดยสวัสดิภาพ และเชื่อมต่อตัวเองเข้ากับระบบอินเตอร์เน็ตได้สำเร็จด้วยดี

#Siamstr

#RSxBali2023

ผมไม่ใช่ผู้เชียวชาญทางด้านสุขภาพนะครับ :)

ต้องดูว่า "กินน้อย" ที่ว่า เป็นการกินในปริมาณที่น้อยต่อมื้อ (กินนิดเดียว) หรือ เป็นการกินน้อยมื้อ เช่น กินวันละ 1 มื้อ (จากปกติกินวันละ 3 มื้อ) มันไม่จะเหมือนกัน

IF มันเป็นการเว้นช่วงการกินอาหารนะครับ เช่น มื้อแรก 8 โมงเช้า - เที่ยง แล้วก็ "เว้นช่วง" ยาว ๆ ข้ามไป 8 โมงเช้าของอีกวัน - เที่ยง ช่วงที่งดเว้นจากการกินคือการทำ IF

ประโยชน์ของการเว้นช่วงการกินอาหารคือการที่ลำไส้ได้มีการพักการทำงาน และเซลล์ได้มีการดึงเอาไขมันที่สะสมไว้ มาใช้ในช่วงที่งดเว้นจากทานกินอาหาร

สำคัญคือการกินหลังจาการทำ IF มากกว่า ว่าหลังจากที่เรางดอาหารมาเรากินอาหารที่มีประโยชน์ และมีสารอาหารที่เพียงพอหรือไม่

ถ้าหวังผลทางด้าน นน. อันนี้ นน. ลงอยู่แล้วครับ ผอมก็ยังลงได้อีก แต่ก็เพิ่มขึ้นได้ถ้ากลัวว่าทำแล้วจะผอมเกินไป จากการกินอาหารที่มีสารอาหารที่เพียงพอกับที่ร่างกายต้องการ กินให้พอก่อนและหลังการทำ IF

และกลับกัน ถ้าปกติกินน้อยอยู่แล้ว และลดจำนวนมื้อด้วยการทำ IF อันนี้สุขภาพพังแน่ ๆ จากการขาดสารอาหารครับ

ปล. เป็นไอเดียเฉย ๆ นะครับ, แนะนำให้ศึกษาข้อมูลให้ดี ๆ ก่อนที่จะเริ่มทำมันนะครับ ทำพลาดแล้วมันไม่คุ้มกันเลย

จริงครับ ลูบนรก

*เหตุการณ์นี้ถูกแปลเป็นภาษาไทยเพื่ออรรถรส

ตม.: มากี่วัน

ขิง: อยู่ถึงวันอาทิตย์ครับ (ลบเลขในหัวไม่ทัน)

ตม.: อ๋อ... ละมาทำอะไร

ขิง: มาร่วม... เอ่อ.. อินโดนีเซีย บิตคอยน์ คอนเฟอร์เรนซ์

ตม.: คอนเฟอร์เรนซ์... ของกระทรวง...

ขิง: ไม่ใช่ๆ คอนเฟอร์เรนซ์บิตคอยน์

ตม.: ห่ะ?

ขิง: [หยิบโทรศัพท์เปิดหน้าเว็บให้ดู] นี่ๆ อันนี้

ตม.: [ดูอยู่แวบนึง] อ้ออออ บิต-โค-อิน

ขิง: (คิดในใจ แถวนี้เค้าออกเสียงกันงี้เรอะ)

ตม.: เล่นบิตคอยน์ด้วยหรอ

ขิง: ไม่ๆ ไม่เล่น เก็บออมอย่างเดียว

ตม.: หรอๆ แล้วมีเท่าไหร่ล่ะ

ขิง: (อ้าว ถามงี้ได้อ่อวะ) ผมไม่บอกหรอก

ตม.: 5555

ตม.: ผมก็มีเหมือนกัน

ตม.: [ยื่นพาสปอร์ตคืนมา] เชิญครับ

ไม่กี่นาทีต่อมา

เทนโด: เค้าถามผมว่ามีบิตคอยน์เท่าไหร่ ถามงี้ได้หรอ

ขิง: อ้าว โดนเหมือนกันหรอ

#RSxBali2023

#Siamstr