Replying to Avatar Chawapon #8

วันที่มีคุณค่า คือวันที่ได้อยู่กับตัวเองแบบยาวนาน ในบรรยากาศอันเงียบสงบยามเช้า

ไม่น่าเชื่อว่าตลอดการใช้ชีวิตของเรานั้น แถบไม่ได้มีเวลาที่อยู่กับตัวเราเองจริงๆเลย

#เช้าตื่น อยู่กับครอบครัว

#ระหว่างวัน อยู่กับการทำงาน

#เวลาว่างระหว่างวัน Social / Chat online offline แบบไม่มีหยุดพัก

#เย็นค่ำ อยู่กับครอบครัว

ทุกช่วงเวลาระหว่างวันนั้น ไม่มีช่วงไหนเลยที่ไม่สำคัญ ซึ่งแน่นอนเราให้ความสำคัญอย่างเต็มที่กับทุกคนที่เราได้พูดคุยได้พบเจอ ทั้งครอบครัว พนักงาน ลูกค้า Suppliers เพื่อนๆ ซึ่งแน่นอนทุกคนก็ให้เวลาของเขามากับตัวเราเช่นกัน….

แต่….. เวลาไหนล่ะ

#ที่เราได้อยู่กับตัวเราเองบ้าง?

#ได้ทบทวนตัวเราเองแบบไม่มีคนอื่นมาเกี่ยวข้องบ้าง?

#ได้ตระหนักถึงจิตใจ ร่างกายของตัวเราเองบ้าง?

TGIF เป็นเมื่อก่อนคงขอบคุณคืนวันศุกร์ แต่ตอนนี้ขอบคุณเช้ามืดตี3 ของวันศุกร์ ที่ได้ออกไปวิ่ง ทบทวนตัวเอง ให้เวลากับตัวเอง บวกกับยังไม่อยากตายเร็ว…เพราะอยากอยู่กับครอบครัว เห็นลูกโต เห็นbtcโต…. 5555

แต่กลับกลายเป็นว่า การวิ่งที่หวังว่าจะได้สุขภาพที่แข็งแรง กลับได้ “เวลาอันมีค่า” ที่ได้อยู่กับตัวเองจริงๆ ที่ซึ่งหาไม่ได้เลยกลับการใช้ชีวิตในโลกปัจจุบัน….

เริ่มเข้าใจผู้ใหญ่ ว่าช่วงเวลาเช้ามืดนี้มันช่างดีจริงๆ ได้ทั้งออกกำลัง อ่านหนังสือ นั่งสมาธิ รดน้ำต้นไม้

ดังที่แมวที่บ้าน ไลฟโค้ชส่วนตัวเรา “ไข่ต้ม” พยายามสื่อสารบอกเราว่า “อยู่เฉยๆ อยู่กับตัวเองบ้าง” 5555 ตอนนี้เข้าใจแล้วจ้าาา

ขอบคุณพี่ป้ำ @panai ที่ชวนมาNostr ชิคๆนี้ เพราะพิมพ์ยาวเยียดไปในโซเชียลสุดฮิต ก็คงคิดว่าเรามันไม่ปกติ 555

#Siamstr #ทีมตรู่ #RunOnFat

การใช้เวลาอยู่กับตัวเองมันมีคุณค่ามากจริงๆนะ

ตัวผมเองได้ตระหนักกับเรื่องนี้ ย้อนกลับไปประมาณ 6 ปีก่อน ตอนที่ผมเข้าเรียนมหาลัยปีแรก เด็กมัธยมที่ไม่เคยเปิดหูเปิดตากับชีวิตมหาลัยมาก่อน ได้เริ่มเข้ามาใช้ชีวิตในมหาลัยครั้งแรก เพื่อความอุ่นใจและค่าใช้จ่ายที่ต่ำลง ผมตกลงอยู่หอพักร่วมกับเพื่อนอีก 2 คนที่มาจากโรงเรียนเดียวกัน

ถึงแม้ห้องพักจะกว้างพอสำหรับพวกเรา 3 คนอยู่ได้โดยไม่อึดอัดเลยสักนิด แต่ที่ว่างในความคิดกลับคับแคบอย่างรู้สึกได้

ผมไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยว่าชอบการอยู่คนเดียวเงียบๆ กับความคิดตัวเองมากแค่ไหน จนกระทั่งได้มาอยู่ร่วมกับเพื่อนแทบจะตลอดเวลาแบบนี้ แต่มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกเพราะ 2 คนนี้เป็นเพื่อนที่สนิทกันมาตั้งแต่ ม.ต้น เพียงแต่มันเป็นจุดเริ่มต้นที่สะกิดให้ผมได้เห็นจุดเล็กๆที่ซ่อนอยู่ในใจ

เราอยู่กันมาจนกระทั่งจบปีหนึ่ง ที่มีเหตุให้ต้องแยกย้าย เราไม่ได้ทะเลาะกันแต่อย่างใด คนหนึ่งมีเหตุจำเป็นต้องหยุดเรียนและกลับไปช่วยดูแลกิจการที่บ้าน อีกคนหวังว่าจะย้ายหอไปอยู่ใกล้คณะที่เรียนมากขึ้นเพราะเรียนเช้าขึ้น สุดท้ายเราแยกย้ายกันไปตามหน้าที่ของตัวเอง แต่เรายังติดต่อกันและเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดมาจนถึงตอนนี้นะ

หลังยากแยกย้ายกันห้องพักเดิมที่หารค่าเช่ารายเดือนกัน 3 คน จะเหลือแค่คนเดียวคงจะหนักหนาและเกินความจำเป็นไปไปหน่อย ประจวบกับที่บ้านผมมีปัญหาเรื่องการเงินเข้ามาพอดี ผมจึงต้องย้ายไปอยู่คนเดียวในห้องที่ค่าเช่าถูกลงเพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายของที่บ้าน

ที่ใหม่นี้มันต่างจากเดิมแบบคนละขั้ว ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น ไม่มีตู้เย็น เตียงสปริงสภาพเก่าตรงกลางยุบลงนิดๆจากการใช้งาน โต๊ะไม้อัดบวมๆเพราะโดนน้ำ อากาศไม่ค่อยถ่ายเท แต่ที่ตรงนี้แหละที่เสียงในจิตใจมันเริ่มชัดขึ้นจากการที่ได้อยู่กับตัวเองแทบตลอดเวลา

ผมเริ่มได้อยู่กับความคิดตัวเองมากขึ้น ได้รู้ว่าเราต้องการอะไร จากการที่ความเป็นอยู่ไม่สะดวกสบายนัก ดังนั้นสิ่งหนึ่งที่ผมต้องการคือความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นนั่นเอง แล้วมันจะเกิดขึ้นได้ยังไงล่ะ สิ่งที่ใจผมตอบคือ “เราต้องพัฒนาตัวเอง” เพื่อให้มีคุณค่าพอที่จะได้รับสิ่งทีทต้องการเหล่านั้น

การพัฒนาตัวเองรูปแบบต่างๆเริ่มโผล่เข้ามาในกิจวัตรประจำวัน ผมเริ่มอ่านหนังสือ ฟังพอดแคส ดูวิดีโอในYT ที่ช่วยเติมแนวคิดในชีวิต การฝึกสมาธอ และการออกกำลังกาย มันเป็นช่วงที่ผมได้ค้นหาตัวเองจริงๆมากขึ้นว่าผมชอบอะไร ผมได้รู้ว่าตัวเองชอบอ่านหนังสือ ชอบฟังเรื่องที่มีประโยชน์มากกว่าเรื่องบันเทิงไร้สาระ(แบบที่อัลกอริทึมอยากให้เราติดมัน) ชอบการออกกำลังกาย ชอบเห็นตัวเองพัฒนาขึ้นทั้งทางกายภาพและจิตวิญญาณ

ตั้งแต่นั้นมาผมก็ยังคงทำสิ่งเหล่านี้อยู่เนืองๆ หลักการชีวิต แนวคิดมากมาย ค่อยๆสะสมเพิ่มพูนและค่อยๆหล่อหลอมผมเรื่อยมา ซึ่งด้านหนึ่งคือเรื่องของอิสรภาพทางการเงิน ซึ่งในท้ายที่สุดได้ทำให้ผมรู้จักกับบิตคอยน์อย่างที่เป็นตอนนี้

บนเส้นทางชีวิตคงยังอีกไกล แต่มันมีความหวังนะครับ ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีครับทุกคน TGIF #siamstr

ปล. ฝาก Long form แรกของผมด้วยครับ

เห็น long form content แต่ละคนแล้วเราจะอดใจไหวได้ไงเล่าา

nostr:note1mpex3c6tq6h3pghtne727x9wp9cvt5wc5j5376anyrftt9nvmc6syk8rsm

https://nostrcheck.me/media/public/nostrcheck.me_6485790713132110051695968993.webp

Reply to this note

Please Login to reply.

Discussion

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ ครับ

ยินดีแบ่งปันค้าบพี่ตั้ม

เป็นกำลังใจให้นะครับ เขียนดีมาก อ่านแล้วทำให้ผมย้อนนึกถึงอดีต เมื่อก่อนผมก็ชื่นชอบการอยู่คนเดียว มันทำให้มีเวลาคุยเพื่อเข้าใจตัวเอง ทำให้จิตใจเราไม่วอกแวก มีสมาธิตั้งมั่น ค้นหาโอกาสดีๆในชีวิต เพื่อที่จะวางแผนและเริ่มดำเนินการลักขโมยของ ซึ่งการที่ต้องพบปะหรืออยู่ร่วมกับคนจำนวนมากทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นไม่ได้เลย ขอบคุณครับ

จัดอยู่ในจำพวกตื่นนานนอนน้อย

ใช่ครับการเงียบอยู่กับตัวเองบ้างทำให้คิดอะไรได้หลาย ๆ อย่าง