เมื่อมันว้าวุ่นจนมันรบกวน

ตามธรรมชาติแล้ว

มนุษย์ถ้าอยากจะจบความว้าวุ่น

เราจะหยุดคิดแล้วย้อนหาต้นเหตุ ว่าเรื่องนี้คืออะไร มีที่มาจากไหน ทำไมถึงว้าวุ่น แล้วจะหยุดมันได้ยังไง

ทุกข์ สมุทัย นิโรค มรรค

ตามความเห็นคุณ U เลยครับ ใช้หลักอริยสัจ 4 มาแก้ปัญหาครับ,

อีกวิธีคือฝึกสติจนรู้เท่าทันความคิด

เราจะตัดอารมณ์ต่างๆออกไปได้โดยอัตโนมัติ แล้ว action ก็จะไม่เกิดครับ

การเจริญสมาธิ มันมีเวลา และลำดับของมันครับ

ค่อย ๆ ไม่ต้องรีบ ทำให้สภาวะที่ 'รู้ตัว' เป็นศีล (เป็นปกติ)

แล้วสมาธิจะค่อย ๆ เกิด โลกที่เราจะสามารถเห็นและรับรู้ได้จะค่อย ๆ กว้างขึ้น ชัดขึ้น เกิดปัญญาตามมา

มันเป็น proof of work ไม่มีทางลัด