Avatar
ped66
241968cfaab0b692448e2ee4a2d7d01d801df9d1dd67bbe48a8372b29905a9de
ทางเลือกเกิดขึ้นในทุกวินาที และเมื่อเรามีสติเราจึงมองเห็นมัน ILP11

น้ำแข็งสวย

กี่วันแล้วในชีวิต ที่ผมใช้มันไปอย่างเร่งรีบ

รีบจนจำการหายใจไม่ได้บ้าง

รีบจนมองสิ่งต่างๆผ่านไปอย่างรวดเร็วบ้าง

#m=image%2Fjpeg&dim=1024x1024&blurhash=UEE%7BOh%7EA00f%2B%24znhs%3AE2%2C-%3D%7B%3FGofIBM%7CRPa%23&x=8209e18c626307b559317e5e100d39fc4770915d9016631bbb79cfd38349c37c

มานึกขึ้นได้อีกทีก็ อ้าวจะหมดวันละ อ้าวผ่านไปอีกปีละ แป๊บๆก็มาซะไกล มองทุกอย่างรอบตัวแบบเคยชิน เฉยเมย ไม่ได้แปลกตาสวยงามเหมือนเมื่อก่อน

ไม่ได้เป็นเพราะธรรมชาติ หรือสังคม แม้กระทั่งสิ่งปลูกสร้างที่เปลี่ยนไป แต่เป็นใจผมนี่เองแหล่ะ

ิครั้งนึงเคยทำงานเข้มข้น แล้วได้พักกินข้าว ระหว่างรออาหารตามสั่งมื้อเย็น ป้าร้านข้าวก็เสิร์ฟน้ำแข็งหลอดในแก้วใสมาให้ ในนั้นไม่มีน้ำ มันรอเราเติมลงไป

ระหว่างที่หายใจเข้าออกไปสองสามที่เพราะครายความเหนื่อยล้านั้น เผอิญสายตาผมก็ไปค้างอยู่ที่น้ำแข็งที่กำลังละลาย มันสะท้อนแสงนีออนช่วงค่ำนิดหน่อย

เวลานั้นผมรู้สึกว่า เออทำไมมันสวยนะ มันก็แค่น้ำแข็งหลอดนี่นา หรือว่าแสงที่ทำให้มันสวย และผมก็เริ่มชลอเสียงในหัวลง แล้วจ้องมันมากขึ้น เออมันสวยจริงๆนั่นแหล่ะ เหมือนกับเพชรเลย ระยิบระยับ ทำไมไม่เคยสังเกตุมาก่อนนะ

สายตาเริ่มเหลือบมองไปข้างๆ มองไปที่พื้นโต๊ะ มองไปที่แก้วใส่ช้อน มองไกลออกไปที่ขวดใส่น้ำดื่ม แล้วเริ่มมองออกไปข้าๆ ที่ละอย่าง ก็พบว่า เออมันก็มีหลายสิ่งสวยงามนั่นแหล่ะ หลายสิ่งที่เราไม่เคยมองมันแบบที่มันเป็น ไม่ได้มองตามธรรมชาติของมัน

แม้แต่แสงของไฟหน้ามอไซค์ที่ขี่ผ่านไปก็ยังมีความสวยในแบบของมัน ลูกระนาดถนนก็สวย

สิ่งต่างๆสวยจริงๆ ในสมองที่ช้าลง แล้วลืมเลือนเสียงในหัวไป ถึงชื่อของพวกมัน ชื่นชมมันได้ไม่นาน ก็โดนโลกเรียกกลับมา ป้ากระแทกจาน กะเพราหมูสับลงบนโต๊ะ ปึก โอ้ป้าเอ้ย โลกสวยงามตรู จบกัน

ผมก้มหน้าก้มตากินไปแต่ก็แอบคิดไปด้วยว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง เหนื่อยเหรอ หรือสมองคิดน้อยลง ช้าลง หรือว่าหิว เสียงในหัวกลับมาเร็วรี่อีกครั้ง

สรุปผมหิวข้าวมาก นี่แหล่ะฮะ เพ้อเจ้อ ของจริง

ลองดูนะครับ ว่าคุณยังเห็นสิ่งของทั่วๆไป ยังคงสวยงามได้อยู่มั้ย ทำไมได้ และทำไมไม่ได้

เสียงในหัวมันว่ายังไงเวลาคุณมองไปที่ สิ่งๆนั้น

วันที่ผมสุขที่สุดมันจะยังสวยอยู่มั้ย

GE #Siamstr #SiamstrOG

Replying to Avatar U

เคยฝันเห็นตัวเองตายไหม?

.

เรื่องมันมีอยู่ว่า

วันนึงเวลาน่าจะราวๆ 6-7 โมงเช้า

ในขณะที่กำลังนอนหลับอยู่ในห้วงความฝัน

อยู่ดีๆภาพเหตุการณ์ตอนที่ตัวเองกำลังจะตายมันเกิดขึ้น

.

เรานั่งอยู่ในรถคันนึง ซึ่งเราเป็นคนขับ

มีผู้หญิงอีกคนนั่งอยู่ข้างๆไม่แน่ใจว่าเป็นใครในชีวิต

จังหวะนั้นเรากำลังถอยรถ แล้วมีรถบรรทุกคันนึงวิ่งมาด้วยความเร็ว

เสียงบีบแตรดังขึ้น พร้อมกับเสียงผู้หญิงข้างๆพูดว่า “มองไม่เห็นหรอ ว่ามีรถ”

.

เราหันไปมองกระจก แล้วตอบกลับไปว่า

“อื้อ ไม่เห็น แต่ไม่เป็นไรนะ ทนเจ็บแปปเดียว เดี๋ยวมันก็จบแล้ว”

.

ณ ตอนนั้นเราเห็นภาพผู้หญิงตรงหน้ากำลังถูกบีบอัด แต่ไม่สยองขวัญนะ

หลังได้เห็นภาพนั้นไม่นาน ไม่กี่วินาที

ทุกอย่างกลายเป็นสีขาว

จากนั้นเรารู้สึกเหมือนถูกดูดกลับมาที่ตัวเราเองที่กำลังนอนหลับอยู่

.

เรารู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรง มันเหมือนเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นจริง

จนอดคิดไม่ได้ว่า เราอีกคน ในอีกจักรวาลนึง ตอนนี้น่าจะตายไปแล้ว

.

เหตุการณ์นี้ มันเหมือนจริง จนเรากลัว

แต่มันก็ทำให้เราไม่กลัวที่จะตายไปพร้อมๆกัน ทำให้ตระหนักถึงคุณค่าที่ควรทิ้งไว้ก่อนตาย เพราะเราทุกคนตายได้ตลอดเวลา และอาจจะตายแบบไม่ได้บอกกล่าวร่ำลาใครเลย

.

มันมีคำพูดนึงที่เราจำได้และใช้ปลอบตัวเองเวลาเจออะไรหนักๆคือ

“ไม่เป็นไรนะ ทนเจ็บแปปเดียว เดี๋ยวมันก็จบแล้ว”

.

เพราะทุกการแก้ปัญหาล้วนเจ็บปวด มากหรือน้อยต่างกันไป

แต่หลังจากนั้นมันคือความว่างเปล่า การเริ่มต้นใหม่

เหมือนที่เราถูกปลุก ให้ลุกขึ้นมาเริ่มเช้าวันใหม่อีกครั้ง

.

ส่วนแสงสีขาวที่ได้สัมผัส นั้นช่างแสนสบายใจ มันสงบเงียบ มันไม่มีอะไรเลย มันไม่วุ่นวาย มันไม่มีความกังวล และมันไม่มีความรู้สึกอะไรหลงเหลืออีกแล้วทั้งนั้น

.

แล้วคุณล่ะ เคยฝันแบบนี้ไหม

.

#siamstr

นอกจากตกที่สูง - อันนี้ไม่เคยตาย จำตอนจบไม่ได้

ก็มีตกมอไซค์หงายเงิบหัวฟาดไปข้างหลัง ดังป๊อกแล้ววมึนๆแล้วภาพค่อยๆดับ

เป็นตร. โดนกระสุนเจาะหน้าผาก ความรู้สึกร้อนผ่าวๆเลย เร็วแล้วจบ มีเสียงวิ้งยาวจนตื่น

อยากได้ คูปองอาบน้ำเพิ่มแน่ๆ

เราทนความว่างเปล่าที่ดี ไม่ได้ จึงต้องพยายาม กำหนดค่า ให้มัน

เพื่อที่เราจะได้สรุปอะไรได้ง่ายขึ้น จนเราลืมว่าสุดท้าย เราเองต่างหากที่กำหนดค่ามัน

ซึ่งแท้จริงแล้วมันคือการไป จำกัดคุณค่าสิ่งนั้นๆ ด้วยมุมมอง จาก ปสก.ชีวิตเรา

เลือก แล้ว รับผิดชอบทางเลือกอย่างมีพลัง

คอมเม้นที่น่ารัก และ โน๊ตที่น่ารัก ครับ

nostr:nevent1qqsxhempnrvy9t36rnh3rx7wfpye4utyhtpv7n4zqtryrz5ta5z8hrqpzamhxue69uhhyetvv9ujuumfv9khxarj9e3k7mgppamhxue69uhk2tnwdaejumr0dspzq3zzw4gakwngkhp9ez9l5c3hkapvzhenwr0zdfeaem44u3h6uhshqvzqqqqqqyu2x90v

ตัวใหญ่มาก โลเท่าไหร่ครับ ไซส์นี้

Replying to Avatar U

วันนี้เราไปบริจาคเลือดเพราะมีคนต้องการใช้เลือดกรุ๊ปเดียวกับเรา

แล้วเขาระบุว่าให้ไปบริจาคที่สภากาชาดไทย เราก็เลยต้องไปที่สภา

ปกติจะไปที่ศูนย์ในห้าง

มันใกล้บ้าน คนไม่เยอะ และของกินอุดมสมบูรณ์กว่า 🤣

ทีนี้พอไปถึงก็ได้รับรู้ว่าคนโคตรเยอะ

เยอะกว่าปกติไม่รู้กี่เท่า เพราะมันมีแคมเปญแจกกล่องสุ่มของ Pop mart

ปกติบริจาค 30 นาทีเสร็จ วันนี้ 2 ชั่วโมง

ซึ่งเรื่องนี้เราเคยถามในรังนกไปว่า

ถ้าการบริจาค มันได้เงิน จะเกิดเหตุการณ์ขาดแคลนไหม

สรุปประเด็นวันนั้นคือ การบริจาคคือการบริจาค ให้คือให้ แต่การประชาสัมพันธ์ของสภาตอนนี้มันไม่ใช่

มันต้องมีของแจก เพื่อดึงคนมา ไม่งั้นไม่มีใครยอมมาบริจาค ช่วงแจกเสื้อ แจกของคนเยอะมาก

การออกประชาสัมพันธ์ว่าเลือดขาด

มาบริจาคด่วนๆ มันใช้ไม่ค่อยได้ผลเท่าเอาของมาเรียกคนซะแล้วสิ

ถ้าวันนึงปรับเป็นบริจาคแล้วได้เงิน

จะมีเหตุการณ์คล้ายๆวันนี้ไหมนะ 🤔

จะว่าไปมาทายกันขำๆว่าเราได้ตัวอะไร

จากผลพลอยได้กล่องนี้

คนที่ทายถูกคนแรกรับไปเลย 300 sats

#siamstr

TYCOCO ALIENS

Replying to Avatar Jakk Goodday

## เป็นอะไรก็ได้ ที่ใครๆ อยากให้เป็น

"พี่เป็นบิตคอยเนอร์เหรอครับ..?"

#m=image%2Fjpeg&dim=632x840&blurhash=_RFrX%5ExqxYE4obofRkyZbHoLxWR*W%3BslpeNKWExWNHWXWC%3Fbs.s-R%2Bf6oKWV%3FZa%7Bs%2CRlj%3FR%2Bs.-ojYoJWqa%7BaxR-WYRkWCt6R%2Baxj%5BIqIqoJxZWVWBWXoIWBWCbIazWBoe&x=707e3cd82f0e2bfd9d884316dc448dcc037e93498b75a7532b0b955ae58fef1d

"เหรอ? ...พี่ไม่เคยรู้ตัวเลย"

"ทำไมนายถึงรู้ล่ะ?"

.

.

"ก็พี่ใส่เสื้อบิตคอยน์.."

"อ้าว.... ไอ่หอก"

ผมมักจะถูกตัดสินจากรูปลักษณ์ภายนอกเสมอ..

แต่ผมกลับ.. ไม่เคยรู้สึกยินดียินร้อนอะไรกับเรื่องเหล่านั้นเลย

ทำไมเราต้องเรียกตัวเองว่า "บิตคอยเนอร์"

ทำไมเราต้องเลือกว่า.. จะเรียกใครว่าเป็น "บิตคอยเนอร์"

สำหรับผมมันไม่สำคัญเลยนะครับ

อ.ตั๊ม เคยพูดเข้าหูผมครั้งนึง บิตคอยเนอร์ด้วยกัน มันดูกันออกได้ง่าย.. แค่มองตาก็รู้แล้วว่าใครใช่หรือไม่ใช่ (สีกอย่างทำนองนี้)

ผมรู้สึกว่า.. ความหมายของประโยคนี้ไม่สามารถตีความได้อย่างตรงไปตรงมา.. ไม่มีเทวดาอาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ ไม่มีใครเก่งพอจะมองตาคนอื่นแล้วบอกได้ว่า เขาคนนั้นเป็นอะไร..

ความหมายที่ซุกซ่อนอยู่หลังประโยคนี้ช่างล้ำลึกนัก

เพราะเราไม่จำเป็นต้องไปตัดสินใคร ไม่จำเป็นต้องคิดคำนิยามมาไว้ใช่เรียกใครๆ แต่เราดูออกได้ ว่าคนๆ นั้นแสดงออกแบบไหน.. ตอบสนองต่อสถานการณ์ต่างๆ ยังไง.. ความคิดของเขาเป็นยังไง.. การกระทำของเขา...เราเห็นมันได้

ผู้ที่เข้าใจในปรัชญาและแนวคิดเบื้องหลังบิตคอยน์แล้วนั้น.. มีกมีบางอย่างที่แตกต่างจากคนทั่วไป..

ถ้าตอนนี้คุณกำลังคิดว่าตัวเองคือ "บิตคอยเนอร์"

คุณรู้สึกว่าคุณต่างจากคนทั่วๆ ไปไหม?

อะไรล่ะ.. ที่คุณคิดว่าตัวเองแตกต่าง

หรือจริงๆ แล้ว เราแค่คิดไปเอง ตามความเข้าใจและประสบการณ์ของตัวเอง ตีความมันในแบบของเราเอง

ซึ่ง... มันก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนกับใครใช่หรือเปล่า?

ในโลกความจริง คำว่า "บิตคอยเนอร์" มีไว้ใช้อ้างถึงคนที่สนับสนุนหรือใช้งาน Bitcoin อย่างแข็งขัน มักจะใช้กับผู้ที่มีความเชื่อมั่นอย่างลึกซึ้งในคุณค่าและศักยภาพของ Bitcoin

คำนี้ไม่ได้เพียงแต่หมายถึงผู้ที่ถือหรือลงทุนใน Bitcoin เท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้ที่เชื่อมั่นในแนวคิดของ Decentralized system และเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนที่สนับสนุนและพัฒนา Bitcoin และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่องอีกด้วย

โอว... ผมคงไม่จำนิยามทั้งหมดนร้เพื่อเอาไปใช้วิเคราะห์ใครอย่างแน่นอน (ผมจำไม่ได้)

แต่ผมมองตา.. ผมสัมผัสคนเหล่านั้นด้วยใจ

และคำตอบที่อาจจะถูกหรือผิด ก็ได้เกิดขึ้นในใจผมไปแล้ว

แต่ผมเลือกจะไม่พูดหรือแสดงมันออกมา เพราะผมรู้ว่า ใครๆ ก็สามารถกลายเป็นบิตคอยเนอร์ได้ในสักวัน หรือจากบิตคอยเนอร์ก็ยังอาจกลายพันธุ์เป็นอย่างอื่นได้เหมือนกัน..

มันเป็นเรื่องของเขา ไม่ใช่เรื่องของเรา

วางจิตใจของเราในส่วนนี้ลง ไม่ต้องเอาพลังไปใช้กับการ "วัด" ใครทั้งนั้น.. ถ้าใครสักคนเดินมาบอกว่าผมคล้าย เคิร์ต โคเบน แต่ผมกลับคิกว่าตัวเองดันคล้าย มาโกโตะ โคชินากะ มากกว่า

แบบนี้ก็เริ่มตะขัดแย้งกันเสียแล้ว

จะไม่เถียงกันตายไปข้างเลยหรือ

เอาว่า... ใครอยากให้ผมเป็นอะไร เขาคิดว่าผมเป็นใคร ผมก็คงจะเป็นอย่างที่เขามองนั่นแหละ ..เอาตามนั้น

อย่ากระนั้นเลย.. โปรดเอาพลังของเราไปใช้กับเรื่องอื่น

เขาชอบบิตคอยน์เหมือนเราไหมนะ เขาเชื่อมั่นในบิตคอยน์แค่ไหน.. เขาถือบิตคอยน์อยู่หรือเปล่า เขาปากแจ๋วไหม เขามี Low time preference มากแค่ไหน ฯลฯ

สุดท้ายแล้ว.. เขาใช่เพื่อนเราหรือเปล่า คุยกับเรารู้เรื่องไหม ตอแยกับมันแล้วเรารู้สึกดีไหม.. แค่นี้ก็พอแล้วมั้ง

แล้วพวกคุณล่ะ? #siamstr

คุณคิดว่าตัวเองใช่บิตคอยเนอร์กันหรือเปล่าครับ?

โอ้ย ประทับใจ

ผมไม่สามารถที่จะตีความคนอื่นได้มากกว่าที่ประสบการณ์ที่ผมมี นี่คือสิ่งที่อ่านแล้วได้ยินเสียงในหัวของพี่

สำหรับผมแล้ว เป็นมั้ย ไม่รู้ แต่ชิทคอยน์ยังมีอยู่ในแอคเค้าท์ครับ และก็ สนทนาแลกเปลี่ยนกันได้ ผมไม่ได้เจ๋งกว่าใครทั้งนั้น และพร้อม ที่จะกระจอกสำหรับการวัดของคนอื่นเสมอ เพราะผมไม่รู้ด้วยหรอก แฮะๆ

ถ่ายสวยตลอดเลยครับ

อวดบ้างไรบ้างน่ะพี่เจน 555 รู้ตัวครับ

อันนี้โอเค แต่พวกแขกข้างนอกอ่ะสิ หึหึ พูดเก่งทายเก่งจัดเลย