"เวลามีค่า จึงศึกษาบิทคอยน์"
ในลิ้งค์นี้มีทิป 100 ทิป แต่ละทิปมี 1000 แซต
ได้โปรดเอาแค่ทิปเดี่ยว แชร์ให้ชาว #siamstr ต่อ
https://lightsats.com/tip-groups/clq39238f03g3oo9808rf7wv5/static
Thank you! ขอบคุณมากครับ
เคยเป็นเหมือนกันครับ คนที่ไม่ได้ศึกษาการเมืองเลยจะโดนก้าวไกลตกง่ายมาก เพราะภาพลักษณ์ดูเหมือนคนที่พร้อมทำงานมากกว่าพรรคอื่น
แต่ผมไม่ได้เลือกเพราะเรื่องรัฐสวัสดิการณ์นะครับ แต่จะเป็นเรื่องของการไม่เห็นด้วยกับการใช้อำนาจของราชวงศ์และทุนผูกขาดมากกว่า
จนมาเข้าใจบิทคอยในแง่การเอาอำนาจการเงินออกจากมือมนุษย์ เลยมองว่านี่แหละทรงพลังมากกว่าฝากชีวิตไว้กับพรรคการเมืองที่พูดถูกใจ แต่มองไม่เคยออกเลยว่าจะไปสู้กับชนชั้นที่มีอำนาจได้ยังไง
เคยคิดคล้ายๆแบบนี้ก่อนรู้จักบิตคอย เพียงแค่ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่รู้สึกแบบเดียวกับที่ขิงเคยพูดในสภายาส้มว่า เงินเฟ้อเป็นชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
## ไม้บรรทัด ที่ไม่จำเป็นต้องมี
"เรารู้จักใครสักคนมากแค่ไหน.. รู้จักว่าเค้าเจออะไรมาทั้งชีวิตไหม? หากไม่รู้จักมากพอ แล้วเราไปวัดค่าเค้าทำไม?"

นอกจากเรื่องขนมปังแล้ว พี่เป็ด nostr:npub1ysvk3na2kzmfy3yw9mj2947srkqpm7w3m4nmhey2sdet9xg9480qjn54x4 ก็ยังมีเรื่อง "ไม้บรรทัด" มาให้คำแนะนำกับผมด้วย โน๊ตนี้ผมจะไม่ยืดเยื้อ เข้าเรื่องตรงๆ เลยดีกว่า..
บ่อยครั้งที่เรามัก "อยากให้คนอื่นเปลี่ยนแปลงในแบบที่เราชอบ" ไม่ว่าจะเกิดจากความปรารถนาดีหรือหมั่นไส้ก็ตาม มันมักเกิดจากความคาดหวัง อยากให้เค้าดีขึ้น (ตามมุมมองของเรา) บลา บลา บลา...
ทำไมต้องอยากให้เค้าดี?
ทำไมเราถึงอยากให้เค้าทิ้งตัวตนบางอย่าง?
ทำไมเราอยากให้เค้าเป็นแบบที่เราชอบ?
ถามตัวเองวนไปวนมา..
เราอยากให้ใครบางคน ละทิ้งตัวตนหรือเปลี่ยนแปลงบางอย่าง... คำถามคือ ถ้าเราไม่พูดกับเขาตรงๆ เขาจะรู้สึกไหม? มันเป็นเราที่กลายเป็นทุกข์เพราะมัวแต่คาดหวัง ในขณะที่เขาอาจไม่รู้สึกยินดียินร้ายอะไรเลย..
การพูดกับใครตรงๆ แบบนี้ บางทีมันก็ดูรุนแรงเกินไปหน่อย สุดท้ายเรามักจะไม่ได้พูด ได้แต่แอบคาดหวังอยู่ในใจ
ลองพิจารณา Deep down ลงไป..
การที่เราอยากให้ใครสักคนเป็นไปในบางอย่าง มันหมายถึงอะไร?
มันหมายความว่า.. เรา.. ได้ "ตัดสิน" บางอย่างในตัวเขา "วัดค่า" เขาด้วย "ไม้บรรทัด" สักอันของเรา
เราวัดออกมาแล้วรู้สึกว่ามัน "สั้น" หรือ "ยาว" เกินไปเล็กน้อย เราเลยอยากให้เค้ามีการเปลี่ยนแปลง เพื่อเข้าสู่จุดที่พอดีตามเสกลใน "ไม้บรรทัดของเรา"
เราไม่มีทางรู้ได้จริงๆ หรอกว่า... ใครคนนั้น ทั้งชีวิตของเค้าต้องเจอกับอะไรมาบ้าง บางเรื่องเราอาจทึกทักไปเอง ไม่ได้เข้าใจเหตุและผลของสิ่งที่เขาพูด กระทำ หรือนึกคิด
แล้วเราไปวัดค่าเขาทำไม?
วัดค่าไม่พอ..
เราอาจเผลอไปลดคุณค่าของเขาด้วย
ผลเลยกลายเป็นว่า เรา "อยาก" ให้เค้าเปลี่ยนแปลงในแบบที่เราชอบ แบบที่เราจะพึงพอใจ ทั้งที่บางเรื่อง มันอาจไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเราเลยด้วยซ้ำ..
สุดท้าย.. คนเราก็โดนขับเคลื่อนด้วยแค่คำว่า "อยาก" หรือ "ไม่อยาก" อะไร
ดังนั้น.. หากเราพยายามทำความเข้าใจสัจธรรมข้อนี้ เราก็แค่ปล่อยวางมันไว้ข้างๆ แทนที่เราจะต้องมาแบกความรู้สึกที่เกิดจากไม้บรรทัดของเราเอง..
ไม้บรรทัด ที่แท้จริงแล้วเราอาจไม่จำเป็นต้องมีมันก็ได้
จำเป็น หรือ ไม่จำเป็น ก็ยังสามารถแยกแยะได้อีก
ต่อให้เราคิดว่า มันไม่จำเป็นต้องวัดค่าใคร แต่ความอยากของเราก็อาจไม่ได้ลดลง ซึ่งก็ไม่เป็นไร เราแค่ต้องเคลียร์สมองตัวเองสักหน่อย..
เพื่อให้เราได้ "เป็นอิสระ" จากการวัดค่า ประเมินค่า ด้วยไม้บรรทัดของเราเอง.. ในเรื่องที่อาจไม่จำเป็น
ถ้ามันอดรนทนไม่ไหวจริงๆ เราคิดว่ามันสำคัญจริงๆ ก็จงดีแคลร์ความรู้สึกกับเค้าตรงๆ และก็ต้องยอมรับในผลที่จะตามมาเอง..
ขอบคุณพี่เป็ดที่มักจะแนะนำเรื่องดีๆ ให้ผมเสมอ
สำหรับผู้อ่าน เรื่องนี้ให้ข้อคิดอะไรกับเรา?
#siamstr #siamstrog
หมายเหตุ: ภาพประกอบ คือ Jakk 2015 สมัยแอ๊บแบ๊ว เห่อกล้องมือถือ และเมียก็ด่าว่าไม่เข้ากับหน้ามึงเท่าไหร่ เลิกทำเหอะตั้ม 555
ทุกคนมีสองมือที่คอยหยิบจับหรือสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ แต่เราไม่มีทางรู้ว่ามือของคนข้างๆเราเป็นอย่างไร
ถ้ามือของเขาไม่ว่างพอที่จะรับอะไรเพิ่ม มือของเขาเจ็บอยู่ มือของเขาอ่อนแอเกินไป การยัดเยียดความหวังดีมันคือการทำร้ายอีกฝ่าย
เราควรให้เวลาเขาในการจัดการตัวเองให้พร้อม เมื่อมือของเขาว่าง หรือแข็งแรงพอ เขาจะมาหยิบมันไปเอง
ไม่รู้เกี่ยวกันรึเปล่า ถ้าวันไหนผมกินกาแฟดำ แบบที่บดจากเมล็ดสดๆและไม่มีน้ำตาลนะครับ วันนั้นทั้งวันจะไม่อยากกินหวานเลย
ถ้าชอบ Fallout ซีรีย์ Wasteland ก็ให้บรรยากาศคล้ายๆกันแต่ดิบเถื่อนมากกว่าครับ
จริงๆแล้ว Wasteland คือบรรพบุรุษของซีรีย์ Fallout ครับ ทางผู้สร้างอยากทำ Wasteland 2 แต่ลิขสิทธิ์อยู่กับ EA เลยต้องสร้างเกมใหม่ชื่อ Fallout ขึ้นมาแทน
สำหรับผมเกมจากค่ายที่จ่ายราคาเต็มแล้วคุ้มคือ From Software ครับ เคยชอบ Rockstar ด้วย แต่ก็เสียชื่อไปเรียบร้อยกับการรีมาสเตอร์ GTA ออกมาแบบห่วยๆ
Assassin Creed เคยเป็นซีรีย์ที่ชอบ จนเลิกสนใจเพราะฆ่าตัวละครสำคัญที่เป็นเหตุผลให้ผมติดตามซีรีย์นี้ไป ภาคที่ปรับเปลี่ยนทุกอย่างใหม่หมดจนเป็น Action RPG ผมเคย wishlist ไว้และก็เอาออกหลายรอบมาก เพราะว่าเวลาไปดู gameplay ในยูทูป อนิเมชั่นขณะต่อสู้มันดูไม่ไหลลื่น ดูแปลกๆ จนไม่รู้สึกอยากจะเล่นเลย
Far Cry เป็นเกมที่มีวัตถุดิบดี ถัดจากภาคตำนานอย่างภาค 3 ก็มีการเล่นกับมุมมองทางความคิด ด้านการเมือง (ภาค 4 และ 6) หรือความเชื่อ (ภาค 5) มีนักแสดงเก่งๆมาร่วมเป็นตัวร้ายเกือบทุกภาค แต่ภาคล่าสุดไม่ให้อะไรกับเราเลย เป็นซีรีย์ที่เหมือนได้ผู้กำกับที่เก่งน้อยลงทุกภาค น่าเสียดาย
ถ้าไม่นับเกมจาก From Software เกมที่ทำให้รู้สึกสนุกจริงๆในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาก็จะเป็น
Hades - น่าจะเรียกว่าแนว Rogue-like แต่ก็ให้อารมณ์เดียวกับ Soul-like คือเกมจะเริ่มจากการที่เราไม่มีอะไรเลย แต่เราตายและเริ่มใหม่ได้ตลอดพร้อมประสบการณ์และฝีมือของผู้เล่นที่มากขึ้นตามความพยายาม แน่นอนว่ามีให้อัพเกรดตัวละครด้วย แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนจากยากมาเป็นง่ายซะทีเดียว เราก็ยังต้องใช้ความเอาจริงเอาจังเพื่อที่จะเอาชนะเกมนี้ให้ได้อยู่ดี
Sifu - คล้ายๆ Hades แต่เป็นแนว Martial Art กังฟูแทน บอกเลยว่าตึงมือยิ่งกว่า Hades อีก แต่สนุกมากๆ
Star Wars Jedi Fallen Order - เกม Soul-like ที่เล่นง่าย แต่ด้วยธีม Star Wars และมีการดำเนินเรื่องที่น่าติดตาม ก็ทำให้เพลิดเพลินได้คุ้มตังค์ดี
Wasteland 3 - เคยเล่น X-Com แล้วหัวเสียเวลาเจอ 95% Miss มั้ยครับ เกมนี้ไม่มีอะไรแบบนั้น แถมเรื่องราวก็น่าติดตาม มีการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับการเลือกระหว่างฝ่ายที่ต้องการรวมอำนาจเผด็จการ กับฝ่ายที่มองว่าควรปล่อยทุกอย่างเป็นอิสระ โดยที่การเลือกนี้เราอาจจะต้องแตกหักกับพรรคพวกที่สู้มาตลอดทางด้วย (ในเกมนี้มีเควสจาก Satoshi ด้วย เป็นการล้อ Satoshi Nakamoto นี่แหละ เขาจะให้เราเอากระเป๋าไปส่งให้ Satoshi อีกคนนึงโดยที่ห้ามเปิดระหว่างทาง ถ้าปฏิบัติตามที่เขาบอกเราจะได้รางวัลอย่างงาม)
1. "ต้องมี #bitcoin สักเท่าไหร่ดี ถึงจะเพียงพอต่อการเกษียณ"
- ยังไม่มีแผนครับ ยังคงเก็บออมไปเรื่อยๆ
2. "ถ้าไม่ต้องสนใจเรื่องเงินทอง คุณอยากจะทำอะไรในชีวิต"
- ย้อนกลับไปสมัย ม.ปลาย ผมและกลุ่มเพื่อนสนิทเคยรวมตัวกันตั้งวงดนตรีเพื่อแสดงในงานโรงเรียน ผมหัดเล่นกลองชุดโดยที่ต้องใช้ทั้งการจินตนาการและหนังสือมาวางกองไว้ เพราะไม่สามารถมีเป็นของตัวเองได้ และก็ไปรวมตัวกันที่ร้านที่มีให้เช่าห้องซ้อมดนตรี แรกๆก็ทุลักทุเล แต่ทุกคนพยายามฝึกฝนจนเล่นได้ สุดท้ายทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากที่สุดในชีวิต สิ่งที่ต้องการถ้าไม่ต้องสนใจเรื่องเงินทองคือ ผมอยากกลับไปหาช่วงเวลานั้นอีกครั้ง มีกลองชุดเป็นของตัวเอง ซึ่งไม่ใช่ว่าจะมีเงินแล้วไปซื้อได้ เพราะจำเป็นต้องทำห้องเก็บเสียงให้มัน หรืออาจจะต้องมีบ้านของตัวเองด้วยจะได้ไม่รบกวนคนอื่น อยากจะฝึกฝนในแบบที่ถูกต้อง ไม่ใช่ฝึกมั่วๆแต่บังเอิญออกมาดีแบบในตอนนั้น ถ้าเก่งพอแล้วก็อยากเป็นส่วนหนึ่งของวงดนตรี หรือไม่ก็เพลงดีๆที่ออกมาให้ทุกคนได้ฟังกัน
เป็นเมฆประเภท Altocumulus ไม่ก็ Cirrocumulus ครับ ไม่แน่ใจว่าเป็นอันไหน

จากเรื่อง Magus of the Library ตอนที่ 8 (ผลงานของ Izumi Mitsu, แปลโดย "คุณทาจิบานะทำไมถึงเอาแต่ดูล่ะครับ!!")
#มังงะ #mangastr
เกมจากค่าย From Software ครับ เกมอาจจะยาก ท้าทายฝีมือมากกว่าเกมอื่นๆในตลาดทั่วไป แต่ความรู้สึกที่เราได้เอาชนะบอสในเกมนั้น ไม่มีเกมไหนที่ให้ความรู้สึกได้เทียบเท่าเลย
รวมถึงบรรยากาศภายในเกมที่น่าค้นหา ช่วยไม่ให้เรารู้สึกเบื่อในระหว่างทาง จุดนี้ทำได้ดีกว่าพวก Soul-Like ที่ออกมาทีหลังซะอีกครับ
ห่างหายกันไปสักพักกับการอัพเดทลิสต์อนิเมะ #siamanimestr
วันนี้ผมมีอนิเมะย้อนยุค เรื่องราวของวังหลังในราชสำนักจีนโบราณ งานภาพที่สวยงามตระการตา (การใช้แสงและสีในงานอนิเมะเรื่องนี้มันดีจริง ๆ ) บอกเล่าเรื่องราวการแก่งแย่งชิงดี และการสืบคดีต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในวังหลัง ผ่านตัวละครหลักที่มีความสามารถของหมอยา และเชี่ยวชาญในเรื่องของพิษ
Kusuriya no Hitorigoto : สืบคดีปริศนา หมอยาตำหรับโคมแดง
https://nostrcheck.me/media/public/nostrcheck.me_6077446028206729371700380138.webp
เหมาเหมา เด็กสาวชาวบ้านที่เติบโตในย่านโคมแดงที่มีความหลงไหลในศาสตร์ของการปรุงยาและการใช้พิษชนิดต่าง ๆ ถูกลักพาตัวไปขายเป็นคนรับใช้ในพระราชวังของจักรพรรดิ การเติบโตมาในย่านโคมแดงทำให้เธอถูกสอนสิ่งต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับเด็กผู้หญิงในการใช้ชีวิตอยู่ในย่านโลกีแห่งนั้น เธอมีความเหลี่ยมจัดและทันโลกสมกับที่ ๆ เธอได้เติบโตมา ความสามารถต่าง ๆ ที่เธอหยิบเอามาใช้ ท่ามกลางความวุ่นวาย แก่งแย่งชิงดี และปริศนาของคดีต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในวังหลัง
เหมือนเนื้อเรื่องจะดำเนินโดยอิงประวัติศาสตร์จีน แต่ก็มีตัวละครบางตัวที่มีชื่อเรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นอยู่บ้าง บางฉากของราชวังภายในเรื่องทำให้รู้สึกถึงกลิ่นไอของความเป็นเกาหลี (ไม่แน่ใจว่าผู้สร้างตั้งใจผสมผสานวัฒนธรรมของชนชาติเหล่านี้เอาไว้ด้วยกันหรือไม่)
นอกจากเรื่องราวแฝงนัยยะทางประวัติศาสตร์เอาไว้ ยังมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยทางการแพทย์ ยาสมุนไพรต่าง ๆ รวมถึงศาสตร์ของพิษเอาไว้อีกด้วย
ตัวของนางเอก เหมาเหมา ที่เป็นตัวดำเนินเรื่องหลักที่มีความเฉลี่ยวฉลาด และรู้เท่าทันโลกภายนอกเป็นอย่างดี ส่วนตัวชอบความเหลี่ยมของตัวละครตัวนี้อย่างบอกไม่ถูก ดูแล้วรู้สึกชอบมาก ๆ ที่จะได้ดูว่าตัวของ เหมาเหมา จะทำอะไร ยังไง การตัดสินใจต่อสถานะการต่าง ๆ อย่างแยบคาย และความสามารถของเธอในการแก้ปัญหาและช่วยเหลือคนอื่น ๆ
หาดูลิขสิทธิ์แท้ได้ทาง Netflix
ซีซั่นนี้ผมดู ฟรีเรน Spy x Family ss2 และก็ Tear Moon ทางช่อง Muse
เหมาเหมา น่าสนใจดี อาจจะตามดูทีหลังครับ
อยากได้ภาค 3
รู้จักจาก สภายาส้ม ครับ หลังจากรู้จักก็ได้เข้ามาอ่านและตั้งเป็น Bookmark หน้า #siamstr ไว้ และเข้ามาดูโพสทุกวัน
จนเมื่อวันก่อนก็ได้ตัดสินใจลองสมัครเพื่อลองสัมผัสประสบการณ์การใช้งานบ้าง อ่านอย่างเดียวมานานพอแล้ว ส่วนตัวถูกใจ Damus แต่เป็นคนที่ไม่ชอบให้ Social Network อยู่บนมือถือ
เลยมาเล่นบน PC ผ่าน noStrudel เป็นหลักอยู่ครับ
เจอวิธีแล้วครับ ต้องขอบคุณคุณอาร์ม Notoshi มากๆ


