#ทีมตรู่ มาวิ่งสวัสดี #ทีมฮูก

GM, #siamstr 🐓

GM

#siamstr

#nostr

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

830765

#GM #siamstr 🌞🙏

พระอาทิตย์ขยับเข้ามาใกล้ภูเขาแล้ว

summer is comming 🔫

"ถึงที่หมายยัง ไม่หลงนะ" T.tukjedsadatik

ความรักคือสิ่งสมมุติที่สวยงามมากๆ

บิตคอยน์ก็เช่นกัน

#siamstr

#มหัศจรรย์คนรักเมีย

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

830476

GM ทีมตรู่

#GM #siamstr 🌞🙏

#nakhonphanom ⛰️

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

830194

ผมโชคดีมากที่โตมากับการถูกห้ามกินขนมขบเคี้ยวตั้งแต่เด็กๆ เพราะมีปัญหาฟันเยอะ ต้องถอนฟันบ่อย จนผมแค้นไอคลีนิคมาก คอยเฝ้าฝันถึงวันที่คลีนิคจะถูกไฟไฟม้ปิดไปเลย 555

หมอบอกถ้าเราเอาลิ้นดุนๆเหงือกจุดนี้ไว้นะ เดี๋ยวฟันคุดจะหลุดมาเอง ครั้งหน้าไม่ต้องมาแล้วนะ ผมก็เชื่อ ดุนทั้งวัน สุดท้าย ไปจบที่ร้องจ๊ากบนเตียงเชือด หมอผ่าฟันคุดไปหลายซี่ ผมต้องดัดฟันมาตั้งแต่เด็ก ต้องดูแลเป็นพิเศษ

สิ่งที่ได้คือ ผมกินอาหารไร้สาระน้อยกว่าชาวบ้าน กินอาหารเป็นมื้อๆ น้ำหวานนี่ได้กินน้อยมาก ที่บ้านไม่มีติดตู้เย็นเลย จนโตมา พบว่าเพื่อนรอบตัวชอบกินน้ำอัดลมกันมาก แต่ผมกลับไม่ค่อยอินเท่าไหร่ มันซ่าแปลกๆ กินเข้าไปแล้วแสบคอ

รวมถึงขนมหวานเมนสตรีมพวก เค้ก ชานม ขนมกรอบๆ ผมมีโอกาสได้กินน้อยมาก มีบางช่วงตอนที่เริ่มทำงานใหม่ๆ หาเงินเองได้แล้ว นึกอยากลองก็ซื้อมา สมใจอยาก แต่ปรากฎว่ามันไม่ได้ติดใจขนาดที่จะต้องกินบ่อยๆ คงเป็นเพราะ ร่างกายผมถูกฝึกให้กินอาหารอีกแบบ กินเมื่อหิว ไม่ใช่อยาก ซึ่งมันเป็นรากฐานที่สำคัญมากๆนะครับ การที่เราสามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้พ่ายแพ้ต่อความอยากได้ มันทำให้ต่อยอดอะไรได้ง่ายขึ้นมากเลย

ปัจจุบันได้ศึกษา เข้าใจร่างกายตัวเองมากขึ้น ทดลองอาหารหลายรูปแบบ รู้ว่าอะไรร่างกายชอบหรือไม่ชอบ มันแทบไม่ต้องใช้แรงใจอะไรมากมายมาพยายามดูแลรักษาสุขภาพให้วุ่นวายเลย เพราะเราเชื่อมั่นร่างกายตัวเองด้วยความเข้าใจแบบมีหลักการ

เบสเลเยอร์ที่แข็งแกร่ง จะสร้างกี่เลเยอร์ข้างบนก็ทำได้ไม่ยากเลย

#siamstr

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

828300

GM #siamstr #siamstrog #ทีมตรู่ #🌞 #☀️ #🔆

GN #ทีมฮูก #🦉 #🌝

GD #ทุกคน #nostr

828015

เชียงใหม่ On My Mind

2 วันที่ผ่านมาต้องไปสอนหนังสือที่เชียงใหม่ ในชีวิตผมไปเชียงใหม่มาเกือบยี่สิบครั้ง สมัยเป็นอาจารย์นี่ไปแทบทุกปี ส่วนใหญ่จึงไปทำงาน ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวเหมือนชาวบ้าน รอบนี้มีเวลาว่างครึ่งวัน จะมาพาพวกเราไปเที่ยวในแบบของผม

และเช่นเคย กรุณาดูรูปพร้อมอ่านคำบรรยายไปเพลินๆจนจบครับ

หลักฐานยืนยันว่าไปสอนหนังสือจริงๆ สอน hard power ที่พูดชื่อมันตรงๆไม่ได้ ไม่งั้นโดน soft ban

พอมีเวลาว่างครึ่งวันเลยแว๊บเที่ยว ได้มาใช้แกร๊บจริงจังเอาก็คราวนี้ แล้วเนื่องจากผมเป็นคนมีอายุ ผมก็เลยไปเที่ยววัด ไม่ใช่เพราะว่าผมเป็นคนมีศาสนานะครับ แต่เพราะผมเป็นคนชอบศิลปะ

ไปหลายวัด แต่ในบรรดาวัดทั้งหมดมีแต่วัดแรกนี่แหละที่ผมไม่เคยไป วัดต้นเกว๋นครับ คงเพราะสมัยก่อนมันไม่ดังก็เลยไม่เคยไป

ไปถึง เจอแต่คุณผู้หญิงใส่ชุดล้านนาโบราณแบบเกาะอกกันให้ว่อน โอ้โห..วัดแรกก็เจอซอฟพาวเวอร์เข้าไปเต็มๆ

ช่างซอฟพาวเวอร์มัน มาดูศิลปะล้านนาเก่าแก่กันดีกว่า พระวิหารโบราณงามมากดังคำร่ำลือ พวกเราดูนาคเชิงบันไดนาคหน้าพระวิหารตัวนี้ไว้นะครับ เดี๋ยวผมจะพาไปดูอีกตัวตอนหลัง

ภายในพระวิหารงดงามสงบเย็น พระประธานมีประวัติความเป็นมายังไงผมหาไม่เจอ

ติดใจก็ตรงต้นกฐินผ้าป่านี่แหละ ..ใหญ่เกือบเท่าพระประธาน ไหนว่าวัดนี้ไม่มีพระสงฆ์ไง?

ช่างซอฟพาวเวอร์ซะเหลือเกิน..

ไปเจอจิตรกรรมฝาผนังแอบอยู่ข้างๆหน้าต่างวิหารสไตล์ล้านนา ไม่ทราบประวัติ ถามคุณลุง แกตอบว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานมา 2,500 กว่าปีแล้ว ..มึงจะสนทำไม

(ลุงในจินตนาการอ่ะครับ)

วัดต่อไปที่แวะเที่ยวชมคือวัดอุโมงค์ ที่นี่เคยมาแต่นานมากจนจำแทบไม่ค่อยได้แล้ว มาถึง...สังเกตเห็นสิ่งแรกที่เปลี่ยนแปลงบริเวณลานหน้าพระเจดีย์

มันเป็นงานแสดงศิลปะกลางแจ้งสกุลใหม่ครับ เป็นศิลปะพันธุ์ผสมระหว่างญี่ปุ่น asian และล้านนา ผสมกันไปมาจนก่อเกิดเป็นเจดีย์เล็กน้อยนับร้อยเจดีย์

งดงามเหลือเกิน และด้วยความประทับใจผมจึงแอบเขี่ยทิ้งไปเจดีย์นึง

(พูดเล่นนะครับ ไม่กล้าทำจริง กลัวโดนพระท่านไล่กระทืบ)

เหตุที่วัดอุโมงค์โด่งดังและมีนักท่องเที่ยวมาชมมากก็คืออุโมงค์ใต้พระเจดีย์นี่แหละครับ (จากภาพจะเห็นแค่สาม อุโมงค์ที่สี่อยู่อีกด้านแล้วเชื่อมอุโมงค์ทั้งสามเข้าด้วยกัน)

คนส่วนมากก็จะมาเต๊ะท่าเก๋ๆถ่ายรูปกันในอุโมงค์ แต่จริงๆในอุโมงค์นี้ยังมีอีกอย่างที่คนไม่ค่อยรู้คือจิตรกรรมฝาผนัง

ฝรั่งคนนี้รู้ครับ พยายามเดินหาจิตรกรรมฝาผนังอยู่หลายรอบจนผมถ่ายรูปเขาได้น่ะ

ใจนึงก็อยากจะบอกเขาว่าจิตรกรรมที่นี่นั้นเก่าแก่ลึกซึ้งถึงระดับวิญญาณของจิตรกรรม แต่เนื่องจากผมเป็นคนใจร้าย จึงปล่อยให้มันหาไป เผื่อหาเจอจะได้ไปขอดูกับเขาบ้าง

ให้ทายว่าเขาหาเจอมั้ย 5555..

แล้วผมก็กลับเข้ามาเดินเที่ยวในตัวเมือง เมืองเชียงใหม่น่าเดินเที่ยวเช่นเดิม เตะพื้นฟุตบาทที่มันไม่เสมอกันเล็บฉีกไปแค่เล็บเดียวเองครับ

เดินเลาะกำแพงเมืองไปชื่นชมกับความขลังเก่าแก่ของเมืองโบราณอายุ 700 ปีไป ยิ่งเมื่อเสริมด้วยบูติคโฮเต็ลศิลปะโรมันอันมีรสนิยมสูงยิ่งที่อยู่ติดๆกับกำแพงเมืองเลย

...งดงามอีกแล้ว (ไอ้เดชามึงจะพูดเป็นอยู่คำเดียวไม่ได้นะ)

ในเมือง ผมแวะชมวัดโลกโมฬีเป็นวัดแรก พอเดินเข้าไปถึงกับตะลึงกับซอฟพาวเวอร์

โอ้โห..รถจอดกันยาวเหยียดชิดพระวิหารไม่กี่เมตร ช่างเป็นกุศโลบายที่ยอดเยี่ยมเสียนี่กระไร เผื่อคันไหนสักคันคันเร่งลั่นทิ่มเข้าไปในพระวิหาร จะได้สร้างใหม่ให้งามกว่าเดิมดั่งเช่นเมืองฟ้าเมืองสวรรค์

ปลื้มจนน้ำตาไหลอ่ะ..

เพื่อเพิ่มความโอ่อ่าอลังการเข้าไปอีก ใกล้ๆกันตรงประตูช้างเผือก ทางเมืองเชียงใหม่เลยกำลังสร้างสะพานซูตองเป้ 2 เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้เที่ยวชมโดยไม่ต้องไปถึงแม่ฮ่องสอน

ถึงจะไม่ใช่สะพานไม้ไผ่ยาวที่สุดในประเทศไทยอย่างเช่นของแทร่ แต่ก็เดินชมอย่างตื่นเต้นได้ไม่แพ้กัน ผมเห็นฝรั่งคนหนึ่งสะดุดหัวคะมำเกือบตกสะพานอ่ะครับ soft power by adventure!

เดินผ่านวัดอินทขีลสะดือเมือง ตอนแรกก็งงๆว่าเสาอินทขิลหลักเมืองเนี่ยมันอยู่วัดไหนกันแน่ เพราะจำได้ว่ามันอยู่วัดเจดีย์หลวง เช็คดูปรากฏว่าย้ายกันตั้งแต่สมัยโบราณแล้ว อันนี้ไม่ติดใจ ขนาดขั้วโลกยังย้ายได้ ทำไมสะดือเมืองจะย้ายไม่ได้

ที่ติดใจคือนี่มันศาลเจ้าในโตเกียวใช่ไหม? โอ้..ศิลปะช่างไม่มีพรมแดน

หน้าวัดพันเตา นี่ก็อีก soft power คิวสามล้อจอดกันที่ป้ายห้ามจอดเลย แถมด้วยสตรีทอาร์ทบนเสาไฟและตู้ชุมสาย

Post-Modern Art ชัดๆ ล้ำจนผมเกือบตามไม่ทัน

วัดพันเตาซึ่งเดิมเป็นวัดแฝดกับวัดเจดีย์หลวง ภายในมีพระวิหารหอคำสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังอายุเกือบสองร้อยปี ประดิษฐานพระเจ้าปันเต้า งดงามเหลือจะพรรณนา

แต่คุณสังเกตเห็นนาคของบันไดนาคหน้าพระวิหารดูแปลกๆไหมครับ? แต่เดิมไม่มีครับ จำที่ผมให้สังเกตนาคที่วัดต้นเกว๋นได้ไหมครับ ...นี่เขาเติมนาคให้เราได้ชมตรงนี้โดยไม่ต้องไปไกลแล้ว

ยังๆเขายังไม่เพียงให้เราเท่านี้ ..ยังมีมากกว่าในรูปต่อไป

นี่ครับช่างจากกรมศิลป์ใช้เทคโนโลยีล้ำยุคสำหรับปูนหัวนาค โดยใช้ปูนตราเสือส่งมาจากอนาคต 200 ปีข้างหน้า ไม่ต้องใช้เครื่องสั่นจี้ สัดส่วนซีเมนต์และการผสมลงตัวโดยอัตโนมัติ แถมยังเข้ากับโบราณสถานได้อย่างเนียนกลืนไร้รอยต่อ

(ผมดีใจแทบเสียสติเลยมโนเอาล้วนๆเรื่องปูน ..อย่าฟ้องผมเลยนะ)

วิหารของวัดเจดีย์หลวงที่อยู่ติดกันก็กำลังบูรณะอยู่เช่นเดียวกัน

(เสียงน้าค่อม)โอ้..ประกายโมเสคแลทองอร่ามช่างเจิดจ้าเสียเหลือเกิน

ณพระธาตุเจดีย์หลวง เจดีย์สูงสุดในศูนย์กลางอาณาจักรล้านนาอันยิ่งใหญ่มา 700 ปี

เราจึงผลิตซ้อฟเพาเวอร์รูปแบบใหม่ของโลก เอาผ้าห่มพระธาตุ มาให้ฝรั่งญี่ปุ่นเกาหลีจีนวาดการ์ตูนลงบนจีวร

ณจุดนี้ ใครยังกลั้นน้ำตาได้ ..คุณเก่งครับ

ฝรั่งคนก่อนหน้าวาดการ์ตูนปลาพระอาทิตย์ ส่วนคนนี้กำลังเขียนสารภาพรักให้แฟน คนเกาหลีก่อนหน้าวาดรูปกะดอม้า แต่ผมไม่กล้าถ่าย กลัวโดนตบ

ถ้าเขาเอาผ้าผืนนี้ไปห่มพระธาตุจริงๆ ..มันคงปลิวไสว

ขากลับเดินผ่านเสาอินทขีลซึ่งเขาห้ามสุภาพสตรีเข้า ผมก็เลยไม่เข้า

สักวัน ผมจะสร้างวัดเดชาวราราม ห้ามสุภาพบุรุษเข้า เพราะคุณทั้งหลายมีลึงค์ที่สามารถปล่อยน้ำอสุจิอันเป็นอวมงคล

(เออ..บางศาสนาก็คล้ายกันเนอะ เราทุกคนเกิดผ่านไอ้นั่นของสตรีที่มีประจำเดือน เราจึงมีบาปแต่กำเนิด)

Last stop คือประตูท่าแพ ไฮไลท์ของเชียงใหม่ นั่น Art Installation กลางแจ้งอีกแล้ว แบคโฮสีส้มแปร๋นหน้าประตูท่าแพ สีเข้ากันมาก

กระตุ้นให้ผมจินตนาการถึงกษัตริย์ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรล้านนากำลังไสช้างสีส้มเพื่อปกปักรักษาประตูเมือง ..ดื่มด่ำเหลือเกิน

ยัง...ยังไม่เพียงเท่านั้น ถนนที่แบคโฮกำลังซ่อมก็ได้มีตีนประทับเป็นที่เรียบร้อย เป็นสัญลักษณ์ว่าครั้งหนึ่งเคยมีมนุษย์มาเยือนดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้

อีกด้านหนึ่งของประตู กองถ่ายกำลังถ่ายหนัง ถึงแม้ผมจะอิ่มเอมใจกับ walking trip นี้แต่ก็หมดแรงกายจะเดินต่อเลยนั่งพักดูเขาถ่ายหนังอยู่ครู่ใหญ่

คิดอะไรต่ออะไรไปเรื่อย คิดถึงความรักที่ผมมีต่อเมืองนี้ คิดถึง 40 กว่าปีก่อนที่มาครั้งแรก คิดถึงครั้งที่มากราบพระพุทธสิหิงค์ที่วัดพระสิงห์อันเป็นวัดประจำราศีเกิด

ขอโทษครับที่เดิมผมรู้จักที่รักของผมน้อยเกินไป..

ขณะนั่งรถกลับโรงแรม ผมผ่านกาดสวนแก้ว เห็นเศษซากแห่งความล่มสลายจากยุคโควิด เห็นใจว่าการเป็นเมืองท่องเที่ยวนั้นต้องพึ่งพาอะไร ต้องมีด้านอัปลักษณ์ยังไง

เพราะตอนผมกลับบ้านในกรุงเทพฯ ได้ลองนั่งรถไฟฟ้าสายสีเหลืองเป็นครั้งแรกแล้วเดินกลับปากซอย ผมก็เจออะไรอย่างนี้ในกรุงเทพฯเช่นกัน เราไม่ใช่ประเทศที่ให้เกียรติคนเดินดิน

ผมไม่ตำหนิเชียงใหม่หรอกครับ ผมพอเข้าใจที่มาที่ไป

อาสนะที่ว่างเปล่าในวัดต้นเกว๋น...

---

จริงๆมาเชียงใหม่คราวนี้ผมมาสอนเรื่อง levels of self custody หรือระดับของการปกครองตัวเอง แต่ไม่อยากบอกตอนแรกเพราะมันจะไขว้เขวกับเรื่องที่ผมชวนเที่ยว

การเป็นอาณานิคมนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ ไม่ได้ดีงามดั่งที่คนสิ้นคิดจำนวนมากยกย่องสรรเสริญ บาดแผลของการถูกกดขี่นั้นส่งผลลึกล้ำได้หลากหลาย

เชียงใหม่เดิมเป็นอาณาจักรงดงาม อันนี้แน่แท้ไม่มีใครเถียง แต่ในเมื่อล้มเหลวในการเป็นรัฐสมัยใหม่จนต้องเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสยาม แม้กระทั่งการรวมประเทศก็ยังไม่กลืนสนิทสมบูรณ์ เชียงใหม่พยายามที่จะปรับตัว บางด้านทำได้ดีเยี่ยม บางด้านล้มลุกคลุกคลาน มีปัญหา identity confusion ให้เห็นทั่วไป

คงเหมือนกับผู้หญิงคนหนึ่งอ่ะครับ เมื่อเธอยืนหยัดที่จะยืนอยู่บนลำแข้งของตัวเอง แต่ก็กลัวไม่เป็นที่รัก ผมคงได้แต่บอกเธอว่า..

ผมรักคุณเสมอครับ ..ไม่ต้องกลัว

#siamstr #blockmountain #north101 #ChiangMai