Avatar
Earn
8e55d4d07ba98e252d71aa60b897a34e0d7abf1ea0f21ffc8e23e87749bd040f
Human

ขอบคุณมากครับพี่ตั้ม 🙏🙏🙏

## นิทานยามบ่าย

### เรื่อง : เทพเจ้าแห่งความเท่าเทียม

*Caution : เรื่องแต่ง*

#### ณ โลกคู่ขนาน

มนุษย์ 1 : ไม่ไหวแล้ว.. โลกตอนนี้มีแต่ความเหลื่อมล้ำ มันจะมากเกินไปแล้ว คนจนจะอดตายกันหมด คนรวยกลับรวยเอา ๆ

มนุษย์ 2 : อยากได้รัฐสวัสดิการ.. เมื่อไหร่คนรวยจะยอมแบ่งเงินที่หาได้ปีละเยอะ ๆ ไปจ่ายภาษีให้รัฐเพิ่มวะ.. ไอ้พวกเห็นแก่ตัวเอ้ย.. รวยแล้วยังจะงกอีก

คนรวย : ...

มนุษย์ 1 : ไม่ได้การละ รอรัฐมันคงจะช้าเกินไป พวกเราไปขอพรกับเทพเจ้าแห่งความเท่าเทียมกันดีกว่า ดูสิว่าเทพเจ้าจะช่วยอะไรเราได้บ้าง

มนุษย์ 2 : ดี ๆ เราไปกันเลย ในเมื่อรัฐแก้ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันไม่ได้ เราคงต้องพึ่งพาเทพเจ้าแล้วหละ..

คนรวย : อย่า.. พวกมึงหยุดเลยนะ กูยอมจ่ายภาษีแพง ๆ แล้วก็ได้

มนุษย์ 1 : ทำไมล่ะ? กลัวอะไร? กลัวว่าพวกเราจะเท่าเทียมกันหรอ.. พวกคนรวย ๆ อย่างมึงแม่งเห็นแก่ตัวจริง ๆ

มนุษย์ 2 : ใช่ ๆ ทีนี้แหละ มึงกับกูจะได้เท่าเทียมกันสักที

คนรวย : ...

#### ณ วิหารศักดิ์สิทธิ์

เทพเจ้า (ทท) : โห้.. มนุษย์อย่างพวกเจ้ามีธุระอะไรกับข้า ผู้ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งความเท่าเทียมกันล่ะ?

มนุษย์ 1 : ข้าได้ยินมาว่าท่านเป็นเทพเจ้าที่สามารถให้พรแห่งความเท่าเทียมได้ ตอนนี้มนุษย์บนโลกกำลังเกิดสภาวะของความเหลื่อมล้ำอย่างรุนแรง คนที่จนกลับจนลง ส่วนคนที่รวยกับรวยเอา ๆ ถ้าพวกเรามีเงินอย่างเท่าเทียมกัน พวกเราก็คงจะไม่ต้องทุกข์ยากแบบนี้

เทพเจ้า (ทท) : อืม.. งั้นพวกเจ้าก็คิดว่าสาเหตุนั้นมาจากเงินใช่มั้ย?

มนุษย์ 1 : ใช่แล้วท่าน ถ้าหากว่ามนุษย์ทุกคนร่ำรวยมีเงินทองเหมือน ๆ กัน พวกเราทุกคนก็จะเท่าเทียมกันได้

มนุษย์ 2 : พวกเราคิดกันมาแล้ว เราอยากจะขอพรที่ทำให้พวกเรามีเงินใช้แบบคนรวย ๆ โดยที่ไม่ต้องออกไปทำงานให้เหน็ดเหนื่อยก็สามารถมีเงินใช้ได้ตลอดเวลา

เทพเจ้า (ทท) : โหว.. มีเงินใช้โดยที่ไม่ต้องทำงานอย่างงั้นเหรอ? น่าสนใจดีนิ ว่าแต่พวกเจ้าคิดว่าพวกคนที่รวย ๆ เขาไม่ต้องทำงานกันรึยังไง?

มนุษย์ 1 : ก็จริงอยู่ที่พวกเราต่างก็ต้องทำงานเพื่อหาเงิน แต่ถ้าพวกเราทุกคนมีเงิน เราก็ไม่จำเป็นจะต้องออกไปทำงานไงท่าน มันจะไม่มีอีกต่อไปสิ่งที่เรียกว่าคนรวยและคนจน จะไม่มีความแตกต่างที่สร้างความเหลื่อมล้ำไม่เท่าเทียมกันให้เกิดขึ้นอีก

มนุษย์ 2 : ใช่ ๆ เพราะว่าตอนนี้คนรวยที่รวยมาก ๆ ก็แทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย ต่างจากพวกเราที่ทำงานกันแทบตายก็ยังไม่รวยสักที

เทพเจ้า (ทท) : อืม ๆ เราเข้าใจความคิดของมนุษย์อย่างพวกเจ้าแล้ว ถ้าอย่างนั้นจงรับเอาพรแห่งความเท่าเทียมของข้าไป

มนุษย์ 1,2 : (ซุบซิบ) จะมาแล้ว ๆ ... พวกเราจะสบายกันแล้ว

เทพเจ้า (ทท) : นับจากนี้ไป ข้าจะให้มนุษย์ทุก ๆ คนมีเงินใช้ 1 ยูนิต ต่อ 1 วินาทีอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่มีเงื่อนไข คนที่มีบัญชีธนาคารจะมีเงินเพิ่มขึ้นทุก ๆ 1 วินาที ส่วนคนที่ไม่มีบัญชีธนาคารจะมียูนิตในรูปแบบของเงินกระดาษหรือเหรียญเพิ่มขึ้น 1 ยูนิตทุก ๆ 1 วินาที

และไม่ว่าพวกเจ้า มนุษย์คนใดคนหนึ่งคิดจะหลีกเลี่ยงผลของพรที่ข้าให้ไปนี้ด้วยการสร้างสกุลเงินใหม่ขึ้นมา พวกมันก็จะไร้การควบคุมและเพิ่มจำนวนขึ้นเองได้เมื่อมีคนให้ค่ายอมรับมัน จะเป็นเช่นเดียวกันกับเงินยูนิตเสมอ ซึ่งพวกเจ้าทุก ๆ คนจะมีเงินใช้แม้ว่าพวกเจ้าจะไม่ออกไปทำงานเลยก็ตาม พวกเจ้าทุก ๆ คนจะมีเงินเพิ่มขึ้นอย่างเท่าเทียมกันตามคำขอที่พวกเจ้าปรารถนา

มนุษย์ 1 : เห้ย..โคตรดี ไม่คิดเลยว่าเทพเจ้าแห่งความเท่าเทียมจะใจดีขนาดนี้ แบบนี้มันได้ตามสิ่งที่ขอเลย

มนุษย์ 2 : ใช่ ๆ แค่นี้พวกเราก็จะมีเงินใช้อย่างเท่าเทียมโดยที่ไม่ต้องออกไปลำบากทำงานกันแล้ว ดีใจน้ำตาไหลพราก

มนุษย์ 1 : ขอบคุณท่านเทพมาก ๆ เลยนะท่าน ท่านปรารถนาสิ่งตอบแทนใดจากพวกเรา ท่านบอกพวกเรามาได้เลย

เทพเจ้า (ทท) : หึหึ.. มนุษย์อย่างพวกเจ้าจะให้อะไรกับข้าที่เป็นเทพเจ้าได้กันเล่า อ่า..นอกซะจากความบันเทิงล่ะนะ

มนุษย์ 1,2 : ความบันเทิงอย่างงั้นเหรอ..?

#### เช้าวันถัดมา

คนรวย : เช้า ๆ แบบนี้สั่งกาแฟสักแก้วดีกว่า เอิ่ม.. เข้าแอพ หาร้าน เลือกเมนู แล้วก็กดสแกนจ่าย..

คนรวย : (เปิดดูบัญชี) ชิบหายแล้ว.. นี่มันเชี่ยอะไรวะเนี่ย? ทำไมอยู่ ๆ บัญชีธนาคารมันถึงมีเงินเด้งเข้าบัญชีรัว ๆ แบบนี้ได้วะ (เปิดทีวี)

ผู้ประกาศข่าว (TV1) : ขณะนี้มีผู้คนจำนวนมากออกไปจับจ่ายใช้เงินซื้อสินค้ากันตามห้างสรรพสินค้า จนสินค้าตามเชลฟ์สินค้าหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือแล้ว

ผู้ประกาศข่าว (TV2) : เบื้องต้นจากข้อมูลแถลงการออกมาจากทางภาครัฐ พบว่าบัญชีเงินฝากของคนในประเทศตอนนี้อยู่ ๆ ก็เพิ่มขึ้นเองโดยไม่ทราบสาเหตุ รัฐบาลได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินและขอให้ประชาชนอย่าเพิ่งตื่นตระหนก และขอให้ประชาชนงดออกไปจับจ่ายซื้อขายสินค้ากันชั่วคราว

ผู้ประกาศข่าว (TV3) : มีแถลงการณ์จากธนาคารกลางแจ้งว่า ในตอนนี้พวกเราไม่สามารถควบคุมการเพิ่มขึ้นของเงินในบัญชีได้อีกต่อไป ทางธนาคารกลางได้ทำการทดลองเปิดใช้งานระบบเงินดิจิตอลสกุลใหม่รูปแบบ CBDC ที่มีแผ่นจะนำมาใช้ในปีหน้า แต่ก็ปรากฏว่าไม่สามารถที่จะควบคุมการเพิ่มขึ้นเองของเงินในระบบได้เช่นกัน

ผู้ประกาศข่าว (TV4) : มีรายงานข่าวเข้ามาครับ พบว่ามีเหตุการณ์แปลกประหลาด ประชาชนที่พบว่ามีเงินเข้าบัญชีอย่างไม่ทราบสาเหตุได้แห่กันออกไปถอนเงินจากตู้ ATM เพราะกลัวว่าบัญชีธนาคารจะถูกอายัด ทุกคนที่ไปถอนเงินต่างก็พบว่าตู้ ATM สามารถกดเงินออกมาได้เรื่อย ๆ ราวกับว่าตู้ ATM มันกลายเป็นเครื่องพิมพ์เงินไปแล้วครับ

ผู้ประกาศข่าว (TV5) : บะ..บ้าไปแล้ว แม้ตัวเลขในสมุดบัญชีธนาคารมันก็ยังเพิ่มขึ้นเองได้

คนรวย : ชิบหายแล้ว ไม่ใช่แค่ตัวเลขเงินในบัญชี เงินกระดาษก็ยังโดนไปด้วยหรอ.. ไอ้สองคนนั่นเอาจริงสินะ

มนุษย์ 1 : ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดเวลานี้ก็มาถึง คิด ๆ แล้วก็มีความสุขจริง ๆ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีเงินเยอะขนาดนี้เลย

มนุษย์ 2 : มีเงินเด้งเข้าบัญชี 1 ยูนิตต่อ 1 วินาที ตกชั่วโมงละ 3,600 ยูนิต วันนึงก็ 86,400 ยูนิตแล้ว ไม่อยากจะคิดเลยว่าเดือน ๆ นึงจะมีเท่าไหร่..

มนุษย์ 1 : พวกเราออกไปซื้อเบียร์ที่ร้านชำหน้าปากซอยมาฉลองกันดีกว่า จากนี้ไปเราก็จะไม่ต้องออกไปทำงานอีกแล้ว

มนุษย์ 2 : ดีเลย งั้นเดี๋ยวกูขอไปที่ทำงานแป็ปนะ จะไปลาออก ฮ่า ๆ ๆ เดี๋ยวขากลับจะแวะซื้อกับแกล้มมาให้

มนุษย์ 2 : มีสตางค์นะมันช่างดีนะเออ.. (ร้องเพลง)

#### ณ ร้านขายของชำ

มนุษย์ 1 : ลุง.. ผมขอซื้อเบียร์ 2 ลัง วันนี้จะฉลองสักหน่อย

เจ้าของร้าน : มีอะไรน่าดีใจจนถึงกับต้องฉลองด้วยหรอ? อืม.. ได้ ๆ เบียร์ 2 ลัง ทั้งหมด 0.002 BTC รับทั้ง On-Chain และ Lightning

มนุษย์ 1 : ห๊ะ.. BTC อะไรวะลุง เล่นตลกอะไรเนี่ย? เบียร์ 2 ลังกี่ยูนิต ผมกำลังรีบ ๆ อยู่

เจ้าของร้าน : ยูนิตอย่างงั้นหรอ? ใครจะบ้า ปัญญาอ่อนรับเงินที่มันเพิ่มขึ้นได้เองในบัญชีกันล่ะ? ถ้าจะให้ขายเบียร์เป็นเงินนั่น กูปิดร้านแล้วไปนอนชักxาวดีกว่า จะมาเปิดร้านขายของอยู่ทำซากอะไร

มนุษย์ 1 : อ้าว เห้ย ลุง.. ก็ในกฎหมายมันเขียนไว้อยู่เนี่ยว่าเงินยูนิตมันใช้สำหรับชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย คนขายไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ พูดงี้อยากติดคุกหรอลุง

เจ้าของร้าน : อ่า.. งั้นกูขอให้มึงรีบ ๆ โทรแจ้งตำรวจเลยครับ ถ้ามันยังมีคนทำงานเป็นตำรวจให้มึงอยู่อะนะ.. อีกอย่าง แทนที่จะมาหาซื้อเบียร์มึงรีบไปหาแย้งซื้อพวกน้ำเปล่ากับพวกอาหารแห้งจะดีกว่า

เจ้าของร้าน : เพื่อนกูที่ทำนาอยู่ต่างจังหวัดโทรมาบอกว่าเลิกขายข้าวเป็นยูนิตแล้วรับแลกเป็นอย่างอื่นแทน ส่วนเพื่อนอีกคนที่เป็นคนขับรถส่งของก็เพิ่งจะโทรมาบอกว่าตอนนี้ลาออกนอนอยู่บ้านเฉย ๆ แล้ว ให้ตายสิ

เจ้าของร้าน : พวกงานบริการ เด็กเสิร์ฟ คนขับรถ คนขายอาหารตามสั่ง ไปจนถึงพวกข้าราชการตอนนี้ไม่มีใครทำงานกันแล้ว.. ก็แหงสิ อยู่เฉย ๆ ก็มีเงินเข้าบัญชีรัว ๆ ใครมันจะออกไปทำงานกันวะ แล้วเองน่ะ คิดว่ามีเงินให้ใช้ฟรี ๆ กะว่าสบายแล้วสิ จะฝันก็เอาไว้ตอนที่กำลังนอนเถ๊อะ ฮ่า ๆ ๆ

มนุษย์ 1 : ...

#### ณ บริษัทของมนุษย์ 2

ประทานบริษัท : ตอนนี้เรากำลังเจอกับวิกฤติการเงินแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน และผมเข้าใจดีว่าในตอนนี้มีพวกคุณหลายคนกำลังคิดว่าจะลาออกจากบริษัท เพราะว่าทุก ๆ คนมีเงินในบัญชีที่เพิ่มขึ้นเองได้โดยที่ไม่ต้องมาทำงาน ผมอยากให้ทุก ๆ คนใจเย็น ๆ แล้วตั้งสติดี ๆ

ประทานบริษัท : สำหรับบริษัทของเราที่มีกลุ่มพันธมิตรในเครือกำลังพิจารณาในการหาสิ่งที่จะมาเป็นตัวกลางสำหรับการแลกเปลี่ยนใหม่ ซึ่งพวกเรากำลังค้นหาสิ่งที่สามารถใช้เป็นเงินโดยที่ตัวของมันไม่สามารถเพิ่มจำนวนขึ้นเองแบบเกิดขึ้นกับเงินในเวลานี้

ประทานบริษัท : และจากที่พวกเราทดลองค้นหามาทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเงินในบัญชี เงินกระดาษ หรือแม้แต่ธนาคารกลางที่ทดลองเปลี่ยนสกุลเงินใหม่ ทุก ๆ ครั้งหลังจากที่เริ่มใช้งานมัน พวกมันก็จะเพิ่มจำนวนขึ้นเองในบัญชีของทุก ๆ คนที่เกี่ยวข้องกับมัน

ประทานบริษัท : ดังนั้นหลังจากที่พยายามค้นหาแล้ว มีเพียงแค่ทองคำเท่านั้นที่มันไม่ได้เพิ่มจำนวนขึ้นเองได้ แต่ปัญหาก็คือพวกเราจะเอาทองคำมาใช้แลกเปลี่ยนนำเข้าสินค้าได้ยังไง ถ้าจะให้แบ่งพื้นที่ของเรือบรรทุกสินค้าเพื่อเอาไปใช้ในการขนทองคำมันคงไม่ดีแน่ ๆ

พนักงาน 1 : ขอโทษนะครับ ผมเคยอ่านเจอในหนังสือว่าก่อนหน้านี้พวกเราเคยใช้ตั๋วแลกทองคำกันนิครับ ถ้าพวกธนาคารสร้างสกุลเงินใหม่โดยที่ใช้ทองคำหนุนหลัง แบบนั้นก็น่าจะไม่มีปัญหานะครับ

ประทานบริษัท : พวกเขาทดลองแล้ว สุดท้ายแล้วถึงจะมีทองคำอยู่ในรีเสิร์ฟของพวกเขาในการหนุนค่าเงิน แต่อยู่ ๆ เงินในระบบก็จะเพิ่มขึ้นเองได้อยู่ดี ไม่ต่างจากปกติที่เงินมันก็ถูกผลิตเพิ่มโดยนโยบายของธนาคารกลาง ตอนนี้มันก็แค่เปลี่ยนมาถูกผลิตขึ้นเองโดยที่เข้าสู่มือของประชาชนโดยตรง

พนักงาน 2 : ท่านประทานครับ คือจริง ๆ แล้วผมมีถือบิตคอยน์อยู่นิดหน่อยนะครับ แต่แปลกใจมากที่มันก็เป็นเงินดิจิตอลชนิดหนึ่ง แต่ผมลองเช็คแล้วบิตคอยน์ในวอลเล็ตของผมมันไม่ได้เพิ่มขึ้นเองแบบเงินในบัญชอื่น ๆ เลยครับ

พนักงาน 3 : จริงด้วย ผมจำได้ว่ามันถูกโปรแกรมล็อคเอาไว้ให้มีจำนวนแค่ 21 ล้านหน่วย หรือว่าเพราะแบบนี้มันถึงไม่สามารถเพิ่มจำนวนขึ้นเองได้?

ประทานบริษัท : ถูกโปรแกรมล็อคจำนวนเอาไว้อย่างงั้นเหรอ.. อืม.. น่าสนใจดีนิ

พนักงาน 4 : แล้วถ้าเกิดเอามันมาใช้แทนเงินปกติ มันจะมีคนรับหรอ? มีใครบ้างที่รู้จักไอ้เงินบิตคอยน์อะไรเนี่ย

พนักงาน 2 : ก็ถ้าเทียบกับเงินที่เพิ่มขึ้นเองในบัญชีได้เรื่อย ๆ ที่ทุก ๆ คนก็ได้เงินแบบนั้นกันอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว กับเงินที่มีอยู่อย่างจำกัดเวลาที่คุณอยากจะขายของ ๆ คุณ คุณอยากจะรับมันเป็นอะไร? คุณยังจะรับเป็นเงินยูนิตอย่างงั้นหรอ?

พนักงาน 4 : นั่นนะสิ ผมลืมคิดไปเลยถ้าทุก ๆ คนมีเงินเพิ่มขึ้นเท่า ๆ กัน สุดท้ายแล้วพวกข้าวของสินค้าที่มีจำกัดยังไงมันก็จะต้องมีราคาที่เพิ่มขึ้นเป็นอินฟินิตี้ด้วยแน่ ๆ ถ้าทุกคนมีเงินใช้กันวันละ 86,400 ยูนิต กับประชากรทั้งหมด 8 พันล้านคน เราก็จะมีเงินในระบบเพิ่มขึ้นถึงวันละ 690 ล้านล้านยูนิตต่อวัน ซึ่งจะหมายความว่าทุก ๆ วันสินค้าจะมีราคาแพงขึ้นถึง 8 พันล้านเท่าต่อวัน.. โอ้พระเจ้า... ใครกำลังเล่นตลกอะไรกันเนี่ย...

พนักงาน 2 : ใช่มั้ยละ และด้วยความที่มันเป็นเงินดิจิตอล พวกก็เราสามารถใช้มันในการรับส่งแลกเปลี่ยนระหว่างกันที่ไหนก็ได้ในโลก เปรียบเสมือนกับว่ามันเป็นทองคำดิจิตอลอย่างไงอย่างงั้น

พนังงาน 3 : จริง.. ข้อดีกว่านั้นคือการที่มันถูกออกแบบมาให้แบ่งหน่วยย่อยได้ ดังนั้นเราสามารถสเกลราคาของสินค้าตั้งราคาเป็น BTC เท่าไหร่ก็ได้ โดยที่ไม่ต้องกังวลเหมือนกับการตัดแบ่งทองคำเป็นชิ้น ๆ

พนังกงาน 1 : แล้วข้อเสียล่ะ? ตอนนี้มันยังไม่มีใครที่กำลังใช้มันเป็นเงินอยู่ใช่มั้ยล่ะ? จะมีใครที่จะแลกสินค้าเป็นบิตคอยน์ ไหนจะพวกที่ไม่เคยมีบิตคอยน์อีก พวกนั้นจะไปเอาบิตคอยน์จากที่ไหนมาจ่ายให้กับเรา

พนังงาน 2 : ก็ถ้าบริษัทใหญ่ ๆ อย่างเราประกาศว่าจะรับชำระค่าสินค้าเป็นบิตคอยน์ ใครบ้างละที่จะไม่ยอมรับมัน รัฐบาลที่ล้มเหลวไปแล้วจากการที่ควบคุมเงินไม่ได้จะต่อต้านเราได้งั้นหรอ? มันเป็นโอกาสที่ดีเลยที่เอกชนอย่างเราจะกลายเป็นผู้นำของตลาดเสรีนี้ ส่วนพวกที่ไม่มีบิตคอยน์ ยังไงตลาดที่รับแลกเปลี่ยนด้วยบิตคอยน์ก็จะไปบีบบังคับให้คนพวกนั้นต้องออกไปทำงานหรือหาวิธีการต่าง ๆ เพื่อที่จะได้บิตคอยน์มาใช้ในการใช้จ่ายเอง

ประทานบริษัท : แล้วเราจะหาบิตคอยน์ได้จากที่ไหน? ในเมื่อตอนนี้ยูนิตมันกลายเป็นสิ่งที่ไร้ค่าไปแล้ว มันคงไม่มีใครที่ยอมขายบิตคอยน์เป็นยูนิตให้กับเราใช่มั้ยละ?

พนักงาน 2 : เราลองติดต่อเหมืองขุดบิตคอยน์ดูมั้ยละครับ เราอาจจะลองยื่นข้อเสนอทางธุรกิจให้กับพวกเขาดู ว่าบริษัทของเราจะสนับสนุนการใช้บิตคอยน์ในการใช้แลกเปลี่ยนสินค้าของบริษัทในเครือ โดยอาจจะทำสัญญากู้บิตคอยน์ของพวกเขาเพื่อเอามาใช้ดำเนินการก่อน ซึ่งแน่นอนว่าพวกเราจะต้องดำเนินการดิลทางธุรกิจกับเหมืองให้สำเร็จก่อนการประกาศ ไม่อย่างนั้นบิตคอยน์เมื่อมันกลายเป็นที่ต้องการของผู้คนจำนวนมากในทันที อาจจะทำให้ราคาสินค้าที่เราจะขายเป็นบิตคอยน์มีราคาที่ลดลงอย่างรุนแรงมากก็ได้ เราจะต้องดำเนินการอย่างรอบคอบมาก ๆ ครับ

ประทานบริษัท : นั่นน่าสนใจมาก ถ้าเราเอามันมาใช้ในการดำเนินกิจการต่อได้ ผมจะลองเสนอกลุ่มบริษัทในเครือดูว่าเราจะลองใช้บิตคอยน์กันดีมั้ย แต่ถ้าเราไม่มีทางเลือกจริง ๆ เราก็คงต้องใช้มันละนะ ส่วนเงินเดือนของพวกคุณถ้าต้องปรับไปเป็นบิตคอยน์แทนพวกคุณจะว่ายังไง?

มนุษย์ 2 : ผมขอลาออกครับ

ประทานบริษัท : ...

มนุษย์ 2 : ให้กลับไปทำงานรับเงินที่มันจำกัดแบบนั้นไม่เอาหรอกครับ มีเงินเข้าบัญชีให้ใช้ฟรี ๆ ผมสบายกว่าเยอะ ผมคงไม่กลับไปทำงานให้กับคุณอีกแล้วล่ะครับ ใครจะโง่ทำงานกันต่อก็เอาเลย เทพเจ้าอุตส่าห์ให้พรแห่งความเท่าเทียมมาแล้ว ใครอยากจะเป็นทาสต่อไปก็เชิญเลย ผมไปล่ะ...

ประทานบริษัท : นั่นเขาเป็นอะไรของเขา?

พนักงาน (ทุกคน) : ...

#### ณ ลานจอดรถในบริษัทของมนุษย์ 2

มนุษย์ 2 : (โทรศัพท์) ฮัลโหล.. เออ.. กูลาออกแล้วนะ ตอนลาออกเมื่อกี้กูโคตรสบายใจเลยว่ะ อย่างโล่งเลย

มนุษย์ 1 : ห๊ะ! มึงลาออกจริง ๆ หรอวะ? กูจะโทรมาบอกมึงว่าอย่างลาออกจากงานนะ

มนุษย์ 2 : ทำไมวะ? รวย ๆ อย่างเรา ไม่ต้องทำงานก็อยู่ได้สบาย ๆ มีเงินใช้ฟรี ๆ

มนุษย์ 1 : ก็ไอ้เงินฟรี ๆ ที่มึงว่า ตอนนี้แม่งไม่มีใครเขารับเลยอะดิ กูขับรถตระเวนไปทั่ว อย่าว่าแต่เบียร์เลย น้ำเปล่าแม่งยังไม่มีใครเขาขายให้กูเลย

มนุษย์ 2 : นี่มึงอำกูปะเนี่ย ฮ่า ๆ ๆ จะเป็นไปได้ไงวะ เทพเจ้าให้พรนี้กับเรามาเลยนะ มันจะไปมีใครที่ไม่อยากจะรับเงินนี้ได้ยังไง ทุกคนควรจะมีความสุขที่มีเงินใช้ฟรี ๆ สิ

มนุษย์ 1 : ไม่.. มึงไม่เข้าใจ ก็ถ้าทุก ๆ คนมีเงินใช้กันหมดอย่างเท่าเทียมกัน ใครมันจะมาทำงาน ทำนา ทำไร ทำฟาร์ม ขับรถส่งของ หรือทำอาหารตามสั่งขายให้กับมึงละครับ กูโดนมาแล้ว ไม่เชื่อมึงลองเข้าไปร้านขายของชำใกล้ ๆ มึงดู เดียวมึงก็รู้เอง

มนุษย์ 2 : (ตรู๊ด ตรู๊ด..) อะไรของมันวะ?

จบ.. ตัดจบแบบละครไทย

---

ของแถม

#### ณ วิหารศักดิ์สิทธิ์

เทพเจ้า (มท) : นี่ท่านทำเกินไปแล้วรึเปล่า? ท่านเทพเจ้าแห่งความเท่าเที่ยม

เทพเจ้า (ทท) : หึหึ.. ข้าก็แค่ให้พรไปตามคำขอของพวกมนุษย์ ก็แค่นั้น

เทพเจ้า (มท) : แต่ท่านดูราวกับว่า กำลังสนุกอยู่กับผลลัพธ์ของพรที่ท่านได้ให้กับพวกมนุษย์เลยนะ ท่านทำเอาพวกมนุษย์วุ่นวายกันใหญ่เลย

เทพเจ้า (ทท) : ก็ในเมื่อพวกมนุษย์อยากจะมีเงินใช้อย่างเท่าเทียมกันโดยที่ไม่ต้องออกไปทำงาน ข้าก็แค่ให้พวกนั้นได้มีเงินใช้อย่างเท่า ๆ กันแล้วไง สมกับที่พวกนั้นปรารถนาเลย

เทพเจ้า (มท) : ก็จริงอยู่ แล้วทำไมพรของท่านมันถึงไม่ส่งผลกับสิ่งอื่น ๆ ที่พวกมนุษย์พยายามจะเอามาใช้ในการแลกเปลี่ยนระหว่างกันด้วยล่ะ?

เทพเจ้า (ทท) : ตัวกลางการแลกเปลี่ยนมันก็แค่คุณสมบัติหนึ่งของเงิน จริง ๆ มันจะเป็นอะไรก็ได้ แต่ที่พรนั้นมันมีผลแค่กับเงินที่พวกนั้นใช้กันมา มันก็มาจากการที่พวกนั้นร่วมกันมโนให้ค่าเงินที่มาจากรัฐบาลของพวกเขา ว่าสิ่งนั้นมันเป็นเงิน ดังนั้นเงื่อนไขของพรที่พวกนั้นขอ มันจึงสร้างความเท่าเทียมกันให้กับพวกมนุษย์ที่ยอมรับเงินที่จากเดิมมีแค่รัฐเท่านั้นที่สร้างเงินเพิ่มขึ้นได้ ให้เฉพาะกับตัวของรัฐเอง และเพราะว่ารัฐบาลของมนุษย์พวกนั้นไม่มีวันที่จะหยุดผลิตเงินเพิ่มให้กับตัวเอง ตอนนี้ข้าก็แค่เปลี่ยนให้มันไปเพิ่มให้กับมนุษย์ทุก ๆ คนอย่างเท่าเทียมกันยังไงล่ะ

เทพเจ้า (ทท) : พวกนั้นที่มาขอพรก็ไม่ได้เข้าใจด้วยซ้ำว่าเงินคืออะไร หรือแม้แต่ว่า อะไรคือความเท่าเทียมกัน

เทพเจ้า (ทท) : อีกอย่าง จักรวาลที่พวกเราทั้งเทพเจ้าและมนุษย์ต่างดำรงอยู่ก็ประกอบด้วยสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกันเสมอ เฉกเช่นเจ้า เมียรักของข้าเทพเจ้าแห่งความไม่เท่าเทียมผู้ที่อยู่ข้างกายข้าเสมอ

เทพเจ้า (มท) : หึหึ.. ข้าก็นึกว่าท่านจะก้าวกายพรแห่งความไม่เท่าเทียมของข้าที่มีต่อพวกมนุษย์ด้วยซะอีก

เทพเจ้า (ทท) : มันจะไม่เป็นเช่นนั้น ถ้าหากว่ามนุษย์ทุก ๆ คนต่างเกิดขึ้นบนโลกพร้อม ๆ กับต้องเผชิญหน้ากับความไม่เท่าเทียมกันตั้งแต่กำเนิด พรของข้าที่มีต่อมนุษย์สำหรับใช้ในการหักล้างพรแห่งความไม่เท่าเทียมของเจ้า สำหรับมนุษย์แล้ว จะมีเพียงสิ่ง ๆ เดียวก็คือ “ความตาย” เท่านั้นที่พวกมนุษย์ทุก ๆ คนจะต้องเผชิญกับมันอย่างเท่าเทียมกันเพื่อลบล้างความไม่เท่าเทียม

#### 1 อาทิตย์ต่อมา

มนุษย์ 2 : (โทรศัพท์) ฮัลโหล สวัสดีครับ.. อ่า.. ไม่ทราบว่าที่บริษัทยังรับพนักงานอยู่มั้ยครับ?

HR : เอิ่ม..มีตำแหน่งว่างนะคะ เรากำลังขาดคนงานตัดหญ้าหน้าบริษัท คุณอยากทำมั้ยล่ะ? เราจ้างได้ ชม. ละ 10 Micro-Sat

มนุษย์ 2 : ...

---

#Siamstr

#SiamstrOG

สนุกมากกกกครับ ขอบคุณมากครับ🙏🙏🙏🙏🙏🙏

Replying to Avatar Jakk Goodday

## **เรียบง่าย.. แต่ทรงพลัง**

“วันนี้นายแฮปปี้ไหม?”

เชื่อว่ามีหลายคนที่ถูกผมถามแบบนี้ในงานฮาล์ฟวิ่งปาร์ตี้ที่พึ่งพ้นผ่านไป..

มันเป็นคำถามง่ายๆ แต่อาจสร้างความประหลาดใจให้กับเพื่อนๆ ได้พอสมควร ก็ในเมื่อคนถามคือตัวผมที่มักจะจริงจังในทุกๆ เรื่อง แทนที่ผมจะถามคำถามชวนสมองหวาน แต่ผมกลับถามเกี่ยวกับ “ความสุข” ในงานบิตคอยน์..

ความสุข การเชื่อมต่อ และอารมณ์…

ทำไมผมจึงเลือกจะถามไปในลักษณะนั้น?

สำหรับผม.. มันเป็นการช่วยเปิดประตูสู่บทสนทนาที่มีความหมายและเป็นส่วนตัว ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการสร้างชุมชนที่แน่นแฟ้นและเข้าใจกันและกันได้ดียิ่งขึ้น มันช่วยให้ผู้คนรู้สึกว่ากำลังถูกเชิญชวนให้แบ่งปันความรู้สึกและประสบการณ์ส่วนตัว ทำให้ชุมชนมีพื้นฐานทางอารมณ์ที่แข็งแรงมากขึ้น..

เป้าหมายของทุกมีตอัพแท้จริงแล้วก็คือการสร้างการเชื่อมต่อระหว่างบุคคลในโลกจริง

ในโลกที่การสื่อสารมักจะเกิดขึ้นผ่านสื่อดิจิทัลและทางออนไลน์ ชุมชนที่เข้มแข็ง ควรจะถูกเน้นย้ำถึงความสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์ที่แท้จริงและตรงไปตรงมา ผมอยากมีส่วนในการโปรโมทความเป็นมนุษย์ในโลกดิจิทัลให้มากขึ้น มากกว่าแค่แสดงบทบาทเข้าหากัน

ความตั้งใจนี้.. มันสะท้อนถึงค่านิยมและปรัชญา (ในตัวผมเอง) ที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิตและความสุขมากเท่ากับที่ผมให้ความสำคัญกับความสำเร็จทางการเงินและเทคโนโลยี ผมจึงเลือกจะยิงคำถามเกี่ยวกับความสุขส่วนบุคคล สร้างโอกาสให้ผู้คนได้พิจารณาและสำรวจความต้องการ ความคาดหวังในชีวิตของตัวเอง

เพราะผมมักจะเห็นว่าการสำรวจตนเองเป็นสิ่งที่ใครๆ ก็มักเลือกจะมองข้ามความสำคัญของมันไป

เพราะผมเชื่อว่า.. กว่าใครๆ จะเดินมาเจอตัวผมในงาน..

พวกคุณก็คงคุยกันเรื่องบิตคอยน์ การเมือง เศรษฐศาสตร์ ฯลฯ จนเมื่อยปากแล้วใช่ไหมล่ะ?

ดังนั้น.. แทนที่ผมจะยิงคำถามสร้างความกดดันหรือลงลึกในเรื่องใดๆ ผมเลือกจะเปิดพื้นที่ให้กับการสื่อสารที่มาจากใจและการสร้างสัมพันธ์ที่แท้จริง (ไม่ได้บอกว่าการเลือกของผมดีกว่า ถูกต้องกว่า การเลือกของคนอื่นๆ นะครับ มันก็แค่ Self interest ของปัจเจก)

ผมอยากให้พวกเขารู้สึกว่า.. พวกเขาได้รับการต้อนรับให้แสดงออกถึงความรู้สึกส่วนตัวและความคิดเห็น มีโอกาสพูดถึงประสบการณ์ส่วนตัวที่อาจไม่เคยมีโอกาสพูดถึงในบริบทอื่นๆ เชื่อมโยงประสบการณ์เข้าด้วยกัน และมันอาจนำไปสู่การค้นพบความเหมือนและความต่างที่ไม่เคยรับรู้มาก่อน

นำไปสู่การสำรวจและการค้นพบองค์ประกอบต่างๆ ในชีวิตที่นำมาซึ่งความสุขหรือความท้าทาย หรือสิ่งที่นำพาหรือขวางกั้นพวกเขาจากความสุข ได้คิดถึงสิ่งที่พวกเขาทำและอาจจะทำให้พวกเขาปรับเปลี่ยนแนวทางในชีวิตได้ ทำให้เกิดการเข้าใจและความเอื้ออาทรต่อกันมากยิ่งขึ้นในสังคม

"วันนี้นายมีความสุขไหม?"

คำถามเดียวที่เผยให้เห็นความสุขอันลึกซึ้ง

ท่ามกลางผู้เข้าร่วมงานมากกว่า 300 คน ซึ่งหลายคนอาจเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรกในโลกฟิสิคัล บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยโอกาสแห่งการสร้างมิตรภาพและพันธมิตรใหม่ๆ ผู้คนที่ล้วนมีความต่างได้มาพบและอยู่ปะปนกัน แบ่งปันเสียงหัวเราะ และพูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆ และอนาคตของบิตคอยน์

"วันนี้คุณมีความสุขไหม?"

คำถามที่เป็นหน้าต่างไปสู่จิตใจของผู้คน

ช่วยเชื่อมช่องว่างระหว่างโลกจริงกับโลกเสมือน ช่วยขมวดความคิดให้กับพวกเขา ว่าตลอดช่วงเวลาอันร้อนอบอ้าวซึ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกและข้อมูลที่ไหลผ่านตัวอยู่ตลอดเวลา ..สุดท้ายแล้วเขาพอใจกับมันหรือเปล่า?

มันกระตุ้นให้ผู้คนแบ่งปันมากกว่าเพียงแค่ความสนใจด้านมุมมองชีวิตหรือกลยุทธ์ลงทุนของพวกเขา มันชักชวนให้ทุกคนตระหนักรู้ถึงความสุขส่วนตัว ของตัวเอง ของคนอื่นๆ ความพอใจ และสุขภาพจิตที่ดี ซึ่งมักจะถูกบดบังโดยการสนทนาที่เน้นเรื่องวัตถุมากกว่าในงานรวมตัวที่มีหัวข้อทางเทคโนโลยีเช่นนี้

พวกเราออกมารวมตัวกับคนมากมายเหล่านี้ทำไม.. พวกเราทำไปทำไมล่ะ?

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะพยายามอธิบายให้ยืดยาวไปทำไมกะอีแค่คำถามง่ายๆ สั้นๆ เพียงแค่นี้

แต่มันจริงๆ นะ.. ผมคิดมาก่อนแล้วว่าหากมีโอกาสได้พูดคุยกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คำถามเดียวที่ผมอยากถามคือคำว่าอะไร..

ผมก็แค่ไม่อยากคิดไปเองว่ากิจกรรมมันจะออกมาดีหรือไม่ดี ผมก็แค่อยากฟังจากปากของทุกๆ คน อยากได้ฟังความรู้สึกของพวกเขา อยากเข้าใจพวกเขาให้มากขึ้น อยากใช้เวลาอันน้อยนิดให้คุ้มค่าที่สุดต่อความสัมพันธ์ระหว่างกัน (สาระค่อยไปคุยกันวันหลังก็ได้ ที่ไหนก็ได้)

ความรู้สึกถึงความสัมพันธ์จริงๆ มันจะเห็นและสัมผัสได้ในโลกจริง ไม่ใช่แค่เพียงสัมผัสจากการกอด.. แต่แววตาพวกเขาจะไม่อาจโกหกผมได้

ผมอยากแน่ใจว่าเราจะจากลากันด้วยความรู้สึกดีๆ ด้วยแววตาอันยิ้มแย้ม ..และผมก็ได้รับสิ่งเหล่านั้นมา

ผมกำลังบอกกับพวกเขาว่า..

ไม่ว่าพวกนายจะอยู่ที่ไหน กับใคร หรือทำอะไร ไม่ว่าสิ่งที่สัมผัสอยู่คือเรื่องอะไร นายแค่ต้องถามตัวเองว่า.. นาย “มีความสุข” กับมันมากแค่ไหน?

เพราะมันสำคัญ.. นายเองก็รู้ว่ามันสำคัญยังไง

ลองถามคนรอบๆ ตัวนายดูสิ..

ในทุกๆ วัน ลองชวนให้พวกเขาสนใจกับการสำรวจเรื่องราวของตัวเอง ความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง ชวนให้พวกเขาละสมาธิจากเรื่องลบๆ ไร้สาระรอบๆ ตัว หันมาใส่ใจกับตัวเองให้มากขึ้น.. ลองถามดูครับ..

แล้วอย่าลืมถามตัวนายเองด้วยล่ะ

“วันนี้นายมีความสุขไหม?”

#siamstr

พอได้รู้จักพี่ ความสุขก็เพิ่มมาอีกอย่าง ขอบคุณพี่มากเลยนะครับ 🙏🙏🙏

กำไรที่ได้มากว่าบิทคอยน์ราคาขึ้น

คือการได้รับธรรมะจากคุณลุงครับ

ได้ทบทวนตัวเองจากการฟังบ่อยๆ

จิตใจผ่องใส กินอิ่มนอนหลับครับ

รู้สึกทำบุญมาดีพอ ที่ได้เจอคุณลุง

กับอาจารย์ตั๊มครับ 🙏🙏🙏

เดี๋ยวเจอกันใหม่คราวหน้านะครับ 🙏🙏🙏

Replying to Avatar U

เมื่อวานใครได้คุยกับพี่ nostr:npub12lyey9htzx05kf5zckpqh2e89les97hgnw0r9md48rgv7enr68rshy9cs0 ถือว่าโชคดีมาก

เพราะคนอื่นเขามาคุยกันในงาน แต่พี่แกมานอน ไม่รู้ว่าง่วงมาจากไหน 555555

เกมส์เร็วไปหน่อยครับ พี่เขาคงสนุกกับงานจนตื่นเต้นมากไปหน่อย 555 ถ้าครั้งหน้าคงต้องทักไปขอเจอก่อนเข้างานครับ 🤣🤣🤣

🙏🙏🙏 กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพครับ

งานเมื่อวานสนุกมากครับ

เสียดายยังไม่ได้ทักพี่ nostr:npub12lyey9htzx05kf5zckpqh2e89les97hgnw0r9md48rgv7enr68rshy9cs0 ก็นอนหลับฝันดีไปก่อนซะแล้ว

ถ้ามีคราวหน้าอีก หากไม่ลำบากมากในการไปก็อยากจะไปอีกครับ

การได้มาเจอคนเก่งๆคุยกัน เรื่องต่างๆที่เขาเจอมา เป็นการเรียนรู้ที่ชอบมากครับ มันเหมือนเป็นกำไรชีวิตดีที่ได้แนวคิดพวกนี้

ก็ขอขอบคุณทุกคนในงานมากครับ หวังว่าจะได้เจอกันอีกในเร็ววันครับ

หากเผลอทำอะไรขัดข้องใคร

ช่วยลืมๆไปทีนะครับ ช่วงนี้งานเยอะครับ

บางทีก็งงๆครับ 🤣🤣🤣

#siamstr

Replying to Avatar Thita@98

สารจากหนึ่งสมาชิกในรังงนก พี่เจน

อืมมมม เริ่มยังไงดี ให้เขียนอะไรยาวๆ ไม่ค่อยถนัดซะด้วยสิ แต่ถ้าว่าเอาจริงๆก็เป็นคนชอบเขียนนะ แต่หลังๆไม่รู้เป็นไง ไม่นึกอยากจะเขียนอะไรเลย ชอบที่จะเล่า ได้พูดคุย ไถ่ถามกันด้วยน้ำเสียงมากกว่าตัวหนังสือมันเลยเป็นที่มาของการที่พี่เจนชอบเข้าไปสิงอยู่ในรังนก และสนุก ที่จะพูด ที่จะคุย ที่จะถาม ทำความรู้จัก กับผู้คน ในคอมมูนิตี้ บิทคอยน์คนไทยในนอสเตอร์ และแม้บ้างทีก็มีชาวต่างชาติ แวะเวียนเข้าไป ให้ได้ทำความรู้จักบ้างอย่าง งง

การทำความรู้จักกับผู้คนให้มากกว่า การแค่ GM GA GE GN หรือจะ G อะไรใดๆก็ตาม

พี่เจนสนุกมาก เวลาที่เอาตัวเองเข้าไปสิงอยู่ในรังนก และได้ไถ่ถาม ผู้คนที่แวะเข้ามาแวะพักในรังนกหรือสิงอยู่ด้วยกันเลยก๊หลายคน มันทำให้พี่เจนได้รับความรู้ ได้รู้จักกับแต่ละคน (แบบตัวเป็นๆ ผ่านน้ำเสียง และเสียงหัวเราะ) จนรู้สึกสนิทใจ (แต่พี่เจนจะเป็นเราคนเดียวรึเปล่านะ5555) เพราะหลังๆทุกคนดูเกร็งๆ กับคำถามของพี่เจน เพราะเวลาเรารู้จักใครมากขึ้น เราก็จะถามลึกขึ้น หรือถามอะไรที่มันซับซ้อนมากขึ้น เอ๊ะ หรือเราจะถามคำถามที่มันลึกหรือซับซ้อนมากขึ้นตั้งแต่เริ่มแรกที่เจอหน้ากันเลยหรือเปล่านะ ก็เราอยากจะรู้จักเขา มากกว่าการถามว่ากินข้าวหรือยังคุณชอบสีอะไรวันนี้เป็นยังไงบ้าง เพราะคำถามพวกนั้น พี่เจนกลับมีความรู้สึกว่าเราต้องสนิดหรือรู้จักกันก่อน (พี่เจนแปลกเนอะ5555)

ถ้าว่าหมออ่านก็เคยบอกพี่เหมือนกัน ไม่ใช่ใครเข้ามาจะจู่โจมถามคำถามอะไรที่มันซับซ้อนหรือดูเหมือนกับจะไปถอดเสื้อถอดผ้าเค้า ไม่ พี่เจนยังจะเถียงหมอ พี่เจนไม่ได้จะถอดเสื้อหรือไม่ได้จะถอดผ้าไคร พี่เจนแค่อยากจะถอดสูท หรือคลายเนคไทของเค้าออกเฉยๆให้เค้านั่งลงตรงรังนกให้เขารู้สึกสบายๆแต่กลับไม่ใช่ คำถามของพี่เจนกลับทำให้เขายิ่งดูเกร็งมากกว่าเดิม55555 แต่แล้วไงพี่เจนก็ยังดื่อถามคำถามแบบนั้นอยู่ พี่เจนมีความรู้สึกว่ามันทำให้พี่รู้จักเขามากขึ้นมากกว่าการถามแค่คุณชอบสีอะไรอย่างที่พูดไปตอนต้น(มันอาจฟังดูแปลก) ว้าวแต่่มันเป็นอย่างที่พี่เจนคิดไว้คำถามเหล่านั้นทำให้พี่รู้จักทุกคนมากขึ้นจริงๆด้วย

แต่ถ้าว่านั่นมันเป็นข้อเสียของพี่เจน ด้วยความเห็นแก่ตัวในการถามทุกครั้งที่แค่อยากรู้อยากถามอยากทำความรู้จักให้มากขึ้นจนลืมนึกไปว่า ผู้ถูกถามเขาอาจรู้สึกอึดอัด และไม่อยากพูดคุยกับพี่จนอาจทำให้พี่ไม่รู้จักเขาเลยจริงๆก็ได้ แต่ไม่นะ พี่ว่าพี่รู้จักทุกคน ทุกคนเลยที่โดนพี่ถามคำที่ไม่น่าถามนั้น คำพูดที่พิมพ์อาจดูวกไปวนมา เพราะตอนที่พี่พิมพ์อยู่นี้เป็นเวลาตี 2.58 นาที ไม่ใช่อะไร พี่เจนกลัวพี่เจนลืมถ้าพี่นอน5555 พูดไปก็มุสา

พี่นอนไม่หลับเหมือนอย่างที่พี่ตั้มว่าจริงๆ ต้องขอบคุณพี่ตั้ม ที่วันนี้พี่ตั้มเข้าไปในรังนกและทำให้พี่ต้องได้เขียนอะไรที่มันยาวๆแบบนี้ สิ่งที่พี่ตั้มพูดกับพี่เจนวันนี้ ฮือ ก็วันนี้สิ มันเลยเที่ยงคืนมาแล้วนิ วันนี้แหละ พี่เจนน้อมรับเอาไปปรับปรุง และปรับเปลี่ยน พี่ตั้มช่วยเตือนสติ ต้องขอบคุณมากจริงๆ ที่เอาเวลาที่พี่ตั้มควรจะต้องพักผ่อนมมาเสียเวลานั่งคุยกับพี่เจนซะจนดึกทั้งที่จริงๆแล้วไม่ต้องเตือนอะไรหรือไม่ต้องพูดอะไรเลยก็ได้

นี่จึงเป็นที่มา ของการทำให้พี่เจนต้องเขียน อะไรที่มันยาวๆ ไม่ใช่สิ พิมพ์อะไรที่มันยาวๆ

จากการกระทำที่พี่เจนทำ ในรังนก ไม่ว่าจะเป็นการถาม ไม่ว่าจะเป็นการพูด ไม่ว่าจะด้วยวาจา น้ำเสียงกิริยาท่าทางหรืออะไรใดๆก็ตาม ที่มันล่วงละเมิด(ไม่ใช่สิ เดี๋ยวก็คิดกันเป็นอย่างอื่นไป) ที่มันก้าวล่วง พี่เจนต้องขอโทษพี่เจนไม่ได้ตั้งใจ

การที่พี่เจนได้เข้าไปสิงในรังนก มันทำให้พี่เจนรู้สึกสบายไม่รู้สึกระแวดระวัง ทำเสมือนเป็นบ้านของตัวเอง ที่จะพูด ที่จะแสดง อะไรใดๆออกไป โดยไม่คิดรู้สึกว่าระแวงว่าคนจะมองมันไม่ดี หรือรู้สึกไม่ดีกับเรา มันเป็นเหมือนพื้นที่เซฟโซน มันเป็นพื้นที่พิเศษรู้สึกผ่อนคลาย สบายเกินไปจนลืม เผลอทำอะไรที่ไม่ดีลงไป วันนี้เลยอยากจะเขียน ขอบคุณ และก็ขอโทษ ที่ได้พูดได้ตั้งคำถาม อะไรที่มันไม่ควรออกไป แต่สิ่งกระทำใดๆ ไม่ว่าจะเป็นทั้งวาจาน้ำเสียงหรือกิริยาท่าทางใดๆอะไรก็ตาม พี่เจนทำออกไปด้วยความจริงใจ พี่เจนยังย้ำว่าพี่เจนไม่ได้เสแสร้ง…….. หรือแกล้งทำมัน

เริ่มจากไครดี

ขอบคุณหมออ่าน nostr:npub1qpfp8mcp4qvd433s8sam8602drwru6m000057w9ux6l7sc7txxnq3gnu42เวลาพี่เจนเปิดห้องหมอจะเป็นคนแรกๆที่มานั่งเป็นเพื่อนถึงไม่พูดอะไรเลย เพราะหมอไม่อยู่แค่เอา อวตาร มาแปะไว้เป็นเพื่อนพี่เฉยๆก็ตาม และต้องขอโทษเรื่องคำถาม และขอโทษที่ชอบขอร้องแกมบังคับให้เปิดห้องสลับกับพี่บ้าง55555

เสี่ยยยย ขอบคุณเสี่ย nostr:npub1kue7sf99rnwu7cm69aeae2d99fwrwsvassglzkfy9dqsw4nxclrq3hw004ที่มีคำพูดดีๆ มาพูดมาถามให้พี่ได้ฟังได้ข้อคิดอยู่เรี่อยๆ และมีเพลงแร็ฟสนุกให้พี่เปิดฟังเยอะแยะมากมาย และต้องขอโทษเสี่ยเรื่องคำถามเพราะ ถามซะให้อึดอัดเลย และขอโทษที่พี่ชอบถามเรื่องราคาบิทคอยน์อยู่ไม่หยุด (ถ้าไม่ถามเรื่องราคา แล้วจะให้พี่เจนถามเรื่องอะไรกับเสี่ยดีนะ(สงสัยต้องเป็นเรื่องสาวๆ55555)

ขอบคุณคุณจิ๊บnpub1p7w6gyufuy3e6fnugvg9an7fyfes085qct2tp8sarctjwqdaqltsg47tzyพี่เจนได้คำตอบจากคุณจิ๊บหลายอย่างไปปรับใช้กับตัวเอง คุณจิ๊บตอบคำถามพี่เจนได้ค่อนข้างลึกข้างลึก ทั้งที่มีความระแวดระวังตัวอยู่ตลอดเวลาเพราะความเกรงใจพี่เจนถ้าไม่ตอบคำถาม555555 เอาจริงที่พี่เจนถามคำถามคำถามค่อนข้างลึก เพราะบางทีคำตอบ มันเป็นมุมมอง ที่พี่เจนพิจารณานำไปปรับใช้ในวันถัดไปได้จริงๆ อาจจะเป็นเพราะว่าคุณจิ๊บเข้ามาในรังนกและได้เจอพี่บ่อยช่วงหลังๆคุณจิ๊บเลยซวยเลย55555 พี่เจนต้องขอโทษกับคำถามที่พี่ถามคุณจิ๊บและขอโทษที่เอ่ยถึงชื่อคุณจิ๊บอยู่บ่อยๆ พี่เจนจะพยายามให้มันน้อยลง555555555

ขอบคุณแคท nostr:npub1hj0m0vnskgu2k357thz3ct7mpsdt8km8sewsu232cq40n0t5rpss5s57yuเข้ามาเบรคอะไรหลายอย่าง เบรกซะจนบางทีพี่ก็คิดว่าจะเบรกอะไรของมันนักหนาว่ะเนี่ย และต้องขอโทษที่คะยั้นคะยอให้เข้ามาในรังนกให้มาอดหลับอดนอนง่วงไปด้วยกันทุกวันเลย เจอกัน 19 เมษาครับ

ขอบคุณพี่เป็ด nostr:npub1ysvk3na2kzmfy3yw9mj2947srkqpm7w3m4nmhey2sdet9xg9480qjn54x4อาจารย์ประจำรังนก รู้สึกประทับใจตั้งแต่วันแรกที่เข้ารังนกเลย พี่เจนคยคุยกับพี่เป็ดถึงจะไม่กี่ประโยคก็เถอะนั้นเป็นพี่เป็ดที่เป็นฝ่ายเดินเข้ามาถามพี่เจนก่อน จนทำให้พี่เจนต้องถามตัวเองว่าพี่เจนพลาดหรือหลงลืมอะไรไปหรือเปล่านะ? (พี่เจนไม่รู้จักแต่ทำมั้ยรู้จักพี่เจน)

การที่พี่เจนถามคำถามพี่เป็ด ทุกคำถามที่ถามจะต่างจากคนอื่นเพราะพี่เจนเคยเห็นหน้าพี่เป็ดแบบตัวเป็นๆแล้ว คำถามโง่ๆพี่เจนก็ถาม คำถามที่ไม่น่าถามพี่เจนก็ถาม คำตอบทุกคำตอบที่ได้จากทุกคำถาม มันทำให้เราเห็นหรือรู้จักผู้ที่ตอบคำถามมากขึ้นทุกมุมเลย ยิ่งตอนได้สนทนาธรรมกับพี่เป็ด ยิ่งเป็นอะไรที่ว้าวมาก นี่ถ้าไม่ได้ถามคำถาม หรือไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลยในรังนกแบบตัวเป็นๆพี่เจนคงไม่ทราบเลยว่าพี่เป็ดเป็นผู้ชายที่ว้าวมาก ว้าวเกินบรรยายจริงๆ ต้องขอโทษกับคำถามหลายคำถาม ที่ถามไปอาจจะทำให้ดูอึดอัด แต่ไม่รู้หละพี่เจนก็ถามมันอยู่ดี555555555 พี่เจนได้คำตอบและแง่คิดดีๆมาเยอะเลย และได้นำไปปรับใช้กับตัวเองด้วย

และต้องขอโทษพี่เป็ดอย่างมากๆที่พี่เจนชอบถามคำถามแหย่เล่นอยู่เรื่อยๆ ขอบคุณที่พี่เป็ดไม่เคยโกรธหรือถือสาพี่เจนเลย

อ้อ พี่เจนตกใจมากนะพี่เป็ดเล่นเกิด เดือน/ปี/พ.ศ. เดียวกันแถมวันที่เกิดยังใกล้กันมากด้วย

ขอบคุณพี่หมอnpub1kd95gzpy65t7cndx43nlxxtahj0s8kpdwr77kl6tw7gfht8mjensyh5l62 ถ้าพี่เจนไม่ได้เข้าไปสิงในรังนก พี่เจนคงไม่รู้ ว่าไอ้ของที่มีประโยชน์ที่จริงจริงแล้ว มันหาง่ายอยู่ใกล้มือเรานี่เอง พี่เจนได้กินของดีๆมีประโยชน์ และได้เข้าใจว่าการกินที่ดีมันควรจะเป็นยังไงไอ้จุลินทรีย์ที่น่ารักๆพวกนั้นน่ะ มันทำให้พี่เจนตกหลุมรักมันตลอดเลย พี่เจนขอบคุณพี่ตาล ที่ทำให้พี่เจนรู้ว่าส้มผักเสี้ยนของที่หาง่ายๆแบบนั้นน่ะ มันมีประโยชน์มากมายขนาดไหน และก็ต้องขอโทษพี่หมอด้วยกับคำถามหลายๆคำถาม ที่บางทีพี่เจนก็ถามไปไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง นึกจะถามก็ถามเลย คำถามโง่ๆก็ถาม คำถามไม่น่าถามก็ถาม แต่ทุกคำถาม พี่หมอให้เกียรติที่จะตอบทุกคำถามเลย ไม่ว่าคำถามนั้นมันจะไม่น่าถามหรือเป็นคำถามที่ใครต่อใคร ถามซ้ำๆกันอยู่อย่างนั้นแหละ แต่พี่หมอก็ยังเลือกที่จะตอบมันอยู่อย่างนั้น อาจจะมีบ่นบ้าง แต่พี่หมอก็ตอบ พี่เจนก็ยังจะถามเหมือนเดิม พี่หมอเป็นหมอจริงๆใช่ไหม ขอบคุณค่ะพี่หมอ พี่เจนได้ประโยชน์จากทุกคำตอบพี่เจนถามทุกคำถามเลย แต่แปลกนะการป้ายยาส้มมันยากนักหนา แต่ทำมั้ยการป้ายยาที่เกี่ยวกับเฟียตฟู้ดน่ะมันง่ายจัง แต่ก็นั่นแหละค่ะพี่หมอ พี่เจนยังจะถามพี่หมอว่า พี่หมอๆพี่หมอเป็นหมอเป็นหมอจริงๆใช่ไหม55555555555

nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85พี่เจนชอบฟังเวลาพี่ตั้มพูดพี่เจนชอบอ่านที่พี่ตั้มเขียน ขอบคุณพี่ตั้ม นั่นแหละเหมือนที่ขอบคุณไปข้างต้น ขอบคุณทุกสิ่งอย่างเลย พี่ตั้มใจดีตลอดเลย และต้องขอโทษพี่ตั้มด้วย กับคำถามหลายคำถาม ที่พี่เจนถามพี่ตั้มค่อนข้างลึก ลึกมากกว่าใครๆด้วย ลึกจนคิดว่ามึงเป็นใครช่างกล้าถาม แล้วอย่ากระนั้นเลย พี่ตั้มก็กล้าที่จะตอบคำถามนั้นด้วย ถึงจะลึกเข้าไปถึงในซอกร่มผ้าก็เถอะ มันฟังดูเหมือนโรคจิตเบาๆ แต่มันคือเรื่องจริง ซึ่งทุกคำถามที่ถามไป และคำตอบที่ได้มาทุกคำตอบ ถามว่าผู้ใด้ประโยชน์นั้นคือใคร คือผู้ถามนั่นเอง มันเป็นสิ่งที่เรานำไปปรับใช้ได้จริงๆ เพราะบางอย่างอะไรใดๆพี่เจนสามารถที่จะช่วยคนที่เค้ามีปัญหาหรืออะไรใดๆ ให้เขาดีขึ้นได้จริงๆนะ ด้วยคำตอบทิได้จากคำถามเชิงลึกอะไรประมาณอย่างนั้น และต้องขอโทษพี่ตั้มที่พีเจนชอบพูดแรงๆบ้างทีก็ดูเหมือนจะไม่ให้เกียรติ พี่เจนไม่ได้เป็นคนเสแสร้งนะ พี่แสดงออกไปด้วยความจริงใจบางทีมันอาจจะดูเล่นๆ แต่พี่จริงจังนะ ขอบคุณแง่คิดดีอะไรหลายๆอย่างจากผู้ชาย family man อีกหนึ่งท่านในทุ่งม่วงแห่งนี้ nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85

ขอบคุณพี่อาร์ม nostr:npub1qd6zcgzukmydscp3eyauf2dn6xzgfsevsetrls8zrzgs5t0e4fws7re0mjพีอาร์มเหมือนหมีพูจริงๆนะ พี่เจนไม่ได้หมายถึงรูปร่างหน้าตา แต่พี่เจนกำลังหมายถึงวิธีคิด หรือการพูดจาบางอย่าง พีอาร์เหมือนมีพูเลย ขอบคุณพี่อาร์มหลายอย่างเลย ให้ว่าตั้งแต่วันแรกเลยที่รู้จัก ปิรันย่า 33 มาจนถึงไลฟ์ชิป และดิสคอร์ด และเข้ามาในนอสเตอร์ได้ก็เพาะพี่อาร์ม ขอบคุณค่ะ และขอโทษด้วย ขอโทษที่ถามคำถาม ที่ทำให้พี่อาร์มบางทีรู้สึกอึดอัดที่จะตอบมัน เอาจริงๆพี่เจนก็ยังจะถามอยู่ดีนั่นแหละ ว่าแล้วพี่อาร์มจะแต่งงานตอนไหน555555555

และเมือคืนต้องขอโทษnpub18k67rww6547vdf74225x4p6hfm4zvhs8t8w7hp75fcrj0au7mzxs30202m ที่ถามคำถามที่ช่วนน่าอึดอัด555555 อุตส่าห์เข้ารังมาให้ถามคนถามก็ตื่นเต้นซะสั้นดดๆดาดๆไปกะบ่เป็น55

ขอบคุณค่ะพี่แชมป์npub16unl8g9ucanlpfvp94sdjdv2f4mukm2ywmgrywnrfdgt98qwrrdq0qcn35 ขอบคุณที่วาดรูปสวยๆให้พี่เจน อยากจะบอกว่าพี่เจนโชคดี ที่ไหวตัวทันขอร้องพี่แชมป์วาดรูปให้ ไม่งั้นคงเข้าคิวยาวแน่ๆเลย เพราะว่าการที่จะได้ให้พี่แชมป์วาดรูปให้ในอนาคตข้างหน้าไม่ใช่เรื่องง่ายแน่ๆ ขอบคุณค่ะพี่แชมป์สวยกว่าตัวจริง และพี่เจนก็ต้องขอโทษพี่แชมป์ด้วยกับคำถามในหลายคำถาม ที่พี่เจนถามไปแบบมันลึกเนาะพี่แชมป์มันอาจจะทำให้พี่แชมป์อืดอัดรู้สึกไม่ดี บ้าไปแล้ว!!พี่เจนเป็นใครไม่รู้จักพี่แชมป์ พี่แชมป์ก็ไม่รู้จักพี่เจน พี่เจนก็ช่างกล้าถามคำถามแบบนั้นได้ แต่ก็นั่นแหละ พี่เจนกล้าถาม พี่แชมป์ก็กล้าตอบ พี่เจนอยากจะบอกพี่แชมป์ว่าสิ่งที่พี่เจนถาม และคำตอบที่ได้จากคำถามทุกคำถาม มันเป็นประโยชน์จริงๆค่ะพี่แชมป์ ขอบคุณครับพี่แชมป์ เลิฟเลิฟครับพี่ ต้องรีบบอก ไม่งั้นพี่มิคชิงบอกก่อน55555555555

ขอบคุณคุณบีnpub1p2c9e3c9r7y3cjwhv4f4g6s574r2xkvnvrkhp3lg3vudxl3mpu6s520r2c นี้ถ้าไม่ได้คุยกันในรังนกพี่เจนก็คงไม่ทราบว่าคุณไซ่ซี่ ชื่อว่าบี ขอบคุณคุณบีที่ให้พี่เจนถามคำถามตั้งหลายอย่าง คำถามที่พี่เจนถามคุณบี พี่เจนค่อนข้างแปลกใจกับคำตอบที่ได้จากผู้ชายที่บอกตัวเองว่าเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยพูด พี่เจนประทับใจคำตอบคุณบีหลายอย่างเลย ด้วยความเป็นผู้ชายยยยยผู้ชายของคุณบี มันทำให้พี่เจนเห็น ความซื่อตรงและความจริงใจแบบบ้านๆมันธรรมดาๆอย่างนี้นี่เอง และพี่เจนต้องขอโทษคุณบีด้วย ที่ถามคำถามอะไรออกไปหลายอย่างที่บางอย่างก็ค่อนข้างลึก และบางทีอาจจะทำให้ดูอึดอัด แต่บอกเลยทุกคำตอบที่พี่เจนได้มามันเป็นประโยชน์จริงๆ ขอบคุณค่ะ และพี่เจนจะได้ใช้พวงกุญแจเร็วๆนี้ซินะ555555555555

ขอบคุณพี่มิคnpub1uprlst7kjp0eyfxe4yn7q36gr885mjr9fm6ejfqt8pmdta7stv9s2xvysq ในรังนก พี่เจนว่า พี่เจนคุยกับพี่มิค เยอะมาก ให้ว่าเยอะกว่าทุกคนเลยมั้งมันรู้สึกสนิทเอามากๆเลยเพราะด้วยความที่วิถีชีวิตของพี่มิคมันคล้ายๆกับชุมชนที่พี่อยู่การเห็นการได้ฟัง หรือแม้แต่คำพูดอะไรใดๆก็ตามมันทำให้รู้สึกว่าพี่เจนไม่เหงา มันมหัศจรรย์มากนะ พี่เจนสามารถพูดคำพูด ที่พี่เจนใช้อยู่ทุกวันได้ในรังนกเนี่ย เรามีความรู้สึกเหมือนว่าฉันอยู่ที่ไหนฉันก็ไม่ลืมกำพืดของตัวเองเว้ยอย่างเงี้ย มันเจ๋งมาก แล้วพิมพ์คุยกันใน นอสเตอร์ เป็นภาษาที่ตัวเองพูดหรือใช้อยู่ทุกวันก็ได้ด้วยอย่างเงี้ยมันมีคนพูดภาษาเดียวกันกับฉันด้วยอย่างเงี้ย สุดยอดไปเลย แต่ก็นั่นแหละ พี่เจนว่าพี่มิคเป็นคนที่ระมัดระวังตัวเอามากๆ จนทำให้คำถามบางคำถามของพี่มันอาจจะทำให้พี่มิคไม่ค่อยรู้สึกสบายใจนัก และมันอาจจะทำให้พี่มิครู้สึกไม่ค่อยจะโอเค พี่เจนก็อยากจะขอโทษ ถ้าการที่พี่เจนถามทำให้เกิดการก้าวล่วง หรืออะไรใดๆที่บางทีพี่เจนพูดไปอย่างไม่คิดคำพูดด้วยก็เช่นกันพี่เจนก็ต้องขอโทษพี่มิคด้วย แต่พี่เจนถูกชะตาพี่มิคจริงๆนะ พี่มิคเคยถามว่าประโยคมันมีกี่แบบ มันมีประโยคคำถาม แล้วมันมีประโยคอะไรอีกบ้าง เอาจริงๆวันนั้นอ่ะในความรู้สึกของพี่เจน ประโยคมันมีอยู่เยอะมาก แต่ไม่รู้สิพี่เจนอยากพูดแค่ประโยคคำถาม(พี่เจนดูเห็นแก่ตัวอีกแล้ว5555) แล้วพี่เจนก็ถามกลับพี่มิกไปว่าถ้าพี่เจน อยากรู้จักพี่มิค กับ พี่เจนอยากรู้แค่วิธีทำเทมเป้ คำถามของพี่เจนจะเหมือนกันไหม ก็นั่นแหละถ้าพี่เจนอยากรู้จักพี่มิค คำถามมันจะเป็นอีกแบบหนึ่ง แล้วถ้าพี่เจนอยากรู้จักแค่วิธีทำเทมเป้ คำถามมันก็จะเป็นอีกแบบหนึ่ง คำตอบมันก็จะแตกต่างออกไป ถ้าพี่เจนอยากรู้จักแค่เทมเป้ พี่เจนก็จะได้รู้จักวิธีทำเทมเป้เเล้วก็รู้ว่าพี่มิคทำเทมเป้ได้ แต่ถ้าพี่เจนอยากรู้จักพี่มิคมากกว่านั้นที่ไม่ใช่แค่ทำเทมเป้ได้ คำถามมันจะเป็นอีกแบบ ซึ่งพี่เจนอาจจะไม่ได้รู้เเค่ว่าพี่มิคทำเต็มเปได้ แต่จะรู้อะไรที่มากกว่านั้น แต่ก็นั่นแหละถ้าคำถามพวกนั้นมันทำให้พี่มิครู้สึกอึดอัดพี่เจนก็จะย้ำอีกรอบหนึ่งว่าพี่เจนขอโทษจริงๆ พี่เจนไม่ได้ตั้งใจพี่เจนแค่อยากรู้จักพี่มิค

ส่วนของอาจารย์ขิงnpub1a8wreeghu0j8g4zqgzex53sq38gjwjdp5czxnu3rfydnz8n8yu2spqkavyต้องขอบคุณมากค่ะจารย์สำหรับคำตอบในวันนั้นที่พี่เจนถาม จารย์ขิงไม่ค่อยได้เข้ามาในรังนกแต่บทจะเข้ามาพี่เจนก็ยิงคำถามหนักเลยเอาจริงๆถ้าเป็นคนอื่นเนี่ยคงจะบอกว่าอี้เนี่ยมันเป็นใครกล้าดียังไงมาถามคำถามพวกนี้กับอาจารย์ขิง555555 คำถามที่ถามอาจารย์ขิงวันนั้นมันเคยมีคนถามพี่เจน พี่ก็เลยลองตั้งคำถามกับอาจารย์ขิงดูซึ่งพี่แค่อยากรู้มุมมองของคนที่บอกตัวเองว่ายังไม่อยากจะมีคู่เนี่ยมันจะออกมาเป็นลักษณะไหน มันจะไปทิศทางเดียวกันกับของพี่เมือตอนเด็กๆไหม (ฟังดูพี่เห็นแก่ตัวอีกแล้ว) แต่พี่ลืมนึกไปว่าคำถามพวกนั้น มันอาจจะลึกและทำให้ผู้ตอบคำถามรู้สึกอึดอัด ซึ่งมันก็นานหลายเดือนแล้วแต่พี่ก็ยังอยากจะขอโทษอาจารย์ขิงอยู่ดีขอโทษย้อนหลังคงไม่สายเนอะอาจารย์พี่เจนขิงขอโทษจริงๆถ้าเกิดคำถามหรือวาจาใดๆของพี่เจนมันเกิดการก้าวล่วงอาจารย์ขิงพี่เจนต้องขอโทษด้วยจริงๆ พี่ฉันไม่ได้ตั้งใจความอยากรู้อะไรบางอย่างมันอาจทำให้พี่ไม่ได้คิด คนที่โตแต่อายุแต่นิสัยไม่ได้โตมันก็เป็นอย่างนี้แหละอาจารย์อภัยให้ด้วยค่า

พี่เอ้npub1dp4gc3vcww4ln2gr3wspwz4nhusar92dzwu52ncuc7y808l5vfassxvwmh ต้องขอบคุณพี่เอ้มากเลย หลายอย่างเลย หลายอย่างจะพูดยังไงหมด คนอะไรสามารถนั่งคุยกับพี่เจนได้จนถึงตี 5 คนบ้าที่ไหนไม่รู้จักกันอะ คุยกันได้ถึงตี 5 ไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีเลยทีเดียว แต่นั่นแหละค่ะพี่เอ้ด้วยเรานะคุยกันเยอะมากพี่เอ้ก็ชอบที่จะขอโทษพี่อยู่เรื่อยๆแบบว่า ถ้าเกิดทำนู่นนี่ทำให้พี่ไม่โอเคไม่สบายใจพี่เอ้ก็จะขอโทษพี่อยู่ตลอดเว ที่เนี่ยถึงตาพี่เจนบ้างพี่ก็อยากจะขอโทษพี่เอ้บ้าง ถ้าเกิดคำพูดหรือคำถาม หรือวาจากริยาท่าทางใดๆของพี่เจน มันทำให้พีเอ้ไม่โอเครู้สึกไม่สบายใจ พี่เจนก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะคะพี่เอ้(ไม่ถนัดเลยเรียกชื่อเนี่ยขอเรียกเฮียเหมือนเดิมแล้วกันนะจ้า) นี่ถ้าไม่ได้เข้ามาคุยกันในรังนกอ่ะ พี่เจนก็คงจะไม่ทราบ ว่าเฮียหมูชื่อเอ้ และก็จะไม่ทราบเลยว่ามีนักปรัชญาตัวเป้งสิงอยู่ในรังนกแห่งนี้ด้วย

คุณฮิปน็อคnpub1p0glyrz85nu86gevlhrsg9t3pg5uhrhq3sgwjmy8mzq0k09m30pq2jv9kv เข้ามาในรังนกครั้งเดียวและครั้งแรกตอนพี่สิงรังนกแล้วเป็นครั้งที่พี่แบบเหมือนปลากระดี่ได้น้ำเลยคือยิงคำถามแบบปิ้งปังๆอ่ะ วันนั้นเป็นวันที่พี่แปลกใจกับคำตอบหลายๆคำตอบของฮิปน็อคมาก เอาจริงๆที่ยิงคำถามไม่ยั้งก็ตื่นเต้นนั่นแหละขอบคุณที่ให้พี่ถาม พี่ได้คำตอบในใจอะไรหลายๆอย่างเลยโดยเฉพาะเรื่องเจตสิกพี่แปลกใจนะ พี่แปลกใจจนตั้งคำถามว่าผู้หญิงของฮิปน็อคจะเป็นยังไงนะเวลาสองคนนี้เค้าคุยกันเขาคุยกันเป็นภาษาอะไรนะหรือเขาจะมีวิธีคิดหรืออะไรใดๆที่เหมือนกันจนแบบอืมพี่ก็คิดไปเรื่อย นั่นแหละไม่รู้ซิ แต่ขอบคุณฮิปน็อควันนั้นมากๆเลย ขณะเดียวกันพี่ก็อยากจะขอโทษด้วย คำถามบางคำถาม เนอกริยาท่าทางน้ำเสียงของพี่ บางทีมันอาจจะทำให้รู้สึกขุ่นเคืองหรือรู้สึกอึดอัดในขณะที่ตอบคำถามหรืออะไรใดๆ พี่ก็ต้องขอโทษ คุณฮิปน็อคด้วยจริงๆ ขอบคุณจริงๆที่วันนั้นเข้ามาให้พี่ถาม ถ้าเจอตัวเป็นๆพี่อาจจะสั้นจนไม่กล้าถามอะไรเลยก็ได้55555555555

คุณยูnpub1y3y2vmmw00a9tftxh0mpvz5z5xd9ey28q93flwcj93zaaquzjmys4amlsw ตอนแรกๆทีพี่เจนเรียกคุณยู คุณยูถามพี่เจนว่า พี่เจนเคยพากย์หนังการ์ตูนหรอ หรือเคยพากย์หนังไหมเพราะคุณยูบอกว่าเสียงพี่เจน เหมือนเสียงใครสักคนตอนนั้นพี่เจนรู้สึกแปลกใจนะ ที่มีคนบอกว่าเสียงเหมือนไครสักคนจริงๆ ช่ายจนคุณซีบอกว่าเสียงพี่เจนตอนเรียกคุณยูเสียงพี่เจนเหมือนเสียงโนบิตะเลยพี่ก็เพิ่งมาสังเกตุว่าเสียงตัวเองเหมือนเสียงโนบิตะจริงๆด้วยนิถ้าคุณอยู่ไม่ทักพี่คงไม่สังเกต ดูสึกดีขึ้นมาเลยขอบคุณจริงๆ นี้ขอโทษมาทุกคนก็จนเกือบจะหมดมาถึงคิวของคุณยูก็อยากจะขอโทษบ้าง โดยพี่เป็นคนชอบถามพี่ก็ถามไปเรื่อยๆ ถามบางทีก็ไม่ได้คิดอะไรถ้าเกิดคำถามหรือคำพูดอะไรใดๆ ของพี่มันทำให้คุณยูรู้สึกไม่สบายใจหรือขุ่นเคืองอะไรใด พี่เจนก็ต้องขอโทษด้วยนะค่า

ขอบคุณกัปตันnpub1ac04gplek77m7s9lmjuvuqxgfv35ll0sa5xxh76myxq3qn65hxrqqllgcd ซึ่งพี่ก็ยังไม่ได้ถามอะไรกัปตันเยอะ แต่พี่ก็อยากจะขอโทษอยู่ดี กับคำถามอะไรหลายๆอย่างที่พี่อาจถามไปแล้วมัน เป็นคำถามที่ไม่ค่อยโอเค แต่ก็นั่นแหละ พี่ยังรอน้ำผึ้งเดือน 5 จากสงขลาอยู่นะครับ กดดันกัปตันเบาๆ5555555

หลวงพี่npub1axsvhla4qmgwmuf6x0mwfmtajapy008uz8sxd8gtfdvrqm8zel3qy8n4z5 หลวงพี่เข้ามาในรังบ่อย หลวงพี่ไม่เคยพกไมค์มาเลย แล้วเมื่อวาน พี่เจนก็ถามหลวงพี่ไปเยอะมาก ไม่สิ ช่วงสองวันมานี้สิ ถามหลวงพี่เยอะเลย แล้วหลวงพี่ก็พิมพ์ตอบมาเยอะเลยพี่กะได้อะไรเยอเลยนี้ถ้าพกไมค์มาพี่ได้เอากระสอบมาใส่แน่ อ๋อจริงๆพี่เจนก็ไม่ทราบนะว่าหลวงพี่เป็นพระจริงๆไหม นี่ถ้าเป็นพระจริงๆพี่เจนฮาเลยเด้เนี่ย แล้วถ้าคำถามของพี่เจนบางคำถามมันดูก้าวล่วงไม่ว่าจะเป็นทางวาจาหรือกิริยาท่าทางน้ำเสียงอะไรใดๆ พี่เจนก็ต้องขอโทษขอขมาด้วยจริงๆเจ้าค่ะ

ครูโบว์npub1zt3m0n4ym2l7lg6epqch2xwu05cnv4vm7wvay9ssuwm08s4ws6yqwdlwwz ครูโบว์เป็นอีกหนึ่งคนที่พี่ต้องขอบคุณ ครูโบว์เป็นผู้หญิงคนแรกเลยถ้ารวมกับพี่เจนก็เป็นสอง(ถึงพี่หมอเอกจะบอกว่าพี่เจนไม่ใช่ผู้หญิงก็เถอะ5555) ตอนเห็นแอคเคาท์ผู้หญิงเข้ามาพี่เจนดีใจมาก มีผู้หญิงโผล่เข้ามาในรังนกบ้างแล้วพี่เจนจะไม่เหงาแล้วใช่ไหมเราอยากจะมีเรื่องคุยแบบผู้หญิงผู้หญิงบ้าง แต่ครูโบว์ก็เข้ามาได้แป๊บเดียว ด้วยเวลา ด้วยหน้าที่การงาน และด้วยระบบอะไรมันยังไม่เสถียรนัก แต่พี่ดีใจนะที่ได้คุยกับครูโบว์ แล้วพี่ก็ต้องขอโทษครูโบว์ด้วย ถ้าคำถามของพี่ ที่พี่ถามครูโบว์ไป มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจหรือขุ่นเคืองใดๆพี่ต้องขอโทษจริงๆค่ะครู เจอกันกันยาค่ะครู

พี่ไม้npub1ujevvncwfe22hv6d2cjv6pqwqhkvwlcvge7vgm3vcn2max9tu03sgze8ry พี่ไม้น่าจะเป็นอีก หนึ่งคนที่อายุไม่ได้เยอะมาก อายุน่าจะเท่ากับเสี่ยเนาะ แต่ทว่าเด็กที่สุดในรังก็น่าใช่ อืมหรือน่าเป็นพี่ที่เด็กสุดนะ55555555

อือจะเด็กหรือจะผู้ใหญ่ ไม้ได้เกี่ยว อย่างที่บอกตัวเลขไม่ได้วัดวุฒิภาวะ ต้องขอบคุณที่มีเด็กๆต่างวัย เข้ามาให้พี่ได้ตั้งคำถามทำให้พี่ได้รับความคิดหลากหลายมุมมอง ด้วยความที่พี่อยู่กับเด็กหลายวัย การเอามาปรับใช้ หรือการที่ถ้าเราได้รู้ ความคิดของเด็กวัยนี้ก็คิดกันยังไง เขาต้องการอะไร หรือวิธีแก้ปัญหาของเขาเป็นแบบไหน พี่ว่ามันเจ๋งจริงเลยว่ะ แล้วก็ต้องขอโทษด้วย คำถามของพี่เจนอ่ะ ด้วยอาจจะด้วยวัยด้วยมั้ง บางทีก็ใช้คำพูดหรือวาจาอาจจะไม่ค่อยโอเคนะ ดูความคิดของพี่มันอาจจะไม่ได้ไปในทิศทางเดียวกันกับของคนในวัยไม้ ก็เลยอาจจะมีพูด ให้ขัดใจหรือโมโหบ้าง พี่เจนก็ต้องขอโทษด้วย ขอโทษจริงๆครับไม้

พี่กายnpub1e9vcz6204fft6jxvyf0edd3a54t8n9znz007h94mmwlkqlqeulzqfjj93f ที่น่าจะเป็นคนเดียว ที่ไม่ได้อวตาร มาไว้ในรังนกเลย แต่ได้คุยกับพี่ไม่ใช่สิมาให้พี่ได้ถาม ขอบคุณมากจริงๆ และก็ต้องขอโทษด้วยถ้าคำถามบางคำถามของพี่เจนมันอาจจะดูแบบว่าด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็ถามไปซะไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง นั่นแหละถ้าแบบว่าถามไปทำให้รู้สึกไม่โอเคทำให้ขุ่นเคืองใดๆพี่เจนก็ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะครับพี่กาย เดี๋ยวยังไงวันที่ 19 เจอกันคร้าบบบ

คุณซีnpub1tarsglsgvzl040vj6ekx0lj5gg5wv0g6hjhw8cr0ykgwh6fst6mqk5rplv คุณซีเป็นคนเดียวที่เข้ามาคุยในรังนกกับพี่เจนเยอะมาก แต่พี่ไม่อาจสามารถทราบชื่อจริงๆของคุณซีได้เลย ถามยังไงก็ไม่บอก อืมคุณชีน่าจะเป็นคนแรกๆเลยที่นั่งคุยกับพี่เจนได้ยาวนานตั้ง 3 ถึง 4 ชั่วโมงได้ไนตอนกลางวัน และกลางคืนก็ลากยาวได้ถึงตีสามถามว่าคุยอะไรกันนนนน (อยากจะบอกว่าได้เป็นกระสอบใหญ่ๆแบบอัดนั้น) แต่กระนั้นคุณซีคนเดียวในรังนกที่ทำพี่เจนกลัว กลัวถึงขนาดคะยั้นคะยอถามอยู่ได้ตลอดเวลาที่เจอ กับคุณซีว่าคุณซีเป็นใครให้ว่าถามจนเสียมารยาทกันเลยที่เดียว วันนี้เลยอยากจะมาขอโทษที่เสียมารยาทกับคุณซี่ในทุกๆเรื่องรวมทั้งเรื่องการถามคำถามด้วยถ้าพี่เจนใช้วาจาน้ำเสียงกริยาท่าทางที่มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจรู้สึกอึดอัดพี่เจนต้องขอโทษคุณซีด้วยจริงๆ และขอบคุณความรู้เรื่องราวดีๆอัดแน่นที่เก็บไว้รอส่งต่อต่อไปค่ะ ขอบคุณคุณซีมากๆเลยค่ะ ถ้ามีโอกาสได้เจออย่าลืมมาสะกิดสองครั้งเอ๊หรือจะกี่ครั้งดี555555555 เจอกันอย่าลืมทักด้วยนาค่ะ

ขอบคุณคุณเขตnpub10ysektn7gkgyvetsmt4e4l7mhnwh5qfp5phlgpr7a445z6gyuz8qdhdtuq ช่วงหลังๆนี้หมอเขตแวะไปรังนกบ่อยขึ้น หมอเขตน่าจะเป็นคนที่พี่เจนไม่ค่อยได้เห็นหน้าบ่อยนัก ด้วยเวลาหรืออะไรใดๆ แต่ถ้าได้แวะเข้าไปก็จะโดนคำถามที่แบบว่านะ พร้อมจะโดนถอดกาวน์อยู่ตลอดเวลา ทั้งที่หมอก็บอกพี่เจนทุกครั้งว่าหมอไม่ได้ใส่หมอใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อยืด แต่ก็นั่นแหละ พี่เจนก็ยังมีความรู้สึกว่าหมอต้องใส่สูทพี่เจนถึงอยากจะถอดสูทหมออยู่ทุกครั้งเลย คุณหมอเข้ามาในรังนก พี่เจนก็สนุกกับการเล่นมากไป ถ้าพี่เจนทำอะไรดูมันเหมือนไม่เหมาะสม มันเหมือนแบบก้าวล่วง พี่เจนก็ต้องขอโทษคุณหมอไว้ด้วย และก็ขอโทษคุณหมอ กับคำถามหลายๆคำถามที่พี่เจนถามไป มันอาจจะทำให้อึดอัด และไม่ค่อยน่าพอใจนัก แต่หมอก็ตอบทุกคำถามพี่เจนอยู่ดี อาจเป็นเพราะเกรงใจ ทั้งที่พี่รู้พี่ก็ยังดื้อที่จะแบบว่านะ นั้นแหล่ะค่ะขอบคุณและขอโทษค่ะคุณหมอเขต Introvert กับ Extrovert ไม่มีจริงหรอกค่ะหมอเราอยู่ตรงกลาง แค่บ้างที่เราอยู่ฝั่งซ้ายมือนานไปหน่อยแค่นั้นเอง พี่เจนเป็นไครริอาจสอนหมอ พี่เจนขอโทษในรังนกคุณหมอหัวเราะเสียงดังๆได้นะ

โอ้พี่เจนเพิ่งเห็นว่าเยอะมากถ้าตกหล่นไครไปพี่ขอโทษและทักบอกพี่เจนมาได้เลยเด้อ ตั้งแต่วันที่พี่เจนเข้าไปสิงในรังนกเคยถามหมออ่านว่าพี่เจนมาอยู่ในรังนกรังนี้นานเท่าไรแล้ว หมออ่านบอกพี่เจนว่าน่าจะไตรมาสหนึ่งมั๊ยโอ้หมอพูดซะเป็นภาษาทางการการเชียว ไตรมาสหนึ่งว่าชั่น 3 เดือนแต่พี่ว่ามันมากกว่า 3 เดือนนะ คนแวะเวียนเข้ามาให้พี่ถอดสูท เยอะมากเลยพี่ได้อะไรเยอะมากพี่ต้องขอโทษจริงๆที่พี่เป็นฝ่ายแค่รับอย่างเดียวไม่ได้ให้อะไรใครไปเลยไม่รู้ว่าจะตอบแทนยังไงดีขอแปะโป้งไว้ก่อนแล้วกัน ถ้ามีโอกาสวันไหนได้ปะหน้ากันตัวเป็นๆค่อยทักกันแหน่เด้อ ขอบคุณทุกคนค่ะที่แวะเวียนเข้ามาในรังนกให้พี่เจนได้ถอดสูทและพูดคุยอะไรเยอะแยะมากมาย ให้พี่เจนไม่เหงาปากเลย ไม่เหงาใจ ไม่เหงาความคิด ไม่เหงาความรู้ทำให้รอยหยักในหัวของพี่เจนดูเพิ่มขึ้นเยอะขึ้นทุกวันทุกวันที่พี่เจนเข้าไปสิงในรังนกเป็นเวลา 3 – 4 เดือนที่สนุกมากขอบคุณจริงๆเลยขอบคุณมากๆขอบคุณมากๆ ขอบคุณทุกคนเลยค่ะ

พี่เจนน่ารักจังครับ ชอบบทความนี้นะครับ🥰🥰🥰

สวัสดีวันสงกรานต์ครับพี่🙏🙏🙏

พรุ่งนี้กับชาติหน้า ไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะมาก่อน

ชีวิตทุกวันนี้เป็นชีวิตที่วุ่นกับการแข่งให้ทันเส้นตาย เรามัวแต่ทำโน่นทำนี่เพราะมันมีเส้นตาย ส่วนใหญ่มักได้แก่อาชีพการงาน แต่บางทีก็เป็นงานสังคม หรือความสนุกสนานเพลิดเพลิน เช่น ต้องรีบไปห้างเพราะเทศกาลลดราคากำลังจะหมดเขตคืนนี้ หรือต้องรีบกลับไปดูละครยอดฮิตตอนสุดท้าย

ในทางตรงข้ามสิ่งที่ควรทำ เช่น การปฏิบัติธรรม การฝึกฝนจิตใจ การให้เวลากับครอบครัว การดูแลพ่อแม่ เรามักจะผัดผ่อนเพราะมันไม่มีเส้นตาย ทำเมื่อไรก็ได้ เพราะเราคิดว่ายังมีเวลาอยู่ นั่นคือความประมาท แต่ถ้าเราระลึกถึงความตายอยู่เสมอว่าจะเกิดขึ้นกับเราหรือคนรักของเราเมื่อไรก็ได้ เราก็จะไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านเลยไป หรือผัดผ่อนว่าเรื่องอย่างนี้เอาไว้ทีหลัง ตรงข้ามเราจะเร่งทำสิ่งเหล่านี้ทันทีที่มีโอกาส ความ ขวนขวายไม่ผัดผ่อน พุทธศาสนาเรียกว่า ความไม่ประมาท

พระไพศาล วิสาโล.

#siamstr

#nostr

ขอบคุณครับ 🙏🙏🙏

อาจจะเป็นการเรียกร้องความสนใจ เรียกยอดวิว เรียกรถทัวร์ ให้มาลงในเพจที่ตัวเองได้ผลประโยชน์อยู่ แบบผิดวิธีไปหน่อยนะครับ

ซึ่งทำแบบนี้ เป็นอะไรที่ขัดต่อภูมิความรู้

ความสามารถของตนเองมากๆครับ

ระยะหลังเห็นคนที่มีความรู้

ที่มีผู้ติดตามในโซเชียลมีเดีย ออกมาโจมตี bitcoin

แล้วนำข้อมูลที่เป็นแค่ research จาก google มาอธิบายโดยบวกกับความเชื่อของตัวเอง

ว่า bitcoin เป็นสิ่งที่ไม่ดี อย่างนั้นอย่างนี้

ความรู้สึกหลังจากที่ได้ดู เพราะคลิปมันเด้งมาบ่อยเหลือเกิน ก็อยากจะเอาลูกซองไประเบิดหัวให้กระจุย

เพราะส่วนใหญ่คนกลุ่มนี้ เป็นคนที่มีความรู้สูง

มีหน้าที่การงานดี มีสินทรัพย์ที่เลี้ยงตัวเองได้ไม่ให้ลำบากขัดสน

พวกเขาเหล่านั้นอาจจะไม่ได้สนใจคนที่มีฐานะที่แย่กว่าพวกเขามากๆ คนที่หาเช้ากินค่ำหากินไปวันๆ เดือนๆนึงรายได้แทบไม่พอค่าใช้จ่าย

ทำให้ลืมมองภาพรวมไป ว่าตอนนี้ทุกอย่างไม่มีอะไรดีเลย ถ้าหากคนจนจะมีชีวิตอยู่ไปให้รอด และมีคุณภาพชีวิตที่ดีด้วย มันคือเรื่องยากมากจริงๆ

พวกเขาเหล่านั้นก็จะอ้างว่า กลัวประชาชนที่ไม่มีความรู้จะถูกหลอก จึงออกมาให้ข้อมูลเพื่อป้องกันทั้งๆที่บนโลกใบนี้ในตอนนี้ก็มีอะไรที่มาหลอกเรากันอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว ยังจะมีอะไรให้น่ากลัวอีกหรือ

ส่วนตัวผมเองเป็นหนึ่งในคนที่ทำงานหาเช้ากินค่ำ เงินที่ได้มาก็ต้องวางแผนให้ดีเพื่อที่จะทำให้ครอบครัวอยู่ได้โดยไม่แย่มากนัก บางครั้งก็ต้องอดของที่มีความอยากแต่ไม่จำเป็น เพื่ออนาคตที่ดีกว่าด้วย

โชคอะไรเข้าข้างก็ไม่รู้ ให้ได้มาเจอกับคลิปของ

อ.ตั๊ม ทำให้รู้จัก bitcoin มาหลายปี ก็เจียดเงินรายได้ที่ไม่มากในทุกๆเดือนซื้อเก็บไว้ หลังจากที่ได้ศึกษามาสักระยะนึง วันนี้เวลาผ่านไป 3 ปีก็พอลืมตาอ้าปากได้ครับ

สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกแย่ คือยังมีคนที่ลำบากแบบผมอยู่อีกมาก แล้วเมื่อเขามาเจอคลิปที่ toxic และไร้สาระแบบด็อกเตอร์หลายๆคนทำอยู่ตอนนี้ เขาอาจจะเชื่อ เขาอาจจะมองข้ามคลิปของ อ.ตั๊ม ที่เสียสละเวลาอันมีค่าหลายร้อยชั่วโมง ทำคลิปมาเป็นร้อยกว่าคลิ๊ป และทีมงาน Right Shift ที่ตั้งใจให้ความรู้ รวมถึงใครหลายๆคนที่ออกมาให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับเขาไป

ก็แค่การระบายความอึดอัดในใจ รู้สึกดีขึ้น 🤣🤣🤣

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ครับ

สวัสดีครับ 🙏🙏🙏

#siamstr