ใครมาพัทยาแนะนำร้านคราฟเบียร์เจ๋งๆ(ณิธาน)
ดื่มเท่าไหร่จ่ายเท่านั้น กดเองเพลินๆ
Double IPA ดีมาก
#siamstr
https://video.nostr.build/5f5992808438731b28630be4a1996159ffe78a52a4315bc3e283b31dd6364d36.mp4
ไหนๆก็มาพัทยาแล้ว แวะมาใช้ Lightning Bitcoin ซะหน่อย
#siamstr

เล่มนี้ตัวเปิดธรรมของผมเลย
ท่านพุทธทาสท่านเก่งในการย่อยธรรมมะที่เข้าใจยาก มาอธิบายคนธรรมดาได้เข้าใจง่ายขึ้นมาก
คืนวันก่อน
ลูกสาวบอกว่าอยากดูหนังกินป๊อปคอร์น
ทีแรกเรานึกว่าอยากไปโรงหนัง
ป่าวเลย ลูกสาวบอกว่า พรุ้งนี้จะมีแข่งบาส
สีไหนได้ที่1 เค้าจะให้เข้าไปดูหนังที่โรงหนังของโรงเรียนและแจกป็อปคอร์นให้กินด้วย
หนูจะพยายามเล่นให้เต็มที่เลย
และแล้ววันแข่งขันก็มาถึง
สีมีทั้งหมด 4 สี เจอกันทุกสี สีละ 2 ครั้ง รวมทั้งหมด 6 แมตซ์
สนามมี 2 สนาม แข่งพร้อมกัน
แต่ละสีไม่มีโค้ช(กรรมการแต่ละสนามจะเป็นคนผลัดเด็กลงเล่นให้)
กรรมการแต่ละสนามมี 1 คน
ไม่มี score board
คนจดผลการแข่งขันมี 1 คน อยู่หน้าห้องน้ำซึ่งห่างจากสนามประมาณนึง
ทุกครั้งที่จบแต่ละแมตช์ กรรมการในสนามจะให้เด็กๆทั้ง 2 ทีม วิ่งไปบอกผลการแข่งขันกับอาจารย์ที่นั่งรอจดผลอยู่ที่บอร์ด
ผ่านไป 5 แมตซ์ ผมที่เฝ้าดูการแข่งขันของสีเขียวมาตลอด
“เห็นว่าสีเขียวชนะไป 4 เสมอ 1”
ในใจผมเตรียมดีใจกับลูก เลยเดินไปดูบอร์ดผลคะแนน ปรากฏว่า
“สีเขียวชนะ 4 แพ้ 1”
ผมสงสัยอยู่ในใจมาก แต่ผมก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งอะไร
พอจบทั้ง 6 แมตช์ ผลปรากฏว่าสีเขียวได้ที่ 2 โดยห่างจากสีชมพูที่ได้ที่ 1 แค่ 1 คะแนน
หลังจากนั้นเด็กๆก็ถูกต้อนให้ไปเรียนกันต่อ
ก่อนเข้านอนวันนั้น ผมได้คุยกับลูกเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
ลูกบอกว่าแมตช์ที่ 3 (สีเขียว vs สีชมพู)
สีชมพู มีคนพูดโกหกบอกว่าทีมตัวเองชนะ
(ผมจำได้ผมดูอยู่ตลอด แมตช์นี้เสมอกันไม่มีใครชู๊ตลงเลย)
เค้าอาจจะจำผิดหรือปล่าว แบบสับสนเลยบอกผลผิดงี้
ป่าวป๊า คนนี้เค้าโกหกอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว
แล้วหนูได้บอกอาจารย์ไปไหมว่า มันไม่จริง
หนูกับเพื่อนบอกว่า เราเสมอกัน แต่อาจารย์เค้าไม่เชื่อพวกหนู
แล้วทำไมหนูคิดว่าอาจารย์เค้าถึงไม่เชื่อหนูละ
ก็อาจารย์เค้าอยู่สีชมพูอ่ะป๊า
มาถึงจุดนี้ ผมบอกกับลูกว่า
ไม่เป็นไรนะลูก เราได้ทำส่วนของเราไปอย่างดีที่สุดแล้ว
ในชีวิตของพวกผู้ใหญ่รวมถึงป๊าด้วย มันก็มีเรื่องแบบนี้เต็มไปหมด ป๊าเคยเจอมาเป็นร้อยครั้งแล้ว
ถ้าเราจัดการกับสภาพจิตใจเราได้ เราก็จะผ่านเรื่องนี้ไปได้
อย่าไปยึดมั่นถือมั่น มันจะเป็นทุกข์
หนูลองฝึกยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริงดู ในอนาคตหนูก็จะได้เจอกับเหตุการณ์แบบนี้อีก จะได้รับมือกับความรู้สึกของตัวเองได้
แล้วหนูอยากได้อะไรเป็นรางวัลละ ลองไปคิดดูนะ แล้วมาบอกป๊า เด๋วป๊าซื้อให้ เพราะหนูตั้งใจเล่นอย่างเต็มที่แล้ว
และผมก็กอดกับลูก
ผมรู้สึกว่าวันนี้แกได้เติบโตขึ้นไปอีกนิดนึงแล้ว ดีใจด้วยนะลูก^3^
ปล สีชมพูไม่มีอยู่จริงนะครับ ผมสมมุติขึ้นมาไม่ได้อยากกล่าวหาใคร
#siamstr
https://video.nostr.build/ed7d495a403a07d36cfddf9711a23490895ecc258da776eaad8250fc25b48c5b.mp4 
คุณพ่อสอนดีมาก ถ้าเป็นคนอื่นคง support โทสะลูกเต็มที่
ที่ผมชอบกินกระเพราะใส่ถั่วฝักยาว เพราะมันทำให้ผมย้อนเวลากลับไปตอนประถมที่โรงเรียนบ้านเนินโพธิ์ 🙋
ผมเคยแบดทริปครั้งเดียว ใช้ตัวแรงckb แมร่งเหมือนโลกนี้เหลือเราคนเดียว แล้วรู้สึกว่านิพพานคือการฆ่าตัวตาย หลอนสาสส
ข้อที่ 1 ตอบจำนวนยาก เพราะเวลาที่อยากเกษียรแต่ละคนมันไม่เท่ากัน แล้วเราก็ไม่รู้ว่าเวลาที่เราเกษียรบิตคอยมันจะไปอยู่จุดไหน
แต่ผมเชื่อบิตคอยจะให้ผลตอบแทนได้สมกับที่คุณตั้งใจทำงานเก็บออมบิตคอยมาแน่นอน
ส่วนเกษียรแล้วอยากทำไร ผมจะพักเรื่องการหาเงินไปพักใหญ่ อยู่กับวัดอยู่กับธรรมชาติ อาจมีหมักเบียร์กินเอง ปลูกพืชผักสวนครัวกินเอง เลี้ยงปลา เลี้ยงไก่ ให้ความรู้กับเพื่อนๆรอบตัวไปเรื่อยๆ แล้วก็พยายามเข้าสู่นิพพาน
ของโปรดผมเลย 🙋
ฟังความหลายๆฝ่าย ไม่ปักใจเชื่อ100% อาจแค่หื่นหรือทะลึ่งเฉยๆ ซึ่งก็แล้วไงอะ
หุ้นมันเป็นตลาดลวงคนไปเสียเงิน เพราะเบื้องหลังมันมีคนมีอำนาจควบคุมได้
แล้วก็ดอกเบี้ยทบต้นเป็นเรื่องหลอกเด็ก เพราะมันทำไม่ได้จริงในภาคปฎิบัติ (ส่วนตัวผม All out หุ้นหมดแล้ว)
เมื่อศึกษาเพิ่มขึ้น เราจะพบว่าบิตคอยมันคือความจริงที่สุดแล้ว ไม่ต้องไปปวดหัวหรือเสียเวลากับการลงทุนอื่นอีกเลย
อ่านแล้วรู้สึกถึงความอบอุ่นของกลุ่มบิตคอยเนอจริงๆ ครั้งหน้าไม่พลาดแน่ครับ ❤️
ตกรถ ตื่นเต้น เตลิดป้าย ครบทุกอย่างที่ไม่ควรเกิด!!
น่าประหลาดที่ผมต้องมาโน๊ต GM แบบงง ๆ ที่สุรินทร์ ในเวลาตี 4

มันเริ่มจากผมจำเวลาขึ้นรถผิดอย่างแรง ผมซื้อตั๋วกลับบ้านล่วงหน้าไว้ ซึ่งผมต้องขึ้นเที่ยว 21.20 น. จาก กทม. และผมก็ไปถึงท่าก่อนเวลาตั้ง 1 ชม. ครึ่ง ในขณะที่ในใจดันคิดว่า รถจะออก 22.00 น. แน่นอนล้าน%
ว่าแล้วผมก็เลยนั่งชิล ไถ Nostr โน๊ตทักทายเพื่อนๆ ไป 2 โน๊ต หาอะไรรองท้องสลายใจเฉิบจนกระทั่ง 21.45 ถึงเดินไปเช็คอิน (คิดว่าก่อนเวลาสบายๆ) เพื่อจะเจอพนักงานบอกว่า รถออกไป 25 นาทีแล้ว!!
มันมี 2 ช้อยส์.. 1) ผมต้องแจ้นไปนั่งรถที่รังสิต ซึ่งจะออกราวๆ 22.10 (กับ 35 นาทีที่เหลือจากจตุจักร) หรือ 2) รอจนเช้าเพื่อซื้อตั๋วรถคันใหม่ที่จะวิ่งผ่านจุดหมายคือลำปลายมาศบ้านผม
ผมมีเวลาตัดสินใจน้อยมาก
เอาวะ.. ผมเรียก Taxi เพื่อวัดดวง และวิ่งบนถนนวิภาวดี-รังสิต แบบไม่ต่างอะไรกับการแข่ง Formula-1 ซึ่งก็โชคดีมี่พี่คนนั้นตีนผีพอสมควร มันเป็นอะไรที่ลุ้นกันนาทีต่อนาที เล่นเอาผมหายใจไม่ทั่วท้อง ทั้งความเร็วบนท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถ เราแซงซ้ายแซงขวา สลับเหยียบระหว่างคันเร่งกับเบรคจนผมหัวฟัดหัวเหวี่ยง
อยากขับเองชะมัด.. ผมคิด
เราเหลือ 7 กม. กับเวลา 11 นาที หัวใจผมเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ และผมตื่นเต้นมากขึ้นไปอีกเมื่อ Taxi (และผมด้วย) ไม่ชินทางจนขับเลยป้ายไป 2 กม. (เหลือเวลา 3 นาที) สมนึกกับอิสระต่างถามผมยิกๆ ทันไหมพี่ตั้ม ทันหรือเปล่าพี่?
ผมกับ Taxi มองหน้ากัน ทำอะไรไม่ถูก เพราะจะถอยหลังยาวๆ ได้เก่งแค่ไหนก็คงไม่ทันแน่ โชคดีที่ดันมีวินมอเตอร์ไซค์ขับย้อนศรมาพอดี ผมกระโดดเกาะหลังพี่วินทันที เพื่อวิ่งย้อนกลับไปท่ารถที่รังสิต และไปถึงที่หมายในเวลา 22.10 น. !!
ผมวิ่งทัลีกทุเลไปเช็คอินและถามพนักงานว่าผมพลาดรถเที่ยวสุดท้ายของคืนนี้ไปหรือยัง..
"รถกำลังจะเข้ามาค่ะพี่" ...โอ้ พระเจ้า กูรอดดดด
รถคันที่จองไว้มาสายไป 3 นาที ผมจึงทันกลับบ้าน ถอนหายใจได้ฟอดใหญ่ๆ หลังจากร่ำลาคนะที่รอลุ้นอยู่ในดินคอร์ดเรียบร้อย เก็บของเสร็จสรรพ ผมจึงนอนหลับไปอย่างเบาใจ
"น้องครับ.. ปลุกพี่ลงที่ลำปลายมาศด้วยนะครับ พี่ขอนอนเพราะเหนื่อยมาก.."
"ได้ค่ะพี่.."
ผมค่อนข้างเชื่อใจพนักงานดูแลความสะดวกบนรถทัวร์เจ้านี้ เพราะใช้บริการมาตลอดชีวิต และที่ผ่านมาก็ปลุกผมลงที่หมายเป๊ะทุกรอบ..
ผมรู้สึกตัวอีกครั้งในเวลา ตี 3 ครึ่ง พบว่าตัวเองยังไม่ลงจากรถ ที่ผมจำได้คือบอกคนที่บ้านไว้ว่า ให้มารับผมตอนตี 3 นี่หว่า..
ชิบหาย!! กูเลยป้ายแน่ๆ มองดูนอกกระจกก็ไม่คุ้นเส้นทางเสียด้วย ผมรีบเดินไปถามพนักงานหน้ารถ นางบอกกับผมว่า เอ่อ... เลยมาแล้วค่ะพี่ พนักงานเปิดสมุดจดน้อยๆ ขึ้นมาไล่ดูและพบว่าตัวเองลืมเขียนคำว่า ลำปลายมาศ ลงไปซะยังงั้น!!
ผมอยากจะกดระเบิดนิวเคลียร์ใส่รถคันนี้ให้มันบึ้มไปซะตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอดไปเสียเลย รู้สึกหงุดหงิดบอกไม่ถูก น้องผู้หญิงก็ทำอะไรไม่ถูก ผมคะยั้นคะยอถามว่าเราจะแก้ปัญหานี้ได้ยังไง
"หนูขอโทษค่ะพี่.. เดี๋ยวพี่นั่งรถไปลงที่สุรินทร์นะคะ มันจะมีรถที่ผ่านลำปลายมาศช่วงเช้า ๆ หนูจะซื้อตั๋วใหม่ให้พี่นั้งกลับมานะคะ.."
ในใจผมก็อยากจะด่าเป็นภาษาตุรกี แต่ไม่รู้ว่ามันต้องพูดว่ายังไง ได้แต่คิดว่ายุบหนอพองหนอ ด่าไป หัวเสียไป ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว.. ได้แต่พยักหน้าปล่อยเลยตามเลย กัดฟันกรอดๆ แล้วกลับมานอนต่ออีก 1 ชม. อะไรมันจะซวยได้ขนาดนี้วะเนี่ย..
น้องพึ่งมาทดลองเดินทางการสายนี้เป็นครั้งแรก (ปกติจะวิ่งสายอื่น) เลยเกิดความผิดพลาดตั้งแต่วันแรกที่ได้ฝึกกันเลยนะ อืม... งามไส้มากเลยอีหนู
สรุปผมต้องรอตี 4 ครึ่ง นั่งรถขอนแก่นไปลงบุรีรัมย์ และหารถกลับลำปลายมาศเองในตอนเช้า.. โถ.. ชีวิต กี่โมงจะถึงบ้านวะเนี่ย?
ผมตัดสินใจระบายความฉุกละหุกนี้ออกมาบนโน๊ตนี้ เพื่อลบเอาเรื่องนี้ก่อนจากหัว ก่อนที่มันจะค้างเติ่งจนกลับความทรงจำดี ๆ ทั้งหมดของผมที่พัทยาไปจนหมด
เห้อ.... ตอนนี้ผมควรได้นอนอุ่นๆ ที่บ้าน ไม่ใช่มานั่งเขียนโน๊ตบน Nostr อย่างน่าเวทนาในเวลาของทีมตรู่
#siamstr #siamstrog #east101
---
Wherostr | https://wherostr.social/g/w69sen7yw
Duck Duck Go Maps | https://w3.do/AoJUH_le
Google Maps | https://w3.do/vcoiZbCa
ผมตื่นเช้ามาให้กำลังใจครับ นี่แหละธรรมมะ👍
#east101
#siamstr

---
Wherostr | https://wherostr.social/g/w4r9r8ynv
Duck Duck Go Maps | https://w3.do/P6SJgh8D
Google Maps | https://w3.do/rY1nsB-F
ครั้งหน้าไม่พลาดดด





