วันนี้ผมขาย DOGE ทิ้งทั้งหมดเพื่อมาซื้อ BTC

คำถามคือ ทำไมพึ่งมาตัดสินใจขายตอนนี้ ทั้งๆที่ DCA BTC มานานแล้ว 🤔🤔

#siamstr

คนรุ่นใหม่คือความหวัง

ทำไมคนรุ่นใหม่ถึงพยายามต่อสู้เพื่อพรรคการเมืองที่จัดการเงินภาษีให้ได้ผลประโยชน์ในระยะสั้น แต่กลับทำให้เงินเฟ้อในระยะยาว

เพราะเค้ามองไม่เห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้น มันไกลเกินไป ในเมื่ออดเปรี้ยวแล้วไม่ได้กินหวาน แล้วจะอดทำไม กินหวานตอนนี้เลยดีกว่า

บ้านจะซื้อทำไม เช่าดีกว่า

มือถือออกใหม่แล้วซื้อไม่ไหวก็ผ่อนสิ

ลูกมีทำไม เป็นภาระป่าวๆ เอาเงินไปเที่ยวดีกว่า เลี้ยงหมาแมวดีกว่า

แฟนมีทำไม หาวันไนท์ในแอพดีกว่า

จะทำงานออฟฟิศให้เค้าสั่งทำไม เปิดโอลี่แฟนขายเสียวดีกว่า

กินกาแฟแก้วละ 20 ไปทำไม กินสตาบัคแก้วละ 200 ถ่ายรูปเก๋กว่า คาเฟ่นั้น คาเฟ่นี้เก๋ดีไม่ใช่ว่ามีของอร่อยแต่เพราะมัน instagramable

โอ้ยทำไมใช้ชีวิตไปแล้วไม่มีอะไรดีขึ้นเลย มันต้องเป็นเพราะรัฐบาลบริหารงานไม่ดีแน่ๆเล้ย เรามาเปลี่ยนแปลงการเมืองกันเถอะ เราคนรุ่นใหม่จะต้องมีชีวิตที่ดีขึ้น

ผ่านไป 4 ปี 8 ปี 12 ปี.. ของแพงขึ้น แต่คุณภาพชีวิตแย่ลง

ต้องเป็นเพราะรัฐบาลบริหารงานห่วยแน่ๆ มาเรามาเลือกกันใหม่ เราจะต้องเลือกคนดีย์และเก่งมาบริหารงาน

ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่ปี ชีวิตไม่เคยดีขึ้น

แล้วคนรุ่นใหม่ก็จะวนมาอยู่ในลูปเดิมๆ

แต่ผมก็เชื่อว่า บิตคอยน์ จะเป็นตัวแปลสำคัญที่ทำให้ คนรุ่นใหม่ มีมุมมองทางการเมืองที่ต่างออกไปจากรุ่นก่อนๆ เหมือนกับในซีรีย์ foundation ที่แม้ว่าจักรพรรดิจะถูกก้อปดีเอ็นเอ โคลนมาเลย แต่ด้วยสาเหตุบางอย่าง กลับมีรายละเอียดที่เพี้ยนไปเรื่อยๆ จนไม่ได้เป็นคนๆเดียวกันอีกแล้ว

บิตคอยน์เกิดมา 14 ปี คงยังไม่เห็นอะไรเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่ชัดเจน คงต้องรอสัก 30 ปี หรือมากกว่านั้น ให้คนยุคใหม่ก้าวขึ้นมาทำงานแทนยุคเก่า และให้แนวความคิดสำนัก Austrian ได้แทรกซึมและเบ่งบานไปทั่วทุกที่

ระหว่างนี้เราก็ทำงาน ออม sat สร้างรากฐานที่แข็งแรงไว้ให้คนรุ่นหลังได้เติบโตและมีชีวิตที่ดีกว่าที่เราเคยมี

#loweryourtimepreference

#siamstr

ผมเริ่มต้นจาก ความโลภ แสวงหาความร่ำรวยจากการลงทุน เข้ามาในโลกบิตคอยน์และคริปโทเคอร์เรนซีต้นปี 2017 ซื้อบิตคอยน์ครั้งแรกตอนราคาไม่กี่หมื่นบาท ตามมาด้วย Shitcoin นับไม่ถ้วนในภายหลัง

.

ถือว่าผมโชคดีมากที่เข้ามาในจังหวะราคาดีสุดๆ เอาวัวควายมากดซื้อให้ก็ยังกำไร แต่ก็โชคร้าย(โง่)ยิ่งกว่าที่รักษาผลกำไรไว้ไม่ได้เลย

.

คำว่าเราจะมีบิตคอยน์เท่าความรู้ที่เรามีคือของจริงแท้ และต้นตอทั้งหมดนี้มาจากสิ่งเดียว นั่นคือ

.

"ความโลภ"

.

.

ขึ้นก็ไม่ขาย กลัวขึ้นอีก เดี๋ยวขายหมู

ลงก็ไม่ขาย มันลงมาเยอะแล้ว เดี๋ยวก็ขึ้นแหละหน่า รู้ตัวอีกทีก็โดนล้าง

.

ได้หมื่นจะเอาแสน ได้แสนจะเอาล้าน ได้ล้านจะเอาห้าล้าน มันไม่มีคำว่า "พอ" สุดท้ายผมก็พ้ายแพ้ให้ความโลภแบบหมดรูป

.

ทุกวันนี้ยังจำโมเมนต์ที่เงินจำนวนมาก หายวับไปกับตาใน 5 นาทีได้ดี มันเลวร้ายจนไม่รู้จะบรรยายยังไง

.

เมื่อฉิบหายวายวอดก็เริ่มได้สติ รู้ซึ้งแล้วว่าการลงทุนมันไม่ง่ายเลยจริงๆ แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ยังไงก็โดนเหมือนเดิม

% โอกาสรอด = 0.0000000% มี 100 ล้านก็หมด 100 ล้าน

.

โชคชะตาพบพานทองแท้ คุณลุงโฉลกคือที่พึ่งทางใจหลังจากนั้น ผมคอยติดตามความรู้ด้านการลงทุนเชิงเทคนิคอลจากช่อง Chalokedotcom อยู่สม่ำเสมอ

.

เวลาผ่านไปไม่นาน จู่ ๆ มีพ่อหนุ่มเสียงนุ่มลื่นคนนึงมายึดช่อง! ผมได้แต่ถามในใจว่า

.

"หมอนี่ใคร"

.

ใช่แล้ว เขาคือ พิริยะ สัมพันธารักษ์

.

เขาทำทีว่าสอนการลงทุนเชิงเทคนิคอล แต่ใช้เสียงนุ่มแอบป้ายยาส้มให้เคลิ้มโดยที่เราไม่รู้ตัว..

.

สุดท้ายก็เสียท่าจนได้

.

รู้ตัวอีกทีก็พบว่า จากการแสวงหาผลกำไรในการลงทุนเพื่อเอาชนะเงินเฟ้อ ไปสู่การออมเงินในบิตคอยน์

.

เมื่อติดตาม อ.พิริยะ มานานก็อยากเป็นส่วนหนึ่ง ผมเก่งกาจในการเซ้าซี้ ตื้ออยู่นานจนเขาใจอ่อนและเปิดโอกาสให้เราเข้ามา

.

เราเริ่มต้นหาอะไรทำร่วมกันแบบขำ ๆ และค่อย ๆ จริงจังขึ้นจนเราเริ่มมีทีม คนเก่งที่มีอุดมการณ์เดียวกันเริ่มทยอยเข้ามาทีละคนสองคน ต้องขอบคุณแมวมองที่สายตาแหลมคมอย่างคุณจุ๊กกรู๊เด้ย์ ทุกคนร่วมกันสร้างสรรค์ผลงานทีละเล็กทีละน้อย จนกลายเป็น Right Shift อย่างทุกวันนี้

.

ด้านนึงผมทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีวิต อีกด้านทำงานเพื่อหล่อเลี้ยงหัวใจหาจุดหมายให้ชีวิต และ Right Shift คือที่ที่ให้สิ่งนั้น

.

ยังไงบิตคอยน์ก็ต้องมา มันคือทางรอดเดียวของทุกคน เมื่อใดก็ตามที่คนแห่เข้ามาด้วยความไม่รู้ สุดท้ายเขาจะเสียหาย มันต้องมีสักแหล่งที่ให้ความรู้แก่ผู้คนจริง ๆ สิหน่า ที่มากกว่าแค่ซื้อถูกขายแพง และนั่นคือเป้าหมายของ Right Shift

.

และผมโคตรมีความสุขเลยครับ

#Siamstr #ThailandZapathon #Thainostrich

Noster.

ผมไม่คิดว่าจะได้หลุดพ้นจากวังวน The Matrix ของโซเซียลเน็ตเวิร์คในปัจจุบันได้ ที่เป็นดั่งดินแดนแห่งความลุ่มหลงเมื่อได้ย่างเข้าไปก็มีแต่สิ่งเย้ายวนใจชวนให้อยู่ต่อและมัวเมากับสิ่งต่างๆรอบตัว สิ่งที่ผมรับรู้เป็นเหมือนดั่งหลุมดำที่กำลังดูดทุกสิ่งทุกอย่าง รอบตัวค่อยๆมัวและมืดลงจนดำสนิด มีแค่แสงสว่างจากหน้าจอมือถือที่เป็นแสงชวนหลงนำทางดำดิ่งไป ณ สถานที่เต็มไปด้วยคนแปลกหน้าวิ่งรายล้อมเข้ามา เพื่อพูดคุยและทำอะไรที่เหมือนจะน่าสนใจ เต็มไปหมด แล้วคั่นด้วยโฆษณาอีก 2 ตัว ก่อนที่จะต่อด้วยเสียงพากย์ ai หญิง ชาย ผลัดกันมาให้คำบรรยายคลิป บางส่วนของภาพยนตร์ ซีรี่ส์ต่างๆ ชวนให้ติดตามตอนต่อไป ต่อด้วยโฆษณาเว็บเทรด หรือเว็บพนันอีก 1-2 ตัว ตกอยู่ในวังวนแบบนั้นไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ไม่รู้สิ่งรอบตัวเกิดอะไรขึ้นบ้าง วนแบบนั้น ซ้ำไป ซ้ำมา

จนกระทั่ง!!

.....................................................................................

Facebook เคยเป็นสถานที่สิงสถิตย์ของผมมาก่อน ผมมีเพื่อนกว่า 1,352 คน แต่สิ่งที่ผมจำได้มีเพียงสตอรี่ ของ 3 สาวสวยที่ผมต้องหยุดดูและกดไลค์เป็นประจำนอกนั้นผมจำอะไรไม่ได้อีกเลยไม่มีคอนเทนต์ของเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกัน เพื่อนที่เจอที่งานประชุมวิชาการ เพื่อนที่ทำงาน หรือกระทั่งแฟนตัวเองที่ไม่ได้ขึ้นสถานะด้วยเขาโพสอะไรบ้าง(อย่าไปบอกเขานะว่าผมแอบส่องสาวคนอื่น) และผมก็อยู่แบบนั้นมาหลายปี มีบ้างที่ก็ไปเยือนถิ่นอื่น เช่น TikTok Instagram  Twitter แรกๆก็รู้สึกสนุกกับมัน แต่หลังจากนั้นไม่นานความทรมานก็เริ่มขึ้น เหมือนจุดราสีเขียวขึ้นตามขนมปังหมดอายุ สิ่งเล็กน้อยอย่างการนอนเล่นโทรศัพท์บนที่นอนนานขึ้น เวลากินข้าวเริ่มไม่ตรงเวลา ผลัดวันประกันพรุ่งมากขึ้น มีงานอะไรก็เอาไว้ก่อนกองเอาไว้อยู่แบบนั้น แล้วก็มาเร่งทำงานทีหลังเพื่อที่จะให้ทันเวลาที่กำหนด ได้แต่สบถอย่างไม่สบอารมณ์ว่าทำไม 1 วันไม่มีซัก 48 ชม.ทำอันนี้ก็ไม่ทันคนนั้นก็ทำงานไม่ได้ดั่งใจรู้ไหมว่าจะต้องส่งงานวันพรุ่งนี้แล้ว โตแล้วนะทำงานให้กระฉับกระเฉงกว่านี้ไม่ได้หรอ!!? เริ่มไม่มีเวลานอน เริ่มตื่นสายกว่าเดิม ทุกอย่างเร่งรีบ ทุกอย่างไม่ทัน ทุกอย่างไม่ได้ดั่งหวัง หมดแรงเหนื่อยและอยากให้งานบ้าๆนี้เสร็จซักที จิตใจจดจ่อรอเวลาพักเพื่อจะได้ท่องเวลาไปยังดั่งดินแดนแห่งความลุ่มหลงครั้งถัดไป ผมรู้ตัวเองว่าจะต้องแก้ไข แต่ก็ออกจากจุดนี้ไม่ได้ เพราะข้ออ้างที่มีล้านแปดที่จะไม่ทำ

จนกระทั่ง!! ชีวิตผมก็เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากได้ดู Youtube"สอนการใช้ Noster"โดยอาจารย์อาร์มจากทีม Right Shift (ช่องอธิบายเพิ่มเติมเขาบอกไว้แบบนั้น) ผมใช้เวลา 1-2 อาทิตย์ในการลองใช้เริ่มจากติดตามคนที่รู้จักอยู่แล้วอย่าง อาจารย์พิริยะ และ ทีมงาน Right Shift

ความรู้สึกครั้งแรกที่ผมได้ใช้งานเลื่อนดูอย่างที่เคยทำ แต่เดี๋ยวก่อนนะ? มันวนกลับมาโพสเดิมที่เคยอ่าน เดี๋ยวก่อนนะมันหมดแล้วงั้นหรอ?

มันมีจุดสิ้นสุด.........?

มันหมดแล้ว............?

มันไม่มีอะไรให้ผมดูต่ออีกแล้ว.......?

ในหัวผมทุกอย่างมันเงียบงัน ผมได้พบมันแล้ว จุดสิ้นสุดของคอนเทนต์ ผมไม่เคยรับรู้อะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิตมันอาจจะดูโอเวอร์เกินไปแต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ มันได้หยุดลงแล้ว โฆษณาเว็บพนันต่างๆมันหยุดแล้ว คลิปพากษ์AIมันหยุดแล้วความทรมานที่ผ่านมามันหยุดแล้วจริงๆ ช่วงเวลานั้นผมนั่งเพลิดเพลินไปความเงียบงัน แค่นั่งเงียบๆ ไม่ทำอะไร ไม่คิดอะไร นั่งอยู่แบบนั้นในเวลาพักเที่ยงของวันอันแสนธรรมดา และผมก็ลุกไปทำงานต่ออย่างมีความสุข

ตอนนี้ผ่านมาเกือบเดือนที่ผมใช้เวลาที่ว่างส่วนใหญ่เข้าไปอยู่ใน Amethyst ลองทำอะไรเล็กน้อย ร่วมกิจกรรมในบทความ #FlckIMF ของคุณ Jingjo ของทีม Right Shift (ตอนนี้ก็ติดตามอ่านบทความอยู่นะครับ)ได้รับแซบจากคนแปลกหน้า ไปแซบคนอื่นเป็นส่วนใหญ่(ความรู้สึกแรกที่ได้แซบเขียนต่อได้อีกยาวเลย) และได้ดูและติดตามคนอื่นนอกจาก อ.พิริยะ บ้างอย่าง

คุณ Jakk Goodday พอได้อ่านทีไรเหมือนตัวเองอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ

คุณ SOUP ที่สามารถใช้ RAM ผลิตบิทคอยน์ได้

Notoshi,Fastingfatdentist,Gracialo679 และอีก 40 Following ที่ไม่ได้กล่าวถึง เพียงไม่กี่คนผมก็มีคอนเทนต์ที่สนใจให้ติดตามไม่ไหวแล้ว ผมต้องตื่นเข้าขึ้น(แต่ก็ยังไม่ทัน #ทีมตรู่)เพื่อนมาอ่านบทความต่อจากที่ค้างไว้ ได้นอนเร็วขึ้น มีเวลาออกกำลังกายมากขึ้น อ่านหนังสือ กลับมาลองทำอะไรที่เคยอยากทำ ลองทำอะไรใหม่ๆอย่างลองเขียนบทความกับเขาบ้าง(ที่จริงก็เพ้อไปเรื่อยอะนะ) ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ และมีความสุขกับสิ่งเล็กน้อยในชีวติมากกว่าที่เคยเป็น

ผมไม่อยากเชื่อว่าเพียงแค่เวลา 1 เดือน Noster จะเปลี่ยนผมไปได้ขนาดนี้เพียงเพราะคนที่เราติดตามถึงแม้จะไม่เคยเจอในชีวิตจริงมันให้สิ่งที่มีค่ามากที่สุดของมนุษยชาติกลับคือมา "เวลา"

ช่วงเวลาที่ได้พัก

ช่วงเวลาที่ได้คิด

ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับตัวเอง

ตอนนี้ก็ป้ายยาม่วงเพื่อนที่รู้จักวนไปก่อนหาข้ออ้างเย้ายวนใจว่า มันไม่มีโฆษณานะ มันแซบกันได้ด้วย และจะแซบเท่าไหร่ก็ได้ มีคำชักชวนล้านแปดสุดท้ายสิ่งเหล่านั้นมันแค่เปลือกนอก สิ่งที่จะได้จริงๆต้องค้นหามันด้วยตัวเอง แม้ตอนนี้ยังไม่มีเพื่อนของผมสนใจลองซักคนเดียว แต่ผมจะยืนต้อนรับยิ้มอย่างมีความสุข รอผู้ที่หลุดพ้นจากดินแดนแห่งความลุ่มหลงกลับมา ณ ที่แห่งนี้ที่เคยหลงลืม ที่คอยให้คุณค้นหาสิ่งที่ต้องการด้วยตัวคุณเอง

Noster.

ผมไม่คิดว่าจะได้หลุดพ้นจากวังวน The Matrix ของโซเซียลเน็ตเวิร์คในปัจจุบันได้ ที่เป็นดั่งดินแดนแห่งความลุ่มหลงเมื่อได้ย่างเข้าไปก็มีแต่สิ่งเย้ายวนใจชวนให้อยู่ต่อและมัวเมากับสิ่งต่างๆรอบตัว สิ่งที่ผมรับรู้เป็นเหมือนดั่งหลุมดำที่กำลังดูดทุกสิ่งทุกอย่าง รอบตัวค่อยๆมัวและมืดลงจนดำสนิด มีแค่แสงสว่างจากหน้าจอมือถือที่เป็นแสงชวนหลงนำทางดำดิ่งไป ณ สถานที่เต็มไปด้วยคนแปลกหน้าวิ่งรายล้อมเข้ามา เพื่อพูดคุยและทำอะไรที่เหมือนจะน่าสนใจ เต็มไปหมด แล้วคั่นด้วยโฆษณาอีก 2 ตัว ก่อนที่จะต่อด้วยเสียงพากย์ ai หญิง ชาย ผลัดกันมาให้คำบรรยายคลิป บางส่วนของภาพยนตร์ ซีรี่ส์ต่างๆ ชวนให้ติดตามตอนต่อไป ต่อด้วยโฆษณาเว็บเทรด หรือเว็บพนันอีก 1-2 ตัว ตกอยู่ในวังวนแบบนั้นไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ไม่รู้สิ่งรอบตัวเกิดอะไรขึ้นบ้าง วนแบบนั้น ซ้ำไป ซ้ำมา

จนกระทั่ง!!

.....................................................................................

Facebook เคยเป็นสถานที่สิงสถิตย์ของผมมาก่อน ผมมีเพื่อนกว่า 1,352 คน แต่สิ่งที่ผมจำได้มีเพียงสตอรี่ ของ 3 สาวสวยที่ผมต้องหยุดดูและกดไลค์เป็นประจำนอกนั้นผมจำอะไรไม่ได้อีกเลยไม่มีคอนเทนต์ของเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกัน เพื่อนที่เจอที่งานประชุมวิชาการ เพื่อนที่ทำงาน หรือกระทั่งแฟนตัวเองที่ไม่ได้ขึ้นสถานะด้วยเขาโพสอะไรบ้าง(อย่าไปบอกเขานะว่าผมแอบส่องสาวคนอื่น) และผมก็อยู่แบบนั้นมาหลายปี มีบ้างที่ก็ไปเยือนถิ่นอื่น เช่น TikTok Instagram  Twitter แรกๆก็รู้สึกสนุกกับมัน แต่หลังจากนั้นไม่นานความทรมานก็เริ่มขึ้น เหมือนจุดราสีเขียวขึ้นตามขนมปังหมดอายุ สิ่งเล็กน้อยอย่างการนอนเล่นโทรศัพท์บนที่นอนนานขึ้น เวลากินข้าวเริ่มไม่ตรงเวลา ผลัดวันประกันพรุ่งมากขึ้น มีงานอะไรก็เอาไว้ก่อนกองเอาไว้อยู่แบบนั้น แล้วก็มาเร่งทำงานทีหลังเพื่อที่จะให้ทันเวลาที่กำหนด ได้แต่สบถอย่างไม่สบอารมณ์ว่าทำไม 1 วันไม่มีซัก 48 ชม.ทำอันนี้ก็ไม่ทันคนนั้นก็ทำงานไม่ได้ดั่งใจรู้ไหมว่าจะต้องส่งงานวันพรุ่งนี้แล้ว โตแล้วนะทำงานให้กระฉับกระเฉงกว่านี้ไม่ได้หรอ!!? เริ่มไม่มีเวลานอน เริ่มตื่นสายกว่าเดิม ทุกอย่างเร่งรีบ ทุกอย่างไม่ทัน ทุกอย่างไม่ได้ดั่งหวัง หมดแรงเหนื่อยและอยากให้งานบ้าๆนี้เสร็จซักที จิตใจจดจ่อรอเวลาพักเพื่อจะได้ท่องเวลาไปยังดั่งดินแดนแห่งความลุ่มหลงครั้งถัดไป ผมรู้ตัวเองว่าจะต้องแก้ไข แต่ก็ออกจากจุดนี้ไม่ได้ เพราะข้ออ้างที่มีล้านแปดที่จะไม่ทำ

จนกระทั่ง!! ชีวิตผมก็เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากได้ดู Youtube"สอนการใช้ Noster"โดยอาจารย์อาร์มจากทีม Right Shift (ช่องอธิบายเพิ่มเติมเขาบอกไว้แบบนั้น) ผมใช้เวลา 1-2 อาทิตย์ในการลองใช้เริ่มจากติดตามคนที่รู้จักอยู่แล้วอย่าง อาจารย์พิริยะ และ ทีมงาน Right Shift

ความรู้สึกครั้งแรกที่ผมได้ใช้งานเลื่อนดูอย่างที่เคยทำ แต่เดี๋ยวก่อนนะ? มันวนกลับมาโพสเดิมที่เคยอ่าน เดี๋ยวก่อนนะมันหมดแล้วงั้นหรอ?

มันมีจุดสิ้นสุด.........?

มันหมดแล้ว............?

มันไม่มีอะไรให้ผมดูต่ออีกแล้ว.......?

ในหัวผมทุกอย่างมันเงียบงัน ผมได้พบมันแล้ว จุดสิ้นสุดของคอนเทนต์ ผมไม่เคยรับรู้อะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิตมันอาจจะดูโอเวอร์เกินไปแต่มันเป็นแบบนั้นจริงๆ มันได้หยุดลงแล้ว โฆษณาเว็บพนันต่างๆมันหยุดแล้ว คลิปพากษ์AIมันหยุดแล้วความทรมานที่ผ่านมามันหยุดแล้วจริงๆ ช่วงเวลานั้นผมนั่งเพลิดเพลินไปความเงียบงัน แค่นั่งเงียบๆ ไม่ทำอะไร ไม่คิดอะไร นั่งอยู่แบบนั้นในเวลาพักเที่ยงของวันอันแสนธรรมดา และผมก็ลุกไปทำงานต่ออย่างมีความสุข

ตอนนี้ผ่านมาเกือบเดือนที่ผมใช้เวลาที่ว่างส่วนใหญ่เข้าไปอยู่ใน Amethyst ลองทำอะไรเล็กน้อย ร่วมกิจกรรมในบทความ #FlckIMF ของคุณ Jingjo ของทีม Right Shift (ตอนนี้ก็ติดตามอ่านบทความอยู่นะครับ)ได้รับแซบจากคนแปลกหน้า ไปแซบคนอื่นเป็นส่วนใหญ่(ความรู้สึกแรกที่ได้แซบเขียนต่อได้อีกยาวเลย) และได้ดูและติดตามคนอื่นนอกจาก อ.พิริยะ บ้างอย่าง

คุณ Jakk Goodday พอได้อ่านทีไรเหมือนตัวเองอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ

คุณ SOUP ที่สามารถใช้ RAM ผลิตบิทคอยน์ได้

Notoshi,Fastingfatdentist,Gracialo679 และอีก 40 Following ที่ไม่ได้กล่าวถึง เพียงไม่กี่คนผมก็มีคอนเทนต์ที่สนใจให้ติดตามไม่ไหวแล้ว ผมต้องตื่นเข้าขึ้น(แต่ก็ยังไม่ทัน #ทีมตรู่)เพื่อนมาอ่านบทความต่อจากที่ค้างไว้ ได้นอนเร็วขึ้น มีเวลาออกกำลังกายมากขึ้น อ่านหนังสือ กลับมาลองทำอะไรที่เคยอยากทำ ลองทำอะไรใหม่ๆอย่างลองเขียนบทความกับเขาบ้าง(ที่จริงก็เพ้อไปเรื่อยอะนะ) ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ และมีความสุขกับสิ่งเล็กน้อยในชีวติมากกว่าที่เคยเป็น

ผมไม่อยากเชื่อว่าเพียงแค่เวลา 1 เดือน Noster จะเปลี่ยนผมไปได้ขนาดนี้เพียงเพราะคนที่เราติดตามถึงแม้จะไม่เคยเจอในชีวิตจริงมันให้สิ่งที่มีค่ามากที่สุดของมนุษยชาติกลับคือมา "เวลา"

ช่วงเวลาที่ได้พัก

ช่วงเวลาที่ได้คิด

ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับตัวเอง

ตอนนี้ก็ป้ายยาม่วงเพื่อนที่รู้จักวนไปก่อนหาข้ออ้างเย้ายวนใจว่า มันไม่มีโฆษณานะ มันแซบกันได้ด้วย และจะแซบเท่าไหร่ก็ได้ มีคำชักชวนล้านแปดสุดท้ายสิ่งเหล่านั้นมันแค่เปลือกนอก สิ่งที่จะได้จริงๆต้องค้นหามันด้วยตัวเอง แม้ตอนนี้ยังไม่มีเพื่อนของผมสนใจลองซักคนเดียว แต่ผมจะยืนต้อนรับยิ้มอย่างมีความสุข รอผู้ที่หลุดพ้นจากดินแดนแห่งความลุ่มหลงกลับมา ณ ที่แห่งนี้ที่เคยหลงลืม ที่คอยให้คุณค้นหาสิ่งที่ต้องการด้วยตัวคุณเอง

เงินตอบแทนเล็กๆน้อยๆจากลูกค้าชาวเมียนมาร์ที่เป็นเจ้าของร้านทอง

สินค้าของผมคืองานบริบาล งานบริบาลในแต่ละที่มีค่าตอบแทนที่แตกต่างกัน เรามอบการบริบาลให้แก่ผู้อื่นก็แตกต่างกัน

เราเหมือนอแดปเตอร์ที่ให้พลังงานและรับพลังงาน

พวกเค้าค้นหาอแดปเตอร์ที่ให้ผลผลิตที่สูงกว่าต้นทุนเพื่อสร้างผลิตผลให้ตนเอง

ไทยแลนด์ดินแดนออฟสไมล์ 😁

#Siamstr

ถามผู้เชี่ยวชาญด้านธรรมะธัมโมทุกคนครับ

เช้านี้ลองนั่งสมาธิครั้งแรกในรอบหลายเดือน ตั้งเวลากะไว้ 30 นาที

พยายามกำหนดลมหายใจเข้าออก แต่ในใจก็ว้าวุ่นมากครับ

มีเรื่องผุดขึ้นมาในหัวมากมายเลย หยุดคิดไม่ได้

3-4 ลมหายใจก็โผล่มาเรื่องนึง เป็นยังงี้ตลอดการนั่งเลย

ฝึกยังไงให้จิตไม่ว้าวุ่นครับ รู้สึกไม่ได้อะไรจากการนั่งสมาธิครั้งนี้เลย 5555

#Siamstr #ThaiNostrich

ไม่ต้อง Zap โพสนี้นะ

Zap ให้คนที่มาคอมเม้นต์ใต้โพส

ว่า อะไรทำให้เค้าเป็นคนมีจริยธรรมและศีลธรรมในใจเค้า

#Thailandzapathon

It’s amazing to me that the world is still obsessed with low fat diets. So many products cut out the natural fat, and what remains is just a sugar fest.

Fly on an long distant flight- constantly offered breads, juices, fat free yogurts, etc. Sugar bomb after sugar bomb. I usually fast on planes.

At a breakfast buffet right now. Eggs fried in seed oil. The butter packets are mixed with seed oil. Juices and fruits everywhere. Coffee machines whose only milk option is fat free skim milk. The main area is waffles and syrup. The child at the table next to me has a breakfast plate with chocolate-covered waffles, french fries, and juice- just layers of carbs and sugar. One has to dig into the corners of the room to find the meat and boiled eggs and such.

เวลาอ่านอะไรเกี่ยวกับสุขภาพ มันจะมีแยกว่าการกระทำบางอย่าง เช่น การกินน้ำ เนื้อ โซเดียม บลาๆๆ สำหรับคนทั่วไปมีลิมิตเท่านี้ สำหรับคนออกกำลังกายจะมีลิมิตเท่านี้ (ซึ่งสูงกว่าในหลายๆด้าน)

เห็นทุกทีก็งงทุกที ละทำไมคนทั่วไปไม่ออกกำลังกายวะ มึงเกิดมาเป็นคนมึงไม่ออกกำลังกายได้ด้วยอ่อ

หรือต่อไปผมต้องทำสองภาษาในโพสเดียว เกรงใจคนอ่าน English ไม่ออก

ได้ sat เยอะ ก็ zap เยอะ หน่อย

#thainostrich #Siamstr

I smell cheap sats... or maybe that's just the wind.

nostr:note12s9uq4ymt73jxhjv3fz023lygfute6j76ng2a2xk308fddufhjuqz0y9xa