Avatar
Thita@98⚡️
cc2783215f21a578e492ac0cf31e5038be7a9f7b8b8d696ac753c48bcd6074a5

จะซ้อมยังไงแบบปิด? หรือเปิดได้?

จะปิดกะดึงหนังสืออกยากๆ จะเปิดประเด็นไม่ใช่ของตัวเอง แต่เอาหนังสือออกอ่านง่าย ๆ

อืมมมมมมมมมมมมมมมมมม เอาแบบเปิดละกันถนอมสันหนังสือด้วย (เดิมปิด)

#นิทานวัวตุย #siamstr

ชายผู้หนึ่งช่วยห่านทองคำปีกหักแล้วเอามาเลี้ยงไว้ที่บ้าน ทั้งตระกูลไม่เห็นด้วยปรามาสว่าห่านขี้เรี่ยราด (แต่ขี้เป็นทองเลยนะ) เขาก็รำคาญเลี้ยงแบบใส่ใจบ้าง ไม่ใส่ใจบ้าง แต่ถ้าวันไหนห่านออกไข่ทองคำก็จะรักมากหน่อย เอาใจใส่ดี ตามใจ

ต่อมาห่านทองคำไม่ยอมออกไข่ เขาจึงให้ข้าวมันน้อยลง ทีนี้ขี้ก็เลยน้อยตาม เขาผิดหวังและอยากจะมีอนาคตที่สดใส จึงปล่อยห่านไปหากินเองแต่กั้นคอกให้

นานวันเข้า เขาก็ทำนู่นทำนี่จนลืมห่าน กระทั่งไปเจอเป็ดหัวเขียว ก็ทึกทักเอาว่าไม่มีเจ้าของ เลยล่อเป็ดให้กลับมาที่บ้านหวังจะได้ร่ำรวยจากสัตว์ตัวใหม่

แต่ไม่นานเวรกรรมก็ทำงาน ล่อเป็ดไม่ทันไรก็ได้รู้ว่า เป็ดนั่นมีเจ้าของ ทีนี้ก็ยึกยักเลย จะเก็บก็อันตราย แต่ก็เสียดายถ้าคืนเป็ดไปให้เรื่องจบ สุดท้ายด้วยความรักตัวกลัวตายก็เลยยอมคืนเป็ดไป

พอกลับมาทีบ้านเจอห่านก็เลยสบายใจหน่อย หวังจะไปเก็บไข่ทองคำที่ตอนนี้มันหากินเองได้ คงคลอดไข่ออกมาเป็นกระเช้าแน่ เขาเดินเข้าไปทางข้างหลังเจ้าห่านน้อยหวังจะได้สัมผัสทองคำอีกครั้ง แต่ห่านตกใจ กางปีก บินขึ้นฟ้าหายลับไปกับตา

เขาร้องด้วยความตกใจ วิ่งไล่ตามเพื่อจับกลับมาแต่ก็ไม่ทันแล้ว ห่านบินหายไปในบ้านเพื่อนบ้านและหาไม่เจออีกเลย เขาได้แต่ถอนหายใจคอตก และยอมรับความจริงในมุมของเขาว่า "นังห่านโง่นั่น มันโง่เองที่บินหนีข้าไป ช่างมันเถอะ ไม่ต้องเลี้ยงสักตัวจะได้ไม่เป็นภาระ"

นั่นก็จริงอย่างที่เขาพูด แต่ในอีกแง่หนึ่ง ห่านปีกหักที่ถูกรักษาจนหายกลับได้อิสระ แม้ครั้งแรกๆมันไม่ยอมบินหนีไปไหน อยู่กับชายคนนั้นกระทั่งมอบไข่ตนเองให้แก่เขา ในเมื่อเจ้าของไม่เข้าใจหรือดูแลมันให้ดี มันจึงได้รับอิสระอีกครั้ง

ผู้ชายคนนั้นไม่รู้หรอกว่า ห่านรู้สึกยังไง และไม่จำเป็นต้องสน เขายังคงดูมีความสุขและใช้ชีวิตบนความยากลำบากต่อไป เพราะยัยห่านนั่นมันโง่เองที่หนีคนใจบุญแบบเขา มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้แหละนะ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความสุขอยู่ที่มุมมองที่เราเลือกมอง ต่อให้เหลือแต่ผ้าเตี่ยวผืนเดียวยืนกลางทะเลทราย เราก็มีความสุข ถ้าเราคิดว่ามีความสุข และโทษคนอื่นให้มากกว่าตัวเองบ้าง

โลกนี้มีแต่สอนให้รักคนอื่น เมตตาต่อคนอื่นจนลืมเห็นแก่ตัว.. ดังนั้น เมื่อคุณเห็นแก่ตัว ความสุขก็จะอยู่ที่คุณทันทีโดยไม่ต้องรออะไร ไม่ต้องรอรวย สำเร็จ ฉลาด เก่ง หรือพยายามอะไร

ความสุขก็แค่ความรู้สึกที่สมมุติเอาก็ได้.

GM พรุนมันงา 🫂🫂🫂☁️

กระจกบานใหญ่เห็นแค่ห่าน..ที่บินไป

ห่านนั้นไม่ได้ผิดที่บินไป

ชายคนนั้นก็ไม่ได้ผิดที่อยากได้ไข่ทองคำ

ลมพัดมาแล้วลมก็ไป

น้ำในลำธารไม่เคยหวนคืน

หากวันนี้มือว่างเปล่า ก็ว่างพอจะรับอะไรใหม่

หากในใจเงียบพอ ก็อาจได้ยินเสียงตัวเองชัดขึ้น

ห่านที่บินไปแล้ว ไม่ต้องเรียกกลับ

แค่เงยหน้ามองฟ้า ก็เห็นมันยังอยู่บนโลกเดียวกัน

GA 😊ใกล้ ตกใจตา

Replying to Avatar FLASH

⚡️⏳ I read a fascinating article about how our perception of time evolves with age. For example, a summer at age 10 feels like it lasts forever, while at 60, it passes in the blink of an eye. This phenomenon is partly explained by a logarithmic logic: at 10, a summer represents a significant fraction of one’s life, whereas at 60, it accounts for only a tiny part.

As we age, another factor comes into play: repetition. Daily routines (such as commuting or household chores) become more frequent, and the brain, having become an expert at managing these familiar experiences, processes them automatically—almost unconsciously. This efficient processing reduces the amount of detail stored in long-term memory. Unlike the vivid childhood memories full of novelty (first day of school, first bike ride), routine moments leave few lasting traces. As a result, days, weeks, even years seem to blur together, accelerating our perception of time. For instance, neuroscientist David Eagleman explains that our sense of time is closely tied to how much new information the brain encodes into memory: a child’s brain, eager for discovery, creates rich, detailed memories that “stretch” time, while an adult brain, accustomed to its surroundings, produces fewer dense memories.

Another neurological aspect involves the gradual slowing of the brain’s metabolism with age. Neural networks—though more efficient thanks to experience—may process information with slightly less temporal resolution, contributing to the sensation of time speeding up. Moreover, our attention to time itself changes: children live in the moment, immersed in the present, while adults—often focused on the future or the past—see time as a resource slipping away. This long-term orientation can heighten the feeling that days rush by without truly being lived.

All this to say that it's time for me to go to sleep. Time flies, one day follows another, and tonight again, I leave my thoughts here, in this corner of Nostr.

Good night to those who are reading, and who may notice a little silence in my absence…

GM ประสบการณ์และเวลายาวนานทำให้ปัจจัยปัจจุบันยากขึ้นในห้วงเวลา

จัดการเวลาในช่วงเช้า 2-3 ช ม

จากนั้น GN (นอน)

พิซซ่าที่ห้วยผึ้งกาฬสินธุ์อร่อยค่ะอาจารย์

GM 😋☕️หน้าสีเหลืองฟักน่าอร่อย สีดำหน้าหยัง