ทะยอยทำไงบักโง่

วิธีแก้ ใครคิดเผื่อไว้ว่า ถ้าเกิดความซวยเกิดเหตุไม่คาดคิดมีเหตุต้องเข้า โรงพยาบาลแบบไม่คาด ก่อนวันDeadline แล้วเป็นงานที่เราต้องทำคนเดียวคนอื่นไม่สามารถมาทดแทนได้ จะทำยังไง

nostr:npub1mqcwu7muxz3kfvfyfdme47a579t8x0lm3jrjx5yxuf4sknnpe43q7rnz85

Idea block มั้งคับ ผมเป็นบ่อย ทำแปปๆ เบื่อ ออกไปตากแดด สัมผัสยอดหญ้า หาของชอบกินแล้วลองกลับมาทำใหม่คับ 😄

การพักผ่อนให้เพียงพอ กินอาหารดีๆ โปรตีนเยอะๆ ช่วยได้งับ แนะนำอาจลองหากิจกรรมที่ชอบทำเพิ่ม กับจัดตารางเวลาตัวเองงับงับ

1. พี่แก้ปัญหาที่ไม่เข้าใจสาเหตุไม่ได้ ตัวเราน่าจะเข้าใจ root cause มากกว่าพี่ แต่เอาเป็นว่า พี่จะชองแนะนำกว้างๆ (ซึ่งมันอาจไม่ตรงกับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่)

2. เราเคยได้ยินคำว่า พลังลบ-พลังบวกไหม ถ้าอยากรู้เพิ่มอ่านต่อข้อ 3.

3. อ่านต่อข้อ 4.

4. โอเคๆ เข้าเรื่องซะที.. 😅

จริงแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องแปลก คนส่วนใหญ่มักประสบกับภาวะแบบนี้ครับ ดังนั้นเลิกเครียดก่อนเลย เพราะเราไม่ได้แปลก

ลองเปลี่ยนบรรยากาศการทำงานดูไหม? ย้ายไปทำงานที่คาเฟ่บ้าง สวนสาธารณะบ้าง หรือมุมสงบๆ ในบ้านก็ได้ อาจจะช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้น มีสมาธิ และคิดงานออกง่ายขึ้น (ก้อที่เดิมมันทำให้คิดไม่ออก ทำไมเราจะไม่ลองเปลี่ยนดูซักหน่อย?)

อีกอย่างที่สำคัญคือ.. ต้องปรับ Mindset ตั้งเป้าหมายเล็กๆ แล้วค่อยๆ ทำไปทีละขั้น พอทำสำเร็จก็ให้รางวัลตัวเองเสียบ้าง (เช่น ยอมชักว่าวกบางวันแสกๆ เป็นต้น.. หยอกๆ)

มองหาแรงบันดาลใจจากคนอื่นๆ (เช่น nostr:nprofile1qqsdsv8w0d7rpgmykyjykau6lw60z4nn8laceper2zrwy6ctfesu6csppemhxue69uhkummn9ekx7mp0qyw8wumn8ghj7mn0wd68ytnzd96xxmmfdejhytnnda3kjctvqy8hwumn8ghj7mn0wd68ytnddaks02xlq3) แล้วก็อย่าลืมคิดถึงผลลัพธ์ดีๆ ที่จะตามมาหลังจากทำงานเสร็จด้วยล่ะ

คิดถึงมันให้เยอะๆ จินตนาการถึงมัน อยากเห็นมันใจจะขาด อยากให้มันเกิดขึ้นเดี๋ยวนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอดไป

เพราะเรารู้ Benefit ของมัน (หรือว่านายยังไม่รู้?)

ลองเทคนิค Pomodoro ทำงาน 25 นาที พัก 5 นาที วนไปเรื่อยๆ ช่วยให้โฟกัสกับงานได้ดีขึ้น ไม่รู้สึกเบื่อ

แล้วก็ลองดูแลสุขภาพ พักผ่อนให้เพียงพอ (พักผ่อนเกินขนาดทำให้ร่างกายไม่กระปรี้กระเป่า ลองชาเล้นท์ตัวเอง ถ้าตื่นทันทีที่รู้สึกตัวไม่งัวเงีย จะให้เล่นเกมได้ 1 ชม. ถ้าทำไม่ได้ห้ามเล่น)

ออกกำลังกายบ้างนะ

สุดท้ายแล้ว นายรู้ไหมว่าคุณค่าในตัวนายคืออะไร?

ลองแก้ปัญหาทั้งหมดนี้ให้ไก้แล้วจะเห็นเอง..

2. ต่อ(เผลอกดไปโดนปุ่มโพสต์)

1% ในวันนี้ จะกางออกกว้างเรื่อยๆเมื่อเวลาผ่านไป โดยเริ่มการทำสิ่งเล็กๆ ให้ชิน

ยกตัวอย่าง คุณต้องการลดน้ำหนัก ไม่จำเป็นต้องใส่รองเท้าแล้ววิ่งเต็มกำลังจนหมดแรงในตอนนั้น แต่ให้เริ่มจากอะไรง่ายๆที่นึกออกก่อนจะไปถึงกระบวนการนั้น เช่น

วันที่ 1 ของการออกกำลังกาย ผมจะทำความสะอาดห้อง อย่างน้อยเหงื่อก็ออก แถมห้องยังสะอาดอีกด้วย

วันที่ 2 ผมจะไปเดินรอบสวนสาธารณะใกล้บ้าน

วันที่ 3 ผมจะใส่รองเท้าวิ่งไปเดินโดยไม่จับเวลาและออกกำลังกายเท่าที่อยากทำ

.

.

.

และค่อยๆเพิ่มอยากละเล็กอย่างละน้อยจนเป็นนิสัย

จนตอนนี้ผมคิดว่าเริ่มสำเร็จไปบ้างแล้ว

- อ่านหนังสือ ที่ซื้อมาดองไว้โดยเริ่มจาก อ่านทีละย่อหน้า จนใช้เวลาว่างไปกับการอ่านหนังสือ

- ออกกำลังกาย เริ่มจากทำความสะอาดห้อง จนฝึก บอดี้เวทในตอนเช้าแทบทุกวัน

- ส่งงานที่ได้รับมอบหมาย แทบจะทันที เริ่มจากโน๊ตสิ่งที่ต้องทำไว้หน้าแรกของโทรศัพท์

- ไปก่อนเวลานัด เริ่มจากฝึกเขียนสิ่งที่ต้องทำลงในปฏิทิน

ชีวิตเริ่มมีความหมายขึ้นเรื่อยๆ และมีสิ่งใหม่ที่อยากลองทำเพิ่มขึ้นในชีวิต คิดผมคลำถูกทางสำหรับตัวเอง ทำไปเรื่อยเหมือนรถขายโอ่งครับ

อย่าจินตนาการถึงงานทั้งหมดที่ต้องทำ ให้ซอยงานให้ย่อยให้เล็กและชัดเจนที่สุด

เช่นเป้าหมายของวันนี้ต้องทำอะไรให้เสร็จบ้าง(เพื่อให้วันต่อไปจะได้ไม่ต้องทำงานหนัก)

ถ้ามันยังรู้สึกเยอะเกินไปจนไม่อยากเริ่มทำอีก ก็ให้ซอยงานย่อยลงไปอีก

เช่นให้ตั้งเป้าหมายว่า ก่อนมื้ออาหารถัดไป เราต้องทำอะไรเสร็จเป็นอย่างน้อย

ถ้ายังไม่อยากเริ่มอีกให้บอกตัวเองว่า งั้นขอแค่วางแผนงานที่จะต้องทำในวันนี้ให้เสร็จ

เดี๋ยวค่อยกลับมาพักหรือนั่งโง่ๆ ใหม่ ก็ได้

เมื่อเราทำสำเร็จเป้าหมายแม้จะเป็นงานที่เล็กน้อยมากแค่ไหนก็ตาม

เราจะรู้สึกถึง ความสำเร็จในการบรรลุเป้าหมาย

เมื่อเราได้รับ small win บ่อยๆ กำลังใจในการทำงานจะมา

สุดท้ายเป้าหมายระยะที่ยาวขึ้นจะสำเร็จตามๆ กันไปเอง

ส่วนตัวเคยตั้งเป้าน้อยที่สุดเวลาขี้เกียจสุดๆ คือ ไปหยิบกระดาษปากกามาร่างลำดับงานของวันนี้ให้จบ แล้วค่อยกลับมานอนต่อ

แต่พอได้เริ่มทำจริงมันไม่เคยหยุดแค่นั้นหรอก มันจะอยากทำต่อไปจนได้เวลาเบรกโดยไม่รู้ตัวเอง