29
Kei
290c6cdce5d709a09d527b6837fcbd8dfc6d98420112adf79381a56121a3c5cd

#freewriting day 36

#siamstr

#เขียนขีดอิสระ

อะไรคือหรู

หากเรามีเงินมากพอ เราจะซื้อของหรูหรือไม่

เท่าที่เคยสัมผัสสินค้าราคาสูงมาบ้าง พอจะเรียกว่า หรูนิดหน่อย

พบว่า คุณภาพ ผิวสัมผัส รายละเอียด ภาพลักษณ์

รวมถึงการได้รับการยอมรับจากผู้อื่น

เป็นสิ่งที่แตกต่างอย่างชัดเจนจากสินค้าทั่วไป

ช่วงนี้หลายสื่อจำกัดความ คำว่า หรู Luxury ใหม่ว่า

เวลา Time

เพราะเวลาประเมินค่าไม่ได้

วันนี้ยังมีคนอ้างอิงจากคำของ Coco Chanel

“Some people think luxury is the opposite of poverty. It is not. It is the opposite of vulgarity.”

หรูไม่ได้ตรงข้ามกับจน ตรงข้ามกับไร้รสนิยมต่างหาก

หากมารวมกันอย่างมั่วๆ ก็แปลว่า ถ้าสินค้านั้นมีรสนิยมและให้เวลาได้

นั่นคือ หรู

หากมาจับกับหลักการทางเศรษฐศาสตร์เท่าที่จำได้

การซื้อขาย จะเกิดขึ้น เมื่อ

ผู้ซื้อพึงพอใจสินค้าบริการ มีเงินเพียงพอ และยินดีจะจ่าย

ผู้ขายพึงพอใจจำนวนเงินที่ได้รับและพึงพอใจจะให้สินค้าบริการ

พึงพอใจและยินดี สองคำนี้ ความเป็นมนุษย์นั้น เปลี่ยนแปลงแทบจะตลอดเวลา

เริ่มสนุกละ

...พรุ่งนี้มาสร้างสินค้าบริการในนิยามหรูแบบใหม่กันต่อ

Prolong IF diary (full)

0-24 hr: ใช้ชีวิตปกติ เพราะกิน OMAD มาได้ 4-5 เดือน

24-30 hr: มีหิวอ่อนๆ เป็นระยะๆ จากการไม่ได้ทานอาหารตามปกติ จิบน้ำผสมเกลือเรื่อยๆ ก็หาย, alert มากขึ้น, ไม่มีอาการอื่นๆ

30-34 hr: อาการหิวอ่อนๆ ค่อยๆหายไป ไม่มีอาการอื่นๆ

34-49 hr: หลับไม่ค่อยสนิทช่วงกลางคืน ตอนตื่นไม่มีอาการง่วงสลึมสลือ หรืออาการของการนอนไม่พอ, มีหิวอ่อนๆ กลับมาช่วง 46-48 hr จิบน้ำผสมเกลือ+acv ก็หาย, ถ่ายเหลวไป 1 รอบ ไม่มีอาการปวดท้อง น่าจะเพราะกาแฟไปกระตุ้นตอน 49 hr, ไม่มีอาการอื่นๆ

53-55 hr: มีท้องร้องและหิวอ่อนๆ จิบน้ำผสมเกลือเรื่อยๆก็หาย cardio ได้ปกติ เติมน้ำแทนส่วนที่ขาด, ไม่มีอาการอื่นๆ

59-60 hr: มีหิวอ่อนๆ กินน้ำก็หาย, ไม่มีอาการอื่นๆ

61-72 hr: นอนดีกว่าคืนก่อนหน้า ไม่มีหิวช่วงกลางคืน แต่ฝันถึงของกิน, ตื่นมาไม่มีท้องร้อง ไม่หิว, ไม่มีอาการชาปลายนิ้ว, ตะคริว หรือหน้ามืดจากการขาดแร่ธาตุ

72-74 hr: extend เพิ่มเพราะติดงาน, ท้องร้องเป็นระยะ ภาพของกินในฝันยังตราตรึง ไข่ต้มรออยู่, ไม่มีอาการอื่นๆ

Break fast: เริ่มด้วยไข่ต้ม ทานได้ปกติ

เจอกันใหม่ปีหน้า

#fasting

#siamstr

นับถือเลยครับ

#freewriting day 35

#เขียนขีดอิสระ

#siamstr

งานที่น่าเบื่อ

มีปัญหาทุกครั้ง ทุกเดือน ทุกวัน ที่จะต้องเผชิญกับงานที่น่าเบื่อ

หน้าตาของมัน เหมือนเดิม รู้จักกันดีหมดแล้ว

ไม่มีอะไรใหม่ ไม่มีอะไรน่าสนใจ ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้น ไม่มีอะไรให้เรียนรู้

แต่ต้องทำ

พยายามใช้ความสร้างสรรค์ ปรับปรุงกระบวนการเพื่อให้ทำได้เร็วขึ้นสะดวกขึ้น หาสิ่งใหม่ๆ มาช่วยให้สนุกมากขึ้น

แต่ก็จะถึงจุดๆ หนึ่ง เท่ากับความรู้ความสามารถที่เรามี

ความไม่อยากทำ เพราะไม่รู้สึกว่า จะได้อะไรคุ้มค่ากับเวลาและพลังงานที่ต้องเสียไป

แต่ต้องทำ

ข้อดีของงานน่าเบื่อ คือ ไม่มีความซับซ้อน เน้นความถึกทน สิ่งที่ได้ก็เป็นความอดทน

มองไปก็คล้ายการทำสมาธิ คล้ายการสังเกตลมหายใจ

งานแบบนี้กลับมีค่าระดับจิตวิญญาณเลยทีเดียว หากมองในมุมนี้

สำคัญกว่างานที่ได้เรียนรู้สิ่งใหม่เสียอีก

งานน่าเบื่อ = โอกาสในการทำสมาธิ

มีครับ

เห็นว่า เป็นปั๊มใกล้ๆ ครับ

แต่ไม่แน่ใจว่าเยอะแค่ไหน

ผมก็เอาไป

แต่น่าจะมีคนเอารถไปหลายคนเหมือนกัน

#freewriting day 34

#เขียนขีดอิสระ

#siamstr

ในการแข่งกีฬาต้องมีทั้งผู้ชนะและผู้แพ้

เพื่อตัดสินว่าใครมีความสามารถในเกมนั้นๆ มากกว่า

เมื่อก่อนไม่เคยชอบการแข่งขัน

เพราะเมื่อแพ้ ก็รู้สึกด้อยกว่าและอยากเอาคืน

เมื่อชนะ ก็รู้สึกพองตัวว่าเก่งกว่าและประมาท

แต่วันนี้ได้ฟังโค้ชผู้สอน

ถ้าแข่งกับคนที่ด้อยกว่า

โยนลูกไปสูงๆ ให้คู่แข่งพอสู้ได้

ขณะเดียวกัน เราก็ได้ฝึกวางลูกให้แม่น

ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะรีบชนะ

ถ้าการแข่งขันแต่ละครั้ง ทั้งผู้ชนะและผู้แพ้ ก็พัฒนาไปพร้อมๆ กัน

จริงๆ แล้วก็คือ มีแต่ผู้ชนะรึเปล่า

การแข่งขันทำให้ทุกคนพัฒนา

โลกที่ไม่มีการแข่งขัน เป็นโลกที่มีการพัฒนาหรือไม่

ในการแข่งขันอื่นๆ ในชีวิต สามารถใช้มุมมองนี้ได้เหมือนกันหรือไม่

การเจรจาที่เรียกว่า win-win ก็ทำให้เกิดผู้ชนะทุกฝ่ายเหมือนกัน

ในการแข่งขันทางธุรกิจ

ไม่ต่างกับเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เจ๊งหรือผู้ที่สำเร็จ ต่างก็ได้บทเรียนและพัฒนาทักษะในการทำธุรกิจทั้งสองฝ่าย

หรือจริงๆ แล้ว เราคิดกันไปเองว่า โลกนี้มีการแข่งขัน

เพราะถ้าทุกคนต่างก็ชนะจากการได้พัฒนาตัวเอง

ผู้แพ้ก็เป็นแค่คำเปรียบเทียบ ที่ใช้เรียกในชั่วขณะหนึ่ง

แพ้ก็ชนะ ชนะก็ชนะ

แต่ยังไงก็อยากเป็นคนที่ชนะอยู่ดีนะ

writing my life

is

my life writing

#freewriting day 32.1

#เขียนขีดอิสระ

#siamstr

กล่องเก็บสุข

ช่วงเวลาที่มีความสุข เห็นคนที่เรารักมีความสุข

ไม่เคยคิดอยากจะต้องโกยเก็บความสุขนั้นเอาไว้ตลอดไป

และไม่เคยมองเห็น มวลความสุขในมุมของบุคคลที่สาม

อยู่กับเวลานั้น แล้วก็ปล่อยมันไปเท่าที่ควรจะเป็น

แต่แล้วเมื่อมีคนถ่ายภาพให้

ทุกครั้งที่เห็นกลับเรียกความสุขในเวลานั้นกลับมาได้

เพิ่งเคยเห็นว่า รูปถ่ายคือ กล่องเก็บสุข

ใช่ เป็นเรื่องเรียบง่ายที่ใครและเราก็รู้มานานแล้ว

แต่วันนี้มันต่างไป เห็นความสำคัญ

เข้าใจคนที่ชอบถ่ายภาพมากขึ้น

เราอยากเรียนรู้การเก็บสุขจากคนเหล่านั้นมากขึ้น

ไม่ได้คิดว่า จะต้องคอยถ่ายภาพทุกครั้งเมื่อมีความสุข

เพราะจะยิ่งทำให้ไม่ได้อยู่กับเวลานั้นๆ

แต่คิดว่า การเก็บความสุขให้คนอื่นนั้น น่าสนใจ

เป็นช่างภาพ คือ การเป็นผู้ให้ ผู้เสียสละ

ขอบคุณนะ ที่วันนี้ทำกล่องเก็บสุขให้

#freewriting day 32

#เขียนขีดอิสระ

#siamstr

น่าจะทำได้ดีกว่านี้

บ่อยครั้งที่คิดว่า เมื่อกี้ หรือเมื่อวาน น่าจะทำได้ดีกว่านี้

เสียดาย ทำไมตอนนั้นคิดไม่ได้

ปฏิภาณ ไหวพริบ ฝึกอย่างไร

เมื่อเวลาผ่านไป ย้อนนึกดูแล้ว น่าจะทำได้ดีกว่านี้

หรือไม่ว่าจะดีแค่ไหน เมื่อมองย้อนไป มันก็จะมีดีกว่าเสมอ

ถ้าไม่คิดจะดีขึ้นได้หรือไม่ สังเกตจากพัฒนาการ

แต่ถ้าสิ่งนั้นเกิดขึ้นไม่บ่อย ไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ที่เคยทำนั้นดีพอหรือยัง

หรือยิ่งเกิดขึ้นไม่บ่อย กลับแปลว่า ที่เคยทำนั้นแหละ ดีที่สุดแล้ว

ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้ว ดีทั้งนั้น คำพระสอน

ในรายละเอียดของเหตุการณ์ แม้บริบทจะเปลี่ยน

แต่ก็จะมีสถานการณ์ย่อยๆ ที่เกิดซ้ำ

สิ่งที่เกิดซ้ำนั้น น่าจะขัดเกลาได้

ถ้าเข้าใจแล้ว ก็ควรจะทิ้งมันไป

จนกว่าบททดสอบใหม่จะมา

เพราะไม่รู้ว่า วันไหนจะเกิดขึ้นอีก

และจะลืมบทเรียนที่คิดว่า ยังทำได้ไม่ดีอยู่มั้ย

ลืมก็อาจจะดี

ไม่ลืมก็อาจจะดี

ใครตอบได้

#freewriting day 31

#เขียนขีดอิสระ

#siamstr

เวลาของตัวเอง

เจ็บไปเจ็บมาทุกวัน ก็เลยหมด หมดกำลังจะเสียใจไปกว่านี้

อยากจะมีใครก็เชิญ ได้เลย เต็มที่ ...

ทำไมร้องเพลงที่มันแก่ขนาดนี้ ภรรยาถาม

แล้วก็นึกได้ว่า เออ เพลงนี้มัน 20กว่าปีแล้วเนอะ

เทียบได้กับเพลงลูกกรุงสมัยพ่อแม่เรา

แล้ววินาทีนั้นก็ระลึกได้ว่า อ๋อออ เพลงที่อยู่กับเราตอนเด็กหรือวัยรุ่น

ในใจเราก็ยังคิดว่า มันยังไม่เก่า ทั้งๆ ที่รู้แหละว่า ตอนนี้มันเก่าแล้ว

และช่วงเวลาที่เพลงสะสมในใจเรามากที่สุดมันคือ วัยนั้นแหละ

เช่นเดียวกับพ่อแม่เราที่เค้าชอบหรือจับใจเค้า ก็คงเพราะเหตุเดียวกัน

พอลองขยายเรื่องนี้ออก

เราชอบตรงที่ทำให้เข้าใจผู้ใหญ่มากขึ้น เข้าใจคนอื่นมากขึ้นเมื่อถึงเวลา

หลายเรื่องที่ยิ่งอายุเยอะ ยิ่งบอกเราว่า อายุมีผลต่อการพิจารณาและการรับรู้

ที่แม้อธิบายได้ ก็ยังไม่เข้าใจถ่องแท้เหมือนเจอด้วยตัวเอง

สำเหนียกได้ว่า บางเรื่องก็อาจไม่ใช่เรื่องที่ถกกันได้ การรับรู้ของจิตใจเราซับซ้อนกว่านั้น

สำเหนียกตัวเองว่า ยอมรับในความไม่เข้าใจคนอื่น แต่สามารถรับฟังและอยู่เป็นเพื่อนได้

สิ่งที่ไม่เข้าใจผู้ใหญ่เมื่อ 20 ปีที่แล้ว ก็เพิ่งมาเข้าใจ

สิ่งที่เราไม่เข้าใจเค้าในวันนี้ อาจต้องอาศัยเวลาอีก 20 ปี

ฝึกยอมรับและรับฟัง คนต่างวัย คนต่างคิด และยอมรับแม้เห็นต่างก็ตาม

คอยบอกตัวเองเสมอว่า เราอาจจะยังไม่เข้าใจเค้าก็ได้

บางอย่างเราก็ไม่เข้าใจหรอก จนกว่าจะถึงเวลา

รวมถึงเวลาที่เราอธิบายให้คนอื่นฟังเช่นกัน ก็ควรให้โอกาส ให้เวลา

แต่ละคนมีเวลาของตัวเอง